Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας.



Μεγάλη αναστάτωση επικρατεί τις τελευταίες ημέρες σε πολλούς συλλόγους διδασκόντων σχετικά με την υποχρεωτική εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας, και μάλιστα με διαταγή ‘εντέλλεσθε’ από πάνω προς τα κάτω, η οποία ακυρώνει τους ίδιους τους στόχους που διατυμπανίζει το παρατηρητήριο της αυτοαξιολόγησης, δηλαδή «δημοκρατικές διαδικασίες», «καλή συνεργασία» κλπ.  (Παρεπιπτόντως, στο παρατηρητήριο της ΑΕΕ το λογότυπο είναι «από κάτω προς τα πάνω»! Τι ειρωνεία… Από κάτω προς τα πάνω αυτό που εφαρμόζεται από πάνω προς τα κάτω…)Όπως πολλοί συνάδελφοι, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη διαδικασία, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή είναι εντελώς άκαιρη και άτοπη. Οι συνθήκες που βιώνουμε ως κοινωνία είναι έκτακτες, εντελώς έκτακτες. Σε κοινωνία που ζει σε έκτακτες συνθήκες, σε παιδιά που βιώνουν έκτακτα γεγονότα, σε καθηγητές και σχολεία που επίσης υφίστανται έκτακτες καταστάσεις, η αυτοαξιολόγηση του σχολείου είναι που έλειπε; Ο σκοπός είναι πραγματικά η βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου (όταν τμήματα και σχολεία συγχωνεύονται) ή μήπως είναι κάποιος άλλος; Μήπως  -ως υπόθεση εργασίας λέμε τώρα-  η αυτοαξιολόγηση δεν μείνει τελικά μόνο για εσωτερική κατανάλωση, αλλά λειτουργήσει για τη σύγκριση των σχολείων μεταξύ τους; Μήπως, ως υπόθεση εργασίας λέμε πάλι, η τράπεζα θεμάτων στο λύκειο καταλήξει να λειτουργήσει περίπου ως πανελλήνιες, ώστε να βγουν συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ σχολείων; Μήπως καταλήξουμε να έχουμε λίστες σε ολική αξιολόγηση σχολείων ανά την επικράτεια, που συμπεριλαμβάνουν επιδόσεις μαθητών σε εθνικές εξετάσεις, εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση; Αυτό δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά το αγγλοσαξονικό μοντέλο, που ήδη εφαρμόζεται σε άλλες χώρες.

Μήπως ο δείκτης 1.1 που αναφέρεται στην χρηματοδότηση από την τοπική κοινωνία (σελ.77)  μας υποδεικνεύει και το μέλλον της χρηματοδότησης των σχολείων γενικότερα; Θα συνδεθεί η χρηματοδότηση των σχολείων ανάλογα με την αξιολόγησή τους; Θα χρειαστεί τα σχολεία να βρίσκουν τους δικούς τους χρηματοδότες, ως άλλου είδους επιχειρηματικές μονάδες; Σενάρια επιστημονικής φαντασίας, όμως ήδη υπάρχουν σχολεία που συμμετέχουν σε ευρωπαϊκά προγράμματα, π.χ. Erasmus+ με κύριο γνώμονα την χρηματοδότηση (ώστε να μην ξαναμείνουν από χρήματα για θέρμανση και φωτοτυπικό χαρτί). Μήπως ο δείκτης 1.2 που αξιολογεί τη στελέχωση του σχολείου και περιλαμβάνει όλα τα προσόντα και τις επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών μας υποδεικνύει  το πιθανό μέλλον της επιλογής ή/και πρόσληψης των εκπαιδευτικών, δηλαδή απευθείας από το σχολείο κι όχι από το υπουργείο; Μήπως αυτό σχετίζεται με τη σύνδεση της οργανικότητας της θέσης με το σχολείο αντί για τη Διεύθυνση, που άλλαξε τον προηγούμενο Αύγουστο; Σενάρια επιστημονικής φαντασίας βέβαια, όμως έτσι λειτουργεί το αγγλοσαξωνικό μοντέλο.

Και είναι λάθος να εφαρμόσουμε το αγγλοσαξωνικό μοντέλο; Κατά τη γνώμη μου ναι, γιατί μιλάμε για άλλη χώρα και άλλη κοινωνία. Έχουμε ξαναδεί να αντιγράφονται επιλεκτικά μεμονωμένες πρακτικές από το εξωτερικό κατά πώς βολεύει κάποιους… Π.χ. όταν εισήχθη η συνέντευξη στη διαδικασία προσλήψεων στο δημόσιο… για να γίνουμε και καλά Ευρωπαίοι. Και ξέρουμε πολύ καλά πώς λειτουργεί η συνέντευξη ως ποσοστό βαθμολογίας στην επιλογή υποψηφίων: στην συντριπτική πλειοψηφία, αφήνει το περιθώριο για να λειτουργήσει  το μέσο και το δόντι μια χαρά –και ευρωπαϊκά…Μιλάμε για άλλη χώρα, άλλη κοινωνία, στην οποία δυστυχώς η διαφθορά και η λαμογιά βασιλεύουν και δυστυχώς χειροτερεύουν -το σύστημα προσλήψεων θα πρέπει να είναι διαφορετικό από τις άλλες χώρες για να αντιμετωπίσει ακριβώς αυτό το πρόβλημα.

Η προχειρότητα με την οποία συντάχθηκε το όλο εγχείρημα της ΑΕΕ  φαίνεται επίσης στους δείκτες 3.1 και 3.2, όπου προτείνεται η ετεροπαρατήρηση (δηλαδή παρατήρηση διδασκαλίας από συνάδελφο), η οποία κατά τη γνώμη μου θα δυναμιτίσει οποιαδήποτε συναδελφικότητα (και δεν θυμάμαι να χρησιμοποιείται ούτε στην Αγγλία), αλλά και –προσοχή, προσοχή- η βιντεοσκόπηση/μαγνητοφώνηση της διδασκαλίας (!) (δείκτης 4.1, σελ. 45), πρόταση που παραβιάζει κάθετα την αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων των μαθητών!!!. Τι άλλο να πει κανείς; Για τη σύνδεση της συμμετοχής στην αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας με την ατομική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, έτσι ώστε να εκβιαστεί κατά κάποιο τρόπο ο εκπαιδευτικός να συμμετέχει; Για την ποσόστωση στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, σε μια χώρα που όλοι γνωρίζουμε πόσο αξιοκρατικά λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα; Δε χρειάζεται να πω άλλα, πολύ καλές και πλήρεις αναλύσεις για τη συνάφεια των αλλαγών στο εκπαιδευτικό και το αγγλοσαξωνικό μοντέλο μπορεί να βρει κανείς στα άρθρα του Δ. Τσιριγώτη εδώ , εδώ κι εδώ. Θα πω μόνο ότι από την προσωπική μου εμπειρία στην Αγγλία το μοντέλο αυτό έχει ήδη αποτύχει και έχει υποστεί δριμύτατη κριτική από ακαδημαϊκούς και άλλους κύκλους. Η κατηγοριοποίηση των σχολείων σε καλά και κακά και η αντιμετώπιση των μαθητών από πλευράς σχολείου ως «πελάτες» έχει καταστρέψει τη συμβολή του σχολείου στην κοινωνικοποίηση του παιδιού που είναι και η πιο σημαντική συμβολή.

Αν κάτι έχει κρατήσει την ελληνική κοινωνία ακόμη σε συνοχή, είναι νομίζω η ελληνική οικογένεια, η πίστη, αλλά και το γεγονός ότι τα σχολεία μας –παρά τις ανεπάρκειές τους-  είναι ενιαία και έχουν διατηρήσει την ανθρωπιά τους. Μέσα στην τάξη, που είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, υπάρχει ο χαρισματικός,  ο μέτριος, ο κοινωνικός, εκείνος με μαθησιακές δυσκολίες, εκείνος με αργότερο ρυθμό μάθησης, εκείνος με προβλήματα συμπεριφοράς-υπάρχουν όλοι. Κι έτσι πρέπει να είναι. Η κοινωνική μας συνοχή συνεχίζει να διατηρείται επειδή ακριβώς από παιδιά μάθαμε να συμβιώνουμε και να συνεργαζόμαστε με όλα τα άλλα παιδιά, που είναι διαφορετικά από εμάς με όλους τους πιθανούς τρόπους. Ως μικρογραφία της κοινωνίας, το σχολείο με όλα τα πολλά διαφορετικά παιδιά, τα μαθαίνει να συμβιώνουν και να αλληλοστηρίζονται και αυτή είναι η μέγιστη προσφορά του. Οι ανάγκες όλων μπορούν να καλυφθούν με μικρότερα τμήματα και περισσότερο, επιμορφωμένο προσωπικό. Αλλά να είναι μαζί! Αυτός, αν θέλετε, είναι σκοπός ζωής. Να μάθουμε να είμαστε μαζί, αρμονικά, με εκείνους που είναι διαφορετικοί από εμάς. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από απόσταση και θεωρητικολογώντας. Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν μαζί, να συγχρωτίζονται μαζί, χωρίς ατομικιστικό κι  ελιτίστικο ανταγωνισμό. Στο αγγλοσαξωνικό μοντέλο, τα σχολεία κατέληξαν να μη θέλουν να εγγράψουν μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες, ή κοινωνικο-συναισθηματικά προβλήματα, ή χαμηλή επίδοση, για να μην τους χαμηλώσουν το δείκτη αξιολόγησης σχολείου. Δηλαδή ο αποκλεισμός ξεκινά από τα γεννοφάσκια. Δεν δικαιούμαστε να το κάνουμε αυτό στα παιδιά. Το κάθε παιδί, ανεξάρτητα από το πόσο αποδίδει, έχει μοναδικά ταλέντα και χαρίσματα που μπορεί να προσφέρει στο σύνολο, έστω και αν εμείς οι ενήλικες δεν τα βλέπουμε…. Δεν έχουμε δικαίωμα να κατηγοριοποιήσουμε τα παιδιά ούτε να τους στερήσουμε την αθωότητα, τις ευκαιρίες, τη δυνατότητα να μαθαίνουν μαζί,  χωρίς διακρίσεις, διαχωρισμούς και ταμπέλες. Η ανθρωπιά και η αποδοχή όλων στο ελληνικό δημόσιο σχολείο συμβάλλει τα μέγιστα στην κοινωνική συνοχή κι αυτό δεν πρέπει να χαθεί! (Και μιας και μιλάμε για Αγγλία και κοινωνική συνοχή, θα πω μόνο ότι τα τελευταία χρόνια της κρίσης, με 0,5% ύφεση στην Αγγλία, έχουν αυξηθεί πολύ τα περιστατικά ακραίας σωματικής βίας στα παιδιά από γονείς, με αποτέλεσμα ένα θάνατο κάθε 10 μέρες… Δηλαδή, αν είχαν τη δική μας οικονομική κατάρρευση, τι θα γινόταν;  Δεν γενικεύουμε, αλλά ας έχουμε και μια επιφύλαξη σχετικά με την κοινωνική υγεία της χώρας που θέλουμε να μιμηθούμε…)

Και κάποια τελευταία σχόλια σχετικά με το ψυχολογικό αντίκτυπο όλης αυτής της διαδικασίας στο κλίμα του σχολείου: Από τις συζητήσεις που κάνω, υπάρχει ήδη μεγάλη ένταση σε πολλούς συλλόγους. Ο φόβος της διαθεσιμότητας θολώνει τη σκέψη και το συναίσθημα. Ο διχασμός έχει ήδη ξεκινήσει. Ακόμη και σε ενωμένους συλλόγους, σκέψεις κατάκρισης ήδη ξεπροβάλλουν εναντίον αυτών που ψήφισαν το αντίθετο. Ανεξάρτητα από την τοποθέτησή μας,  ας προσπαθήσουμε να δείξουμε αξιοπρέπεια. Ας αποφύγουμε να κακολογήσουμε. Ας σκεφτούμε ότι το άτομο που αντιδρά διαφορετικά από εμάς μπορεί να έχει λόγους που δεν γνωρίζουμε. Κι ας πάμε έστω ένα βήμα, έστω κι ένα μικρό βήμα, πέρα από το φόβο μας. Αυτά που υπαγορεύει ο φόβος μας, μπορεί να μην είναι αλήθεια. Δεν λέω να κάνουμε ηρωισμούς, αλλά ας κρατήσουμε το φόβο της απόλυσης υπό έλεγχο. Στο κάτω κάτω αν είναι αν χάσουμε τη δουλειά μας, θα τη χάσουμε... Όταν το ζευγάρι τσακώνεται, τα παιδιά την πληρώνουν.   Το σχολείο είναι σαν μια οικογένεια, με 30 γονείς και 200 παιδιά. Όταν ο σύλλογος των 30 δεν είναι σε αρμονία, και πάλι, τα παιδιά θα την πληρώσουν. Η ένταση για την ανούσια αξιολόγηση θα αποσπάσει –κι έχει ήδη αποσπάσει- την προσοχή μας από πολύ σημαντικότερα ζητήματα που μπορεί να απασχολούν σιωπηρά και βασανιστικά πολλά παιδιά σήμερα…
Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 8/4/2014

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org