Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες

Καθώς πολλά λέγονται για την διαφάνεια στην κοινωνία μας, γιατί δεν κοιτάμε να προάγουμε λίγο τη διαφάνεια και την τιμιότητα στο πιο σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας μας, τη νεολαία μας. Στη νεολαία μας δείχνουμε τώρα, αυτή τη στιγμή, ότι ο απατεώνας είναι «μάγκας», μέσα από ένα άλλο επίκαιρο θέμα, τις Πανελλήνιες εξετάσεις. Ως απλός νοήμων άνθρωπος, καταλαβαίνω ότι είναι αδύνατον οι Πανελλήνιες να είναι αδιάβλητες, για τον απλούστατο λόγο ότι επιτρέπεται στους υποψηφίους να πηγαίνουν στην τουαλέτα ΜΕΤΑ την ανακοίνωση των θεμάτων. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι σκονάκια και τι κινητά υπάρχουν μέσα στα ρούχα των παιδιών και βεβαίως η σωματική έρευνα δεν επιτρέπεται και ούτε θα έπρεπε. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι κάνουν τα παιδιά στην τουαλέτα, ούτε ο επιτηρητής μπορεί να στήνει αυτί και χρονόμετρο και σίγουρα όχι αυτό που λεγόταν κάποτε, δηλαδή να περιμένει με την πόρτα ανοιχτή (αυτό κι αν θα ήταν καταπάτηση των δικαιωμάτων του παιδιού). Το αποτέλεσμα δυστυχώς είναι ότι πολλοί «μάγκες», με εκείνες τις βερμούδες με τις φαρδιές πλαϊνές τσέπες, που είναι και της μόδας τέτοια εποχή, πηγαίνουν και δύο και τρεις φορές στην τουαλέτα (με αρκετό χρόνο …επίσκεψης) στη διάρκεια μιας τρίωρης το πολύ εξέτασης και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι κάνουν, ούτε έχει αποδείξεις για αυτό, ούτε στην πράξη μπορεί και να τους πει ‘μη πας’, αφού το επιτρέπει ο νόμος! Άλλα παιδιά όμως έρχονται καθαρά και τίμια, μετά από μεγάλη προσπάθεια, αγωνία και κόπο, αδικούνται κατάφωρα σε μια χώρα, που για ακόμη μια φορά επιτρέπει να αμοίβονται οι θρασείς. Εκεί που τα δύο μόρια στη βαθμολογία μπορεί να κάνουν τη διαφορά για το αν θα πετύχεις στη σχολή της επιλογής σου ή όχι, για το αν η οικογένειά σου θα χρεωθεί χιλιάδες ευρώ για να σε στείλει στην επαρχία, δίνεται η δυνατότητα, σε όποιον θέλει, να κρύψει ρολά από ‘κατεβατά’ μέσα στα εσώρουχά του, να τα δει στην τουαλέτα, ποδοπατώντας όλους τους άλλους, που έχουν ξοδέψει χρόνο, κόπο και χρήμα για να πετύχουν ένα όνειρο ζωής.
Τι μπορεί να γίνει;
Αν θέλουμε να μιλάμε σοβαρά για αδιάβλητες εξετάσεις, θα πρέπει πρώτα από όλα οι τουαλέτες να βρίσκονται σε κλωβούς ή υπόγεια, όπου δεν υπάρχει σήμα από κινητό, για να έρχονται λύσεις σε sms. Ακόμη όμως και χωρίς κινητό, τι γίνεται με τα κρυμμένα σκονάκια; Εδώ δεν μπορώ να δω άλλη λύση παρά να απαγορευτεί η τουαλέτα κατά την εξέταση, ακόμη και αν αυτό σημάνει να είναι οι εξετάσεις μικρότερης διάρκειας, ή να δίνονται τα θέματα σε δύο δόσεις, π.χ. πρώτα θέματα, μιάμισι ώρα για παράδοση των απαντήσεων, διάλειμμα για τουαλέτα νερό κλπ., δεύτερα θέματα στην επόμενη μιάμισι ώρα. Εάν και τότε κάποιο παιδί δεν αντέχει να μην πάει τουαλέτα στη μιαμισι ώρα, τότε ας έρθει να δώσει στις επαναληπτικές. (Αν και είμαι σίγουρη ότι αν εφαρμοζόταν αυτό, δεν θα βρισκόταν κανείς με τέτοια ανάγκη). Εκτός πια κι αν τα θέματα γίνουν θέματα κρίσεως με τέτοιο τρόπο, ώστε να επιτρέπονται τα ανοιχτά βιβλία. Όλα αυτά είναι παραπάνω κόπος και φασαρία, αλλά αξίζει τον κόπο να μην αφήσουμε χώρο να διαφθαρούν και να αδικούνται τα παιδιά μας. Κι αν κάποιος θεωρεί ότι όλο αυτό είναι υπερβολικό, μπορεί να ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ότι ΟΛΑ τα παιδιά που έχουν πάει τουαλέτα στη διάρκεια των πανελληνίων ΔΕΝ έχουν αντιγράψει; Είναι απαράδεκτο να αφήνουμε παραθυράκια στην αναξιοκρατία, την λαδιά, αλλά και στην θυματοποίηση των ‘καθαρών’, από τόσο μικρές ηλικίες.

Πρεκατέ Βικτωρία
Ψυχολόγος