Όταν η "ευθανασία" γίνεται υποβοηθούμενη αυτοκτονία, ξεπερνώντας κατά πολύ τα όρια της ...
Στον Καναδά, γιατροί έκαναν ευθανασία σε 26χρονο με εποχική κατάθλιψη...Στην ίδια χώρα, 5% των θανάτων οφείλεται σε υποβοηθούμενη από γιατρούς αυτοκτονία (Medical Assistance in Dying)
Ο ρόλος των ειδικών ψυχικής υγείας είναι να στηρίξει τον άνθρωπο όσο μπορεί, για να αποτρέψει την αυτοκτονία. Ύψιστος στόχος είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Σήμερα, και χωρίς να έχουν εξαντληθεί τα όρια της ψυχολογικής υποστήριξης, έχουμε περιπτώσεις όπου κάποια κράτη υποβοηθούν την αυτοκτονία. Η ευθανασία όταν αρχικά θεσμοθετήθηκε, είχε ως ρόλο τον αξιοπρεπή θάνατο σε αυστηρά περιορισμένους πληθυσμούς, όπως βαριά πάσχοντες με πολύ μικρό προσδόκιμο ζωής, πχ καρκίνους τελικού σταδίου κλπ. Τώρα μαθαίνουμε ότι κάποια κράτη κάνουν ευθανασία ακόμη και σε νέους με ελαφρά εποχική κατάθλιψη! Είναι πολύ αφελές να λέει κάποιος: "Αφού έτσι θέλει, είναι δικαίωμα του!" Το "θέλω" αλλάζει από στιγμή σε στιγμή και είναι γνωστό ότι η παρορμητικότητα στην αυτοκτονία μπορεί να είναι υπόθεση λίγων λεπτών. Αν υπάρξει παρέμβαση σε αυτά τα λίγα λεπτά, ο άνθρωπος μπορεί να το ξεπεράσει και, με την κατάλληλη θεραπεία να ζήσει μια ήρεμη, δημιουργική ζωή, ευγνώμων που δεν πέτυχε η απόπειρα του. Υπάρχουν πολλές ιστορίες ανθρώπων, οι οποίοι μετά από επαναλαμβανόμενες απόπειρες και κατάλληλη θεραπεία, ξεπέρασαν την αυτοκτονικότητα και απορούσαν με τον τρόπο που σκέφτονταν κατά την διάρκεια της αυτοκτονικότητας. Λες και δεν μιλούσαν οι ίδιοι, αλλά η διαταραχή. Το " θέλω" αλλάζει, όμως με την ευθανασία, το άτομο δεν θα έχει ποτέ πια ούτε επιλογές, ούτε δικαιώματα. Οι επιλογές οριστικά και αμετάκλητα τερματίζονται με την ευθανασία. Για ένα άτομο 25 ετών, αυτό εγείρει σοβαρά ηθικά ερωτήματα.
Έπειτα πέρα από την συζήτηση για τις "προσωπικές επιλογές": η υπόθεση της 25χρονης Ισπανίδας, θύματος ομαδικού βιασμού, όπου Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ενέκρινε την "ευθανασία", ήταν αναμενόμενο ότι θα λάβει μεγάλη δημοσιότητα. Τι μήνυμα αλήθεια δίνει αυτή η απόφαση σε ανθρώπους που παλεύουν με θέματα ψυχικής υγείας; Τι μήνυμα δίνει σε επιζώσες σεξουαλικής κακοποίησης ή/και τραφικινγκ; Αυτοκτόνα; Παρεμπιπτόντως, αυτό ακριβώς λένε οι θύτες και οι διακινητές στα θύματα τους, όταν τελειώνουν την εκμετάλλευσή τους:"Αυτοκτόνα". Μία αυτοκτονημένη επιζώσα δεν μπορεί να μιλήσει, δεν μπορεί να σηκώσει ανάστημα, δεν μπορεί να διεκδικήσει δικαιοσύνη. Έχει αποσιωπηθεί για πάντα. Όταν λοιπόν ένα δικαστήριο αποφασίζει να αυτοκτονήσει μια επιζώσα βιασμού, ποιους αλήθεια υπηρετεί; Το θύμα ή τους θύτες; Σε μια εποχή που έχει χαθεί η κοινή λογική και γίνεται αγώνας από ολόκληρη την κοινωνία για την διατήρηση της ψυχικής υγείας, ποια είναι αλήθεια τα κίνητρα του 'καλοθελητή' που θέλει να κάνει την αυτοκτονία τόσο εύκολη για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και μάλιστα σε νέους ανθρώπους;
Τέλος, ανοίγει η κερκόπορτα για απρόβλεπτες καταστάσεις: Πού θα σταματήσει όλο αυτό; Μήπως το δικαστικό και ιατρικό κατεστημένο θα αυτοκτονεί ανθρώπους που: α)εγκαταλήφθηκαν από τον σύντροφό τους; β)απέτυχαν στις εισαγωγικές εξετάσεις του Πανεπιστημίου; γ) έχουν μείνει άνεργοι για μεγάλο διάστημα; Όλες αυτές είναι καταστάσεις που οδηγούν κάποιους ανθρώπους σε εκείνη την χρονική στιγμή να πουν " δεν αντέχω άλλο". Για αυτό και υπάρχουν οι φορείς ψυχολογικής υποστήριξης, τηλεφωνικές γραμμές πρόληψης της αυτοκτονίας κλπ. Το οποιοδήποτε κράτος πρέπει να αναλάβει τον ρόλο της πρόληψης και της στήριξης, όχι του εκτελεστή, με την φθηνή δικαιολογία: "αφού έτσι θέλει".
Υ.Γ.
2500 χρόνια μετά, ο όρκος του Ιπποκράτη συνεχίζει να είναι ο φάρος στην σκοταδίνη της σημερινής εποχής..."οὐ δώσω... φάρμακον... θανάσιμον"
Πηγή
https://prolifecampaign.ie/canada-faces-backlash-for-euthanising-26-year-old-with-seasonal-depression/?fbclid=IwdGRjcAQ0rf9jbGNrBDSt_GV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHvTPIb2TdMZDCpG2QH6tfZolwMWbmNKz146AhscoZmOrNpJ4QvAIXvOApWnw_aem_OJorxf1BRRiPOXYoysIQ5g
