Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?

Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?
Αυτό το καλοκαίρι μου δόθηκαν τρεις αφορμές για να προβληματιστώ για την ποιότητα και το κίνητρο στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση στην Ελλάδα του σήμερα.

1)Οι μοναχικοί άνθρωποι. Συνήθως μένω Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα, καθώς θέλω να είμαι στην πόλη, όταν αυτή βρίσκεται στην πιο ήσυχη φάση της, όταν παίρνει μια ανάσα από το φόρτο της χρονιάς, ξαλαφρώνει κι ανανεώνεται για την επιστροφή των χιλιάδων και την εκκίνηση μιας νέας εργασιακής και σχολικής χρονιάς. Στους περιπάτους της, έχω πια εξοικειωθεί με την πληθώρα μοναχικών ανθρώπων, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, που βλέπω σταθερά στα ίδια σημεία κάθε μέρα. Δεν είναι ούτε άστεγοι, ούτε ψυχικά ασθενείς, ούτε αλλοδαποί. Είναι άνθρωποι σαν κι εμάς, που το αδυσώπητο σύστημα κοινωνικών σχέσεων στη χώρα μας τους έχει ωθήσει στο περιθώριο. Είναι απλά άνθρωποι μοναχικοί, που για κάποιο λόγο έμειναν χωρίς οικογένεια στην Ελλάδα. Δεν έχουν κανένα να μιλήσουν, ενώ τα σημάδια της παραμέλησης του εαυτού τους από την αποδυνάμωση και την κατάθλιψη γίνονται όλο και πιο εμφανή. Ο λαός μας θεοποιεί τις οικογενειακές σχέσεις εις βάρος οποιασδήποτε άλλης σχέσης, κι αυτό καθιστά τους ανθρώπους χωρίς οικογένεια εξαιρετικά ευάλωτους. Με άλλα λόγια είναι πολύ επικίνδυνο να μείνεις στην Ελλάδα χωρίς οικογένεια, καθώς η φιλία και η κοινωνική συνοχή, η υποστήριξη προς το συνάνθρωπο φαίνεται να μην έχουν καμία αξία.

Καθώς όμως, ο αγιοποιημένος θεσμός της ελληνικής οικογένειας φαίνεται να τρίζει συθέμελα, με προδοσίες, απιστίες, διαζύγια, εγκαταλείψεις γονιών από παιδιά και παιδιών από γονείς να αυξάνονται, οι άνθρωποι που βρίσκονται ξαφνικά στο περιθώριο πολλαπλασιάζονται. Γενικά δεν τους αντιλαμβανόμαστε πολύ, ειδικά να είμαστε κοινωνικά «εμφιαλωμένοι» σε ένα προστατευμένο κύκλο όπου κάνουμε παρέα μόνο με άλλες οικογένειες… Οικογένειες επιλέγουν να κάνουν παρέα μόνο με οικογένειες, ζευγάρια μόνο με ζευγάρια. Οι μοναχικοί άνθρωποι συχνά απορρίπτονται ως ανεπιθύμητοι, καθώς δεν ταιριάζουν στο στερεότυπο της «ευτυχίας» των χαρούμενων ελληνικών οικογενειακών και των "επενδυσιακών" δημοσίων σχέσεων. Οι άνθρωποι όμως αυτοί ωθούνται στο περιθώριο από την αδιαφορία μας, το φόβο και την αποστροφή μας μη τυχόν και καταλήξουμε σαν κι αυτούς. Μια νέα τάξη εμφανίζεται, στιγματισμένη και πιστεύω θα αυξηθεί μέχρι να αλλάξουμε τον τρόπο που σχετιζόμαστε και να γίνουμε πιο ειλικρινείς κι αυθεντικοί.

Ο τρόπος δεν είναι να ενισχυθεί η «φαινομενική» ελληνική οικογένεια, καταλήγοντας σε υπερ-προστατευτισμό, συνεξάρτηση, συναισθηματική αιμομιξία ή και ασφυκτική εκμετάλλευση των μελών μεταξύ τους. Ο τρόπος είναι να ενισχυθεί η ανθρωπιά και η δοτικότητα, εντός ή εκτός οικογενείας. Να ανοίξουμε την πόρτα μας, να ρωτήσουμε για εκείνους που μπορεί να έχουν ανάγκη από παρέα και να δώσουμε από τον εαυτό μας, χωρίς ιδιοτέλεια ή ρατσισμό. Αυτή είναι η μόνη λύση. Δεν είναι καινούργια. «Αγαπάτε αλλήλους», είπε... Δεν είπε «αγαπάτε μόνο την οικογένειά σας». Μπορεί τώρα να έχουμε ταμπουρωθεί πίσω από τη δική μας φαινομενική οικογενειακή ασφάλεια, αλλά όπως είπαμε, το θεμέλιό της είναι πολύ ασταθές. Ας μην εθελοτυφλούμε στον πόνο των άλλων και ας θυμηθούμε τα αιώνια πνευματικά μηνύματα, πριν βρεθούν όλο και πιο πολλοί από εμάς στη θέση τους.

2)Σχέσεις μεταξύ συναδέλφων/ στον επαγγελματικό χώρο. Ο ανταγωνισμός, η ζήλια, η κακεντρέχεια μεταξύ συναδέλφων δεν είναι βέβαια κάτι πρωτάκουστο. Υπάρχει σε αρκετούς χώρους και χώρες και βασίζεται στην πεποίθηση της έλλειψης («δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα, πελάτες, αναγνώριση») και στην χαμηλή-αυτοεκτίμηση («δεν είμαι αρκετά καλός σε αυτό που κάνω, άρα απειλούμαι από τον άλλον που φαίνεται καλύτερος»). Με επαγγελματικό υπόβαθρο στις θετικές αλλά και ανθρωπιστικές επιστήμες (φυσικός με μεταπτυχιακό, εκπαιδευτικός, αλλά και ψυχολόγος), μπορώ να πω ότι μου προξένησε έκπληξη όταν είδα ανταγωνισμό και έλλειψη, πολλές φορές στοιχειώδους ευγένειας στο χώρο των συναδέλφων ανθρωπιστικών επιστημών και της ψυχικής υγείας. Με εξαιρέσεις πάντα, αλλά αυτή ήταν η προσωπική μου εντύπωση, την οποία είδα ότι μοιράζονται κι άλλοι στο χώρο. Στο χώρο δηλαδή που κατεξοχήν διδάσκει κι εφαρμόζει τη βοήθεια, στήριξη κι ενδιαφέρον για τους συνανθρώπους είδα ανασφάλεια, εσωστρέφεια και ανταγωνιστικότητα απέναντι στους συναδέλφους.
Πώς όμως μπορείς να πεις ότι βοηθάς τους άλλους θεραπευτικά για παράδειγμα, όταν δεν εφαρμόζεις στοιχειώδεις κανόνες σεβασμού κι ευγένειας προς τους συναδέλφους, όπως το να απαντάς σε μηνύματα, όχι μόνο πριν σου προσφέρουν κάτι αλλά και μετά, ή να σέβεσαι την πνευματική ιδιοκτησία του άλλου ή να μην κατακρατείς πληροφορίες που μπορεί να βοηθήσουν το συνάδελφο, από φόβο μη προχωρήσει πάνω από εσένα? Η επαγγελματική αποστολή «θέλω να βοηθήσω τους άλλους ανθρώπους» δεν περιλαμβάνει μόνο εκείνους που φέρουν την ταμπέλα «πελάτες», αλλά όλους όσους συναντούμε στο δρόμο μας, εκ των οποίων κανείς δεν έρχεται τυχαία-υπάρχει λόγος για οποιαδήποτε ανθρώπινη αλληλεπίδραση, είτε είναι με «πελάτες»,ή «συναδέλφους», ή «αφεντικά» ή «περαστικούς».
Ιδιαίτερα έντονα είδα το στοιχείο του ανταγωνισμού όσον αφορά, όχι το οικονομικό θέμα, αλλά κυρίως την αναγνώριση. Ξεχνούμε ένα πράγμα: η αποστολή του καθενός από εμάς στη ζωή είναι μοναδική. Όλοι, μα όλοι, έχουμε έρθει για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό που μόνο εμείς μπορούμε να φέρουμε εις πέρας. Αυτό τον σκοπό μπορεί να τον γνωρίζουμε από την αρχή, αλλά μπορεί και να μας αποκαλύπτεται μέρα με τη μέρα. Αυτός ο σκοπός δεν εξαντλείται μόνο στο επάγγελμά μας, αλλά περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους που «τυχαίνει» να συναντήσουμε στο δρόμο μας. Μία ευγενική κουβέντα ενθάρρυνσης προς ένα συνάδελφο μπορεί να έχει πολύ υψηλότερη πνευματική αξία από δεκαπέντε σεμινάρια προς ακροατήρια εκατοντάδων ατόμων.
Η καλή πρόθεση, ανά πάσα στιγμή προς όλους, είναι αυτό που μετρά. Αλλιώς, η οποιαδήποτε «βοήθεια» δεν είναι παρά μια υπεροπτική επίδειξη ισχύος, μέσα από τις υποτιθέμενες εξειδικευμένες γνώσεις. Κι αφού, ο σκοπός του καθενός είναι μοναδικός, κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί με κανέναν άλλον, άρα ο ανταγωνισμός εξαφανίζεται. Πολλοί άνθρωποι σήμερα θα ωφελούνταν να το δουν αυτό και να αναζητήσουν τον αληθινό σκοπό τους, όπως και τον σκοπό της κάθε ημέρας. Έτσι θα ήταν πιο ευτυχείς, παρά να αναλώνονταν σε κενές συγκρίσεις με τους άλλους. Όταν εκπληρώνεις το σκοπό σου, ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικές περιόδους, τότε νιώθεις πλήρης και δεν έχεις ανάγκη την αναγνώριση των άλλων. Η ανθρώπινη αναγνώριση είναι από τα πιο ασταθή και αναξιόπιστα πράγματα, καλό είναι να μας αφήνει τελείως αδιάφορους, αν όχι να την αποφεύγουμε. Εκατομμύρια στη γη σήμερα προσφέρουν τεράστιο έργο, απολύτως σιωπηλά και χωρίς την παραμικρή γνώση από τους συνανθρώπους τους, κάποιοι μάλιστα λοιδορούνται. Άλλοι πάλι που φανταχτερά επαίρονται ως διασημότητες βοήθειας και καλοσύνης, μπορεί να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Ας μη ξεχνάμε πόσοι δικτάτορες εμφανίστηκαν ως σωτήρες. Η ανθρώπινη αναγνώριση είναι απατηλή κι αναξιόπιστη. Ας προτιμήσουμε την πίστη στον εαυτό μας, σε αυτό που μας λέει η καρδιά μας και στην καλή πρόθεση προς όλους.

3) Η εγκατάλειψη των παιδιών. Στην εμπειρία μου με εθελοντική εργασία, είχα την τιμή να υπηρετήσω πολλά παιδιά τα οποία ήταν μακροχρόνια ασθενή και, συχνά ως αποτέλεσμα της ασθενείας τους, εγκαταλελειμμένα από τους γονείς τους. Αυτό που μου έκανε εντύπωση, είναι ότι η μεγαλύτερη πληγή, το μεγαλύτερο τραύμα δεν φάνηκε να είναι η ασθένεια ή ο σωματικός πόνος, αλλά η εγκατάλειψη. Παιδιά με πολύ σοβαρές ασθένειες και μεγάλη δυσφορία στην αναπνοή, σωληνάκια κλπ., ξεχνούν αμέσως τον πόνο τους όταν τα πάρεις αγκαλιά και τους δείξεις τρυφερότητα. Η ανάγκη για προσοχή και αγάπη όμως δεν εξαντλείται στα παιδιά. Αντίστοιχη ανάγκη έχει πιστεύω κι ο ηλικιωμένος ή ο καρκινοπαθής, για τον οποίο οποιοσδήποτε πόνος ή δυσκολία μπορεί να ξεπεραστεί αν υπάρχει η υποστηρικτική παρουσία και συμπόνια των άλλων. Το ίδιο πιστεύω ισχύει και για λαούς ολόκληρους που πλήττονται, όπως για παράδειγμα το Πακιστάν από τις πλημμύρες τώρα. Πιστεύω μέρος της αγωνίας του λαού του αυτές τις μέρες είναι ότι η παγκόσμια κοινότητα τους έχει ξεχάσει και τους έχει εγκαταλείψει σε λιμό ή στην εξαθλίωση του να αλληλοσκοτωθούν για λίγα ψίχουλα. Η παγκόσμια κοινότητα φαίνεται κουρασμένη, φαίνεται να έχει καχυποψία, ίσως ρατσισμό εναντίον του λαού αυτού ή τέλος πάντων είναι Αύγουστος, έχει πάει διακοπές και το τελευταίο που θέλει να σκεφτεί είναι η δυστυχία ακόμη περισσότερων εκατομμυρίων λιμοκτονούντων Πακιστανών. Αυτό όμως είναι που πονάει. Κι εμείς στη Δύση, ας μη το ξεχνάμε. Εξάλλου, έχουμε συμβάλλει πολύ περισσότερο στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και τα air-condition που απολαμβάνουμε τώρα στις διακοπές μας, θα τα πληρώσουν αργότερα εκείνοι οι εξαθλιωμένοι λαοί σε περιοχές ευάλωτες για πλημμύρες και ξηρασία. Ας μη τους ξεχνάμε.


18/8/2010 Πρεκατέ Βικτωρία

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org