Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Ταραχές νέων, παραμέληση κι επανάσταση

Παρατηρώ τις ταραχές και τις λεηλασίες στο Λονδίνο και θυμάμαι τα δικά μας, τα Δεκεμβριανά. Μία διαμαρτυρία που ξεκινά με βάση κάποια λογική, καταλήγει σε σοκαριστικές σκηνές ωμής κι αδικαιολόγητης βίας και χάους, χωρίς καμία λογική. Σοκάρεται κανείς όταν βλέπει πώς ξαφνικά η πολιτισμένη –ως προς το φαίνεσθαι τουλάχιστον- κοινωνία μας, καταντά έτσι με την πρώτη αφορμή. Ή μήπως κάτω από την επιφάνεια του «πολιτισμού» μας, υπήρχε πολλή σαπίλα στο σύστημά του, που, εδώ και καιρό, αγνοούσαμε? Αναλυτές δίνουν τις γνώμες τους γιατί ξαφνικά αυτή η άναρχη βιαιότητα από κουκουλοφόρους νέους, τι έχουν να κερδίσουν από το να καίνε το ανθοπωλείο της γειτονιάς… Δημοσιογράφοι δηλώνουν σοκαρισμένοι από το πόσο «μπλαζέ» ήταν οι έφηβες που έκλεβαν ρούχα από τοπικό κατάστημα...

Πέρα από τις γνωστές θέσεις περί έλλειψης αξιών στη νεολαία σήμερα, φτώχειας, κοινωνικού αποκλεισμού κλπ., και, χωρίς σε καμία περίπτωση να δικαιολογώ τις καταστροφές και το πλιάτσικο, είτε συμβαίνει εδώ είτε στην Αγγλία είτε οπουδήποτε, θα ήθελα, μέσα από τη μακρόχρονη εμπειρία μου διδάσκοντας νέους ανθρώπους, να υπενθυμίσω κάποια πράγματα :

Α) Αυτή η γενιά δεn μεγάλωσε όπως εμείς. Μεγάλωσε παρκαρισμένη σε μία οθόνη τηλεόρασης, υπολογιστή ή βιντεοπαιχνιδιού, των οποίων το περιεχόμενο ήταν σχεδόν αποκλειστικά σκηνές βίας. Μεγάλωσε με τηλε-ρεάλιτι και σόου, που έχουν ως σκοπό, να υποτιμήσουν και να εξευτελίσουν τους καλεσμένους και όλο το ακροατήριο. Η τηλεόραση, η δική μας, αλλά και στο εξωτερικό, σφύζει από ‘θεάματα-διαγωνισμούς’ τραγουδιστικής, μαγειρικής, κοπτικής-ραπτικής, νοικοκυρικής, ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους, στις οποίες, η λεκτική βία δεν χρειάζεται μικροσκόπιο για να ανακαλυφθεί. Πολύ απλά, ο ένας βρίζει τον άλλον (και κυρίως οι κριτές τους διαγωνιζόμενους) κι αυτό το υπο-θέαμα το έχουμε δεχτεί πια ως δεδομένο. Τα παιδιά μεγαλώνουν με αυτό. Η λεκτική βία είναι βία και έχει άμεση σχέση με οποιαδήποτε άλλη μορφή βίας, καθώς ο κοινός παρονομαστής σε όλους είναι η παντελής έλλειψη σεβασμού προς τον άλλον, ώστε να ‘σπάσω εγώ πλάκα’, αλλά και ‘να σπάσω τη μονοτονία μου’. Όπως ακριβώς γίνεται και στο πλιάτσικο των ταραχών. Αφού οι ενήλικες, το κράτος, τα τηλεοπτικά κανάλια, οι εταιρίες παιχνιδιών τα επιτρέπουν, τα προβάλλουν και ΠΟΥΛΑΝΕ αυτά τα θεάματα με περίσσεια άνεση, αφού οι εταιρίες παρέχουν αυτό το υλικό κατά κόρον στα παιδιά μας με τόσο «μπλαζέ» ευκολία, γιατί μας εκπλήσσει τώρα που βλέπουμε τα παιδιά να κάνουν στην πράξη αυτά που έχουν μάθει ηλεκτρονικά τόσο καιρό? Τα παιδιά, ως καλοί μαθητές, έμαθαν αυτό που τους δίδασκε επί χρόνια το σύστημα. Δεν δικαιολογώ τις πράξεις αυτές σε καμία περίπτωση, αλλά οι εμβρόντητες κατηγορίες εναντίον των παιδιών είναι υποκριτικές. Όταν δεν γίνεται κανένας έλεγχος για την ποιότητα των θεαμάτων που εισπράττουν τα παιδιά (και αυτό δεν είναι μόνο ευθύνη των γονιών-γονείς μπορεί να μην υπάρχουν!), μετά μη μας εκπλήσσει που βλέπουμε τα παιδιά να ξεφεύγουν τα ίδια από τον έλεγχο...


Β)Η νεολαία είναι το θερμόμετρο κι ο καθρέφτης των ασυνείδητων δυναμικών στην κοινωνία μας. Οι λεηλασίες συμβαίνουν σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα –με το γάντι- από κυβερνήσεις, διεφθαρμένους πολιτικούς, διεφθαρμένες μεγαλο-επιχειρήσεις, διεφθαρμένα ΜΜΕ κλπ. Τα παιδιά αυτά έχουν μεγαλώσει σε ένα κλίμα, όπου νιώθει κανείς συνέχεια, ότι όλοι –συμπεριλαμβανομένου και του κράτους- το μόνο πράγμα που έχουν στο νου τους είναι «να στ’ αρπάξουν». Όλοι μας νιώθουμε την αδικία του να μας εξαπατούν και να μας κατακλέβουν εκείνοι που έχουν εξουσία και δύναμη και στο τέλος να βγαίνουν λάδι… Το ίδιο κλίμα εισπράττουν και τα παιδιά. Γιατί μας προκαλεί έκπληξη λοιπόν όταν, με την πρώτη ευκαιρία, τα παιδιά κάνουν φανερά, αυτό που πολλοί περισσότεροι ενήλικες κάνουν στα κρυφά, με γάντια, κουστούμια και χαμόγελα στους φακούς? Δεν δικαιολογώ σε καμία περίπτωση τις πράξεις τους, αν πραγματικά θέλουν να «πολεμήσουν» το σύστημα, σίγουρα δεν πρέπει να κάνουν ό,τι κάνει εκείνο, δεν είναι αυτός ο τρόπος, ούτε αποτελούν οι φλόγες και το πλιάτσικο «επανάσταση»... Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι οι πράξεις των νέων, εντελώς ασυνείδητα- αντικατοπτρίζουν σαν καθρέφτης σε εμάς, πού βρισκόμαστε εμείς σήμερα ως κοινωνία, τι κάνουμε εμείς οι ίδιοι. Κι από ό,τι φαίνεται, η εικόνα δεν είναι καθόλου ωραία...

Γ) Φαίνεται ξεκάθαρα η παραμέληση. Δεν γνωρίζω εκ βαθέων την αγγλική κοινωνία, όμως υπήρξε προβληματισμός, για τις περικοπές των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας προς τους νέους. Μαζί με αυτό βλέπει κανείς την παραμέληση στην πειθαρχία και στο όρισμα κανόνων και ορίων, μέσα στα οποία πρέπει να μεγαλώνουν τα παιδιά, για να μπορέσει να επιβιώσει οποιαδήποτε ομάδα. Η παραμέληση στην πειθαρχία είναι πολύ σοβαρή μορφή παραμέλησης.Το να μεγαλώσει κανείς ένα παιδί βάζοντάς του όρια και διδάσκοντάς το να σέβεται τους άλλους, θέλει πολλή δουλειά κι ενέργεια. Πολλοί γονείς κι εκπαιδευτικοί σήμερα δεν μπαίνουν στον κόπο να το κάνουν. Είτε γιατί απλά βαριούνται, είτε γιατί τις αξίες αυτές δεν τις ενστερνίζονται οι ίδιοι. Παράδειγμα της πρώτης περίπτωσης είναι όταν ο πατέρας αδιαφορεί να μαζέψει τα παιδιά του, όταν στο κατάστημα μουσικής παίρνουν τα CD και τα πετούν δεξιά κι αριστερά. Παράδειγμα της δεύτερης περίπτωσης είναι οι γονείς που αδιαφορούν για το αν το παιδί τους ξυλοφορτώνει άλλα παιδιά, καθώς σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί έτσι ενδόμυχα να εκδικούνται το κοινωνικό σύνολο μέσω των παιδιών τους. Αν όμως το παιδί ενοχλήσει τους ίδιους, τότε αντιδρούν βίαια. Ή, σε άλλες περιπτώσεις, καλύπτουν το παιδί, αν εκβιάζει τους συμμαθητές για χρήματα, κάνοντας ότι δε συμβαίνει τίποτα, είτε για εκδίκηση, είτε δυστυχώς γιατί και οι ίδιοι εν τέλει, θα επιθυμούσαν την κλεψιά και τις απολαβές της κι έτσι, όταν συμβαίνει μέσω των παιδιών, δεν τη σταματούν. Πιστεύω ότι στην περίπτωση του Λονδίνου οι νέοι δεν είχαν ανάγκη τόσο τα υλικά αγαθά, τα κοινωνικά επιδόματα, να τους ταϊζουν με το κουτάλι, αλλά, όπως οι νέοι παντού, έχουν ανάγκη το χρόνο και την προσοχή. Έχουμε παρατήσει τους νέους κι όταν συμβαίνει μια έκρηξη, που θυμίζει την παρουσία τους, ξαφνικά αναφωνούμε σοκαρισμένοι…. Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι κι όταν αγνοούμε, παραμελούμε ή αδιαφορούμε οποιοδήποτε μέλος, αυτό, αργά ή γρήγορα, θα γυρίσει μπούμερανγκ σε εμάς τους ίδιους. Λίγα ακόμη χρόνια, ατομικιστικού καταναλωτισμού, με κυρίαρχη τη σημερινή φιλοσοφία «ο καθένας για την πάρτη του» και, μετά να δούμε πώς θα αντιδράσει η νεολαία…. Δεν είναι τα χρήματα που τους λείπουν. Είναι ο χρόνος, η προσοχή, το ειλικρινές κι ανθρώπινο ενδιαφέρον, που φαίνεται πια να είναι τόσο λίγα, αλλά και τόσο πολύ σημαντικά….

Δ)Οι ταραχές δεν σημαίνουν απαραίτητα επανάσταση. Ο θυμός και η απελπισία από μόνες τους δεν είναι αρκετές για να ωθήσουν ένα λαό ή μια νεολαία να ανατρέψει αποτελεσματικά μια κοινωνικά άδικη κατάσταση. Πρόσφατα με ρώτησε κάποιος από το εξωτερικό «Γιατί οι έλληνες δεν επαναστατούν;». Καλό ερώτημα. Η επανάσταση θέλει δουλειά, όχι μόνο φωνές. Θέλει χρόνο ενέργεια, αφοσίωση, σκέψη. Θέλει αυτοεκτίμηση, ώστε να απαιτήσεις αυτό που σου αξίζει. Θέλει αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση, ώστε να μη σε χειρίζονται και τρομοκρατούν τα ΜΜΕ. Θέλει να βάζεις όρια σε μια εξουσία που κάνει ό,τι θέλει (αλλά για να βάζεις όρια πρέπει να τα έχεις ο ίδιος). Θέλει αυτοθυσία κι αλτρουισμό. Οι εγωιστικές ταραχές, ως ξέσπασμα θυμού για αυτά που «εγώ» χάνω ως άτομο, δεν αρκούν. Στις επαναστάσεις, γενναίες ψυχές θυσιάστηκαν για το καλό άλλων και το καλό όλων. Θυσιάστηκαν, μπορεί να σημαίνει ότι έχασαν όλη τους την περιουσία, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, θανατώθηκαν. Επέλεξαν αυτό το δρόμο, γνωρίζοντας το ρίσκο. Πόσοι από τους σημερινούς έλληνες και ταραχοποιούς νέους θα ήταν διατεθειμένοι για κάτι τέτοιο; Δεν λέω σε καμία περίπτωση ότι αυτό θα πρέπει να γίνει, αλλά έχουμε αυτή τη διάθεση αλτρουισμού, ακόμη και αν σημαίνει προσωπική απώλεια ή απλά φωνάζουμε για να ξεθυμάνουμε το θυμό μας; Δυστυχώς, ο ατομικισμός, καταναλωτισμός και διαφθορά των τελευταίων 30 ετών, έχει ροκανίσει τις αξίες του αλτρουισμού και της έννοιας για το καλό των άλλων, κι έτσι είναι δύσκολο να αντλήσουμε το ψυχικό απόθεμα δύναμης κι επιμονής που χρειάζεται για μια πραγματική επανάσταση. Νομίζω πάντως ότι μπορεί να γίνει. Υπάρχουν νέοι (και παλαιότεροι), που διατηρούν αυτές τις αξίες και αυτά τα αποθέματα. Ίσως δεν έχουν μιλήσει ακόμη, ίσως δεν έχουν βγει ακόμη στο προσκήνιο. Σίγουρα δεν είναι εκείνοι που σπάνε μάρμαρα και καταστήματα.



9/8/2011

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org