Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.





---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή της δικής μας θρησκευτικής παράδοσης. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Ένα κοριτσάκι 14 ετών...

Το κοριτσάκι των 14 ετών στο Μοσχάτο πιθανότατα δε θα αυτοκτονούσε αν είχε διδαχθεί στο σχολείο ότι η σχέση ενός 42χρονου και μιας 14χρονης αποτελεί παιδική σεξουαλική κακοποίηση με αποκλειστική ευθύνη του παιδόφιλου και σίγουρα δεν είναι ‘έρως που τα χρόνια δεν κοιτά…’
Το κοριτσάκι των 14 ετών στο Μοσχάτο πιθανότατα δεν θα αυτοκτονούσε αν γνώριζε ότι ο φίλος της, εκτός από τα δικά της μάτια, κοιτάζει συστηματικά και παιδική πορνογραφία στο διαδίκτυο, γιατί οι παιδόφιλοι αυτό κάνουν.
Το κοριτσάκι των 14 ετών στο Μοσχάτο πιθανότατα δε θα αυτοκτονούσε αν γνώριζε  ότι  η αποπλάνηση ανηλίκου αποτελούν έγκλημα με αποκλειστική ευθύνη του δράστη, ακόμη και αν το παιδί έχει χειραγωγηθεί να νομίζει ότι συναινεί.
Το κοριτσάκι των 14 ετών στο Μοσχάτο πιθανότατα δε θα αυτοκτονούσε αν γνώριζε πως θα είχε εμπιστευτική συμβουλευτική υποστήριξη στην περίπτωση που η κακοποίηση αποκαλύπτονταν, κι αν γνώριζε πού να απευθυνθεί.
Όμως δεν γνώριζε όλα τα παραπάνω κι έτσι, μπροστά στην αποκάλυψη, στη συνειδητοποίηση της αλήθειας και πιθανότατα στο γκρέμισμα της  εικόνας που είχε χτίσει, το παιδί προτίμησε να φύγει... 
Όταν λέμε ότι η ΑΓΩΓΗ ΑΥΤΟ-ΠΡΟΣΤΑΣΊΑΣ, ειδικά στα θέματα της σεξουαλικότητας και σχέσεων, είναι απαραίτητη στα σχολεία, θεωρούμαστε γραφικοί. Αφήνονται λοιπόν τα παιδιά να μάθουν τα περί σχέσεων και σεξουαλικότητας από τον Χ άγνωστο στο διαδίκτυο, από το Ψ πορνο-περιοδικό και από τον Ζ κρυφο-παιδόφιλο. Και κάθε φορά, σοκαριζόμαστε με τα αποτελέσματα. Κάθε φορά σοκαριζόμαστε από την αρχή, σαν ανίδεοι, ανήξεροι κι ανυποψίαστοι. Μέχρι το επόμενο θύμα.   

https://tvxs.gr/news/ellada/simeioma-poy-afise-piso-tis-i-14xroni-sto-mosxato?fbclid=IwAR2e6ebXYmhI529F-8pcTkH-wN0slAhWI_xW019J3nd57CHh4MFhUZuLZMk

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 24/5/2019

Υ.Γ. Όπως έχω ξαναγράψει, ΑΓΩΓΗ ΑΥΤΟ-ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ δεν σημαίνει σεξουαλική αγωγή. Είμαι εντελώς αντίθετη με αυτό που συμβαίνει σε πολλά δημοτικά σχολεία, όπου φέρνουν νοσηλεύτριες ή ψυχολόγους που δεν ξαναδεί ποτέ τα παιδιά του σχολείου και ξεκινούν ένα αποκομμένο  'μάθημα' σεξουαλικής αγωγής με τεχνικές λεπτομέρειες γύρω από το σεξ που πολλές φορές σοκάρει τα παιδιά. Το δύσκολο δεν είναι (και συγνώμη για τη γλαφυρότητα του λόγου) να εξηγήσουμε τί μπαίνει πού. Το δύσκολο είναι να φτιάξουμε ανθρώπους που θα μπορούν να χτίσουν υγιείς συντροφικές σχέσεις, χωρίς εθισμούς, χωρίς θυματοποίηση (του εαυτού τους ή του άλλου), χωρίς υποκρισία και χωρίς συνεξαρτητικές ή κτητικές συμπεριφορές. Να μπορούν να φτιάξουν σχέσεις με αυτοπεποίθηση, με ειλικρίνεια, αλλά και με σεβασμό προς τον εαυτό τους και το άλλο άτομο. Αν δεν υπάρχει το ψυχολογικό υπόβαθρο, θα συνεχίσουν να κάνουν  σεξ χωρίς προφυλάξεις (κι ας γνωρίζουν τους κινδύνους), θα συνεχίσουν να έχουν  πληθώρα ανεπιθύμητων εγκυμοσύνων (κι ας γνωρίζουν για την αντισύλληψη) και θα συνεχίσουν να παρουσιάζουν όλων των ειδών τους σεξουαλικούς εθισμούς, παραφιλίες, εξαρτήσεις και όποια άλλη νοσηρότητα μπορεί να παρατηρηθεί στις σεξουαλικές και συντροφικές σχέσεις, με αποκορύφωμα τις αυτοκτονίες και τις δολοφονίες, ειδικά εναντίον γυναικών, εκ των οποίων δυστυχώς είχαμε ουκ ολίγες τελευταία...

Μην παίρνεις αυτό που δεν είναι δικό σου- Δώσε αυτό που είναι

Δίπλα στο σπίτι μου υπάρχει ένα μικρό σχολείο, με ένα μικρό κηπάκο που τον χωρίζουν αραιά κάγκελα από το πεζοδρόμιο. Περπατώντας τις προάλλες, είδα τις τριανταφυλλιές του κήπου, δίπλα στα κάγκελα, ξεραμένες και αφρόντιστες. Πολλές τριανταφυλλιές, η μία δίπλα στην άλλη,  κοσμούσαν όλο το δρόμο όταν άνθιζαν και μοσχοβολούσαν.  Τώρα, χωρίς της φροντίδα του προσωπικού που ήταν σε άδεια, είχαν σχεδόν μαραθεί.
Βλέπεις δεν ήταν πια εκεί το χέρι που τις φρόντιζε. Αυτές τις τριανταφυλλιές δεν τις έβαλε ούτε ο δήμος, ούτε το σχολείο. Τις έβαλε η κυρία Ε., μια  χαμογελαστή, υπερήλικη κυρία της γειτονιάς, με μόνιμη κύρτωση στην πλάτη και δυσκολία στο περπάτημα, που όμως σιγά σιγά, κούτσα κούτσα, πάντα πήγαινε στην εκκλησία της, πάντα πήγαινε τη βόλτα της, πάντα γελαστή, πάντα φιλική με όλους. Πάντα με μια ιστορία, από τις πολλές που της άφησε η μακρόχρονη πείρα της, ιστορίες για τη ζωή, για τους αγίους, για την ιδιαίτερη πατρίδα της τη Χίο, πάντα με την αγάπη και την απλότητα ενός μικρού παιδιού.
Μου έκαναν όμως εντύπωση οι τριανταφυλλιές. Η κυρία Ε. είχε κήπο και στο δικό της σπίτι. Δεν είχε ανάγκη να φυτέψει στο σχολείο για να ικανοποιήσει κάποιο ‘χόμπι’ κηπουρικής. Η κυρία Ε. έβαλε τις τριανταφυλλιές στον κήπο του σχολείου, απλά γιατί ήταν όμορφες. Ομόρφαιναν τη γειτονιά. Δεν μπήκε καν στο σχολείο. Πέρασε τα χεράκια της από τα αραιά κάγκελα και φύτεψε πολλές πανέμορφες τριανταφυλλιές, τις οποίες επίσης πότιζε απ’ έξω και κλάδευε όσο μπορούσε.  Μου έκανε τόσο εντύπωση  αυτή η κίνηση. Συνήθως όταν περνάνε χέρια από κάγκελα είναι για να πάρουν κάτι ή να ζητήσουν κάτι.    Σχεδόν ποτέ για να δώσουν και μάλιστα χωρίς υποχρέωση…
Όποτε περνούσα από το σχολείο πάντα σταματούσα για να μυρίσω τα βελούδινα τριαντάφυλλα της κυρίας Ε.  Δεν τα έκοβα βέβαια, γιατί γενικά είμαι εναντίον να κόβω λουλούδια και γιατί φυσικά δεν ήταν δικά μου. Δυστυχώς όμως συνήθως δε βλέπουμε πια συχνά τα τριαντάφυλλα της κυρίας Ε. γιατί άλλα (νεότερα) ‘χεράκια’, άλλες κυρίες , νεότερες από την κυρία Ε., πιο καπάτσες, πιο κοσμικές, πιο μοντέρνες έρχονται και κόβουν  τα τριαντάφυλλα, γιατί… έτσι. Γιατί  μπορούν.  Για την πάρτη τους. Γιατί θεωρούν ότι δικαιούνται αυτό που δεν είναι δικό τους. Και δεν κόβουν ένα. Τα κόβουν όλα.
 Αυτό το απλό παράδειγμα αντίθεσης συμβολίζει  τη βαθιά πνευματική χρεωκοπία της εποχής μας. Από τη μια μεριά  η αρχοντιά, η πηγαία καλοσύνη, το μεράκι που είχε η κυρία Ε. να φυτέψει λουλούδια για να ομορφαίνουν το σχολείο και τη γειτονιά. Από την άλλη, το αρπακτικό χέρι, που βουλιμικά απλώνεται για να πάρει, να πάρει, να πάρει. Να πάρει τα λουλούδια του σχολείου, Να πάρει τα λουλούδια από την εικόνα της Παναγίας (για την Παναγία δόθηκαν, όχι για σένα!). Να πάρει τα λουλούδια της φύσης, κόβοντάς τα μόνο και μόνο για να τα μυρίσει κι αμέσως μετά να τα πετάξει πάλι.  Αυτή ακριβώς η αντίθεση, το χεράκι που φυτεύει για να δώσει και το χεράκι που κόβει για να πάρει, συνοψίζει απόλυτα την  ηθική και πνευματική  μας φτώχεια... Θεωρούμε ότι δικαιούμαστε τα πάντα, γιατί έτσι... Χρησιμοποιούμε τη φύση για την πάρτη μας γιατί έτσι... Παίρνουμε χωρίς σκέψη για τους άλλους, παίρνουμε χωρίς ευγνωμοσύνη, παίρνουμε χωρίς φειδώ, παίρνουμε χωρίς μέτρο. Παίρνουμε, παίρνουμε, παίρνουμε....
Η κυρία Ε. έφυγε από τη ζωή πριν λίγο χρόνια. Το έμαθα μετά από αρκετό καιρό, καθώς με την αποξένωση που έχουμε στις γειτονιές των πόλεων, δεν ξέρουμε   πια ποιος ζει και ποιος πεθαίνει δίπλα μας.  Πέθανε εν μέσω της ‘κρίσης’, που όμως συναισθηματικά δεν την άγγιξε γιατί η ίδια είχε περάσει πολύ δυσκολότερα ιστορικά γεγονότα και είχε μάθει να κρατά πάντα το χαμόγελο και την πίστη της που τόσο αγαπούσε. Όπως και την ομορφιά που υπηρέτησε. Έφυγε μαζί με μια γενιά, που είχε αξίες και έναν πνευματικό πλούτο που θα δυσκολευτούμε πολύ να ξανα-αποκτήσουμε.  Οι τριανταφυλλιές της, αποδεκατισμένες πια,  έχουν απομείνει να την θυμίζουν στα ελάχιστα άτομα που έτυχε να γνωρίζουμε πώς προέκυψαν. Όλοι οι υπόλοιποι, μαζί με τα παιδιά του σχολείου, συνεχίζουν να τις αγνοούν, προχωρώντας στον ρου της ζωής θεωρώντας δεδομένο ότι κάποια πράγματα γύρω τους  απλά υπάρχουν. Χωρίς να  σκεφτόμαστε ποτέ ότι και για το παραμικρό κάποιος δούλεψε, κάποιος έβαλε το χεράκι του…
Πρεκατέ Βικτωρία, 26/4/2019, brightplanet.blogspot.gr 

Όταν ο εθισμός στην (ψευδο)πνευματικότητα γίνεται επικίνδυνος για την ψυχική υγεία

Το παρόν αφορά κυρίως στην βλαβερή εθιστική ενασχόληση με πνευματιστικά κινήματα, κυρίως της Νέας εποχής, αλλά μπορεί να επεκταθεί σε οποιαδήποτε θρησκεία επιτρέπει να χρησιμοποιηθεί από τους ακόλουθους της με αντίστοιχο τρόπο. Το πρόβλημα βεβαίως προκύπτει όταν η πνευματική ενασχόληση γίνεται με σκοπό να αποφευχθούν επώδυνα συναισθήματα, προβλήματα του παρόντος, ανάληψη ευθύνης για τη ζωή μας, ή για να τονωθεί μία πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ειδικά το κίνημα της Νέας Εποχής με όλες τις διακηρύξεις της για τους ‘πολεμιστές του φωτός’ που θα φέρουν τη ‘Νέα Γη’ μπορεί να προσφέρει μεγάλη τόνωση στο εγώ ενός βαθιά ανασφάλειες ατόμου. Οι οικείοι που δεν βλέπουν αυτή την ιδιότητα είναι επειδή δεν 'είναι συντονισμένοι με το φως'. Έτσι το άτομο διατηρεί την αίσθηση της ανωτερότητας. Αυτή η κατάσταση μπορεί να γίνει επικίνδυνη, να φτάσει ακόμη και σε μεγαλομανιακό παραλήρημα. Ταυτόχρονα, το άτομο παρουσιάζει μεγάλες αντιστάσεις να δεχτεί αμφισβήτηση σε αυτό τον τρόπο σκέψης, καθώς θεωρεί ότι οι άλλοι είναι' ελεγχόμενοι' και δεν ανήκουν στο ‘φως’, όπως εκείνο. .Δυστυχώς στη Νέα εποχή δεν υπάρχουν δάσκαλοι που εύκολα θα αποθαρρύνουν αυτή τη αίσθηση του ‘ξεχωριστού’ και της έπαρσης όντας οι ίδιοι μέρος της. Παρακολούθησα το κίνημα της νέας εποχής για αρκετά χρόνια κι είχε πολλά θετικά εργαλεία να μου προσφέρει, ειδικά στον τομέα της αυτοβοήθειας. Προσωπικά ήταν η γέφυρα που με οδήγησε από την αθεϊα στην Ορθοδοξία. Βλέπω όμως στο χώρο πολλά άτομα σε πλήρη σύγχυση και διακρίνω πολλές διδασκαλίες με ύπουλο κι επικίνδυνο περιεχόμενο. Διδασκαλίες που φαίνονται να είναι ψευδο-θετική σκέψη, στην πράξη όμως οδηγούν τους ακολούθους τους στην απόγνωση.

Η μεγαλομανία αυτή που προωθείται συνειδητά από αρκετούς ‘δασκάλους’ (πολύ ελκυστική για ανασφαλή άτομα) μπορεί να είναι καταστροφική για την ποιότητα της καθημερινότητας ης ζωής των ακόλουθων, αλλά και την ψυχική τους ισορροπία. Όταν όλη τους η ενέργεια ξοδεύεται για να συνδεθούν με το Σύμπαν ή σε υπερβατικό διαλογισμό, παραμελείται η καθημερινότητα και οι ανάγκες της. Το άτομο έχει πιο σημαντικά πράγματα να κάνει από το να καθαρίζει το σπίτι του. να εργάζεται σε μία ρουτινιάρικη δουλειά ή να επενδύει σε καθημερινές ανθρώπινες σχέσεις με πεζά άτομα. Τι να του κάνουν όλα αυτά όταν μπορεί να ταξιδεύει στα πέρατα του Σύμπαντος; Σιγά σιγά όμως απομονώνεται, αποκόπτεται από το κοινωνικό του περιβάλλον και η ζωή του συρρικνώνεται. Το μόνο που τον απασχολεί είναι τα μηνύματα από το υπερπέραν και η υπεράνω ‘εργασία του φωτός’ που κανείς δεν καταλαβαίνει. Δε λέω ότι οι διαλογισμοί κι οι προσευχές δεν έχουν θετικό αντίκτυπο. Όμως περισσότερο σημαντικό (και πνευματικά)  είναι μια ισορροπημένη γήινη ζωή. Όσο πιο μεγαλειώδη είναι αυτά που επιδιώκονται, τόσο πιο οδυνηρό το γκρεμοτσάκισμα στην πραγματικότητα. Φράσεις τύπου ‘η αποστολή της ψυχής σου’, ‘στόχευε μέχρι τα άστρα και παραπέρα’, ‘δεν είναι υπάρχει όριο μέχρι πού μπορείς να φτάσεις’, ‘μπορείς να έχεις ό,τι θέλεις αρκεί να το πιστέψεις’, ‘είστε οι απεσταλμένοι του φωτός στη Νέα Γη’ κ.ο.κ.  μπορεί να αποτελούν τροφή για όλων των ειδών ιδεασμούς και σε άτομα με προδιάθεση, μπορεί να συνεισφέρουν στην ψύχωση.
Το χαρακτηριστικό με το κίνημα της Νέας Εποχής είναι ότι, ενώ ξεκινά από τη θετική σκέψη που είναι χρήσιμη, δε βάζει όριο! Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός και καμία ταπεινότητα. Οι ακόλουθοί του νομίζουν ότι επικοινωνούν με τις ‘ανώτερες δυνάμεις του φωτός’ ή  ότι θεραπεύουν άλλους από καρκίνο.  Φαντάζομαι ότι η ταπεινότητα δε πουλάει και η νέα εποχή σαφώς αναζητεί οπαδούς -πελάτες. Δεν είναι τυχαίο που η ορθόδοξη παράδοση βάζει την ταπεινότητα ως πρώτο ζητούμενο στην πνευματική ζωή κι εργασία. Δίνει πολύ συγκεκριμένους κανόνες και πλαίσιο για το πώς θα γίνει αυτή η εργασία. Σίγουρα πάντα με ταπείνωση. Η ταπεινότητα δεν υπάρχει ως έννοια πουθενά στη νέα εποχή. Τυχαίο;
Άλλες προβληματικές στάσεις που προτείνει η Νέα Εποχή είναι για παράδειγμα η κατάκριση για την ‘ενέργεια’ των άλλων. ‘Μείνε μακριά από άτομα με αρνητική ενέργεια’ είναι πια η νέα καραμέλα, χωρίς βέβαια να σου λέει να εξετάσεις κι εσύ τη δική σου ενέργεια για να δεις πόσο αρνητική είναι. Δεν υποστηρίζω ότι πρέπει υποχρεωτικά να ‘λουστούμε’ άτομα με τα οποία δε νιώθουμε άνετα, όμως υπάρχει μια υπεροψία  σε αυτό και μπορεί η κατάχρησή του να οδηγήσει σε απομόνωση ή και σε ακραίες περιπτώσεις σε παράνοια. Το άτομο μπορεί να αρχίσει να φαντάζεται ότι οι άλλοι του στέλνουν αρνητική ενέργεια, ότι του ρουφάνε ενέργεια κλπ. Όχι ότι αυτά δε συμβαίνουν, αλλά όταν γίνεται εμμονή, φοβία ή αποφυγή, εκεί αρχίζει αυτή η ‘ενεργειακή’ προσέγγιση να γίνεται προβληματική.
Άλλη προβληματική στάση είναι η εξάρτηση από τους διαφόρων ειδών διδασκάλους ή γκουρού. Οφείλω να πω ότι τη στάση αυτή συναντάται συχνά και σε στην ορθόδοξη ζωή. Το θέμα είναι πότε η εξάρτηση από τον πνευματικό ξεφεύγει από τα όρια της  ποιμαντικής φροντίδας και γίνεται ένας τρόπος για να αποφύγει το άτομο να αναλάβει την ευθύνη της ζωής του. Τότε τρέχει από γκουρού σε γκουρού περιμένοντας να βρεθεί ο ιδανικός που θα του λύσει το πρόβλημά του. Όπως επίσης είναι κι η εμμονή να γνωρίζει ή να προβλέψει το μέλλον (και άρα να το ελέγξει). Διαβάζει ‘σημάδια’ παντού, πιστεύει ‘διορατικές’ προβλέψεις, λαμβάνει συνεχώς ‘μηνύματα από το Σύμπαν’. Και πάλι, όχι ότι αυτά δε μπορούν να συμβούν. Αλλά όχι όλη η ζωή να περιστρέφεται γύρω από αυτά. Οι διορατικές προβλέψεις ειδικά είναι μεγάλη παγίδα. Σπάνια είναι ακριβείς, αλλά ακόμη κι αν είναι, μπορεί η προβλεπόμενη έκβαση να μην είναι η σωστή επιλογή! Το ότι ‘είδε’ κάποιος ότι π.χ. θα παντρευτείς τον τάδε, δε σημαίνει ότι είναι και το κατάλληλο άτομο!  Μπορεί να το κάνεις επειδή στο είπαν, αλλά δε σημαίνει ότι είναι και η καλύτερη επιλογή. Είναι βασικό πνευματικό μάθημα στη ζωή όλων μας να μαθαίνουμε να κάνουμε τις δικές μας επιλογές και να παίρνουμε σοφές -κι όχι εγωιστικές ή φοβισμένες αποφάσεις. Αυτή η ικανότητα δε μπορεί να ακονιστεί, αν βασιζόμαστε στις ‘προβλέψεις’ (ή ‘προφητείες’, όπως λέγονται!). Και πάλι δεν είναι τυχαίο, που η Ορθοδοξία αντιτίθεται στη  μελλοντολογία. Πέρα από την καλλιέργεια πίστης,  χρειάζεται και η ανάπτυξη της κρίσης του ατόμου ως ελεύθερου κι αυτόβουλου όντος. Η προσέγγιση της Ορθοδοξίας παρατηρώ ότι προσέχει πάρα πολύ αυτά τα θέματα, ακριβώς ίσως επειδή γνωρίζει τους κινδύνους που κρύβονται από την άλογη χρήση της πνευματικότητας, και βοηθά να καλλιεργηθεί η πνευματικότητα με ένα τρόπο που είναι προσγειωμένος κι ισορροπημένος.
Τα θεμέλια της Ορθόδοξης πνευματικής ζωής, όπως τα καταλαβαίνω, είναι η μετάνοια, η εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία. Παλαιότερα δεν είχα καταλάβει την αξία τους. Βέβαια δε φαίνονται τόσο φανταχτερά, όπως η πνευματική πρακτική  της Νέας Εποχής που βασίζεται σε μεγαλειώδεις διαλογισμούς για τη ‘Νέα Γη’ δίνοντας την αίσθηση στο άτομο ότι επιτελεί κάποιο σωτήριο έργο για τον πλανήτη. Και πάλι δε λέω ότι η θετική συγκεντρωμένη σκέψη για κάποιο καλό σκοπό είναι ανώφελη ή ανούσια. Αλλά είναι ένα απλά λιθαράκι. Δεν είναι το κοσμοσωτήριο έργο που παρουσιάζουν οι δάσκαλοι της νέας εποχής εθίζοντας τους ακολούθους τους  σε ένα ρόλο από τον οποίο πολύ δύσκολα μπορεί να ξεφύγουν. Η εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία μπορεί να μη φαίνονται φανταχτερά, αλλά δεν είναι καθόλου εύκολα ή τετριμμένα -αν γίνουν σωστά. Οι μεγαλειώδεις διαλογισμοί είναι πολύ πιο εύκολοι! Ποιο προχωρά λοιπόν το άτομο περισσότερο στο πνευματικό μονοπάτι μένει απλά να το δει ο καθένας μόνος του στην πράξη. Έχει σημασία που η Ορθόδοξη πνευματικότητα επιμένει να γίνουν αυτά τα πρώτα βήματα σωστά και μετά να προχωρήσει κανείς περισσότερο-αν κληθεί.
Η Νέα Εποχή όμως ενθαρρύνει αμέσως στον πιο άσχετο  αναγνώστη να ξεκινήσει μεγαλεπίβολους διαλογισμούς ή επικοινωνίες με ‘ανώτερες δυνάμεις’. Εκεί αρχίζει και γίνεται επικίνδυνο. Το άτομο ανοίγεται σε ‘υπερβατικές εμπειρίες’, ‘μηνύματα’, ‘οπτασίες’ και ‘επικοινωνίες’, όμως πόσες από αυτές προέρχονται από καθαρή πηγή; Στην πλειοψηφία όχι. Όλων των ειδών οι αρνητικές ή δαιμονικές ενέργειες ή ακόμη και βαθύτερα τραυματισμένα τμήματα του εγώ παρουσιάζονται ως φωτεινές ή αγγελικές δυνάμεις, που έχουν βαρυσήμαντα ‘μηνύματα’ για το άτομο. Είναι τραγικό να βλέπεις ανθρώπους να τους παίζει κανονικά ο πονηρός με ‘καθοδηγήσεις’ και ‘μηνύματα’  που  είναι πολύ βλαβερά για τους ίδιους, όμως εκείνοι δε το βλέπουν. Αν έμπαιναν στον κόπο να αναλύσουν λίγο αυτά τα μηνύματα, θα έβλεπαν ότι μπάζουν νερά από παντού. Αντιβαίνουν στην κοινή λογική. Αντιβαίνουν στην προσωπική τους λογική. Έχουν στο παρελθόν αποβεί ζημιογόνα. Όμως το άτομο βρίσκει και πάλι  μια μεταφυσική δικαιολογία  και συνεχίζει! Του είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγει από την κατάσταση αυτή. Λένε ‘δεν ήταν για να γίνει’, ή ‘ ήταν για να δοκιμαστώ’ κα συνεχίζουν μια από τα ίδια. Σε ακραίες περιπτώσεις, αυτές οι ‘καθοδηγήσεις’ μπορεί να οδηγήσουν το άτομο ακόμη και στην αυτοκτονία (πάντα με τη δικαιολογία ότι θα πάει ‘προς το φως’!). Η ύποπτη πηγή αυτών των καθοδηγήσεων φαίνεται από το γεγονός ότι δεν είναι ρεαλιστικές και σαμποτάρουν το καλό του ατόμου. Οποιοσδήποτε τρίτος προσπαθήσει να πει κάποια καλοπροαίρετη συμβουλή για να βοηθήσει το άτομο συναντά ανυπέρβλητη αντίσταση. Το άτομο απορρίπτει όλες τις συμβουλές, π.χ. να ζητήσει ιατρική βοήθεια, και ξαναγυρνά στις μεταφυσικές αναζητήσεις κι ‘εσωτερικές καθοδηγήσεις’ οι οποίες τον σπρώχνουν όλο και μακριά προς την απομόνωση και παράνοια. Σε ακραίες περιπτώσεις το άτομο, όχι μόνο δεν ακούει κανέναν, αλλά γίνεται και σαρκαστικό ή επιθετικό προς όποιον προσπαθεί να το βοηθήσει.
Ακόμη και οι άγιοι είχαν ξεγελαστεί από τα πονηρά πνεύματα, μου είχε πει η Γερόντισσα κι είχε δίκιο. Η υπόθεση της ‘επικοινωνίας’ με  ανώτερες δυνάμεις δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Δεν λέω ότι δε μπορεί να γίνει αλλά υπάρχει ένας ολόκληρος αόρατος κόσμος εκεί έξω  και θέλει πολλή μεγάλη προσοχή, ποιες δυνάμεις θα έλξει κανείς όταν νομίζει ότι επικοινωνεί με αγγέλους κλπ. Για να παίρνουμε αποφάσεις μας έχει δοθεί η διαίσθηση και η λογική αλλά και η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους. Ταπεινά και απλά. Μας έχει δοθεί η κρίση μας για να επιλύουμε τα καθημερινά προβλήματα της ζωής μας και να μη ψάχνουμε με σχεδόν ψυχωτικό τρόπο να βρίσκουμε ένα μεταφυσικό νόημα σε όλα. Ίσως έχει ο άνθρωπος την ανάγκη να νιώσει μέρος κάποιας μυθικής, υπερβατικής δόξας. Ίσως αυτή την ανάγκη εκμεταλλεύεται η Νέα Εποχή κι όλοι εκείνοι που πουλούν πνευματικότητα σε κόσμο που έχει χάσει το δρόμο του. ‘Όμως ίσως τελικά η πνευματική δόξα περνά από μια απλή, ταπεινή, γήινη ζωή, όπου θα μπορέσουμε να εφαρμόσουμε τις προσταγές της δικής μας θρησκευτικής παράδοσης της Ορθοδοξίας. Στην πράξη είναι πολύ πιο δύσκολο από όσο ακούγεται. Αλλιώς θα φαινόμαστε σαν την κυρία που είχα δει στο Glastonbury με το μακρύ φόρεμα και χιτώνιο, τύπου κέλτισσας πριγκίπισσας/ιέρειας του μυθικού Άβαλον, στην πράξη όμως τα μαλλιά της ήταν αχτένιστα, το περπάτημά της ταραγμένο και το βλέμμα της αγριεμένο.
Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 4/3/2019

Ανθεκτική αυτοεκτίμηση δεν μπορεί να υπάρξει στην αθεϊα

Ασχολούμαι με την ανάπτυξη αυτό-εκτίμησης στα παιδιά, εδώ και πάνω από 10 χρόνια και θεωρητικά και εμπειρικά. Όταν πρωτοκεδόθηκε το βιβλίο μου ‘Πρόγραμμα αυτό-εκτίμησης για παιδιά’ ο στόχος ήταν να μάθουν τα ίδια τα παιδιά να στηρίζουν τον εαυτό τους, να διαχειρίζονται εσωτερικά τις κριτικές γονέων-εκπαιδευτικών-συμμαθητών με τρόπο που να μην επηρεάζει την αυταξία τους. Από την ανατροφοδότηση που είχα από άτομα που διάβασαν το βιβλίο, πολλοί ωφελήθηκαν. Άλλοι όμως το είδαν αποσπασματικά. Τα ‘μπλοκ των μαμάδων’ επέλεξαν να δουν μόνο τον έπαινο προς το δικό τους παιδί  και παρέβλεψαν ότι πραγματική αυτοεκτίμηση σημαίνει να μπορώ να επαινώ και τον άλλον. Εξάλλου πώς θα ήσαν οι ίδιες ξεχωριστές, αν το παιδί τους δεν είναι ανώτερο από τα υπόλοιπα; Επίσης στο βιβλίο υπάρχει ειδική παράγραφος για τη σημασία της πνευματικής ζωής στην αυτοεκτίμηση, όψη που  πολλοί στο χώρο της ψυχολογίας όχι μόνο  παραβλέπουν αλλά και χλευάζουν.
Προσωπικά ύστερα από δεκαετίες αναζήτησης έχω καταλήξει ότι ανθεκτική αυτοεκτίμηση δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο μέσα από την πνευματική ζωή. Για τους εξής λόγους.

1)Η απώτερη αυτοεκτίμηση ανάγεται στο ότι ο άνθρωπος είναι εικόνα Θεού. Πώς όμως θα πιστέψεις ότι είσαι εικόνα Θεού, αν δε πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός; Ναι, πιστεύεις ότι ενσαρκώνεις πολλές αρετές, ιδανικές αξίες. Κατανοητό. Όμως καθώς ο Θεός είναι η πηγή όλων  αυτών των θετικών αξιών βοηθά πολύ να γνωρίζουμε ότι έχουμε αδιάρρηκτη σύνδεση με αυτήν την πηγή.
2)Να διευκρινίσω ότι δε λέω ότι η αυτοεκτίμηση στην αθεϊα είναι αδύνατη. Κάτι τέτοιο θα ήταν παράλογο. Λέω ότι δεν μπορεί να είναι το ίδιο ανθεκτική αν δεν υπάρχει το πνευματικό υπόβαθρο. Βεβαίως η αυτοεκτίμηση καλλιεργείται αν υπάρχει ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον. Και προσωπική δουλειά στην ενήλικη ζωή. Και αυτογνωσία. Και αυτό-έπαινος. Συμφωνούμε σε όλα αυτά, όλες αυτές οι προσεγγίσεις της σύγχρονης ψυχολογίας βοηθούν στην καλλιέργεια της αυτό-εκτίμησης κι είναι πολύ σημαντικές. Έλα όμως, που η ζωή μπορεί να είναι γεμάτη πισωγυρίσματα!Εκεί που νόμιζες ότι έχτισες την αυτό-εκτίμησή σου σαν γυναίκα έρχεται ξαφνικά η συνειδητοποίηση ότι ο άντρας σου σε απατούσε χρόνια και το οικοδόμημά σου διαλύεται. Εκεί που νόμιζες ότι στέκεσαι στα πόδια σου έρχεται μια ξαφνική οικονομική καταστροφή και το κοινωνικό στίγμα που την ακολουθεί και σκέφτεσαι να αυτοκτονήσεις. Εκεί που έχεις γεμίσει το facebook με κλισέ θετικής σκέψης. βλέπεις ότι φτάνεις στην τρίτη ηλικία χωρίς ουσιαστικούς φίλους κι ο φόβος σε κυριεύει.
Η πνευματική ζωή είναι που θα σε βοηθήσει να μείνεις ανέπαφος από όλα αυτά, γιατί σε βοηθά να πάρεις δύναμη από μια Δύναμη που είναι ΜΕΣΑ σε εσένα, αλλά δεν προέρχεται ΑΠΟ εσένα. Αυτή είναι η βασική διαφορά με την αυτοεκτίμηση της αθεϊας. Ακουμπάμε στη Δύναμη που  είναι ΕΞΩ από εμάς για να έρθει ΣΕ εμάς. Αν μείνουμε μόνο στις δικές μας δυνάμεις, γνωρίζουμε πολύ καλά (κι ας μη το παραδεχόμαστε), ότι κάποιες αντιξοότητες της ζωής δε θα μπορούσαμε να τις αντιμετωπίσουμε.

3)Η πίστη στο Θεό εμπεριέχει την έννοια της Πρόνοιας. Η παραμέληση είναι από τις βασικές αιτίες μείωσης της αυτοεκτίμησης. Ξαναλέω ότι η αυτοεκτίμηση δεν είναι κάτι σταθερό και ακίνητο σε όλη τη ζωή. Ανεβαίνει, καλλιεργείται αλλά και δοκιμάζεται. Η φροντίδα του εαυτού είναι από τις βασικές διαστάσεις στην αυτοεκτίμηση. Τι συμβαίνει όμως όταν το άτομο δεν μπορεί να φροντίσει τον εαυτό του;   Είτε σωματικά (π.χ. υπερήλικες, ασθενείς) είτε γιατί δεν μπορεί να ελέγξει τις συνθήκες του περιβάλλοντός του. Εκεί μόνο η πίστη στη Θεία Πρόνοια μπορεί να βοηθήσει. Όσοι έχουν καθαρή τη συνείδησή τους, το πιστεύουν ότι θα τη λάβουν. Όσοι μέσα στην αθεϊα τους πιστεύουν ότι είναι μοναχικοί κόκκοι σκόνης μέσα σε ένα χαοτικό παγερό σύμπαν, όπου τα πάντα συμβαίνουν από τύχη, φοβούνται... Η αυτοεκτίμηση δεν μπορεί να καλλιεργηθεί σε συνθήκες εσωτερικής μοναξιάς και φόβου. Όταν γνωρίζεις ότι υπάρχει Κάποιος που σε παρακολουθεί, που σε νοιάζεται, που σε φροντίζει-έστω και αν δοκιμάζεσαι, τότε νιώθεις φροντισμένος ως άξιο παιδί του Θεού.

Λένε ότι η Εεκλησία προωθεί την ενοχή κι όχι την αυτοεκτίμηση. Βεβαίως υπάρχουν εκείνοι οι παλιομοδίτες ιερείς και πνευματικοί που επικεντρώνουν στην  ‘αμαρτωλότητα’ και την ενοχή. Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι, επιεικείς, με κατανόηση και συμπόνοια και συγχωρητικότητα. Στην πραγματικότητα  η ενοχή μέσα στην πίστη μας ξεπερνιέται μέσω της εξομολογήσεως, πολύ πιο εύκολα ίσως από ότι στην ψυχοθεραπεία. Για να αναφέρω επίσης και το άλλο, ότι υπάρχουν πολλοί ψυχοθεραπευτές που είναι πολύ πιο κριτικοί από ότι οι πνευματικοί, με ένα πολύ πιο έμμεσο, περίπλοκο και άρα πιο ύπουλο τρόπο. Τουλάχιστον στην Εκκλησία ξέρεις τι να περιμένεις. Ξέρεις τι είναι αποδεκτό και τι όχι. Με τον ψυχοθεραπευτή που εμμέσως πλην σαφώς και με αδιαόρατη ειρωνική παντογνωσία θα σε κατακρίνει ως ‘εξαρτητικό’ επειδή π.χ. μένεις στην ίδια πολυκατοικία με την οικογένειά σου, είναι πολύ πιο δύσκολο να αμυνθείς εσωτερικά. Όποιος έχει ακουμπήσει έστω και λίγο την πνευματική ζωή, καταλαβαίνει αμέσως τα οφέλη της. Όσοι είναι φύση και θέση αρνητικοί (αλλά κατά τα άλλα ‘ανοιχτόμυαλοι΄ κι ‘εναντίον των προκαταλήψεων’), αρκούνται στα αποθέματα του εαυτού τους μέχρι, ίσως, κάποια μέρα να καταλάβουν τι χάνουν...
Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 15/1/2019

Να προσευχηθούμε να βγάλουν τη νύχτα...

Street work προχθές βράδυ. 'Ωρα 11μμ, βροχή, 3 βαθμοί Κελσίου. Μοιράσαμε ζεστό τσάι, φαγητό, υπνόσακους. Κάθε φορά που κάνω street work σοκάρομαι. Δεν συνηθίζεται αυτό το πράγμα. Δεν πρέπει να συνηθιστεί. Σε μία πρώτη γύρα, Αιόλου, Ερμού, Σταδίου τουλάχιστον 50 άστεγοι. Ναι κοιμήθηκαν έξω τη χθεσινή και προχθεσινή νύχτα. Αγκαλιά με τη 'Σοφία'...Μου είναι ακατανόητο πως υπάρχουν ακόμη τόσοι άστεγοι. Ακόμη πιο ακατανόητο πως αντέχουν. Ή μπορεί και να μην αντέχουν. Αν καταφέρουν τελικά να τους πάρει ο ύπνος, ίσως βυθιστούν σε αυτόν για πάντα. Την άλλη μέρα θα τους βρουν κοκκαλωμένους κι εσείς κι εγώ δε πρόκειται να ακούσουμε απολύτως τίποτα. Ούτε το '12, ούτε τώρα, δεν ακούμε απολύτως τίποτα. Δεν ξέρω πόσοι άστεγοι έχουν χαθεί...
Εμείς οι εθελοντές, εν κινήσει, μέσα σε δύο ώρες είχαμε παγώσει. Εκείνοι πως αντέχουν; Αναλογίστηκα φωναχτά. Συνηθίζουν, απάντησε ένας συνεθελοντής. Όμως αυτό το πράγμα δε συνηθίζεται. Ίσως εμείς συνηθίζουμε τη θέα του και δε μας κάνει καμία αίσθηση πια. Το ολονυχτίς κρύο όμως δεν συνηθίζεται!
Είδα έναν άντρα ξαπλωμένο κατευθείαν στο πλακάκι χωρίς καθόλου υπόστρωμα να αγκομαχά. Είδα μία γυναίκα με τα ρούχα της τυλιγμένη μόνο να κάθεται μόνη σε ένα μαρμάρινο σκαλοπάτι, περιμένοντας να περάσει η νύχτα. Τις κουβέρτες της τις είχαν πάρει και μας είπε ότι η θερμαινόμενη αίθουσα του δήμου ήταν γεμάτη και δεν μπόρεσε να μείνει εκεί. Είδα ένα άνθρωπο μοναχό σε νέα παράπηγμα να τρώει με λαιμαργία κι ανακούφιση το φαγητό που του δώσαμε, γιατί εκτός από το κρύο είχε πεθάνει στην πείνα. Είδα ένα πολύ νεαρό αδύνατο αγόρι που δε μιλούσε καθόλου ελληνικά να ζητά φαγητό και υπνόσακο με τον τρόμο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του. Τον τρόμο του να είσαι μόνος κι έρημος σε μία ξένη ήπειρο που κανείς δε μιλά τη γλώσσα σου και όχι, δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι θα ήξερε πού να απευθυνθεί σε περίπτωση ανάγκης. Είδα ένα άλλο αλλοδαπό παλικάρι κάτω από μία και μοναδική κουβέρτα σε ένα και μοναδικό στέκι χωρίς άλλους γύρω του. Είδα άλλα δύο νεαρά παιδιά που έσπασε ένα χαμόγελο στα παγωμένα πρόσωπά τους όταν τους μίλησα λίγα αραβικά και κάναμε ένα μικρό αστείο για το πόσο δύσκολη είναι η γλώσσα. Κάποιος τους έδωσε λίγη σημασία κάποιος τους είδε σαν ανθρώπους. Και είδα μία υπερήλικη γιαγιά να μου λέει ‘κρύο δε λες τίποτα, δε μπορούμε να κοιμηθούμε από το κρύο’.  Βασικά είναι σωστό να μην μπορείς να κοιμηθείς από το κρύο, γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να κοιμηθείς σε αυτό το κρύο. Ο πιο ύπουλος θάνατος είναι από υποθερμία. Βυθίζεσαι σε αυτόν και δεν ξυπνάς ποτέ. Μας το ‘χουν πει και στην ορειβασία: Αν χαθείτε στο κρύο, συνεχίσετε να περπατάτε- Μην κοιμηθείτε!

Κι όμως και χθες και σήμερα έπεσαν να κοιμηθούν. Πόσοι ξημέρωσαν δε γνωρίζω κι ούτε θα το μάθουμε. Ήταν άνδρες και γυναίκες. Νέοι και γέροι. Έλληνες και αλλοδαποί. Τοξικο-εξαρτημένοι και μη. Για όσους βιαστούν να κατακρίνουν ότι αυτοί που είναι έξω θέλουν και μένουν, θα πω μόνο τα εξής. Κανείς δε θέλει να μείνει έξω με τέτοιο κρύο-κανείς. Κάτσε εσύ έξω ακίνητος για πέντε λεπτά και πες μου. Οι αίθουσες ήταν γεμάτες (πιο καμμένη λέξη από την 'αλληλεγγύη' δεν υπάρχει πια!). Αν φύγουν θα χάσουν και τα πράγματα και το στέκι τους. Ίσως και την ομάδα τους. Κι έπειτα σε ένα κόσμο που δεν δίνει δεκάρα, που ξυπνούν το πρωί και δεν έχουν τίποτα να κάνουν και τίποτα να περιμένουν, ναι, κάποιοι θα παραιτηθούν από το να παλέψουν για μία ακόμη νύχτα να μείνουν στη ζωή. Ποιο το κίνητρο; Μόνο μέσα από την ανθρώπινη επαφή, μόνο αν κάποιος τους δώσει αξία με το τους δώσει σημασία κι αυτό που λέμε ανθρώπινη αγάπη και λίγη ελπίδα, μόνο τότε ίσως ξαναβρούν το κίνητρο για να κάνουν την προσπάθεια να επιβιώσουν για μια ακόμα νύχτα. Αυτό είναι που λείπει.

Δεν συνηθίζεται αυτό το πράγμα. Η μόνη συνήθεια που βλέπω εγώ είναι αυτή της αδιαφορίας και της αποξένωσης. Οι άστεγοι αποτέλεσμα της. Δεν είναι θέμα μόνο να χτίσουμε περισσότερους ξενώνες, αν και αυτές τις μέρες είναι απαραίτητοι. Είναι όλος ο χρόνος που αφιερώνουμε σε ανόητα πράγματα, ο οποίος στερείται από τον χρόνο που θα έπρεπε να αφιερώσουμε για το ανθρώπινο ενδιαφέρον. Όσο πιο πολύ χρόνο αφιερώνουμε σε ανόητα πράγματα, τόσο πιο πολύ θα τον στερούμε από την αναγκαία καλλιέργεια ενδιαφέροντος του ενός προς τον άλλον. Τόσο πιο πολύ τα ορατά αποτελέσματα αυτής αποξένωσης, άστεγοι, εγκαταλελειμμένοι ασθενείς σε νοσοκομεία θα πολλαπλασιάζονται. Η αδιαφορία είναι η μόνη συνήθεια εδώ. Το ότι βλέπεις πια τους άστεγους σαν μέρος του φολκλόρ της Αθήνας. Να, εδώ είναι η Ακρόπολη, εδώ τα γκράφιτι, εδώ οι άστεγοι που έχουν κοκαλώσει από το κρύο κι εδώ το σουβλάκι του Μπάμπη.  Μακάρι να συνηθιζόταν κια το κρύο τόσο εύκολα.

Υ.Γ.  Παρεπιπτόντως, όλα αυτά σε ένα Μοναστηράκι-Θησείο φίσκα από κόσμο που περπατούσε γύρω γύρω και διασκέδαζε στα μαγαζιά. Κοπελίτσες με μίνι, βαμμένες, να αλαλάζουν γελώντας ‘Τι κρύο είναι αυτό γ...την τρέλα μου’. Πράγματι. Ο  άλλος δίπλα πέθαινε  από το κρύο-στην κυριολεξία.  Όταν λένε ότι η χειρότερη μοναξιά είναι όταν είσαι ανάμεσα σε άλλους, μάλλον αυτό εννοούν. Δεν μπορώ να φανταστώ πιο παρανοϊκό σκηνικό. Φαίνεται τόσο φυσιολογικό στους άλλους ή  εγώ δεν καταλαβαίνω κάτι;

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 7/1/2019


"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Εθνικό κρατικό νόμισμα
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org