Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός

Όσο περνούν οι μέρες, όλο και περισσότεροι άνθρωποι γύρω μας φαίνεται να χάνουν αυτά που θεωρούσαν μέχρι τώρα δεδομένα. Το δίλημμα ‘γαλήνη ή πανικός’ αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία, αλλά και ισχύ.
Όσο και αν ακούγεται παράξενο έχουμε επιλογή. Σε σημαντικό βαθμό, έχουμε επιλογή. Μπορούμε να βρούμε εσωτερική γαλήνη, μέσα στη μέση του χάους, έστω και αν δεν είναι απόλυτη. Μπορεί η γαλήνη να κάνει τη ζωή μας, σε αυτή τη δύσκολη, μεταβατική φάση, ήρεμη, υποφερτή, σοφή.
Η γαλήνη είναι επιλεγόμενος τρόπος λειτουργίας του νου. Επειδή έχουμε έλεγχο στο νου μας, μπορούμε σε καθημερινή βάση, σε κάθε ώρα, σε κάθε επεισόδιο, σε κάθε κουβέντα, να κλείσουμε το διακόπτη που λέει «πανικός» (και συμπεριλαμβάνει όλο τον κυκεώνα του θυμού, φόβου, συζητήσεων σχετικά με την οικονομική κρίση), να κάνουμε ένα βήμα πίσω. Να αποστασιοποιηθούμε. Ακούγεται μικρό, αλλά είναι πολύ ισχυρό. Ας δοκιμάσουμε. Ο λαός μας, όταν ακούμε ή συζητούμε, εμπλεκόμαστε υπερβολικά στο συναίσθημα, πριν καλά καλά το καταλάβουμε. Η συζήτηση τελειώνει κι εμείς νιώθουμε χάλια, αναστατωμένοι, στην πρίζα. Ειδικά αυτήν την εποχή, όσοι περισσότεροι από εμάς εξασκήσουν την συναισθηματική αποστασιοποίηση, τόσο πιο ωφέλιμο θα είναι για όλους. Συναισθηματική αποστασιοποίηση δεν σημαίνει ότι δεν θα δράσω πολιτικά, ή δεν θα διαμαρτυρηθώ - άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Εδώ μιλάμε πώς θα χτιστεί η δική μου ψυχική ισορροπία σε μια δύσκολη μεταβατική φάση. Αποστασιοποίηση δεν σημαίνει ούτε άρνηση, ούτε αναισθησία ή αδιαφορία. Σημαίνει συναισθηματική απόσταση, όσο είναι δυνατόν, ώστε να έχουμε την ψυχραιμία και τη λογική, να αντιδράσουμε πιο αποτελεσματικά (που συμπεριλαμβάνει και τη διαμαρτυρία).

Ακούμε να παραπονιούνται για την έλλειψη χρημάτων; Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Το ακούμε από απόσταση, σαν να μιλούν για κάποιο τρίτο, ή σαν να διαβάζουμε κάποιο βιβλίο. Ακούμε ιστορίες τρόμου για ανθρώπους που χάνουν τη δουλειά τους και δεν μπορούν να βρουν καινούργια… Κάνουμε πάλι ένα βήμα πίσω. Το ακούμε, το παρατηρούμε από απόσταση. Νιώθουμε συμπόνια, αλλά δεν βιαζόμαστε να γενικεύσουμε αυτά τα συμπεράσματα και στη δική μας ζωή. Μόλις μάθαμε ότι μας απέλυσαν; Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Πριν βιαστούμε να κατακλυστούμε από συναισθήματα πανικού, θυμού, ντροπής κλπ., προσπαθούμε να το παρατηρήσουμε, σαν είναι μέρος μιας ταινίας. Ένα ΜΕΡΟΣ μια ταινίας. Δεν είναι όλη μας η ζωή. Είναι μόνο ένα μέρος της. Ένα μικρό μέρος…

Προσπαθούμε να σκεφτούμε από μια ανώτερη οπτική: «Εντάξει. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;». «Ίσως ήταν να γίνει». «Ίσως είναι τώρα η ευκαιρία για μια αλλαγή στη ζωή μου». «Ίσως δοκιμάζομαι». «Μπορώ να τα καταφέρω». «Ίσως αλλάξω τον τρόπο που ζω, αλλά θα βρω νέους τρόπους να επιβιώσω». «Ίσως είναι καιρός να ξαναγυρίσω στο χωριό». «Ίσως ο φίλος που μόλις έφυγε για Γερμανία να έχει κάτι χρήσιμο να μου πει». «Ίσως είναι καιρός να ξοδέψω περισσότερο χρόνο με τα παιδιά μου και λιγότερο για ψώνια». «Ίσως είναι καιρός να δραστηριοποιηθώ πολιτικά». «Ίσως είναι καιρός να ενώσω τις δυνάμεις μου με άλλους συμπάσχοντες». «Ίσως είναι καιρός να σταματήσω να πετάω φαγητό». «Ίσως είναι καιρός να δοκιμάσω τον εαυτό μου στο ελεύθερο επάγγελμα». «Ίσως είναι καιρός να αλλάξω σπίτι». Και ούτω καθεξής.

Κάνω ένα βήμα πίσω και ζητώ την ανώτερη οπτική, τον ανώτερο λόγο, για τον οποίο μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο στη ζωή μου. Πάντα υπάρχει κάποιος ανώτερος λόγος. Πάντα υπάρχει κάτι να διδαχθούμε και να διδάξουμε. Αυτό είναι διαφορετικό για τον καθένα. Πρέπει να βρούμε και να μάθουμε το μάθημα, αυτό θα βοηθήσει και τη μετάβασή μας, αλλά και θα μας δώσει και απρόσμενα δώρα, ώσπου στο τέλος θα είναι πολύ καλύτερα από πριν και, στο ψυχικό επίπεδο, θα είμαστε ευτυχείς που συνέβη αυτή η αλλαγή. Κλείνω τα μάτια, παίρνω μια βαθιά αναπνοή και ρωτώ τον εαυτό μου: «Αν αυτή η αλλαγή είχε κάποιο ανώτερο λόγο που συμβαίνει, ποιος θα ήταν αυτός;» Περιμένω να ακούσω την απάντηση.


Πώς αλλιώς μπορεί να επιτευχθεί γαλήνη; Μην αντιστεκόμαστε, μην αντιστεκόμαστε στη ροή… (Μιλάω πάντα σε ψυχικό, όχι σε πολιτικό επίπεδο). Η αλλαγή συμβαίνει, όσο το αρνούμαστε, όσο προσκολλούμαστε σε εκείνο που είχαμε, όσο αναπολούμε το παρελθόν και αρνούμαστε να αποδεχτούμε το νέο, τόσο περισσότερο υποφέρουμε...Εντάξει, αυτή η αλλαγή συνέβη…Τι θέλει να μου πει; Πού με πάει; Τι θέλει να μου διδάξει; Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Ποια είναι η αλήθεια εδώ; Αυτή η διαδικασία ροής είναι ιδιαίτερα ατομική, σύμφωνα με το σχέδιο ζωής και τα μαθήματα ψυχής του καθενός, αλλά ταυτόχρονα, παραδόξως, μας οδηγεί να ενωθούμε σε ουσιαστικό επίπεδο με τους άλλους. Όσο νωρίτερα αποδεχτούμε την αλλαγή και τη σημασία της μέσα μας, τόσο δυνατότεροι θα νιώσουμε για να παλέψουμε με τους άλλους για κοινωνική δικαιοσύνη. Η απελπισία, ο φόβος και ο θυμός δεν αρκούν από μόνοι τους για να ανατρέψουν μια κοινωνικά άδικη κατάσταση. Μπορεί να βγούμε στους δρόμους, όμως αν εξακολουθεί να υπάρχει φόβος μέσα μας, θα καταλήξουμε (μετά τη διαδήλωση) να χρησιμοποιήσουμε το μέσο και τον αθέμιτο ανταγωνισμό εκεί που μπορούμε, για να μας γλιτώσει από το φόβο μας (προσβάλλοντας έτσι εντέλει, την ιδέα της κοινωνικής δικαιοσύνης για την οποία παλεύουμε). Μην αντιστεκόμαστε λοιπόν, ας δούμε από την ανώτερη σκοπιά, πού μας οδηγεί, και ας εμπιστευτούμε τη ροή (Όχι την κυβέρνηση! Μιλάω για τη ροή της ζωής μας -άλλο το ένα, άλλο το άλλο!)

Ίσως αυτά τα οποία θεωρούσαμε δεδομένα τόσο καιρό, ξαφνικά εξαφανίζονται. Ποια είναι η αλήθεια εδώ; Δεν είναι τιμωρία, ούτε εκδίκηση. Υπάρχει πάντα μία διέξοδος. Κλείνω τα μάτια, παίρνω μια βαθιά αναπνοή και αφήνω τη διαίσθηση μου (όχι το πανικόβλητο μυαλό μου, αλλά τη διαίσθησή μου) να με καθοδηγήσουν στη διέξοδο. Πώς μπορεί η ζωή μου να απλοποιηθεί; Πώς μπορεί η ευγνωμοσύνη και η απλότητα να με βοηθήσουν; Υπάρχουν λύσεις που δεν είχα σκεφτεί; Υπάρχει τρόπος να αλλάξω τη ζωή μου ή να δημιουργήσω ένα νέο τρόπο ζωής, εκ του μηδενός, πού θα μου ταιριάξει καλύτερα; Αφήνω τη δική μου δημιουργικότητα κι έμπνευση να μου δείξει το δρόμο. Δεν χρειάζομαι κάποιον ‘ειδικό’ να το κάνει αυτό για μένα. Οι δικές μου δυνάμεις είναι αρκετές, έχω σοφία και δύναμη μέσα μου.

Εγώ έχω μέσα μου την πηγή για την αφθονία στη ζωή μου. Συνηθισμένοι στην εξωτερική ‘τροφή’ μάθαμε να θεωρούμε τον κάθε εργοδότη, ως την μοναδική πηγή καλού για την επιβίωσή μας. Είτε αυτός ονομάζεται κράτος, είτε οποιοσδήποτε άλλος. Διαχύθηκε σε όλους μας άδηλα και ύπουλα η απόλυτη πίστη, ότι χωρίς αυτούς δεν θα καταφέρουμε τίποτα, είμαστε χαμένοι, θα πεινάσουμε, θα πεθάνουμε κλπ. Όμως η αλήθεια είναι ότι ο εαυτός μας είναι η πηγή για να μας φέρει όσα χρειαζόμαστε κι ότι ο εαυτός μας έχει άμεση σύνδεση με την πηγή όλων των καλών και αγαθών, χωρίς να χρειάζεται μεσάζοντες. Μπορεί να ακούγεται θεωρητικό, όμως αυτή η αλλαγή στην οπτική έχει μεγάλο αντίκτυπο στην πράξη. Δεν είναι ούτε το κράτος, ούτε ο Χ εργοδότης, θεός. Έχουμε άμεση πρόσβαση στην πηγή όλων των καλών κι όταν αυτό το πιστέψουμε αληθινά βγαίνουν δυνάμεις από μέσα μας, που δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχαν. Γνωρίζουμε πλέον βαθιά μέσα μας ότι θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε οπουδήποτε. Ακόμη και να μας έριχναν σε ένα απομονωμένο νησί σε μια ξένη χώρα, στη μέση του πουθενά, γνωρίζουμε (δεν πιστεύουμε απλώς, γνωρίζουμε) ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Ζω στο τώρα. Όσο δύσκολο κι αν είναι, όταν σκεφτόμαστε τι θα γίνει αύριο, πρέπει να ξαναγυρνούμε συνεχώς στο τώρα. Ναι θα σκεφτούμε τι θα γίνει αύριο. Μία σκέψη, δύο σκέψεις, τρεις σκέψεις. Φτάνει. Μετά γυρνάω στο τώρα. Ίσως τώρα, τώρα, τη στιγμή που μιλάμε, είμαι εντάξει. Τώρα, αυτή τη στιγμή, δεν πεινάω, δεν πεθαίνω, δεν απειλούμαι. Ίσως, αν το επιλέξω, μπορεί να νιώσω και λίγο καλά. Έχω δικαίωμα να νιώθω καλά, ακόμη κι αν δεν έχω δουλειά, ακόμη και αν δεν έχω λεφτά. Έχω δικαίωμα να νιώθω καλά, τώρα, ό,τι κι αν συμβαίνει. Κάνω αυτά που πρέπει να κάνω και μετά δεν σκέφτομαι. Το 90% των σεναρίων πανικού είναι σκέψεις παντελώς άχρηστες κι αντιπαραγωγικές, δεν βοηθούν σε πράξεις, ούτε σε τίποτα άλλο. Το 90% των σεναρίων που παίζουμε στο μυαλό μας ξανά και ξανά δεν πρόκειται συμβεί ποτέ. Δεν πρόκειται να χαζέψουμε, ούτε να τεμπελιάσουμε, αν σταματήσουμε να σκεφτόμαστε το μέλλον. Θα σκεφτόμαστε τόσο, μόνο όσο χρειάζεται. Μία, δύο, τρεις σκέψεις, την καλύτερη πιθανή λύση ή ιδέα, που μπορούμε να βρούμε εκείνη τη στιγμή και μετά ΣΤΟΠ. Πάλι πίσω στο παρόν. Πάλι πίσω στο τώρα. Στο τώρα, όπου μπορεί να νιώθω καλά, κι έχω δικαίωμα να νιώθω καλά.

Η γαλήνη που επιλέγω κι αποφασίζω να νιώσω, σε πείσμα κι αντίθεση των καιρών, είναι έντονα κολλητική. Όπως ο πανικός είναι κολλητικός, το ίδιο και η γαλήνη. Σκέφτομαι πόσο πιο ευχάριστος και ΠΛΟΥΣΙΟΣ θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι επέλεγαν να νιώσουν γαλήνη, παρά τα όσα συμβαίνουν γύρω. Σαν το μάτι του κυκλώνα, μπορεί να πάντα να περιστρέφονται γύρω μου, όμως εγώ είμαι ατάραχος και γαλήνιος. Έχω το δικαίωμα να είμαι. Εμπιστεύομαι. Εμπιστεύομαι τον εαυτό μου, εμπιστεύομαι τη ροή της ζωή μου. Η εμπιστοσύνη που αποπνέω έλκει κοντά μου άτομα που είναι επίσης άξια εμπιστοσύνης. Αν φοβάμαι, έλκω φοβισμένα άτομα.

Αν κάτι άλλαξε ξαφνικά, δεν σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με εμένα. Ακόμη και αν έκανα «λάθος» κινήσεις. Δεν σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με εμένα. Πολλές φορές οι αντικειμενικές δυσκολίες μας κάνουν να νιώθουμε ντροπή. Νιώθουμε άσχημα και μετά νιώθουμε ντροπή που νιώθουμε άσχημα. Δεν υπάρχει τίποτα λάθος σε εμένα, αν κάτι ‘στράβωσε’ στα σχέδιά μου. Ίσως είχε το λόγο του να γίνει έτσι.

Αφήνω την αγάπη να ξεχυλίζει για τον εαυτό μου, αλλά και τη συμπόνια για τους άλλους. Η πρακτική κατάσταση μπορεί να είναι δύσκολη. Όταν όμως αγαπώ τον εαυτό μου, δεν θα την κάνω ακόμη δυσκολότερη με το να αγχώνω τον εαυτό μου ή να τον κατηγορώ. Όταν βάζω τρομακτικές σκέψεις για το μέλλον είναι σαν να τιμωρώ τον εαυτό μου. Δεν το χρειάζομαι αυτό, απεναντίας στηρίζω τον εαυτό μου με όση περισσότερη θετική σκέψη μπορώ. Και η θετική σκέψη είναι άπειρη, γιατί εγώ ελέγχω το νου μου, κανείς άλλος. Μπορώ να σκεφτώ όποια σκέψη θέλω. Αρνούμαι να τρομάξω άλλο τον εαυτό μου.

Νιώθω αγάπη και συμπόνια για τους άλλους. Ο πλούτος της αγάπης μέσα μου με κάνει να νιώθω πιο δυνατός. Η αγάπη, όχι ο οίκτος, αλλά η αγάπη, με κάνει να νιώθω τέτοια αυτοπεποίθηση, ώστε να νιώθω ότι μπορώ να ξεπεράσω τα πάντα. Βρίσκω την κοινότητα μέσα στην οποία μπορώ να προσφέρω και να ταυτιστώ αληθινά. Βρίσκω μια κοινότητα για την οποία να νοιαστώ και που νοιάζεται για εμένα. Αυτό είναι πλούτος από μόνος του. Σαν κι εμένα, υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να μοιραστούν, όχι μόνο να πάρουν, αλλά να μοιραστούν, να πάρουν και να δώσουν.

Στρέφω την προσοχή μου στην φύση. Ακόμη και στην Αθήνα, υπάρχει φύση. Εκείνα τα δέντρα στα διαζώματα των αρτηριών, που επιμένουν να δίνουν πράσινο, παρά τη βεβήλωση γύρω τους, παρά το καυσαέριο, την άγρια βουή και το ότι δεν γυρνά κανείς να τα κοιτάξει, τα δέντρα αυτά έχουν να μου διδάξουν κάτι. Κλείνω την τηλεόραση και γυρνώ την προσοχή μου στη φύση. Η τηλεόραση δεν έχει τίποτα νέο να μου πει. Η Γη όμως είναι αυτή που με θρέφει. Αν έχω την δυνατότητα να επισκεφτώ ή να επιστρέψω στην επαρχία, δίνω προσοχή στην Γη. Αυτή είναι που μας θρέφει. Σε μια περίοδο κρίσης, ίσως είναι χρήσιμο να το θυμηθούμε. Αυτή η Γη έχει θρέψει τις αμέτρητες γενιές πριν από εμάς. Δεν μας τρέφουν ούτε τα λεφτά, ούτε τα σούπερ-μάρκετ. Η φύση με ηρεμεί. Μου θυμίζει αυτό που είναι σημαντικό. Μέσα από τη Γη θυμάμαι του προγόνους μας. Ίσως κάποιους που γνώρισα, για άλλους, απλώς άκουσα. Προσπαθώ να βρω την επαφή με το παρελθόν. Εκείνοι είχαν περάσει πολύ δυσκολότερες κακουχίες από αυτές που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε εμείς σήμερα. Τι έκαναν; Πώς τα αντιμετώπισαν; Ποια ήταν η φιλοσοφία της ζωής τους; Τι ήταν σημαντικό για κείνους; Τι ήταν αλήθεια; Όλοι ανεξαιρέτως, ήταν κοντά στη Γη. Τι θα είχαν να μου πουν σήμερα; Ίσως, σήμερα, τώρα, έχουν πολύ περισσότερα να πουν από όλους τους αναλυτές, ακαδημαϊκούς και τηλεοράσεις μαζί. Ας τους ακούσουμε.

Πρεκατέ Βικτωρία, 23/9/2011

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org