Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας

Δεν γνωρίζω κανένα συγκεκριμένο περιστατικό κακοποίησης παιδιού σε ίδρυμα φιλοξενίας στην Ελλάδα, αλλά εφόσον η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα είναι κάτι που έχει ανιχνευτεί κατ’ επανάληψη, σε ανεπτυγμένες χώρες (Αγγλία, Ιρλανδία, Καναδάς, ΗΠΑ), οι οποίες εφαρμόζουν εδώ και δεκαετίες αποτελεσματικά συστήματα ανίχνευσης, καταγγελιών, αντιμετώπισης και παρέμβασης, δεν έχω κανένα λόγο να πιστεύω ότι ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να συμβαίνει και στη χώρα μας, επειδή απλά και μόνο δεν ακούγεται. Η παιδική σεξουαλική κακοποίηση είναι ούτως ή άλλως πολύ αποσιωπημένο φαινόμενο στη χώρα μας, πόσο δε μάλλον όταν συμβαίνει σε ιδρύματα ή σε παιδιά με ειδικές ανάγκες, που είναι πιο ευάλωτοι πληθυσμοί.

Η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών μπορεί να προέρχεται από άλλα παιδιά μέσα ή έξω από το ίδρυμα, όπως επίσης και από ενηλίκους μέσα ή έξω από το ίδρυμα, καθώς επίσης (όπως έχουν δείξει περιστατικά που έχουν ερευνηθεί στο εξωτερικό) ενίοτε και από ανάδοχες οικογένειες. Προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες των φιλοξενούμενων παιδιών, π.χ. κακοποίηση στην αρχική οικογένεια, παραμέληση ή εγκατάλειψη, τα καθιστά πιο ευάλωτα στη θυματοποίηση από συνομιλήκους, μεγαλύτερα παιδιά ή συμμαθητές και μέρος αυτής της θυματοποίησης μπορεί να είναι η σεξουαλική παρενόχληση (η αυξημένη πιθανότητα αυτής της αναπαραγωγής της θυματοποίησης από συνομιλήκους έχει επιβεβαιωθεί ερευνητικά). Για αυτό είναι σημαντική η ψυχολογική και κοινωνικο-συναισθηματική στήριξη κι ενημέρωση για τις μορφές βίας μεταξύ συνομιλήκων σε όλα τα παιδιά στα ιδρύματα, ώστε να αναγνωρίζουν τη βία και να αναπτύσσουν ισχυρό αυτοσυναίσθημα, ώστε να μπορούν να πουν «όχι» στους συνομιλήκους, να μην υποκύπτουν, επειδή νιώθουν ότι δεν αξίζουν ή επειδή φοβούνται ότι κανείς άλλος δεν θα τους κάνει παρέα.

Άλλες φορές οι προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες των παιδιών αυξάνουν τις πιθανότητες να δράσουν εκείνα κακοποιητικά προς άλλα μικρότερα παιδιά, είτε λεκτικά, είτε με εκφοβισμό, απειλές, ξύλο, γελοιοποίηση, ενώ μία από τις συνέπειες της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών από ενηλίκους μπορεί να είναι η αναπαραγωγή του τραύματος (acting out) προς μικρότερα παιδιά. Για αυτό είναι σημαντικό να υπάρχει ειδικός θεραπευτής, που θα μπορεί να το αναγνωρίσει, να το διαχειριστεί και να βοηθήσει το παιδί-θύτη θεραπευτικά, πριν παγιωθεί αυτή συμπεριφορά. Προσοχή: το acting out δεν συμβαίνει συχνά (δυστυχώς υπάρχουν διάφορες αντιλήψεις που πλανώνται σε κάποιους επαγγελματίες, ότι «δε θέλουμε στο χώρο μας σεξουαλικά κακοποιημένα παιδιά, θα μας διαφθείρουν τα υπόλοιπα!»). Πρέπει το προσωπικό να γνωρίζει καλά το φαινόμενο εκφοβισμού μεταξύ παιδιών, να μπορεί να το διαχειριστεί, και να υπάρχει υπεύθυνος θεραπευτής στον οποίο μπορούν να απευθύνονται τα παιδιά, ως σημείο αναφοράς, και ο οποίος θα παρεμβαίνει αποτελεσματικά, με πρώτη προτεραιότητα την προστασία του θύματος. Ο υπεύθυνος θεραπευτής θα πρέπει να έχει ενημερώσει πρώτα τα παιδιά τι είναι αυτό το φαινόμενο, ποιες μορφές έχει και να τα ενθαρρύνει να έρθουν να μιλήσουν, αν τους συμβεί κάτι τέτοιο. Αλλιώς, είναι δύσκολο να έρθουν από μόνα τους.

ΑΝ το παιδί φτάσει να αναφέρει την σεξουαλική κακοποίηση (στη συντριπτική πλειονότητα δεν το κάνουν), το προσωπικό θα αντιδράσει, ανάλογα με την εκπαίδευση που του έχει δοθεί, το βαθμό ευαισθητοποίησης και τις συγκεκριμένες οδηγίες που του έχουν δοθεί ως πρωτόκολλο από τις κρατικές υπηρεσίες για την αντιμετώπιση αυτών των περιστατικών, όπως επίσης και την προσωπική του καλλιέργεια και ιδιοσυγκρασία. Στα τρία πρώτα θεωρώ ότι στη χώρα μας βρισκόμαστε σε μηδενικό σημείο. Η σεξουαλική κακοποίηση είναι κάτι που δεν αναφέρεται πουθενά σε καμία εκπαίδευση και το προσωπικό συχνά είτε δεν το αναγνωρίζει, είτε δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Επίσης, στην παιδεία της ελληνικής κοινωνίας μας, η παιδική σεξουαλική κακοποίηση αποτελεί πολύ ισχυρό ταμπού, συνδεδεμένο με έντονο φόβο και αποστροφή και όταν τελικά κάτι «σκάει» δημοσίως αντιμετωπίζεται συχνά με έλλειψη ψυχραιμίας. Τα παιδιά διαισθάνονται πολύ καλά όλες τις άμυνές μας και τη δυσκολία να το διαχειριστούμε. Σε συνδυασμό με τις απειλές που δέχονται, αν μιλήσουν, το φόβο και τη ντροπή που συχνά νιώθουν και το ότι συνήθως δε γνωρίζουν τι να κάνουν, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών δε λέει τίποτα κι εμείς μπορούμε να συνεχίσουμε τον ύπνο του δικαίου ότι η σεξουαλική κακοποίηση συμβαίνει μόνο στις άλλες χώρες!

Το παιδί που κακοποιείται στο ίδρυμα ίσως αισθάνεται ακόμη πιο αδύναμο και φοβισμένο από το παιδί που κακοποιείται σε οικογένεια, καθώς ίσως νιώθει ότι το ίδρυμα, μετά την αποτυχία της αρχικής οικογένειας να το φροντίσει, είναι η τελευταία του επιλογή. Ίσως επίσης νιώθει τη φροντίδα του ιδρύματος ως ακόμη πιο ισχυρή μορφή εξουσίας, γιατί αντιπροσωπεύει το «κράτος». Οπότε, αν π.χ. κακοποιείται από επαγγελματία του ιδρύματος, που είναι «απεσταλμένος» του κράτους, πώς θα μπορέσει ένα παιδί να αντιταχθεί σε αυτόν, με το να αποκαλύψει την κακοποίηση και να μιλήσει πού; (Άλλο θέμα αυτό…)
Από την άλλη μεριά, το παιδί στην οικογένεια επιβαρύνεται με άλλου είδους αναστολές να μην αποκαλύψει, που έχουν να κάνουν περισσότερο με ενοχές για την πιθανή διάλυση της οικογένειας που ενδεχομένως επίσης αγαπά. Και στις δύο περιπτώσεις, παιδιά που έχουν παραμεληθεί, που έχουν έντονη την ανάγκη για προσοχή, είναι πολύ ευάλωτα για κακοποίηση από παιδόφιλους, που θα χρησιμοποιήσουν την ανάγκη τους για προσοχή και ενδιαφέρον, ώστε να χτίσουν σιγά σιγά μια μυστική, «εμπιστευτική», «αποκλειστική» σχέση, στην οποία θα μπορούν να εκμεταλλεύονται το παιδί.

Αναφέρθηκα πριν την κακοποίηση παιδιών από άλλα παιδιά. Τι γίνεται στην περίπτωση κακοποίησης, από ενήλικες, εντός του χώρου του ιδρύματος;
Είναι παγκόσμια διαπιστωμένο ότι οι παιδόφιλοι επιδιώκουν να προσληφθούν σε χώρους, όπου υπάρχουν παιδιά, σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, κατασκηνώσεις, αθλητικοί σύλλογοι, ιδρύματα, αλλά και ως εθελοντές. Ένα καθαρό ποινικό μητρώο δεν είναι αρκετό για να εγγυηθεί ότι το άτομο που προσλαμβάνεται είναι ασφαλές για τα παιδιά. Θα πρέπει τα Υπουργεία Υγείας και Παιδείας να λάβουν σοβαρά υπόψη τους αυτόν τον παράγοντα, εισάγοντας αυστηρότερα κριτήρια στην επιλογή προσωπικού που έρχονται σε επαφή με παιδιά (ιδιαίτερα με ευάλωτα παιδιά σε ιδρύματα), όπως γίνεται στο εξωτερικό. Θα πρέπει οι επαγγελματίες στους χώρους αυτούς να λειτουργούν βάσει σαφών και αυστηρές κανόνων ορθής πρακτικής (όπως για παράδειγμα: «oι πόρτες σε οποιοδήποτε χώρο συνευρίσκονται επαγγελματίας/ες με παιδιά είναι ΠΑΝΤΑ ανοιχτές» ή «το πλύσιμο του παιδιού από τον επαγγελματία γίνεται πάντα με σφουγγάρι, όχι απευθείας επαφή χεριού με σώμα», «δεν απομονώνεται ένας επαγγελματίας μόνος με παιδιά, ή με ένα παιδί, πάντα υπάρχει και κάποιος άλλος στον γύρο χώρο»), οι οποίες παρεμποδίζουν τον επιτήδειο να αναπτύξει παιδοφιλική δράση. Θα πρέπει επίσης όλοι οι επαγγελματίες σε τέτοιους χώρους, ιδιαίτερα τα ανώτερα στελέχη και οι επιθεωρητές, να είναι εκπαιδευμένοι για τους τρόπους διάκρισης πιθανών στοιχείων της συμπεριφοράς ενός παιδόφιλου, (π.χ. επιδιώκει συνεχή επαφή και παρέα με παιδιά, παρά με ενήλικες, επιδιώκει παρέα με τα παιδιά ακόμη και πέρα των καθηκόντων του, κάποιες φορές εμφανίζεται ως υπερβολικά καλός «μαθητοπατέρας», επικεντρώνει το ενδιαφέρον του σε σημείο εμμονής στο τι κάνουν συγκεκριμένα παιδιά, επιδιώκει επίμονα τη φωτογράφιση παιδιών, ακόμη και με «αθώο» τρόπο κλπ…) Πόσοι όμως από τους απασχολούμενους με παιδιά στην Ελλάδα έχουν εκπαιδευτεί σχετικά με την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης?

Θεωρώ ότι όπως για παράδειγμα συμβαίνει στην Αγγλία, είναι απολύτως απαραίτητη η δημιουργία ανεξάρτητου φορέα, που θα ασχολείται ειδικά με την προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών, που φιλοξενούνται σε ιδρύματα, ιδιωτικά ή δημόσια, ειδικών αναγκών και μη. Ο στόχος του φορέα αυτού θα είναι μέσω τακτικών επισκέψεων να μπορούν να παιδιά να μιλήσουν εμπιστευτικά σε κάποιον, που δεν σχετίζεται με το ίδρυμα, για τα προβλήματα και τις ανάγκες τους. Οι επαγγελματίες επισκέπτες θα πρέπει επίσης να είναι ειδικά εκπαιδευμένοι στην επικοινωνία με παιδιά με ειδικές ανάγκες, αλλά και στην ανίχνευση, εκπαίδευση κι ενημέρωση παιδιών και προσωπικού για την παιδική κακοποίηση. Ο φορέας αυτός θα μπορεί να ενημερώνει τα παιδιά και θα συζητά μαζί τους και ομαδικά και ατομικά, κατά τη διάρκεια των επισκέψεων ΧΩΡΙΣ την παρουσία των λειτουργών του ιδρύματος. Θα πρέπει να διαθέτει τηλεφωνική γραμμή για να ακούει τα παράπονα των παιδιών, ενώ θα πρέπει να δίνεται ιδιωτικός χώρος στα παιδιά να μιλούν στο τηλέφωνο χωρίς να παρακολουθούνται.

Χρειάζεται επίσης μεγαλύτερος αριθμός επαγγελματιών, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα ταυτόχρονης παρουσίας τους στο χώρο. Χρειάζεται ενημέρωση όλων των επαγγελματιών σε ιδρύματα για το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης (χωρίς όμως η ενημέρωση να σημαίνει απαραίτητα ότι ο παιδόφιλος θα αναχαιτιστεί από τις κακοποιητικές προθέσεις του), χρειάζεται αυξημένη εποπτεία. Πολύ σημαντικό θεωρώ ότι είναι ο ανεξάρτητος φορέας να παρέχει υπηρεσίες στήριξης και καθοδήγησης στον επαγγελματία που βλέπει κάτι αρνητικό στο χώρο του από συνάδελφο και δεν γνωρίζει πώς να το διαχειριστεί. Βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, καθώς μπορεί να μην έχει αποδείξεις, το παιδί μπορεί να συγκαλύψει από φόβο ή ντροπή, και ο επαγγελματίας μπορεί να κατηγορηθεί εν τέλει για συκοφαντία. Πρέπει να υπάρχει εμπιστευτική υπηρεσία στήριξης των επαγγελματιών σε ιδρύματα.

Επίσης, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να επαναπροσλαμβάνονται σε χώρους, όπου υπάρχουν παιδιά, άτομα που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα σχετικά με την παιδοφιλία και παιδική πορνογραφία. Ακόμη και στις περιπτώσεις προγραμμάτων συστηματικής θεραπευτικής παρέμβασης σε παιδόφιλους στις φυλακές του εξωτερικού, ένα σημαντικό μέρος υποτροπιάζει μετά την αποφυλάκισή του. Αντίστοιχα προγράμματα στη χώρα μας είναι σχεδόν ανύπαρκτα, με τεράστιες πιθανότητες η διαταραχή να συνεχιστεί και μετά την αποφυλάκιση. Παραδόξως, η συμμετοχή σε διαδικτυακή παιδική πορνογραφία επαγγελματιών που εργάζονται σε χώρους με παιδιά έχει λειτουργήσει στο παρελθόν θετικά ως προς να ανιχνευτεί η δράση τους ηλεκτρονικά και να απομακρυνθούν προληπτικά από τους χώρους εργασίας τους, ακόμη κι αν δεν έχουν υπάρξει καταγγελίες για κακοποίηση παιδιών εκεί . Αν και εδώ υπάρχει διαφωνία μεταξύ ειδικών σχετικά με το πόσο ο εθισμένος στην παιδική πορνογραφία προχωρά σε παιδοφιλική συμπεριφορά και κακοποίηση παιδιών, προσωπικά πιστεύω ότι τα δύο σχετίζονται άμεσα, είναι απλά διαφορετικές διαβαθμίσεις της παιδοφιλικής διαταραχής κι εν πάσει περιπτώσει, πρέπει να γίνεται απομάκρυνση άμεσα, δεν είναι να πειραματιζόμαστε εις βάρος των παιδιών. Από την άλλη μεριά, προξενεί ενδιαφέρον, πόσες περισσότερες αποκαλύψεις γίνονται για άτομα υπεράνω υποψίας, σχετικά με συμμετοχή σε παιδική πορνογραφία στο διαδίκτυο, σε σχέση με αποκαλύψεις κακοποίησης κατευθείαν από τα παιδιά-θύματα, ή από άλλους ενήλικες παρατηρητές.
Πρεκατέ Βικτωρία
1 Ιούνιος 2010

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org