Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης

Καθημερινά ακούμε ή βλέπουμε ιστορίες βίας εναντίον μεταναστών, ιστορίες εκμετάλλευσης, εξαθλίωσης και καταπάτησης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Καθημερινά ακούμε το επιχείρημα «ας έμεναν στη χώρα τους». Λες και το γεγονός ότι είναι κάποιος παράνομος μετανάστης του αφαιρεί την ανθρώπινη ιδιότητα και δικαιολογεί σε εμάς να τον μεταχειριστούμε με τον χείριστο τρόπο.
Όταν ακούω θλιβερές ιστορίες και ακόμη πιο θλιβερά επιχειρήματα ρατσισμού, σκέφτομαι αμέσως τις ασκήσεις συμπόνιας του Δαλάι Λάμα: Μπες στη θέση του παράνομου μετανάστη. Μη σκέφτεσαι ότι επειδή είσαι Έλληνας δε θα χρειαστεί ποτέ να έρθεις στη θέση του. Πόσο γρήγορα ξεχάσαμε αλήθεια εμείς οι Έλληνες το δικό μας αγώνα στην ξενιτιά… Πώς θα ήταν να χρειαστεί να αφήσεις τη χώρα σου και την οικογένειά σου, γιατί δεν υπάρχει πουθενά ελπίδα για δουλειά ή μόρφωση, γιατί οι τοπικές μαφίες εκμεταλλεύονται μέχρις αφανισμού οποιαδήποτε ιδιωτική πρωτοβουλία προκοπής… Πώς θα ήταν να ξεκινήσεις πεζός ή σε ένα άθλιο όχημα, πληρώνοντας τις οικονομίες μιας ζωής στον δουλέμπορα-διακινητή, ρισκάροντας τη ζωή σου να περάσεις απέναντι;
Πριν από κάποιο διάστημα, σε μια στιγμιαία στάση του αυτοκινήτου μου λόγω κίνησης, είδα δυο νεαρούς με κουκούλες να περνούν μπροστά από το αυτοκίνητό μου, να χώνονται κάτω από την νταλίκα μπροστά μου και να εξαφανίζονται. Πριν προλάβω να αντιδράσω, η κίνηση «ξεκόλλησε», η νταλίκα επιτάχυνε γρήγορα κι εγώ σαστισμένη σκεφτόμουν πώς να την ειδοποιήσω να σταματήσει, υπάρχουν άνθρωποι γαντζωμένοι από κάτω και κινδύνευαν! Ακολούθησα τη νταλίκα (σε απόσταση ασφαλείας) με στόχο να κατέβω στην πρώτη ευκαιρία. Δε χρειάστηκε. Όταν είδα τη νταλίκα να στρίβει να μπει στο καράβι για Ιταλία, κατάλαβα…Και απέφυγα –ευτυχώς- μια εντελώς ακατάλληλη αποκάλυψη. Απλά τους ευχήθηκα καλό ταξίδι κι ασφάλεια στο δρόμο τους.
Σκέφτηκα ξανά τις ασκήσεις συμπόνιας του Δαλάι Λάμα. Ρώτησα τον εαυτό μου: Θα έπαιρνες τέτοιο ρίσκο; Να διανύσεις χιλιόμετρα, γαντζωμένος στους καυτούς σωλήνες στη βάση μιας νταλίκας που τρέχει, περνώντας δυο μέρες και νύχτες σε ένα σκοτεινό φίσκα πακεταρισμένο γκαράζ, χωρίς τουαλέτα, νερό ή φαγητό; Να κολυμπήσεις νύχτα από τα παράλια της Τουρκίας για τη Σάμο; Να μπεις στο ψυγείο φορτηγού που μεταφέρει ωμά κρέατα με κίνδυνο υποθερμίας; Να κρυφτείς σε ολοσκότεινες κρυψώνες μέσα στα πατώματα ή οροφές φορτηγών, που ίσα ίσα χωράς κουλουριασμένος… Θα έπαιρνες τέτοιο ρίσκο, αν δεν ήσουν πραγματικά απελπισμένος (και πραγματικά πεινασμένος); Στέκει λοιπόν το επιχείρημα, «ας έμεναν στη χώρα τους»; Πώς είμαστε τόσο σίγουροι ότι δεν θα κάναμε κι εμείς το ίδιο; Θα είχαμε το θάρρος να το κάνουμε; Κατά κάποια έννοια, εκείνοι που έρχονται, είναι εκείνοι που δεν αντέχουν την καταπίεση και τη σκλαβιά στη δική τους χώρα. Κατά κάποια έννοια, εκείνοι που έρχονται είναι οι πιο θαρραλέοι και οι πιο ελεύθεροι. Αυτό τουλάχιστον, θα μπορούσαμε να το εκτιμήσουμε.

Ακούω τόσο συχνά υποτιμητικές εκφράσεις και ταπεινωτικά αστεία για το πώς ζουν οι παράνομοι μετανάστες δέκα-δέκα και για τις συνθήκες διαβίωσής τους, συνήθως νέοι άνδρες που έρχονται από χώρες της Ασίας και Μέσης Ανατολής. Πάλι θυμάμαι τον Δαλάι-Λάμα. Πώς θα ήταν να αναγκαζόσουν να συγκατοικήσεις με άλλους δέκα, είτε τους συμπαθείς, είτε όχι, γιατί πολύ απλά δεν έχεις τα χρήματα να ζήσεις αλλιώς… Πώς θα ήταν να ζεις χωρίς νερό, ηλεκτρισμό, υγιεινή, γιατί δεν υπάρχουν τα χρήματα και οι εγκαταστάσεις να κάνεις μπάνιο; Πώς θα ήταν να σε κοροϊδεύουν οι άλλοι για αυτό; Πώς θα ήταν να κυβερνούσε την ομάδα σου ο «νταής» της παρέας και να σου έπαιρνε το μεγαλύτερο ποσοστό από τα πενιχρά που βγάζεις όλη μέρα ζητιανεύοντας; Πώς θα ήταν να κινδύνευες από σεξουαλική κακοποίηση από ένα επίδοξο συγκάτοικο, καθώς στην ομάδα σου τυχαίνει, εκτός από τους καλούς και θαρραλέους, να υπάρχουν και εγκληματικά στοιχεία, που ήταν εδώ πριν από εσάς, σας βρήκαν τις «άκρες» και θέλουν ανταλλάγματα; Πώς θα ήταν ο «νταής» αρχηγός να θέλει να σε προωθήσει σε ανδρική πορνεία;

Ακούω τόσο συχνά πόσο εκνευριστικό είναι να σου καθαρίζουν τα τζάμια στο αυτοκίνητο με το «έτσι θέλω». Πάλι θυμάμαι τον Δαλάι-Λάμα. Πώς θα ήταν να πέρναγες ολόκληρη την ημέρα, στα χειρότερα σημεία της Αθήνας; Μπορείς να φανταστείς ολόκληρη την ημέρα στο φανάρι για Πέτρου Ράλλη, κάτω από τη γέφυρα της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας; Πώς θα ήταν να ρωτάς χιλιάδες οδηγούς την ημέρα, από τους οποίους το 99,9% θα κακομουτσουνιάσουν όταν σε δουν, σκεπτόμενοι «ωχ, εσένα είχαμε όρεξη τώρα». Ούτε ένας δεν πρόκειται να σου χαμογελάσει. Αλλά, ούτε κι εσύ έχεις όρεξη να πλένεις τζάμια για ελεημοσύνη, ούτε κι εσύ έχεις όρεξη να τους χαλάς την ησυχία. Άλλα ήταν τα όνειρά σου…

Συγκεκριμένα, για τους παράνομους μετανάστες από χώρες της Ασίας, ή και της Βόρειας Αφρικής, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι βρίσκονται στη δική μας χώρα σήμερα. Πολλοί Έλληνες και ξένοι έχουν τεράστιο θαυμασμό για το έργο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το οποίο πράγματι, είναι ανεπανάληπτο, όσον αφορά στο όραμα της μετάδοσης του πολιτισμού και το σεβασμό που λέγεται πως είχε προς τους κατεκτημένους λαούς. Αν αφήσουμε όμως λίγο τον εθνικισμό στην άκρη, η αλήθεια είναι ότι οι ντόπιοι λαοί δεν ζήτησαν να κατακτηθούν από εμάς, ούτε ζήτησαν να ενστερνιστούν το δικό μας πολιτισμό. Αν ήμασταν εμείς στη θέση τους, δεν θα το βλέπαμε με τον ίδιο τρόπο. Ανεξάρτητα από τις μετέπειτα πολιτιστικές εξελίξεις, η αλήθεια είναι ότι οι εκστρατείες κόστισαν χιλιάδες ζωές, Ελλήνων, αλλά κυρίως των ντόπιων λαών που αντιστάθηκαν. Αυτό, είτε μας αρέσει είτε όχι, έχει επιφέρει "κάρμα" στην Ελλάδα. Ήταν μία φάση του μακρού ανταποδοτικού κύκλου μεταξύ δύο διαφορετικών, μοναδικών, αλλά και πολύ σημαντικών αρχαίων λαών: των Ελλήνων και των Περσών. Δεν είναι τυχαίο, ότι τη σημερινή εποχή έχουν έρθει στην Ελλάδα χιλιάδες νεαροί άνδρες από τις περιοχές αυτές (π.χ. Πακιστάν, Ινδία, Αφγανιστάν), ακριβώς όπως χιλιάδες νεαροί άνδρες στάλθηκαν από την Ελλάδα τότε. Η σημερινή είναι η επόμενη φάση αυτού του κύκλου, αλλά ταυτόχρονα και μία τεράστια ευκαιρία. Ευκαιρία να κλείσει οριστικά ένας κύκλος αιώνων με τον πιο λαμπρό τρόπο. Όπως αναφέρει ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα πνευματικά κείμενα: «Το ιερότερο μέρος τον κόσμο είναι εκεί όπου ένα αρχαίο μίσος μετατρέπεται σε τωρινή αγάπη».

Η διαφορά είναι ότι οι σημερινοί μετανάστες δεν ήρθαν για να κατακτήσουν, να πολεμήσουν και να σκοτώσουν, αλλά ήρθαν για να δουλέψουν. Πιστεύω βαθιά ότι είναι το μεγάλο μεταφυσικό τεστ της Ελλάδας αυτή τη στιγμή, το πώς θα φερθεί σε αυτούς τους ανθρώπους. Θα τους φερθεί με τον πολιτισμό και το σεβασμό που ήθελε να εμπνεύσει ο Μέγας Αλέξανδρος, εκπληρώνοντας έτσι το στόχο του, θεραπεύοντας το κάρμα που έχει η Ελλάδα συσσωρεύσει, διαλύοντας τις σκιές στην πνευματική της λάμψη, οι οποίες δημιουργήθηκαν από την επιβολή βίας στο παρελθόν; Ή θα τους φερθεί απαξιωτικά και ταπεινωτικά όπως γίνεται τώρα, αποτυγχάνοντας στη δοκιμασία, συγκεντρώνοντας ακόμη περισσότερες αρνητικές πράξεις, με οδυνηρές συνέπειες για την ίδια; Πριν κάποιο διάστημα, μεγάλο δημοψήφισμα από τηλεοπτικό κανάλι έδειξε ότι οι σημερινοί Έλληνες θεωρούν τον Μέγα Αλέξανδρο από τους μεγαλύτερους Έλληνες όλων των εποχών. Γιατί τότε δεν υιοθετούμε το σεβασμό που εντέλει εκείνος επέδειξε προς τις κατεκτημένες χώρες της Ανατολής, τις οποίες και τελικά αγάπησε; Γιατί δεν δείχνουμε τον ελληνικό πολιτισμό, για τον οποίο είμαστε τόσο περήφανοι, και στην πράξη; Δε χρειάζεται να πάμε μακριά για να τον μεταλαμπαδεύσουμε, όπως ο Αλέξανδρος …Τώρα έχουν έρθει εκείνοι σε εμάς. Αν περηφανευόμαστε για το έργο του Αλέξανδρου, τότε οφείλουμε να φερθούμε με πολιτισμό στο εδώ και τώρα. Και πολιτισμός σημαίνει πρωτίστως ανθρωπιά.
Ο Μέγας Αλέξανδρος σεβάστηκε, έγινε φίλος με τους κατεκτημένους, που τότε θεωρούνταν εχθροί, κάτι πολύ πρωτοπόρο για τον τότε κόσμο. Πώς θα ένιωθε που εμείς σήμερα δεν μπορούμε να σεβαστούμε όχι, μόνο τον εχθρό, αλλά ούτε κι εκείνον που έχει έρθει να εργαστεί με πενιχρό μισθό; Έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να μετατρέψουμε την εχθρότητα και τον πόνο, σε σεβασμό, φιλία και συνεργασία. Από τη σύμμιξη δύο διαφορετικών πολιτισμών έχει τη δυνατότητα να προκύψει κάτι εντελώς νέο και υπέροχο πνευματικά. Αυτό ήταν το όραμα του Αλέξανδρου.

Οι Έλληνες έχουν στην ψυχή τους το δικό τους πνευματικό αποτύπωμα. Οι λαοί της Ανατολής το ίδιο. Δεν είναι τυχαίο που έρχονται ξανά σε επαφή. Μπορεί να υποτιμούμε τους σημερινούς Πακιστανούς (όπως και τους σημερινούς Έλληνες) ότι είναι απολίτιστοι, ότι δεν έχουν καμία σχέση με τους παλιούς πολιτισμούς. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια. Τα ψήγματα, οι σπόροι της πνευματικής κληρονομιάς βρίσκονται στο DNA πολλών ανθρώπων της φυλής τους, έτοιμοι να ανθίσουν, όταν η ψυχή δώσει το σύνθημα. Οι μετανάστες που ήρθαν και έρχονται εδώ δεν είναι τυχαίοι και δεν ήρθαν τυχαία εδώ. Δεν είναι τυχαίο που «εγκλωβίζονται» στην Ελλάδα και δεν μπορούν να φύγουν για άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έχουν σκοπό να εκπληρώσουν στο σχέδιο της ανθρωπότητας, όπως έχουμε κι εμείς.

Οι μετακινήσεις των λαών δεν γίνονται ποτέ τυχαία. Είναι η ευκαιρία για να κάνουμε πράξη την αποδοχή, τη συνεργασία, είναι η ευκαιρία να ανοίξει το μυαλό μας, να δείξουμε ανθρωπιά, να βρούμε λύσεις. Είναι η ευκαιρία, να έρθουν σε αλληλεπίδραση ενέργειες από διαφορετικές περιοχές του πλανήτη, εμπλουτίζοντας και τα δύο μέρη, αρκεί να μη τυφλωθούν από την προκατάληψη, τον εγωισμό και το φόβο της έλλειψης. Με την κλιματική αλλαγή, τεράστιες μάζες πληθυσμών θα χρειαστεί να μετακινηθούν, είτε από χώρα σε χώρα, είτε μέσα στην ίδια χώρα. Τότε ενδεχομένως θα ενταθούν οι δοκιμασίες που βιώνουμε τώρα: Αποδεχόμαστε τους άλλους λαούς στο χώρο μας; Μέχρι ποιο σημείο; Χρειάζεται να καθορίσουμε όρια στην αποδοχή μεταναστών, κι αν ναι, μπορεί να γίνει χωρίς μίσος; Ποια θα είναι αυτά τα όρια, γιατί και με ποιο κριτήριο; Μπορούμε να δείξουμε γενναιοδωρία και να μοιραστούμε σε μια εποχή που πιστεύουμε ότι δεν έχουμε αρκετά ούτε για τον εαυτό μας; Μέχρι που φτάνει η ανθρωπιά μας; Μπορούμε να δούμε ότι αφθονία σημαίνει να δίνεις; H σημερινή φάση είναι μια πρόβα. Αν περάσουμε τη δοκιμασία τώρα, δίνοντας πάνω από όλα σεβασμό κι αγάπη, η επόμενη δοκιμασία θα είναι πολύ πιο εύκολη και θα διδάξουμε με το παράδειγμά μας άλλες χώρες που θα αντιμετωπίσουν αντίστοιχες προκλήσεις.

Οι τοπικοί πληθυσμοί, σε περιοχές που θα είναι στο μέλλον πιο βιώσιμες, θα ανοίξουν την καρδιά τους για να δεχτούν τους μετακινούμενους πληθυσμούς ή θα φερθούν εγωιστικά κι εκδικητικά; Οι έννοιες «ανθρωπιά» και «μοιράζομαι» θα δοκιμαστούν σε κάθε τους πτυχή στην πράξη. Σε εμάς οι πρώτες δοκιμασίες είναι ήδη εδώ και από εμάς θα εξαρτηθεί ποιο δρόμο θα διαλέξουμε.
Πρεκατέ Βικτωρία, Reikitime Δεκέμβριος 2010

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org