Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Το σημείο και η ευθεία

Θυμόσαστε που μαθαίναμε στη γεωμετρία ότι ένα σημείο έχει απειροελάχιστες διαστάσεις, αλλά άπειρα σημεία στη σειρά δημιουργούν μια άπειρη ευθεία; Είναι από αυτά τα όμορφα παράδοξα  της φύσης και των μαθηματικών που σε κάνουν να σε σκέφτεσαι πολλούς παραλληλισμούς. Όπως το σημείο με μηδαμινές διαστάσεις, έτσι και η δική μας ζωή είναι απλά ένα απειροελάχιστο στίγμα στην αέναη ευθεία του κόσμου. Ποιος είναι ο ρόλος αυτού του σημείου; Κοιτάς πίσω και υπάρχει η αέναη ευθεία του παρελθόντος. Κοιτάς μπροστά και χάνεται στο άπειρο το ατελείωτο μέλλον.

Στην πραγματικότητα του καθημερινού ανθρώπου, η πιο σημαντική μετάφραση αυτής της διπλής απειροσύνης είναι η σχέση με τους προγόνους και τους απογόνους. Μετέωροι στο κρίσιμο «σημείο» της δικής μας ζωής, ας σκεφτούμε λίγο τους προγόνους. Τι ήταν αυτό που άφησαν; Τι ήταν αυτό που εκείνοι θεώρησαν σημαντικό και πολύτιμο να αφήσουν σε εμάς; Το εκτιμούμε με τον ίδιο τρόπο; Τι ήταν αυτό που τους κράτησε; Τι ήταν αυτό που τους έδωσε δύναμη; Μέσα στην υπεροψία που έχει καταβάλλει τον σημερινό άνθρωπο, ο οποίος απορρίπτει ό,τι έρχεται από το παρελθόν ως οπισθοδρομική δεισιδαιμονία  αμόρφωτων ανθρώπων που ήθελαν να πιαστούν από κάπου, ας θυμηθούμε πως ό,τι κατάφερε να αντέξει στο πέρασμα των αιώνων είχε λόγο που το κατάφερε. Δεν θα άντεχε αν δεν υπήρχε αλήθεια και δύναμη μέσα σε αυτό. Μπορεί σήμερα να έχουμε όλον αυτό τον καταιγισμό «πληροφόρησης», όμως βιωματική μάθηση από τα πιο σκληρά μαθήματα της ζωής (επιβίωση, θάνατος, ασθένειες, αποχωρισμός, κακουχία από τα στοιχεία της φύσης) έχουμε ελάχιστη. Ας εκτιμήσουμε αυτό που λένε εκείνοι που το βίωσαν για αιώνες. Η γενιά η δική μας είναι κρίσιμη, γιατί αυτή η βιωματική γνώση κι εμπειρία είναι σε κίνδυνο να χαθεί  σήμερα. Βασικό κεφάλαιο στην βιωματική γνώση για την αντιμετώπιση των πολύ σκληρών προκλήσεων της ζωής είναι κατά τη γνώμη μου η χριστιανική πίστη και λατρεία, όπως επίσης και οι αξίες της αγάπης, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας. Η πίστη αυτή λειτούργησε στις πιο ακραίες συνθήκες για αιώνες. Ανακούφισε στα πιο σκληρά χτυπήματα για αιώνες. Κράτησε στις πιο λυσσαλέες επιθέσεις για αιώνες. Λέτε να ήταν ανόητοι οι πρόγονοί μας;

Γυρνώντας 180 μοίρες, αναρωτιέται κανείς τι θα πρέπει να δώσει στους απογόνους, τι να αφήσει για το μέλλον, τι είναι το πιο σημαντικό. Κατ’ αρχάς, τους αφήνουμε ένα ρημαγμένο και ξεζουμισμένο πλανήτη, που είναι το πρώτο μεγάλο μείον. Από εκεί και πέρα, πως θα αντιμετωπίσουν τις μεγάλες προκλήσεις που έρχονται; Όποιο βιβλίο κι αν διαβάσει κανείς για το μέλλον της ανθρωπότητας και του πλανήτη, αν συνεχίσουν οι σημερινοί ρυθμοί αύξησης του πληθυσμού και της κατανάλωσης, αυτό το πράγμα βαίνει σε αδιέξοδο. Δεν ξέρω τι μορφή θα πάρει αυτό το αδιέξοδο, ούτε θέλω να καταστροφολογώ, όμως  θα αντιμετωπίσουν κρίσεις που δεν έχουμε αντιμετωπίσει εμείς σήμερα. Πώς εξοπλίζουμε τα παιδιά μας να αντεπεξέλθουν ψυχικά  σε αυτά τα ταρακουνήματα; Πώς; Δεν δικαιούμαστε να τους στερήσουμε  τη βιωματική γνώση που μέσα από πόνο κι αίμα στερέωσαν οι πρόγονοί μας  κι η οποία έχει δοκιμαστεί μέσα από φωτιά και σίδηρο, επειδή εμείς μέσα στην φευγαλέα ευδαιμονία των τελευταίων δεκαετιών, απλά δεν τη χρειαστήκαμε. Δεν δικαιούμαστε να σπάσουμε αυτόν τον κρίκο.  Οφείλουμε να τους δώσουμε κάτι που θα λειτουργήσει στις  απρόβλεπτες  αλλαγές που τους περιμένουν. Αν δεν το έχουμε, τουλάχιστον ας μη σταθούμε εμπόδιο να το παραλάβουν κατευθείαν από τους προγόνους μας. Ας μην αποτελέσει το δικό μας σημείο την τομή στην ευθεία.
Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 30/10/2017

Υ.Γ.  Έχω πολλές φορές υποστηρίξει τη σημασία της πίστης ως εσωτερικό βίωμα κι όχι τυπολατρική εθελοδουλεία στην ενορία της γειτονιάς, ή όποιο πρόσωπο εκκλησιαστικής εξουσίας παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος του Θεού. Μόνο μέσα μας μπορούμε να καταλάβουμε και μόνο μέσα μας μπορούμε να βιώσουμε την πίστη και την ωφέλειά της. Μόνο μέσα μας μπορούμε να φωτιστούμε με την αλήθεια του Χριστού. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να μας φωτίσει κάποιος άλλος- με τα όποια ανθρώπινα ελαττώματα έχει και τα οποία δοκιμάζονται περισσότερο , όταν αποκτά περισσότερη εξουσία. Παρόλα αυτά, δεν μπορώ παρά να σεβαστώ την Εκκλησία μας ως θεσμό που κράτησε κι ανακούφισε αυτόν τον κόσμο για αιώνες. Στην ορειβασία που πηγαίνω βλέπω πολύ συχνά την ίδια αντίφαση. Από τη μία, τα άπειρα εκκλησάκια, χτισμένα από πέτρα σε πέτρα στην κορφή του πιο απόκρημνου λόφου. Για να πάμε εκεί ξεποδαριαζόμαστε, μας βγαίνει η γλώσσα κι υποτίθεται ότι είμαστε κι ορειβάτες.  Ποιος τα έχτισε; Πώς τα κατάφερε; Πώς τα λειτούργησαν; Πόση πίστη πρέπει να είχαν για να διατηρήσουν εκεί;  Πόση πίστη πρέπει να είχαν για να δώσουν από το ελάχιστο υστέρημά τους μέσα στην ανέχεια, αλλά και τους διωγμούς; Τι συντηρούσε και κινητοποιούσε αυτήν την πίστη; Δεν μπορούμε να τους απαξιώσουμε όλες τις προηγούμενες γενιές με εξυπνακίστικα τσιτάτα της μοντέρνας ψυχολογίας, που ουσιαστικά λέει ότι πίστεψαν σε ένα δημιούργημα της φαντασίας τους για να κατευνάσουν το φόβο τους. Δεν κατευνάζεται ο φόβος με αποκυήματα της φαντασίας, ούτε με μυθοπλασίες. Η Χάρη του Χριστού έχει τη δύναμη να κατευνάζει αποτελεσματικά το φόβο, αλλά μόνο αν το βιώσει κανείς αυτό, μπορεί να το πει...

Από τη μία λοιπόν, θαυμάζω όπου κι αν πηγαίνω τις μαρτυρίες πίστης, κι από την άλλη έρχομαι αντιμέτωπη με την πραγματικότητα των σχολίων των συνορειβατών μου, ως τυπικό δείγμα νεοελλήνων, που σχεδόν πάντα δείχνουν σχεδόν στην πλειοψηφία τους ασέβεια. Πηγαίνω με διάφορους συλλόγους και κάθε φορά το ίδιο βιολί. Σε μια προηγούμενη εκδρομή, όπου επισκεφτήκαμε ένα απόκρημνο ασκηταριό μετά από ώρες σκληρής πορείας έγιναν τα εξής: α)Μια συνορειβάτισσα φλέρταρε βγάζοντας φωτογραφίες με πόζες λέγοντας ‘να εδώ να πέφτει και το άγιο φως επάνω μου’ 'να εδώ να είναι δίπλα μου κι ο άγγελος'  κι όλο τέτοια χαζοαστεία με το φωτογράφο...β)ένας συνορειβάτης πήγε για την ανάγκη του ακριβώς πίσω από το ιερό, πάνω στον τοίχο ενώ υπήρχε ολόκληρο δάσος... γ) μια άλλη συνορειβάτισσα πήγε να αλλάξει ρούχα μέσα στην εκκλησία, ενώ πάλι υπήρχε ολόκληρο δάσος να κρυφτεί.... δ) ένα συνορειβάτης που διακήρυττε αρχαιοαμπελοφιλοσοφίες μέσα  στην εκκλησία (ότι ήταν αρχαίος ναός κλπ. κλπ)  κάπνιζε πούρο μέσα στο ασκηταριό (και κατά τα λόγια του ιδίου, ιερό αρχαίο ναό)! Δηλαδή έλεος! Και στην τελευταία άκρη του κόσμου αν πήγαινα, θα σεβόμουν τον όποιο ναό έχουν εκεί οι ντόπιοι. Κι όμως. Αυτή είναι η εικόνα του νεοέλληνα και του σεβασμού που έχει στη θρησκευτική του παράδοση. Και αυτά συνέβησαν μόνο σε μία εκδρομή. Αντίστοιχα περιστατικά συμβαίνουν σχεδόν πάντα. Δεν είναι τόσο η αθεϊα, αλλά αυτή η υπεροπτική, ασεβής, εγωπαθής, προκλητική στάση που είναι το πρόβλημα. Ξέρω πολύ καλά πώς είναι, γιατί κάποτε υπήρξα κι εγώ υπεροπτικά άθεη. Μπορεί να μην κάπνισα πούρο σε εκκλησία, όμως νόμιζα κι εγώ ότι τα ήξερα όλα κι έβλεπα τους πιστούς ως κάτι αδύναμους πυροβολημένους που αυθυποβάλλονταν να πιαστούν από κάτι που δεν υπάρχει. Όταν σκέφτεσαι έτσι είναι θέμα χρόνου να σπάσεις τα μούτρα σου κι ευτυχώς σε εμένα αυτό έγινε νωρίς. Κι από τα σπασμένα μούτρα πέφτεις στα λυγισμένα γόνατα κι αυτή είναι η σωστή θέση για την αρχή της λύτρωσης. Απορώ που ύστερα από τόση κρίση, υπάρχουν ακόμη συνάνθρωποί μας που τόσο ονειροβατούν. Είναι μετά να μη φοβάσαι ότι η δικιά μας κακομαθημένη γενιά   θα είναι δυστυχώς η τομή στη ευθεία;


Νήματα ψυχικής επιρροής


Ένα πολύ συζητημένο θέμα στο χώρο της ενεργειακής θεραπείας είναι η ύπαρξη νημάτων ψυχικής επιρροής μεταξύ ατόμων, ακόμη κι αν το άτομο που επηρεάζει έχει εξαφανιστεί από τη ζωή μας εδώ και χρόνια ή ακόμη κι αν έχει πεθάνει. Αναπτύσσονται κατά την αλληλεπίδραση μεταξύ μας, η οποία μπορεί να είναι έντονη, αλλά μπορεί να είναι και φευγαλέα. Η δημιουργία και η διατήρησή τους εξαρτώνται από την αυτογνωσία μας, την ικανότητά μας δηλαδή να γνωρίζουμε ποιοι ακριβώς είμαστε, τι ακριβώς θέλουμε και τι ακριβώς πιστεύουμε και την αυτοεκτίμησή μας,όπως και τη θέλησή μας να κρατήσουμε την ενέργειά μας σταθερή κι όχι να παραπέει ανάλογα με τις διαθέσεις του περιβάλλοντός μας. Εκτός από την περίπτωση του δεσμού μητέρας-μικρού παιδιού, τα νήματα ψυχικής επιρροής είναι σχεδόν πάντα αρνητικά και είναι σημαντικό να τα αναγνωρίσουμε και να πάρουμε την απόφαση να απαλλαγούμε από αυτά. Οι υγιείς ανθρώπινες σχέσεις είναι σχέσεις ενσυνείδητης επιλογής κι ελευθερίας.
Πώς μπορώ να γνωρίζω αν κάποιος με επηρεάζει με νήματα ψυχικής επιρροής; Συνήθως υπάρχει έστω και μια ανεπαίσθητη, υποβόσκουσα πικρία ή αντίσταση να κάνουμε αυτό που θέλει ο άλλος, έστω κι αν τελικά  κάνουμε το θέλημα του, ή εκλογικεύουμε τον έλεγχό του ('μου έχει αδυναμία','δεν μπορεί μόνη της', όλοι έτσι σκέφτονται' κλπ). Μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια και να αναρωτηθούμε 'Ποιο είναι εκείνο το άτομο που με ελέγχει παρά τη θέλησή μου;' Η απάντηση συνήθως δεν αργεί και κάποιες φορές μπορεί να μας προκαλέσει έκπληξη. Μπορούμε επίσης να αναρωτηθούμε στη φαντασία μας 'Σε ποιο σημείο του σώματός μου είναι δεμένο το νήμα ψυχικής επιρροής;'  Ίσως καταλάβουμε διαισθητικά από ποιο σημείο 'χάνουμε' ενέργεια. Για παράδειγμα, νήματα στο κεφάλι, μπορεί να σχετίζονται με τον τρόπο σκέψης, με τα πιστεύω μας και τις ιδέες μας- που μπορεί πολύ απλά να μην είναι δικές μας, αλλά να τις έχουμε υιοθετήσει μέσω των νημάτων επιρροής από άλλους (παρεπιπτόντως, τα ΜΜΕ και οι διαφημίσεις,  ακόμη κι αν θεωρούνται απρόσωποι οργανισμοί, πασχίζουν να δημιουργήσουν μόνιμα νήματα νοητικής επιρροής στους θεατές τους). Νήματα στο λαιμό μπορεί να σχετίζονται με αυτά που νιώθουμε ότι έχουμε δικαίωμα να πούμε ή να πρέπει να αποσιωπήσουμε. Νήματα στην καρδιά μπορεί να σημαίνουν ψυχολογική εξάρτηση. Νήματα στο στομάχι (που είναι το πιο συνηθισμένο σημείο επιρροής) μπορεί να σημαίνουν ότι κάποιος έχει πάρει τη δύναμή μας και μπορεί να ελέγχει τις διαθέσεις και τις αποφάσεις μάς, ακόμη και με ένα του νεύμα. Είτε με φόβο ή πειθαναγκασμό ή χειραγώγιση μέσω ενοχών, τα νήματα στο στομάχι είναι η πιο συνηθισμένη κατηγορία. Νήματα στη γεννητική χώρα συνήθως σχετίζονται με σεξουαλική προσκόλληση ή με τραύμα του παρελθόντος. Νήματα στην βάση της σπονδυλικής στήλης ή στα πόδια συνήθως σχετίζονται με θέματα επιβίωσης, π.χ. αν νιώθουμε ότι κάποιος εξαρτάται από εμάς για την επιβίωσή του ή το αντίστροφο.
Τα νήματα ανάμεσα σε μέλη μιας οικογένειας είναι πολύ συνηθισμένα,όμως δεν σημαίνει ότι αν αποφασίσουμε να τα κόψουμε, θα απομακρυνθούμε από την οικογένειά μας. Απεναντίας, οι σχέσεις ίσως γίνουν πιο φυσικές και αυθεντικές.  Αυτό που φαίνεται επίσης να είναι πολύ συνηθισμένο ειδικά  στις μέρες μας, είναι τα νήματα επιρροής σε χώρους εργασίας. Είναι αξιοσημείωτο πόσο συχνά οι σχέσεις εξουσίας και δύναμης  μέσα στο χώρο εργασίας δημιουργούν νήματα επιρροής, ακόμη κι όταν το επηρεαζόμενο άτομο νομίζει ότι είναι εντελώς 'υπεράνω' επιρροής. Για παράδειγμα, μπορεί πολύ εύκολα να μεταδοθεί μεταξύ εργαζομένων ο φόβος της απόλυσης-έλλειψης εργασίας και να δημιουργεί ισχυρά νήματα με τον εργασιακό χώρο και τα πρόσωπα εξουσίας στο χώρο. Τότε το άτομο δεν λέει αυτό που πιστεύει, ζει σε διαρκή τρόμο μην τον απολύσουν, αποδέχεται ταπεινώσεις, δεν διαμαρτύρεται ποτέ για τίποτα και κυρίως πιστεύει ότι είναι υπερτυχερό που έχει αυτό που έχει κι ότι δεν θα μπορούσε να του προκύψει ποτέ τίποτε καλύτερο. Ο φόβος μπορεί να φτάσει σε παράλογη ένταση (ακόμη και για άτομα που δεν κινδυνέυουν να χάσουν τη δουλειά τους) κι αυτό είναι κλασσική αντίδραση  για άτομα που ελέγχονται από νήματα ψυχικής επιρροής.
Τι μπορεί να κάνει
Πρώτα από όλα, να ανακαλύψει αν έχει νήματα επιρροής, από ποιον, σε ποιο σημείο του σώματος , ποιο θέμα αφορούν. Θα μπορούσε με τη φαντασία του να δει την υφή και το χρώμα αυτών των νημάτων. Μετά με τη δύναμη του αυτεξούσιου και της ελεύθερης βούλησής του, μπορεί απλά να αποφασίσει να τα κόψει. Να οραματιστεί ότι τα νήματα αυτά κόβονται και να επαναλάβει στον εαυτό του ότι έχει το δικαίωμα να είναι ελεύθερος, ότι δε χρωστάει σε κανέναν την  ελευθερία του. Αυτή η εμφατική δήλωση, μαζί με τον οραματισμό ότι τα νήματα κόβονται,έχει ισχυρό αντίκτυπο στον υποσυνείδητο νου.Ακόμη και μια φορά  να γίνει αυτή η άσκηση, το άτομο μπορεί να νιώσει ανακουφισμένο κι απελευθερωμένο. Η συνεχής επανάληψη κι εγρήγορση μπορεί να φέρει ακόμη μεγαλύτερη  στην ψυχική υγεία του ατόμου γενικότερα.
Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 10/10/2017

Στο πρόσωπο του Ιησού…

Οι βυζαντινές αγιογραφικές εικόνες   είναι γνωστές για την μοναδική τους ιδιότητα  να προκαλούν κατάνυξη εκείνον που με προσοχή και σεβασμό τις κοιτά- σαν να βρίσκεται μπροστά ο ίδιος ο άγιος. Όταν δε, πρόκειται για το πρόσωπο του Ιησού, και μόνο το βλέμμα προς την εικόνα μπορεί να πάρει ώρες, ώρες περισυλλογής, εμβάθυνσης, παρουσίας, επικοινωνίας… Για πολύ καιρό το απέφευγα, όπως πολλοί άλλοι, με τη δικαιολογία ότι δεν είχα το χρόνο ή ‘τα μούτρα’ να κοιτάξω τον Ιησού στο πρόσωπο. Όσο όμως η αναζήτηση νοήματος γίνεται προτεραιότητα, τόσο οι περιττές αποσπάσεις προσοχής απομακρύνονται, τόσο ισχυρότερα το πρόσωπο του Ιησού έλκει    σαν μαγνήτης, καθώς είναι η μόνη αληθινή πηγή νοήματος και απαντήσεων. Δεν θέλω πια να το αποφεύγω.
Δεν είμαι θεολόγος, ούτε έχω κατηχηθεί για να πω τα σωστά εκκλησιαστικά πράγματα. Όσα λέω προέρχονται από βίωμα, από εμπειρία. Λένε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να νικήσει το σωματικό θάνατο. Δεν έχω καμία αμφιβολία για αυτό, όμως δεν είναι μόνο ο σωματικός θάνατος.   Το σημαντικό είναι ότι αποτελεί τη Δύναμη που μπορεί να νικήσει τον ψυχικό θάνατο. Τον ψυχικό θάνατο που είναι για παράδειγμα, η  κατάθλιψη. Τον ψυχικό θάνατο που είναι για παράδειγμα, το να βλέπεις τον πόνο των άλλων στην τηλεόραση και να συνεχίζεις να τρως αδιάφορος πατατάκια. Τον ψυχικό θάνατο, που είναι για παράδειγμα, να μην μπορείς πια να γελάσεις με τίποτα, με κανένα αστείο, με καμία κωμωδία. Τον ψυχικό θάνατο του να είναι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας πια παχύσαρκοι, προσπαθώντας να  γεμίσει το ψυχικό κενό με το φαγητό. Τον ψυχικό θάνατο του να τρέχεις με δραστηριότητες και κοινωνικοποιήσεις, χωρίς να προλαβαίνεις να ζήσεις. Τον ψυχικό θάνατο του να ξεκόβεις κάποιον επειδή σε τρώει η άτιμη η ζήλια, αλλά δεν τολμάς να το παραδεχτείς ούτε στον ίδιο σου τον εαυτό.  Τον ψυχικό θάνατο του να μην έχεις ελπίδα. Τον ψυχικό θάνατο του να νιώθεις ανάξιος να ξεκινήσεις ξανά, να εμπιστευτείς ξανά, να αγαπήσεις ξανά. Όλα αυτά είναι είδη ψυχικού θανάτου. Ίσως το ίδιο σοβαρά με το σωματικό θάνατο. Κι όλα αυτά βγαίνουν στην επιφάνεια και θεραπεύονται, αν κοιτάξεις με επιμονή το πρόσωπο του Ιησού…
 Εκεί κάτι υπάρχει…
Εκεί ανακαλύπτεις αυτό που λένε ότι είναι η πηγή της ζωής. Είναι, γιατί μπορεί να θεραπεύσει τον ψυχικό θάνατο, μέσα από το ρεύμα της ζωής που πηγάζει από το πρόσωπό Του. Εκεί καταλαβαίνεις ότι   είναι η Μόνη τροφή που μπορεί να σε θρέψει ως το τέλος αυτής της ζωής και πέρα από αυτή τη ζωή. Εκεί καταλαβαίνεις ότι κανένα δευτερόλεπτο κοιτάζοντας τον Ιησού δεν πάει χαμένο, γιατί ξανά και ξανά συντονίζεσαι με την αλήθεια. Εκεί βρίσκεις τη δύναμη να προχωρήσεις μέσα από την ταπείνωση ότι σου έχει συμβεί αυτό που δεν μπορούσες να διανοηθείς ποτέ  ότι θα σου συνέβαινε. Εκεί βρίσκεις την αγάπη να συνεχίσεις όταν όχι μόνο τα όνειρα, αλλά και όλα τα λογικά δεδομένα, θρυμματίζονται με σοκαριστικό τρόπο. Εκεί νιώθεις ότι με τη δική Του αποδοχή, δεν σε νοιάζει κι αν σε απορρίψει όλος ο κόσμος. Εκεί επιτέλους γαληνεύεις στην αποδοχή της ζωής σου όπως επέτρεψε ο Θεός, χωρίς να πασχίζεις πάση θυσία να κατηγορήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον άλλον για την έκβασή της, χωρίς να αρνείσαι πια ότι ίσως έτσι έπρεπε να γίνει. Εκεί βρίσκεται το μοναδικό σημείο που αποστέλλει το πιο λαμπρό φως ταυτόχρονα και στο παρελθόν, ώστε να μην είναι πια επώδυνο, αλλά και στο μέλλον, ώστε να μη σε φοβίζει πια. Σε εκείνο το μοναδικό σημείο νιώθεις μόνο φως.

Αν υπάρχει μια εικόνα του Ιησού που σε συγκινεί ιδιαίτερα, φρόντισε να την κοιτάς λίγο περισσότερο κάθε μέρα.   Δεν είναι μια καλλιτεχνική δημιουργία που κρατάμε από συνήθεια στο σπίτι. Δεν είναι  μια δήλωση για τους άλλους. Δεν είναι ένα φολκλόρ. Κοίταξέ την στη σιωπή κι ίσως ανακαλύψεις ότι έχει κάτι να σου πει και κάτι να σου δώσει.   Κι αυτό το ‘κάτι’, που προσπερνούσες καθημερινά μέσα στο σπίτι σου ως δεδομένο,  είναι πολύ σημαντικότερο από οποιαδήποτε επιδίωξη, κατόρθωμα ή αναζήτηση. Απλά κοίταξε.

Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 19/9/2017

Γιατί το σύστημα κόπτεται τόσο πολύ να μειώσει το θρησκευτικό αίσθημα του κόσμου…

Δεν είναι η πρώτη φορά που μεγάλο κανάλι της ελληνικής τηλεόρασης θα σερβίρει ό,τι πιο σκουπίδι μπορεί να σκαρφιστεί ανθρώπινος νους, αλλά τώρα προκλητικά και απροκάλυπτα, ενεργοποιείται στην προπαγάνδα (που έρχεται από πολλές μεριές) για την εξαφάνιση κάθε χριστιανικού αισθήματος έχει απομείνει στην Ελλάδα (με τις άλλες θρησκείες όμως δεν έχουν πρόβλημα- εκεί είναι ‘αποδοχή της διαφορετικότητας’). Το τρέιλερ της νέας τους σειράς λοβοτόμησης ‘Παρθένα ζωή’ (https://www.youtube.com/watch?time_continue=7&v=yWd3Qiemt5A) είναι σαφέστατα προσβλητική διακωμώδηση του Προσώπου της Παναγίας. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύεις ή όχι, οφείλεις να σεβαστείς εκείνο που είναι ιερό για τους άλλους. Δεν έχεις άλλα θέματα να πιάσεις για να παράγεις ‘χιούμορ’; Γιατί τόση πρεμούρα ξανά και ξανά με τα θέματα της θρησκείας;  Δεν ξέρω πόσο αρνητικό IQ πρέπει να έχει κάποιος (είτε πιστεύει είτε όχι) για να γελάσει με τέτοια ‘κωμωδία’, αλλά θεωρώ ότι τέτοιες επιθέσεις δεν είναι τυχαίες.
Το σύστημα εξουσίας που βρίσκεται πίσω από τέτοιες παραγωγές (και είναι παγκόσμιο) είναι αυτό που δίνει οδηγία στις εταιρίες να απαγορεύουν στους εργαζομένους τους να φοράνε σταυρό και στις ταυτότητας να μη φαίνεται ο σταυρός (αυτή η τελευταία οδηγία της ΕΕ είναι υποτίθεται για να μην προσβάλλουμε υποτίθεται τη διαφορετικότητα των άλλων. Ενδιαφέρον όμως έχει ότι με τη μαντίλα δεν έχουν πρόβλημα, γιατί λένε ότι είναι πολιτιστικό κι όχι θρησκευτικό σύμβολο. Τελικά το μόνο καθαρά θρησκευτικό σύμβολο που απομένει να απαγορευτεί είναι ο Σταυρός). Το ίδιο σύστημα είναι πίσω από εκείνους που προώθησαν τα τελευταία χρόνια τη χρήση του Σταυρού, όχι ως σύμβολο θρησκείας αλλά ως σύμβολο μόδας. Ο στόχος είναι ο πλήρης εξευτελισμός του. Όπως τώρα γίνεται με το Πρόσωπο της Παναγίας. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν μπορείς να εξαφανίσεις το πνευματικό αίσθημα και την πίστη με απαγορεύσεις,. Για αυτό δοκιμάζουν άλλους τρόπους, όπως τη γελιοποίηση και τον ευτελισμό. Μου κάνει εντύπωση πώς τόσες γυναίκες στη χώρα μας δεν έχουν την ελάχιστη κατανόηση ότι δεν πρέπει να φοράνε για παράδειγμα κολάν με σταυρούς  και να κάθονται με τον πισινό τους επάνω σε ένα ιερό (έστω για τους άλλους) σύμβολο. Πόσο IQ πρέπει να έχεις για να το καταλάβεις αυτό; Τόσο δύσκολο είναι να καταλάβει κανείς τη συστηματική προσπάθεια που γίνεται; Τόσο δύσκολο είναι να δει κανείς την επιμονή του συστήματος να ‘τρώγεται’ συνέχεια με θέματα όπως η προσευχή ή οι εικόνες  στα σχολεία; Ή την επιμονή ορισμένων ‘ενημερωτικών’ ιστοτόπων να προβάλλουν υπερβολικά μόνο όποια αρνητική συμπεριφορά υπάρξει από μεμονωμένους ιερείς ή  εκκλησιαστικά πρόσωπα; Αυτό είναι το πρόβλημά τους σήμερα;  Δεν έχουν κάτι άλλο να ασχοληθούν;

Όσο άθεος κι αν είναι κάποιος, δεν μπορεί να μη βλέπει τη συστηματική προσπάθεια μείωσης του Χριστιανισμού. Προσωπικά ούτε θεούσα είμαι, ούτε υιοθετώ την τυφλή υπακοή  σε ό,τι λένε οι εκκλησιαστικοί παράγοντες. Έχω πολλές διαφωνίες που έχω γράψει κι εδώ δημόσια για τον τρόπο που η Εκκλησία πολλές φορές εκφράζεται και κυρίως για την αντιμετώπιση των γυναικών. Όμως ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι το μονοπάτι που χτίσαμε και διαλέξαμε εδώ και χιλιάδες χρόνια για την πνευματική μας ζωή. Είναι το δικό μας πνευματικό μονοπάτι, ένα μονοπάτι που χτίστηκε με αίμα χιλιάδων ανθρώπων που βασανίστηκαν φριχτά και θανατώθηκαν για να το υπερασπιστούν.  Ε δε μπορείς ρε φίλε, όσο φανατισμένα άθεος κι αν είσαι, να κοροϊδεύεις αυτό για το οποίο κάποιος άλλος έχυσε το αίμα του. Αν κάποιοι σημερινοί εξυπνάκηδες  δεν  πιστεύουν στο Χριστό, ας σεβαστούν τουλάχιστον εκείνους που πέθαναν για Εκείνον. Οφείλουμε όλοι να σεβαστούμε εκείνο που είναι ιερό για τους άλλους- αυτό για μένα είναι αποδοχή της διαφορετικότητας και περιλαμβάνει ΚΑΙ τη Χριστιανοσύνη! Είναι ΚΑΙ η Χριστιανοσύνη μια διαφορετικότητα, έστω κι αν είναι πλειοψηφική (παρότι θέλουν να την κάνουν μειοψηφική!).

Κι ερχόμαστε στο ζουμί της υπόθεσης, ότι ο στόχος όλου αυτού του συστήματος είναι η κατάργηση της πνευματικότητας, η εξαφάνιση οποιαδήποτε μνήμης Θεού, και κυρίως οποιασδήποτε σύνδεσης με τον αόρατο κόσμο του Φωτός από τον οποίο παίρνουμε δύναμη. Εκεί είναι το πρόβλημά τους. Να μην παίρνουμε δύναμη. Για αυτό και προωθούν με κάθε τρόπο τον εθισμό του σημερινού ανθρώπου σε ο,τιδήποτε υλικό και σωματικό, φαγητά, σεξ, ηδονές, χρήματα,  διασκεδάσεις. Η αποκοπή του ανθρώπου από τη δύναμη της πνευματικότητας και η προσκόλλησή του σε υλικές (άρα αβέβαιες) πηγές ανακούφισης, τον καθιστούν εξαιρετικά ευάλωτο και χειραγωγίσιμο.  Το ότι η πνευματική ζωή είναι πηγή δύναμης θα το επιβεβαιώσει ο κάθε πιστός, αλλά αποδεικνύεται από τις χιλιάδες των ασκητών που έζησαν σε συνθήκες απόλυτης στέρησης για δεκαετίες.  Ακόμη και σήμερα. Επειδή συναναστρέφομαι πολύ συχνά με άθεους στο περιβάλλον μου (και υπήρξα κι εγώ άθεη στην ‘επαναστατική’ νεότητά μου) γνωρίζω πολύ καλά τα επιχειρήματά τους: ‘Η δύναμη της αυθυποβολής είναι μεγάλη, για αυτό καταφέρνουν και μένουν στην έρημο χρόνια’. Πώς όμως τυχαίνει να το καταφέρνουν αυτό ΜΟΝΟ εκείνοι που είναι στον πνευματικό δρόμο; Κανείς δεν έχει καταφέρει να μείνει ούτε μια μέρα στην έρημο από σκέτη αυθυποβολή. Οι συγκεκριμένοι άθεοι αν τους άφηνες μια ημέρα μόνους τους με τον εαυτό τους (όχι στην έρημο αλλά σε ένα διαμέρισμα) θα τρελαινόντουσαν.  Αυτή τη δύναμη θέλουν να εξαφανίσουν. Να σε κάνουν να τρελαίνεσαι αν δεν αλληλεπιδράς με το σύστημα που έχουν δημιουργήσει, αν δεν καταναλώνεις αυτά που έχουν φτιάξει, αν δεν υπακούς στις διαβρωτικές αξίες του μηδενισμού που δημιούργησαν. Να μη μπορείς να έρθεις σε επαφή με τη γαλήνη του Θεού που βρίσκεται μέσα σου, να μη μπορείς να αντλήσεις την καθοδήγηση και την παρηγοριά που τροφοδοτεί η δύναμη του Σύμπαντος μέσα από τον εσωτερικό σου κόσμο. Η πρόσβαση στον εσωτερικό κόσμο είναι η πνευματική ζωή, η σιωπή την ώρα της προσευχής, η επικοινωνία με το μοναδικό Ον που μας αγαπά χωρίς καμία ιδιοτέλεια, ο αναλογισμός ότι αν κάποιοι κατάφεραν στο παρελθόν να υποφέρουν ανείπωτα βασανιστήρια μέσα από τη δύναμη που τους έδινε η πίστη τους, ίσως κι εμείς καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε με λίγο περισσότερο σθένος τις μικροαναποδιές της καθημερινής μας ζωής. Για αυτό θέλουν να αποκόψουν κάθε πηγή αληθινής παρηγοριάς, κάθε αποκούμπι. Θέλουν να πετύχουν την κατάργηση της πίστης στο Θεό, την κατάργηση της πνευματικότητας ως τρόπο ζωής, την εξαφάνιση του θάρρους και του κουράγιου που αντλεί κανείς από την πίστη.  

Είχε γίνει πριν κάποιους μήνες ένα συνέδριο στην Πελοπόννησο με ακριβώς αυτό το θέμα, τα οφέλη της προσευχής και της πνευματικής ζωής, όχι μόνο στην προσωπική ευεξία, αλλά και στην λειτουργία ολόκληρων οργανισμών κι επιχειρήσεων. Αυτό είναι ένα θέμα που έχει μελετηθεί και αποδειχθεί επιστημονικά πάρα πολλές φορές στο εξωτερικό, και υπάρχουν σήμερα κι ολόκληροι επιστημονικοί κλάδοι , όπως αυτοί της πνευματικής ψυχοθεραπείας. Αμέσως όμως τα άθεα σαϊνια μεγάλων ‘ενημερωτικών’ ιστοτόπων, έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το συνέδριο ως ‘μεσαίωνα’. Αυτοί που δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα άρθρο για το οφέλη της πνευματικής ζωής αποκαλούν μεσαίωνα τους επιστήμονες που παρουσιάζουν όλα τα δεδομένα. Πλήρης αντιστροφή χαρακτηρισμών θα έλεγα, αλλά ενδεικτική του πολεμικού κλίματος που έχει δημιουργηθεί από εκείνους που κατά τα άλλα, μάχονται για την αποδοχή της διαφορετικότητας.
Επί του πρακτέου, η κακόβουλη βλασφημία είναι ποινικό αδίκημα*. Δεν θα είναι μόνο αυτός ο τρόπος όμως που θα προσπαθήσουν να επιβάλλουν τους στόχους τους. Όπως βλέπουμε ήδη, θα συνεχίσουν τις προσπάθειες μείωσης, λογοκρισίας, γελιοποίησης κι εξαφάνισης της πνευματικής ζωής.  Κι όπως παρατηρούμε μία μία τις κινήσεις τους,  ας καταλάβουμε γιατί το διακύβευμα είναι τόσο μεγάλο, γιατί κόπτονται τόσο πολύ…
Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 12/9/2017



* (ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ-ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ-ΕΒΔΟΜΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Άρθρο 198

Κακόβουλη βλασφημία

1. Με φυλάκιση μέχρι δύο ετών τιμωρείται όποιος δημόσια και κακόβουλα βρίζει με οποιονδήποτε τρόπο το Θεό.
2. Όποιος, εκτός από τη περίπτωση της παρ.1, εκδηλώνει με βλασφημία έλλειψη σεβασμού προς τα θεία, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.

Άρθρο 199

Καθύβριση θρησκευμάτων

Όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών.


Αντιμετωπίζοντας τη ματαίωση

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ματαιώσεις είναι πολύ συνηθισμένες, αλλά φαινόμαστε όλο και λιγότερο εξοπλισμένοι να τις αντιμετωπίσουμε. Παρατηρώ ειδικά πολλούς ανθρώπους γύρω μου να βιώνουν έντονη ματαίωση στο επαγγελματικό –είτε έχουν δουλειά, είτε όχι.
Τι είναι ματαίωση;
Ματαίωση έχουμε όταν τα όνειρα και οι προσδοκίες μιας ολόκληρης ζωής δεν εκπληρώνονται, παρά τις επίμονες προσπάθειες και θυσίες μας. Είναι όταν η δουλειά μας και ο αγώνας μας δεν εκτιμάται και δεν ανταμείβεται, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που θα θέλαμε και θα περιμέναμε. Είναι όταν νιώθουμε προδομένοι από ανθρώπους στους οποίους προσφέραμε και τους οποίους εμπιστευτήκαμε. Ματαίωση είναι όταν εμείς οι ίδιοι δεν εξελισσόμαστε όπως θα θέλαμε, όταν εμείς οι ίδιοι απογοητεύουμε τον εαυτό μας.
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε ποτέ τον έλεγχο στο πώς θα εξελιχθούν οι υποθέσεις της ζωής μας, ούτε στο πώς θα μας συμπεριφερθούν οι άλλοι. Παρόλο που κάποιες συμπεριφορές έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να καταλήξουν σε συγκεκριμένα αποτελέσματα από ό,τι άλλες, δεν υπάρχει εγγύηση ότι θα αποδοθεί ‘δικαιοσύνη’ στην παρούσα ζωή με τον χειροπιαστό τρόπο που εμείς περιμένουμε. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος με τη ματαίωση είναι ο κυνισμός, η πικρία και η εγκατάλειψη της κάθε προσπάθειας. Είναι ο θυμός απέναντι στο Θεό και η ερμηνεία ότι μας έχει ξεχάσει ή ακόμη χειρότερα ότι δεν υπάρχει. Είναι η υιοθέτηση της φιλοσοφίας ότι στη ζωή αυτή είναι ό,τι προλάβεις να αρπάξεις.
Η πιο μεγάλη δοκιμασία της ματαίωσης είναι να κρατηθούμε σταθεροί στις αξίες μας. Να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, έστω κι αν δεν αποδίδει καρπούς με τον τρόπο που περιμένουμε. Να είμαστε ανοιχτοί ότι πάντα θα αποδώσει καρπούς, αλλά με άλλο τρόπο. Ο «άλλος τρόπος» είναι κάτι που παρατηρώ συνέχεια στη δική μου ζωή αλλά και των άλλων. Το πρόβλημα είναι ότι δεν το βλέπουμε. Έχουμε άκαμπτα σενάρια στο μυαλό μας για το πώς θα πρέπει να εξελιχθεί η ζωή μας, Όμως η ζωή έχει πάντα τη δυνατότητα να ξεφεύγει και να ελίσσεται και να μας εκπλήσσει.
Είναι πολύ σημαντική η αλλαγή της οπτικής για να αντιμετωπίσουμε τη ματαίωση. Η οπτική μας θα κάνει τη διαφορά ανάμεσα στην καταρράκωση του ηθικού μας και την εγκατάλειψη της πίστης μας και ανάμεσα στην αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε να είμαστε πιστοί στις αξίες μας και να συνεχίσουμε να προσπαθούμε στον καλό δρόμο με όποιο τρόπο μπορούμε. Αν τη ματαίωση ακολουθήσει κυνισμός, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να αρχίσουμε να γινόμαστε καταστροφικοί προς τους άλλους.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Κατ’αρχάς να αποδεχτούμε το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε. Μπορεί να νομίζουμε ότι θα ήταν καλύτερα να ήμασταν κάπου αλλού, αλλά πώς είμαστε τόσο σίγουροι για αυτό; Να μην αξιολογούμε τη ζωή μας, να μην αξιολογούμε τον εαυτό μας, να μη βάζουμε ταμπελίτσες και να αποδεχτούμε ότι για να βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε κάποιος λόγος υπάρχει. Είναι σημαντικό να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε με αυτό που έχουμε. Μπορεί αν βρισκόμασταν  στη θέση που επιθυμούσαμε, να κακοποιούσαμε αυτά που μας δόθηκαν, με αποτέλεσμα να γίνει χειρότερη ζημιά στην ψυχή μας. Μη θεωρούμε ότι η στέρηση κάποιων πραγμάτων είναι πάντα αρνητική. Ίσως αν είχες τελικά αυτό που ήθελες, να μην σου προσέφερε την ικανοποίηση που φαντάζεσαι. Ίσως  να σου δημιουργούσε άλλα προβλήματα. Ίσως  στην τωρινή κατάσταση να υπάρχουν δυνατότητες για αυτό-βελτίωση που δεν βλέπεις. Ίσως μέσα από τη στέρηση, καλλιεργείς ιδιότητες που δεν θα υπήρχε περίπτωση να καλλιεργήσεις διαφορετικά. Μας έχει δοθεί η ψευδαίσθηση ότι κάποια ιδανική κατάσταση, θα μας δώσει την ευτυχία. Ποτέ, μα ποτέ δεν έχει συμβεί μια φαντασίωση του νου, αν και εφόσον πραγματωθεί, να δώσει την ευτυχία. Καλώς  ή κακώς δεν λειτουργεί έτσι ο μηχανισμός της ευτυχίας. Όπως λένε οι βουδιστές φιλόσοφοι, η ικανοποίηση της επιθυμίας είναι σαν να γλείφεις το μέλι από την άκρη ενός σπαθιού. Δεν είναι αυτό που φαίνεται. Ίσως θα πρέπει να το αποδεχτούμε αυτό και να δεχτούμε τον 'άλλο τρόπο' στη ζωή μας. Αυτόν που μας στέλνει ο Θεός. Να συμφιλιωθούμε με τον άλλο τρόπο και να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με αυτόν.
Πρόσφατα άκουγα για κάποια νέα παιδιά που γκρινιάζουν για τη δουλειά τους. Καθώς δουλεύουν μαζί,  ο ένας παρασέρνει τον άλλον σε μια απίστευτη γκρίνια, η οποία κατρακυλάει σε ανοιχτή αθυροστομία, καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Σίγουρα κάποιες από τις συνθήκες δουλειάς τους δεν είναι οι καλύτερες. ¨Όμως πληρώνονται αξιοπρεπώς και στην ώρα τους. Είναι σε ένα χώρο που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν και κάποια ενδιαφέροντα πράγματα στον αθλητισμό, έστω και αν κάποιες πλευρές της δουλειάς τους είναι βαρετές. Οι προϊστάμενοί τους είναι κάποιες φορές απότομοι, όμως σε καμία περίπτωση κακοποιητικοί. Οι δύο νέοι, ίσως λόγω μη ρεαλιστικών προσδοκιών, καταστρέφουν ακόμη και τις καλές πλευρές της απασχόλησής τους και χαλούν εντελώς την καθημερινή διάθεσή τους. Αν συνεχίσουν έτσι, η εχθρότητά τους θα γίνει σύντομα ορατή και στους άλλους και δεν θα έχουν ευοίωνο μέλλον στο συγκεκριμένο αθλητικό σύλλογο. Η οπτική τους είναι το πρόβλημα, όχι η δουλειά.
Η ματαίωση πάντα ασχολείται με το παρελθόν και το μέλλον, ποτέ με το παρόν. Τι δεν έκανα καλά στο παρελθόν, πώς θα είναι το μέλλον μου χωρίς την ικανοποίηση της επιθυμίας μου. Η λύση εδώ είναι να επικεντρωθούμε στο εδώ και το τώρα. Και πάντα υπάρχουν μικρά (ή μεγάλα) περιθώρια ικανοποίησης στο εδώ και τώρα. Πάντα το τώρα ανοίγει δυνατότητες, μόνο που τις προσπερνάμε γιατί είμαστε επικεντρωμένοι στο μέλλον. Αν σκεφτούμε την ουσία της επιθυμίας μας, τι θα θέλαμε να νιώσουμε αν ήταν ικανοποιημένη η επιθυμία μας: αναγνώριση, δημιουργικότητα, αγάπη, περιπέτεια; Ίσως όλα αυτά να μπορούσαμε να τα βιώσουμε στο εδώ και τώρα χωρίς το υπόλοιπο ‘πακέτο’.
Ας σκεφτούμε επίσης ότι η ίδια η κοινωνία μας τροφοδοτεί μύθους και προσδοκίες, δίνοντας αξία στο αποτέλεσμα κι όχι στην προσπάθεια. Στην ανταμοιβή κι όχι στις αξίες. Όταν δεν προκύπτουν τα πράγματα σύμφωνα με τις προσδοκίες τις δικές μας και της οικογένειάς μας, νιώθουμε παραπλανημένοι. Η ακλόνητη πίστη όμως στις σταθερές μας αξίες δεν μπορεί να παραπλανήσει. Οι προσδοκίες παραπλανούν.
Ας υποθέσουμε ότι οι προσδοκίες μας δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ Και λοιπόν; Τι μπορεί να είναι τόσο τρομερό αν το δικό μας σχέδιο αποτύχει; Μήπως αυτή η απόφαση είναι και απελευθερωτική; Μήπως ο ‘άλλος τρόπος’ είναι προτιμότερος; Μήπως θα πρέπει να εμπιστευτούμε ότι  ο ‘άλλος τρόπος’ θα φέρει καλά πράγματα στη ζωή μας και τελικά θα μας ικανοποιήσει περισσότερο-αρκεί να ξεκολλήσουμε από την εμμονή των προσδοκιών μας; Η αντίσταση φέρνει πολύ μεγαλύτερο πόνο.
Η ματαίωση δεν σημαίνει εγκατάλειψη από το Θεό. Το κενό που δημιουργείται από τη ματαίωση είναι εύφορο έδαφος για πνευματική πλήρωση. Μόνο μέσα από την πνευματική πλήρωση μπορούμε να βρούμε αληθινή ικανοποίηση- και μάλιστα χωρίς να χρειάζεται να περιμένουμε τίποτα από κανέναν. Μπορούμε να βασανιζόμαστε για πάντα, αντιστεκόμενοι ‘γιατί σε εμένα;’, αλλά οι μόνοι που θα υποφέρουμε θα είμαστε εμείς. Ή μπορούμε να αποδεχτούμε την κατάστασή μας χωρίς κατάκριση και να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε μέσα από αυτήν, σταθεροί στις αξίες μας και την πίστη μας και  γνωρίζοντας ότι πραγματική ικανοποίηση μόνο από αυτή μπορεί να έρθει- εδώ και τώρα.

Πρεκατέ Βικτωρία, 19/6/2017, www brightplanet.blogspot.gr

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org