Σχόλια σχετικά με την υπόθεση του Κολωνού

 30/10/22.Η υπόθεση του Κολωνού έχει φύγει πλέον από τα φώτα της δημοσιότητας, η οργή του κοινού εκτονώθηκε με τις συλλήψεις τριών (όχι διάσημων) δραστών (από τους εκατοντάδες), ενώ η  αντοχή του κοινού εξαντλήθηκε με την υπερβολική εστίαση σε φρικιαστικές και ανούσιες συνομιλίες μεταξύ διακινητή και δραστών. Υπάρχουν όμως πολλά ζητήματα που συνεχίζουν να εγείρονται και μένουν αναπάντητα:1) Όλα τα δίκτυα εμπορίας παιδιών έχουν τους δικούς τους γιατρούς που φροντίζουν τα παιδιά, ώστε να παραμείνουν αρκετά υγιή για να συνεχίζουν την 'δουλειά'. Δεν μπορεί ένα κορίτσι που κακοποιείται από τα 10 του να μην έχει χρειαστεί γιατρό: είτε λόγω αιμορραγίας, είτε μολύνσεων, είτε πόνου, είτε κύησης κλπ. Ποιος έπαιξε αυτό το ρόλο σε αυτή την περίπτωση; 2) Τα ΜΜΕ έπεσαν με τα μούτρα στα sms που 'καίνε' την μάνα κλπ. Ναι, φαίνεται ότι η μάνα είχε εμπλακεί στην διακίνηση. Γιατί όμως να έχουν αφεθεί οκτώ παιδιά στην μέριμνα δύο γονιών, τοξικομανών, με μάνα που η ίδια εκδιδόταν; Ήταν γνωστό σε όλους στην περιοχή ότι δεν μπορούσε να φροντίσει τα παιδιά της. Γιατί παρέμειναν εκεί; Ποιος ο ρόλος του κράτους; Μήπως επειδή τα ιδρύματα είναι φίσκα; Μήπως επειδή η οικογένεια ανήκε σε μειονότητα που υποτιμούμε; 3) Καταγγελία είχε γίνει στην γνωστή τηλεφωνική γραμμή και για αυτήν την περίπτωση (από την θεία), όπως και στην περίπτωση της Πισπιρίγκου (από τον γιατρό).  Αλλά και στις δύο περιπτώσεις φαίνεται ότι δεν προωθήθηκαν οι καταγγελίες στον εισαγγελέα ανηλίκων για περαιτέρω έρευνα. Γιατί; Αναφέρθηκε ότι προτάθηκε στην οικογένεια να ζητήσει συμβουλευτική. Προφανώς και η οικογένεια δεν ήθελε συμβουλευτική, γιατί η ίδια η οικογένεια φέρεται ότι εξέδιδε το παιδί. Αντίστοιχα και στην περίπτωση Πισπιριγκου, η γραμμή ανέφερε ότι στήριζε την οικογένεια στο πένθος, άρα δεν μπορούσε να την καταγγείλει. Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν μπορεί ένας φορέας να κάνει όλες τις δουλειές. Και ανώνυμες καταγγελίες και συμβουλευτική και αναζήτηση αγνοούμενων και φιλοξενία ανηλίκων και φροντίδα στα νοσοκομεία και και και... Δεν γίνεται, γιατί κάποιες από αυτές τις αρμοδιότητες δεν είναι συμβατές μεταξύ τους, υπάρχει σύγκρουση ενδιαφερόντων. Ειδικά ο φορέας που θα διαχειρίζεται ανώνυμες καταγγελίες για παιδική κακοποίηση θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη κρατική αρχή, που θα είναι σε άμεση συνεργασία με την αστυνομία και τις εισαγγελίες και θα κάνει ΜΌΝΟ αυτό. Όπως γίνεται στο εξωτερικό. Δεν μπορεί κάτι τόσο σοβαρό να αφήνεται σε ΜΚΟ, ούτε να μπερδεύεται με την ψυχολογική υποστήριξη και δεκάδες άλλα αντικείμενα. 

20/10/22 Φωτογραφίες του παιδιού που αποτελεί απαγορευμένο υλικό παιδικής πορνογραφίας και απόρρητο αποδεικτικό στοιχείο σε δικογραφία, κυκλοφορούν σε τηλεδημοσιογράφους που σχολιάζουν live... Τα πρωτοσέλιδα σφύζουν από τίτλους με όλα τα εμετικά σχόλια δραστών, δικηγόρων, γειτόνων κλπ που ενοχοποιούν και προσβάλλουν το παιδί, λες και είναι θέμα για...debate! Η φωτογραφία της μάνας στο περιπολικό (που θα έπρεπε κι εκεί να διατηρηθεί ανωνυμία, για να μην ταυτοποιηθεί το θύμα και τα αδέρφια του) κυκλοφορεί παντού, και οικογένεια ολόκληρη έχει διασυρθεί γενικώς. Σίγουρα οι απανταχού παιδόφιλοι αυτή την στιγμή θα χρησιμοποιούν αυτά τα πρωτοσέλιδα για να απειλήσουν τα θύματα τους ότι: "Είδες τι θα πάθεις αν μιλήσεις; Όλοι στα κανάλια θα βλέπουν τις φωτογραφίες σου. Εσένα θα κατηγορήσουν ως δασκαλεμένη... Να τι θα λένε για σένα, ότι εσύ κουνιόσουνα...Και θα βάλουν και την μάνα σου στην φυλακή, όπως έγινε με αυτήν εδώ, να δες την φωτογραφία"! Συγχαρητήρια στα ελληνικά ΜΜΕ, που κατάφεραν να συμβάλλουν στο να τρομάξουν και να σωπάσουν ακόμη περισσότερο τα παιδιά θύματα! 

18/10/22. Αναφέρθηκε στον τύπο, αλλά λίγο εντοπίστηκε, το σχόλιο της 12χρονης στον διακινητή της: "Δεν πιστεύω να έκανες στην μάνα μου ό,τι έκανες σε εμένα". Είναι πάρα πολύ συγκινητική η προσπάθεια ενός ακραία κακοποιημένου παιδιού να προστατέψει τον γονιό του, έστω κι αν εκείνος φαίνεται να το πρόδωσε. Και μόνο αυτό το σχόλιο δείχνει μια τεράστια ψυχική δύναμη και δείχνει ότι το παιδί αυτό, παρά την κακοποίηση, δεν έχασε ούτε την αθωότητα του, ούτε την ανθρωπιά του. Όσα ανθρωπόμορφα κτήνη κι αν το κακοποίησαν, δεν κατάφεραν να της πάρουν την ψυχή της. Γιατί, κατά βάθος, αυτό θέλουν οι παιδοβιαστές. Η σεξουαλική κακοποίηση είναι το εργαλείο, αλλά ο στόχος είναι η ψυχή! Δεν το κατάφεραν. Δεν έγινε απάνθρωπη, δεν έγινε αναίσθητη, δεν έγινε ψυχικά φυτό, δεν έγινε σαν κι αυτούς! Εύχομαι να βρει το κορίτσι γαλήνη κι ασφάλεια πια, γιατί μέσα από το μαρτύριο της, αυτή την στιγμή σηκώνει πάνω της την αποκάλυψη της βρωμιάς ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.

18/10/22. Κι ενώ δεν προλαβαίνουμε να διαβάσουμε για τις κακοποιήσεις, την μία μετά την άλλη, κάποια ζητήματα ανοίγουν προβληματισμούς:

1) Πολλοί από τους δράστες είναι νεαρής ηλικίας. Αν αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν π.χ. να υιοθετήσουν παιδιά, δεν θα τους επιτρεπόταν σε καμία περίπτωση (ορθώς). Ποινικό μητρώο ή παρουσία σε μητρώο κακοποιητών παιδιών (που ευελπιστούμε ότι θα θεσπιστεί) καθιστούν απαγορευτική οποιαδήποτε προσέγγιση σε παιδιά (ορθώς!). Γιατί λοιπόν να τους επιτραπεί να έχουν πρόσβαση σε δικά τους μελλοντικά βιολογικά παιδιά ασυζητητί; Δεν θα πρέπει η κάθε υποψήφια σύζυγος να γνωρίζει το ποινικό παρελθόν του συντρόφου, ειδικά στο θέμα αυτό; Αν τελικά κάνουν παιδιά στο μέλλον (εντός ή εκτός γάμου), δεν θα πρέπει αυτόματα να διερευνάται το ποινικό μητρώο του κάθε γονέα (αμέσως με την γέννηση του παιδιού) και να απομακρύνονται εφόσον ο γονέας είναι πιθανόν να επαναλάβει το κακοποιητικό παρελθόν; Γιατί θα πρέπει να περιμένουν να κακοποιήσει και τα βιολογικά του παιδιά και να αφαιρεθεί μετά η επιμέλεια (αφού γίνει ήδη η ζημιά); Δεν θα πρέπει ο κάθε βιολογικός γονέας να εξεταστεί για την καταλληλότητα του ή επειδή είναι βιολογικά του παιδιά, θεωρούνται 'δικά ' του; 

2) Όπως αναφέρεται στην βιβλιογραφία, κάποιοι παιδόφιλοι είναι 'ευκαιριακοί', δεν νιώθουν δηλαδή απαραίτητα έλξη προς ανήλικα, απλά εκμεταλλεύονται την περίσταση, επειδή απλά... μπορούν. Όταν λοιπόν ο δράστης λέει "δεν έδωσα σημασία στην ηλικία", όντως μπορεί έτσι να είναι, το οποίο όμως δείχνει μια άλλη διάσταση αποκτήνωσης: π.χ. έψαχνε για γυναίκα, του βγήκε παιδί σε ηλικία, λέει 'δε βαριέσαι, σάρκα' να 'ναι κι ό,τι να'ναι, κανείς δε θα πάρει χαμπάρι, κι αν καταστραφεί μια ζωή για λίγες στιγμές ευχαρίστησης μου, σκασίλα μου'... Ευκαιριακοί παιδόφιλοι βρίσκονται συχνά (μαζί με τους συστηματικούς παιδόφιλους) και στις ορδές των Ευρωπαίων κι Αμερικανών σεξοτουριστών, που κατακλύζουν τις χώρες της ΝΑ Ασίας, σε σημείο που ο παιδικός σεξοτουρισμός να συμβάλει σε σημαντικό ποσοστό στο εθνικό ΑΕΠ των χωρών αυτών. Είναι τραγικό και μπορούμε να κατηγορούμε τους εκεί γονείς όσο θέλουμε, αλλά όταν ένα σημαντικό ποσοστό του γονεϊκού πληθυσμού φτάνει να θυσιάζει ένα παιδί για να ζήσουν άλλα δέκα, υπάρχει κάτι πολύ πιο περίπλοκο από την (προφανή) ακαταλληλότητα του γονέα. Ταυτόχρονα οι ορδές των 'πολιτισμένων' (συμπεριλαμβανομένων και Ελλήνων) τουριστών, εκμεταλλεύονται ως ατραξιόν τον παιδοβιασμό, γιατί απλά... μπορούν. Μπορεί να μην έλκονται καν από παιδιά, αλλά το κάνουν επειδή απλά...μπορούν. Δεν ενδιαφέρονται αν καταστρέψουν ένα παιδί, αρκεί να αρπάξουν κάτι ακόμα. Απόλυτος εγωκεντρισμός, απόλυτη κατανάλωση ανθρώπων, απόλυτη ψυχική εκμηδένιση.

13/10/22. Ξαφνικά λοιπόν, εκεί που ακούγαμε για συλλήψεις κι επώνυμους, όλα τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω στην οικογένεια της 12χρονης! Ο πατέρας συνελήφθη για μικροποσότητα ναρκωτικών, η μητέρα για εμβάσματα από τον διακινητή (αποκαλύφθηκαν δύο 25ευρα μέχρι τώρα)...Ακόμη όμως κι αν υποθέσουμε ότι η μάνα συμμετείχε ή ότι δεν ήθελε να ξέρει τι συνέβαινε, (ίσως επειδή ο διακινητής την 'βοηθούσε' οικονομικά με τα 8 της παιδιά- ναι, κάκιστο και καταδικαστέο) ....αλλά, ακόμη κι έτσι, δεν είναι η μητέρα η γενεσιουργός αιτία του εγκλήματος! Γενεσιουργός αιτία του εγκλήματος είναι οι ΠΕΛΆΤΕΣ! 

Μην αποπροσανατολίζουμε την κουβέντα. Οι ΠΕΛΆΤΕΣ! Γενεσιουργός αιτία και κινητήριος μηχανή της φρίκης. Οι ΠΕΛΆΤΕΣ είναι εκείνοι που δημιουργούν και συντηρούν το φρικτό έγκλημα της εμπορίας παιδιών παγκοσμίως, στην Ελλάδα, στην Ταϊλάνδη, στις Φιλιππίνες, παντού! Οι ΠΕΛΆΤΕΣ! Να βγουν τώρα τα ονόματα των δραστών στη δημοσιότητα!!Για ποιο λόγο να μην δημοσιεύονται οι φωτογραφίες και τα στοιχεία των εκατοντάδων  "πελατών"; Γιατί να μην υπάρχουν σε μια βάση δεδομένων που θα μπορούν να έχουν όλοι πρόσβαση, για να ξέρουν οι γυναίκες με ποιους άντρες πάνε να παντρευτούν, να ξέρουν οι γονείς ποιοί θα προσπαθήσουν να κάνουν μάθημα στα παιδιά τους, να ξέρουν οι οργανώσεις ποιοι καλοθελητές θα παρουσιαστούν ως εθελοντές. Για ποιο λόγο δεν δημοσιοποιούνται; Δεν μπορώ να δεχτώ ότι τα προσωπικά δεδομένα των παιδοβιαστών είναι πιο σημαντικά από την προστασία των παιδιών. Μήπως δεν θέλει αυτή η κοινωνία να δει την έκταση της αποσύνθεσης της; Ή μήπως οι προαγωγοί και οι πελάτες είναι πλούσια και ισχυρά ' θεμέλια ' αυτής της σάπιας κοινωνίας;

Γιατί η θεσμοθέτηση του όρου 'γυναικοκτονία' είναι λάθος'

'Ανθρωποκτονία με κίνητρα  έμφυλης βίας': αυτός είναι ο ακριβής όρος για τις δολοφονίες γυναικών, που έχουν γίνει μάστιγα. Αντί να κοιτάζουν την ουσία, κάποιοι θέλουν να επιβάλουν την θεσμοθέτηση του όρου 'γυναικοκτονία', χωρίς να βλέπουν τους κινδύνους που συνεπάγεται για τις ίδιες τις γυναίκες:

1)Η διαγραφή του όρου 'ανθρωποκτονία' ενέχει τον κίνδυνο το κακούργημα της 'γυναικοκτονίας' να αντιμετωπίζεται στο μέλλον ΛΙΓΌΤΕΡΟ (όχι περισσότερο!) αυστηρά από μια δολοφονία ανδρός.  Όχι μόνο θεσμικά, αλλά και στην συνείδηση του κόσμου. Θα σου λένε ' έλα μωρέ, μια γυναικοκτονία έκανε...' δηλαδή ο όρος 'γυναικοκτονία' θα αντικαταστήσει τον απαράδεκτο όρο ' έγκλημα τιμής', που κατά κάποιο τρόπο δικαιολογούσε το έγκλημα. Για κάποιους μπορεί να αποτελέσει και τρόπαιο στο βιογραφικό τους! Είναι πολύ μεγάλος ο κίνδυνος με την αλλαγή του όρου, να ευτελιστεί το κακούργημα και να επιφέρει μικρότερες ποινές- για να μην πούμε ότι ανοίγει το παραθυράκι για να υποβιβαστεί στην κατηγορία του πλημμελήματος! Ο όρος 'ανθρωποκτονία' πρέπει να διατηρηθεί για να δείξει ότι το έγκλημα είναι τουλάχιστον ισοβαρές με δολοφονία ανδρός και να προστεθεί το 'κίνητρο έμφυλης βίας', ώστε να επιφέρει ακόμη μεγαλύτερη αυστηρότητα, στοχοποιώντας τα αίτια.

2)Βασική παραδοχή στον σύγχρονο πολιτισμό μας είναι ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίσοι. Ως εκ τούτου, η αφαίρεση οποιασδήποτε ανθρώπινης ζωής, άνδρα, γυναίκας, παιδιού, γέροντος, μαύρου, λευκού κλπ. θα πρέπει, κατά βάση να αντιμετωπίζεται ως ισότιμο ποινικό αδίκημα, με επιβαρυντικά στοιχεία ανάλογα με τα κίνητρα, την κατάσταση του δράστη την στιγμή της τέλεσης κλπ. Ο όρος 'γυναικοκτονία' εισάγει διακρίσεις στην αξία της ανθρώπινης ζωής. Στην περίπτωση της Πάτρας, όπου η μητέρα φέρεται ότι δολοφόνησε τα παιδιά της, κατηγορείται για 'ανθρωποκτονία κατά συρροή', όχι 'παιδοκτονία'. Ανάλογοι κίνδυνοι υπάρχουν π.χ. με την δολοφονία ηλικιωμένων: αν π.χ. εισαχθεί ο όρος 'γεροντοκτονία' (κατ' αναλογία του 'γυναικοκτονία') ενέχει ο κίνδυνος να ευτελιστεί και να μην αντιμετωπίζεται με την βαρύτητα της ανθρωποκτονίας (αλλοιώνοντας στην συνείδηση του κόσμου την σοβαρότητα και αφήνοντας περιθώριο για δικαιολογίες τύπου ' έλα μωρέ, γέρος ήταν, είχε και άνοια, μας κούραζε, δεν καταλάβαινε...κλπ). Με άλλα λόγια, όροι όπως 'γυναικοκτονία', 'παιδοκτονία', 'γεροντοκτονία', εισάγουν την αντίληψη ότι υπάρχουν πολίτες ΔΕΎΤΕΡΗΣ κατηγορίας, των οποίων οι δολοφονίες είναι κάτι ποιοτικά διαφορετικό (υποδεέστερο) από τις δολοφονίες ανδρών!

3) Ο όρος 'ανθρωποκτονία με κίνητρα έμφυλης βίας' είναι πιο συμπεριληπτικός. Πώς θα ονομαστεί αλήθεια μια δολοφονία ατόμου trans ή LGTBQI+; Έχουν δυστυχώς υπάρξει τέτοιες δολοφονίες και τα κίνητρα είναι και πάλι  έμφυλης βίας, γιατί σχετίζονται με θέματα φύλου. Αλλά δεν μπορείς να τις αποκαλέσεις 'γυναικοκτονίες', ούτε να θεσμοθετείς ένα διαφορετικό όρο για κάθε κατηγορία ξεχωριστά.

4) Σε κάθε δολοφονία γυναίκας, τα κίνητρα μπορεί να είναι η έμφυλη βία, αλλά ΟΧΙ ΜΟΝΟ!  Πολύ συχνά, υπάρχουν και κρυφά οικονομικά κίνητρα πίσω από την δολοφονία της συντρόφου, αποσκοπώντας π.χ.  στην εκμετάλλευση της περιουσίας της μέσω των παιδιών. Για παράδειγμα, πριν κάποιο διάστημα, ηλικιωμένος δολοφόνησε την σύζυγό του γιατί δεν έγραφε κάποια οικόπεδα στο όνομα του. Εδώ μπορεί να συνυπάρχει πλεκτάνη ή  απάτη με στόχο το κέρδος κι όχι απλά, 'σε σκοτώνω γιατί δεν κάνεις αυτό που λέω εγώ'(αυτό είναι έμφυλη βία). Σε άλλη πρόσφατη περίπτωση, π.χ.  με την 17χρονη, ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι την δολοφόνησε, όχι επειδή εκείνη ήθελε να τον χωρίσει, αλλά για θρησκευτικούς λόγους. Ισχυρίζεται δηλαδή ότι τα κίνητρα του ήταν ρατσιστικά (διαφορετικό θρήσκευμα). Ήταν όντως έτσι;  Ή ήταν κίνητρα έμφυλης βίας; Ή και τα δύο; Αυτό δεν το γνωρίζουμε ακόμη! Πρέπει να διερευνηθεί από την αστυνομία, αν λέει αλήθεια, τι αλλά στοιχεία υπάρχουν, μαρτυρίες, προφίλ δράστη και τελικά μόνο η δικαιοσύνη μπορεί να αποφανθεί τι από όλα ισχύει (μπορεί και όλα μαζί). Όταν λοιπόν  τα ΜΜΕ προτρέχουν να χαρακτηρίσουν ένα έγκλημα ως 'γυναικοκτονία', στην ουσία έχουν γίνει αυτόκλητοι δικαστές που έχουν αποφανθεί ότι τα κίνητρα του δράστη είναι ΜΌΝΟ έμφυλης βίας, πριν καν η αστυνομία και η δικαιοσύνη έχουν την ευκαιρία να αποφανθούν για ΟΛΑ τα πιθανά κίνητρα.

Ας επικεντρωθούμε λοιπόν στα ουσιώδη του προβλήματος κι όχι ας αφήσουμε την εμμονή με την τυπολατρία αυτού του όρου, που περιέχει και ανακρίβειες αλλά και πολλούς μελλοντικούς κινδύνους για τις ίδιες τις γυναίκες.

10/8/22

Δικαιωματικότητα και τοξική θετικότητα....

 Διάβαζα πρόσφατα σε ιστοσελίδα το εξής: "Μην ζητάς λίγα από τον Θεό, ζήτα αυτό που αξίζεις κι αυτό που αξίζεις το ορίζεις εσύ. Ο Θεός σου έδωσε τεράστια αξία κι εσύ πουλιέσαι για ένα ξεροκόμματο... μια θεσούλα, μια σχεσούλα κλπ".Γνώριμη προσέγγιση. Μου θύμισε τα άπειρα βιβλία θετικής σκέψης και ποπ ψυχολογίας που διάβαζα όταν ήμουν στο Λονδίνο, μόνο που αντί για την λέξη 'Σύμπαν', είναι η λέξη 'Θεός'. Μου θυμίζει αυτό που σήμερα χαρακτηρίζεται ως 'τοξική θετικότητα '. Για κάποιον που το πρωτοακούει είναι πολύ γλυκό και, ναι, μπορεί να βοηθήσει κάποιον που είναι ακινητοποιημένος ή σε κατάθλιψη. Κι εγώ τα πίστευα ακράδαντα για χρόνια. Πράγματι, η πίστη ότι αξίζεις το καλύτερο μπορεί να σε ενισχύσει, να σε κάνει πιο χαρούμενο κι είναι χρήσιμο, ειδικά για τους νέους ανθρώπους που ξεκινούν την ζωή.

Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα όμως. Μπορεί τα πράγματα να μην έρθουν έτσι στη ζωή. Καθόλου έτσι. Όσο αισιόδοξος κι αν είσαι, όσο κι αν πιστεύεις, όσο κι αν ζητάς από τον Θεό αυτό που νομίζεις ότι  αξίζεις...τα πράγματα μπορεί απλά να έρθουν διαφορετικά. Και τι γίνεται τότε; Χάνεις την πίστη σου στην αξία σου; Ή χάνεις την πίστη σου στο Θεό; Να γιατί είναι επικίνδυνο να χρησιμοποιούμε το όνομα του Θεού, όταν κάνουμε "ψυχολογία''... Τέτοιες πεποιθήσεις μπορούν κατά την γνώμη μου να καταρρακώσουν τον ψυχισμό, αν κάποιος επενδύσει απόλυτα σε αυτές και η γνωσιακή ψυχοθεραπεία κρατά αποστάσεις από την υπερβολική θετική σκέψη, ακριβώς για αυτό τον λόγο. Η παραδοσιακή Ορθόδοξη προσέγγιση προσωπικά με βοήθησε πολύ περισσότερο να αντιμετωπίσω τις αναποδιές της ζωής και μου φάνηκε πολύ πιο προσγειωμένη... Για παράδειγμα, μου έμαθε ότι αυτό που πρέπει να ζητάμε από τον Θεό είναι να γίνει το Θέλημα Του στην ζωή μας, τίποτε άλλο! Πράγματι. Γιατί ζητάμε πράγματα που τα θέλουμε μεν, αλλά μετά από χρόνια αναγνωρίζουμε ότι μπορεί να ήταν καταστροφή για εμάς. Οι σύγχρονοι άγιοι τονίζουν να ζητάμε από τον Θεό ταπεινά, αλλά όταν βλέπουμε ότι δεν ανταποκρίνεται, να σταματήσουμε να ζητάμε- έχει τον λόγο Του που δεν μας το δίνει. 

Το τι "αξίζουμε", ας το κρίνει ο ίδιος ο Θεός. Θυμάμαι ένα κλασσικό μόττο θετικής σκέψης: "Μου αξίζει ό,τι καλό έχει να προσφέρει η ζωή, μόνο και μόνο επειδή υπάρχω". .. Δεν είμαι σίγουρη πλέον αν είναι αλήθεια αυτό, ούτε καν αν είναι βοηθητικό... Δεν ξέρω αν χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι "αξίζουμε", πολύ περισσότερο να το ορίσουμε εμείς... Το μόττο ακούγεται πολύ ελκυστικό, αλλά ανοίγει την πόρτα σε μια δικαιωματικότητα που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο να σπάσει τα μούτρα του. Ο Θεός, ναι, μας έδωσε τεράστια αξία, αλλά τι θα πει 'πουλιέσαι για ένα ξεροκόμματο'; Θα μπορούσες να μην το έχεις ούτε αυτό! Τι θα πει το υποτιμητικό 'θεσούλα', 'σχεσούλα'; Μπορεί εν ριπή οφθαλμού να εξαφανιστούν και τα δύο και να μην έχεις τίποτα! Τίποτα! Ο δικαιωματικός που πιστεύει ότι αξίζει τα πάντα, τότε θα καταρρεύσει. Η Γερόντισσα Γαβριηλία, παρότι είχε γυρίσει όλο τον κόσμο κι είχε γνωρίσει ονόματα από το παγκόσμιο προσκήνιο, όταν πήγε στο μοναστήρι, σκούπιζε. Αυτή ήταν η 'θεσούλα' της! Σκούπιζε! Για πολύ καιρό. Κι έλεγε ότι δεν χρειάζεται να ζητάμε τα πολλά και τα μεγάλα. Αλλά αυτό το μικρό που έχουμε να κάνουμε, να το κάνουμε καλά. Έτσι το "αγιάζουμε". Πολύ πιο βοηθητική επίσης μου φαίνεται η στάση των Ορθοδόξων Πατέρων που λένε να είμαστε ευγνώμονες για τις στερήσεις γιατί φέρνουν ταπείνωση.  Ταπείνωση. Μεγάλη κουβέντα. Στην αρχή μου είχε φανεί παράξενο που η Ορθοδοξία δίνει τόση έμφαση στην ταπείνωση, αλλά συνεχώς διαπιστώνω ότι πάρα πολλά από όσα συμβαίνουν στην ζωή είναι ακριβώς για αυτό το λόγο. Για να αποκτηθεί η ταπείνωση. Αν το δεις έτσι, η ζωή αρχίζει και βγάζει νόημα...

Πρεκατέ Βικτωρία, 22/7/22

Ελευθερία επιλογής (2)

Ανήμερα της μεγάλης γιορτής του Αγίου Πνεύματος, σκεφτόμουν ότι το μεγαλύτερο αγαθό που μας έδωσε ο Θεός: την ελευθερία. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο ελεύθερο. Ελεύθερο στην σκέψη, ελεύθερο στην βούληση, ελεύθερο στην επιλογή να εγκαταλείψει ακόμη και τον ίδιο τον Δημιουργό του ή να επιστρέψει σε Εκείνον εφόσον το θελήσει. Ελεύθερο να γίνει φορέας του Αγίου Πνεύματος, αν επιλέξει το σωστό (αντί για το εύκολο), το αγαθό (αντί για το συμφέρον), το αληθές (αντί για το δημοφιλές ). Δεν είμαστε αυτό που μας έχουν πει ότι είμαστε, δεν είμαστε αυτό που θέλουν κάποιοι να είμαστε, δεν είμαστε αυτό που μας υποχρεώνουν να κάνουμε ότι είμαστε, δεν είμαστε 'hackable animals', όπως διακηρύττει το αγαπημένο παιδί των παγκόσμιων media, αποκαλούμενος δήθεν 'κορυφαίος διανοητής' της σύγχρονης εποχής...Είμαστε ελεύθεροι, με ελεύθερη βούληση. Έτσι δημιουργηθήκαμε, έτσι είναι η φύση μας, κι αν δεν εκτιμήσουμε το υπέρτατο δώρο της ελευθερίας και συνεχίσουμε να την παραδίδουμε εθελοδουλικά, θα υποφέρουμε... όσο γλυκά και αν είναι τα ανταλλάγματα για την παράδοση μας.

Υ.Γ. Χωρίς να προσπαθώ σε καμία περίπτωση να κάνω θεολογική ανάλυση (δεν είμαι καταρτισμένη για κάτι τέτοιο), η έννοια της Αγίας Τριάδας, όπως την αναλύει ο Άγιος Νεκτάριος, μου έλυσε πολλά ερωτηματικά σε σχέση με την θεϊκή φύση, που με ταλάνιζαν από την περίοδο που διάβαζα βιβλία λαϊκής ψυχολογίας τύπου νέας εποχής... Αυτά τα βιβλία ποπ ψυχολογίας λοιπόν λένε ότι 'ο Θεός είναι μέσα μας'. Αυτό πράγματι ακούγεται πολύ ελκυστικό, ιδιαίτερα, για όσους αντιδρούν στην ιδέα οποιασδήποτε μορφής εξουσίας ή άνωθεν επιβεβλημένου ελέγχου. Κατανοητό, κι εμένα μου άρεσε η ιδέα. Το πρόβλημα όμως είναι, πώς εμείς πολύ συχνά, νιώθουμε αδύναμοι. Πώς γίνεται να νιώθουμε αδύναμοι, αν μέσα μας έχουμε συνεχώς τον Θεό; Προσωπικά, είχα την ανάγκη να αποτανθώ σε κάτι που είναι μέσα σε εμένα, αλλά και πέρα από εμένα και πάνω από εμένα. Ταυτόχρονα, είχα την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον που να θεωρώ 'φίλο', φίλο απεριόριστης εμπιστοσύνης και πού θα βρίσκεται πάντα κοντά μου. Όλες αυτές οι ανάγκες δυσκολευόμουν να τις καλύψω μόνο από κάτι 'μέσα μου'. Την λύση μου την έδωσε ο Άγιος Νεκτάριος με τον ορισμό του της Αγίας Τριάδας: Ο Θεός είναι η θεϊκή φύση, ο δημιουργός πάνω από εμάς. Ο Χριστός είναι η θεϊκή φύση, ο ενσαρκωμένος Αδελφός που περπατά μαζί με εμάς. Το Άγιο Πνεύμα είναι η θεϊκή φύση  που έχει  εμφυσήσει ο Θεός μέσα σε εμάς. Οι τρεις φύσεις ενωμένες σε μια αδιαίρετη Τριάδα. Δεν ξέρω αν χρησιμοποιώ τις σωστές λέξεις για να αποδώσω με ακρίβεια τις θεολογικές έννοιες, πάντως εμένα αυτή η περιγραφή μου έλυσε και τις απορίες αλλά και τις ανάγκες που είχα....

Η ελευθερία επιλογής

 Σκεφτόμουν πόσο σημαντικό είναι να αξιοποιούμε την ελευθερία επιλογής, όταν την έχουμε. Όταν δεν την εκτιμούμε, όταν την αμελούμε, όταν την κακοποιούμε, έρχεται κάποια στιγμή που την χάνουμε. Use it or lose it, που λένε κι οι Άγγλοι. Π.χ. έχουμε μια σχετική ελευθερία επιλογής να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε για τις αξίες μας και την φιλοσοφία ζωής μας. Νομίζω έχει σημασία να μπει ο καθένας στον κόπο να διαβάσει, να προβληματιστεί για το τι έχει αξία για τον ίδιο και για την ανθρώπινη κοινωνία. Αν δεν το κάνει, λόγω π.χ. αμέλειας, ωχαδερφισμού ή αν το κάνει επιπόλαια (π.χ. πιστεύω μόνο αυτά που μου είπαν οι γονείς μου ή μόνο αυτά που με συμφέρουν), τότε ίσως κάποια στιγμή είναι αργά πια να επιλέξει. Δεν είναι δεδομένη η ελευθερία επιλογής, ούτε καν στην σκέψη. Κάποια στιγμή μπορεί η πρόσβαση σε οποιαδήποτε πληροφορία να είναι απολύτως ελεγχόμενη (όπως π.χ. συμβαίνει σε κάποιες περιοχές του κόσμου). Κάποια στιγμή μπορεί οι νοητικές και ψυχικές δυνάμεις του ίδιου του ατόμου να ενδώσουν. Κάποια στιγμή, μπορεί η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση να σφυροκοπούν τόσο καταιγιστικά, που ο ίδιος να μην έχει το κίνητρο να αναρωτηθεί ή να αμφισβητήσει άλλο. Δεν είναι κρίμα να φύγει κάποιος από αυτή την ζωή και να μην έχει διερευνήσει καν το τι πιστεύει; Ακόμη και η πιο μικρή ελευθερία επιλογής έχει σημασία κι αξίζει να γίνεται συνειδητά. Ακόμη και το αν θα πιω τσάι ή καφέ για πρωινό. Κάποιοι δεν το έχουν ούτε αυτό...