Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU
Για συντομότερες αναρτήσεις με φωτογραφικό υλικό, δείτε επίσης εδώ


Ο κόσμος μας είναι τώρα φτωχότερος...


Με λύπη έμαθα χθες ότι απεβίωσε ο Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης. 89 ετών και πολύ ταλαιπωρημένος από ασθένειες, δεχόταν καθημερινά δεκάδες πιστούς στο ταπεινό κελάκι του και τους άκουγε με την καρδιά του. Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση όταν είχα την ευλογία να του μιλήσω πριν 4 χρόνια ήταν ότι παρά τις μεγάλες ταλαιπωρίες στην υγεία του, τους άκουγε όλους όσους περίμεναν και συμ-πονούσε και συνέ-πασχε. Ως ψυχολόγοι, εμείς έχουμε εκπαιδευτεί να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. Ναι μεν ενσυναίσθηση, αλλά αν πάρεις τον πόνο του άλλου μέσα σου, μετά από μια-δυο ιστορίες έχεις καεί. Κι όμως. Ο Γέροντας Βιτάλης (όπως και κάποιοι άλλοι φωτισμένοι γέροντες και γερόντισσες) έμπαινε κατευθείαν στον πόνο του άλλου δεκάδες φορές κάθε μέρα, ακούγοντας επισκέπτες από όλον τον κόσμο με τα πιο βαριά προβλήματα που μπορεί κανείς να φανταστεί. Ο ίδιος ήρθε αντιμέτωπος πολλές φορές με το θάνατο κι εξέπεμπε μια δύναμη και γαλήνη που ανακούφιζε και τους πιο απελπισμένους. Είχα την ευλογία να παρακολουθήσω την αναστάσιμη λειτουργία πριν 4 χρόνια που ο ίδιος, παρά την πολύ εύθραυστη κατάσταση της υγείας του, έφερε εις πέρας με απόλυτη κατάνυξη. Στο τέλος της λειτουργίας ένιωθα ότι πετούσα. Δυο φορές τον είδα μόνο. όμως νιώθω βαριά την απώλεια κι ότι ο κόσμος μας είναι φτωχότερος χωρίς αυτόν. Τέτοιοι άνθρωποι είναι σπάνιοι, σπάνιοι....



Φωτογραφία της Victoria Prekate.

Λιγότερο κρέας

Η πρόσφατη εκστρατεία του Αβααζ https://secure.avaaz.org/en/eat_less_meat_b/?pv=66&rc=fb) για κατανάλωση λιγότερου κρέατος ήταν ακριβώς στοχευμένη. Υπάρχει η γνωστή πόλωση κρεατοφαγίας-χορτοφαγίας, σε ένα θέμα που τα πράγματα δεν είναι μαύρο-άσπρο. Και η εκστρατεία χτύπησε ακριβώς στη χρυσή τομή «ΛΙΓΟΤΕΡΟ κρέας». Προσωπικά έχω προσπαθήσει πολλές φορές και σε μεγάλες χρονικές περιόδους να γίνω χορτοφάγος, αλλά κάθε φορά προκύπτει αναιμία, όσα συμπληρώματα διατροφής κι αν πάρω. ‘Ίσως η χορτοφαγία δεν ταιριάζει στον κάθε οργανισμό, ίσως όμως και κάποια στιγμή να τα καταφέρω. Όμως τρώω κρέας μόνο τόσο όσο χρειάζεται για να μη νιώθω ατονία (μία φορά την εβδομάδα ή στις 15). Η ήπια και με μέτρο κατανάλωση κρέατος (κατά προτίμηση ελευθέρας βοσκής) για λόγους σωματικής υγείας έχει μεγάλη διαφορά από την άνευ όρων και ορίων κραιπάλη κρεατοφαγίας μόνο και μόνο για την προσωπική μας ευχαρίστηση και κοιλιοδουλεία. 

Βεβαίως ακόμη και αυτή η μετριοπαθής θέση ξεσηκώνει οργισμένες αντιδράσεις, τις οποίες γνωρίζω καλά από τις χορτοφαγικές μου φάσεις: όποτε ήμουν σε τραπέζι και απλά αρνιόμουν να φάω κρέας (χωρίς περαιτέρω κουβέντες ή την παραμικρή προσπάθεια ‘προσηλυτισμού’), αμέσως άρχιζαν οι αντιδράσεις από τους συνδαιτυμόνες: ‘Α, ΜΠΑ! Και γιατί δεν τρως κρέας; Ποιος είναι ο λόγος;!» Κι εκεί άρχιζε η ανάκριση! Ήταν διατεθιμένοι να δεχτούν ότι κάποιος δεν τρώει κρέας για λόγους γούστου ή υγείας, αλλά σε καμία περίπτωση για λόγους δικαιωμάτων των ζώων. Αυτό τους εξόργιζε. Άρχιζαν όλα τα ατελείωτα επιχειρήματα που έχω χιλιοακούσει, ξεκινώντας από το ότι τα ζώα έχουν φτιαχτεί για να υπηρετούν τον άνθρωπο, μέχρι θεολογικές θέσεις ότι ο άνθρωπος έχει ψυχή ενώ τα ζώα όχι (δεν συμφωνώ!), ή τέλος πάντων ότι και τα καρότα πονάνε όταν τα κόβεις! Η ουσία είναι ότι εξοργίζονταν όταν κάποιος αμφισβητούσε -έστω και έμμεσα- την απόλυτη εξουσία και ανωτερότητα του ανθρώπινου είδους πάνω στα υπόλοιπα είδη. Αυτές οι επιθέσεις ήταν κυρίως στην Ελλάδα, αλλά περιέργως και στην Αγγλία (παρά τη διάδοση της χορτοφαγίας εκεί)…. 

Αντίστοιχες αντιδράσεις είχα όταν (με πολύ ήπιο τρόπο) έθιγα το θέμα στη σχολική τάξη. «Τι λέτε κυρία!!!! Εμείς τρώμε κρέας δυο φορές την ημέρα, κάθε μέρα! Αδύνατον να κόψουμε!» έλεγε ο ένας. «Κυρία σοβαρά μιλάτε! Αν σταματήσουμε το καθημερινό κρέας, δεν θα παίρνουμε τις ουσίες που χρειαζόμαστε!» έλεγε ο άλλος. «Κυρία εγώ προτείνω αντί για Σαρακοστή νηστείας, να φτιάξουμε μια Σαρακοστή όπου θα τρώμε κάθε μέρα, ό,τι τρώμε την Τσικνοπέμπτη!» έλεγε ο πιο μάγκας της τάξης… Προκειμένου να μην έχω τρελαμένες ελληνίδες μαμάδες να έρχονται πανικόβλητες στο σχολείο να με καταγγείλουν ότι ωθώ τα βλαστάρια τους στην ανορεξία, προσπαθούσα να εξηγήσω όσο πιο απλά γινόταν: «Παιδιά, τα πράγματα δεν είναι μαύρο-άσπρο. Δεν είπα να μην τρώμε καθόλου-ειδικά εσείς που είστε στην ανάπτυξη. Αλλά όχι να τρώμε υπερβολικά για διασκέδαση. Να τρώμε όσο χρειάζεται για να είμαστε γεροί. Σκεφτείτε ότι ένα ζωντανό πλάσμα, που νιώθει κι αισθάνεται όπως εσείς, έχει δώσει τη ζωή του για να τραφείτε. Το να ζητάμε να χαθούν παραπάνω ζωές για να ικανοποιήσουμε απλά και μόνο τη λαιμαργία μας, είναι σωστό; Το να σκοτώνονται ζώα για να πεταχτεί απλά το κρέας τους στα σκουπίδια (40% της τροφής στο δυτικό κόσμο πετιέται λόγω κακής διαχείρισης) είναι σωστό; Σκεφτείτε πόσα εκατομμύρια ζώα σκοτώνονται, απλά για να πεταχτούν στα σκουπίδια-όχι μόνο δεν είναι σωστό, αλλά αποτελεί και ύβρη! Έχετε δει τις συνθήκες στις οποίες ζουν και θανατώνονται;» Εκεί κάπου άρχιζαν να το σκέφτονται...

Σήμερα είδα και μια ιστορία στο διαδίκτυο, που θα ήταν πολύ χρήσιμη στην τάξη (μέρες Τσικνοπέμπτης που έρχονται!). Μια αγελαδίτσα που προορίζονταν για το σφαγείο, το ‘σκασε από το όχημα που τη μετέφερε, κρύβεται στο δάσος και δεν πλησιάζει κανέναν άνθρωπο ( http://www.koutipandoras.gr/…/ollandia-kyma-symparastashs-g…).

Ίσως αυτό έδειχνε στα παιδιά ότι τα ζώα δεν είναι ανεγκέφαλα εργαλεία παραγωγής τέρψης, αλλά νοήμονα όντα με αισθήματα. Από ψαροτουφεκά είχα ακούσει ότι ακόμη και οι ροφοί έχουν εξελιχθεί να τρέχουν πανικόβλητοι όταν βλέπουν μεταλλική λάμψη στο βυθό! Είπαμε, τα πράγματα δεν είναι άσπρο-,μαύρο. Ίσως χρειάζεται μια στάση λιγότερου ανθρωποκεντρισμού, περισσότερης ευγνωμοσύνης και μετριοπάθειας και οπωσδήποτε ευαισθητοποίησης για τις ΣΥΝΘΗΚΕΣ ζωής και θανάτου των ζώων που δίνουν τη ζωή τους για τραφούμε.

Βικτωρία Πρεκατέ, 3/2/2018,https://www.facebook.com/victoria.prekate.9/posts/184501042308685

Η στοά

Πήγα στο κέντρο σήμερα για να βγάλω φωτοτυπίες δύο εξαντλημένων βιβλίων. Πάντα με πιάνει μια νοσταλγία στο κέντρο, ειδικά στους δρόμους γύρω από το Πανεπιστήμιο. Επειδή η βιβλιοθήκη θα έκλεινε, βιαζόμουν να βρω ένα φωτοτυπάδικο κοντά. Βρήκα έναν, όμως είπε «Κλείνω, κλείνω, δεν προλαβαίνω». «Άλλος εδώ κοντά;» ρώτησα. «Κανείς» μου απάντησε. «Μόνο στο Σύνταγμα». Ξαναρωτάω και παίρνω την ίδια επίμονη απάντηση. Πάω σε έναν θυρωρό δίπλα και ξαναρωτάω «Δεν μπορεί,  δίπλα στο Πανεπιστήμιο να μην υπάρχουν φωτοτυπάδικα!». «Φυσικά», μου απαντά, «Υπάρχουν πολλοί. Πήγαινε στη στοά και θα δεις μια κοπέλα στο δεξί σου χέρι». Πάω στη στοά, μια ατελείωτη στοά. Ατελείωτη, που δεν έφτανε σπιθαμή από φυσικό φως. Τόσο σκοτεινή κι έρημη, που για να πω την αλήθεια φοβήθηκα. Γυρνάω πίσω.
Ο θυρωρός επέμενε «Εκεί θα βρεις φωτοτυπάδικο». Ξαναμπαίνω στην κατασκότεινη στοά. Κέντρο, κατάκεντρο της Αθήνας, έρημα και κατασκότεινα. Περπατάω, περπατάω, γύρω γύρω εγκαταλελειμμένα μαγαζιά όλων των ειδών. Κάποτε αυτή η στοά θα έσφιζε από ζωή. Τώρα έμοιαζε σαν εσωτερικό ναυαγίου.  Με δυσκολία διέκρινα ταμπέλες καταστημάτων διαφόρων εποχών: «Νεωτερισμοί». «Ταξίδια αναψυχής». «Συλλογαί». « Επιδιορθώσεις υποδημάτων: μυτερές γόβες μετατρέπονται σε στρογγυλές». Μαζί με το φόβο με έπιασε θλίψη μέσα στο σκοτάδι. Σκεφτόμουν τις ζωές όλων αυτών που το κατάστημά τους έκλεισε-πρόσφατα ή παλαιότερα- λιγότερο ή περισσότερο άδοξα. Κι άφησαν στη σκοτεινή στοά-μαυσωλείο τις πινακίδες του μαγαζιού τους κι ένα κομμάτι από την ψυχή τους. Θεωρούσα τελείως απίθανο να βρω φωτοτυπάδικο σε αυτό το σουρεαλιστικό τοπίο, όμως μέσα στα σκοτεινά χαλάσματα, να σου δεξιά ένα φωτάκι.   Πλησιάζω, κι όντως ένα μαγαζάκι-τρύπα, φουλ από χαρτιά  και μια κοπέλα με καλωσόρισε. «Έχω πολλά να βγάλω, αν θέλετε να βοηθάω κι εγώ να τελειώνουμε πιο γρήγορα» της είπα.  Βγάζαμε φωτοτυπίες επί μισή ώρα. Έξω από το κατάστημα το απόλυτο σκοτάδι κι ελάχιστοι περαστικοί. Αναρωτήθηκα πώς αντέχει μόνη της τόσες ώρες τη μέρα  και να μην καταλαβαίνει μέρα από νύχτα. «Πολύ σκοτεινά δεν είστε εδώ; Πώς έτσι;» τη ρώτησα. «Από όσους έχουν μείνει στη στοά,  κανείς δεν έχει να πληρώσει κοινόχρηστα. Έτσι  η στοά δεν φωτίζεται. Αφήστε, μας έχουν ρημάξει».   
Βγάλαμε σχεδόν έναμισι χοντρά βιβλία και στο τέλος, μετά από 40 λεπτά δουλειάς,  ρωτάω το κόστος. «5,85 κυρία», μου λέει.  Ένιωσα μια απίστευτη λύπη μέσα μου. Της άφησα 7 ευρώ με τη δικαιολογία να μη παιδεύεται για ψιλά, γιατί ήταν ο μόνος τρόπος να δώσω κάτι παραπάνω χωρίς να την προσβάλλω.
Άφησα το μικρό φωτάκι στην κατασκότεινη στοά και τη μονάχη κοπέλα να παλεύει να διατηρήσει τίμια και σωστά την επιχειρησούλα της μέσα σε μια τρύπα όπου όλοι είχαν οικονομικά καταρρεύσει. Πώς βλέπεις από τους αρχαίους ναούς να παραμένουν ένας ή δύο κίονες όρθιοι για να μαρτυρούν αυτό που υπήρχε κάποτε. Έτσι κι αυτή η κοπέλα είναι από τους τελευταίους που παραμένουν να παλεύουν μέσα από μια σαρωτική οικονομική κατάρρευση. Όλο το 8ωρο κάτω από  μια λάμπα Νέον, σε μια τρύπα που φοβάσαι και να περπατήσεις. Σε αντίθεση με το «συνάδελφό» της που επίτηδες ΔΕΝ μου έδωσε πληροφορίες για την ύπαρξή της. Σε αντίθεση με τους κολοσσούς πολυκαταστημάτων που τείνουν να απορροφήσουν κάθε είδους μικρή επιχείρηση. Σε αντίθεση με τους αφανισμένους πελάτες που δε χρειάζονται πια φωτοτυπίες, γιατί πλέον υπάρχει το Ίντερνετ και τέλος πάντων, ποιος θέλει πια εξαντλημένα βιβλία… Η κοπέλα επιμένει να προσπαθεί να κρατήσει το δικό της καταστηματάκι τίμια και σωστά, χωρίς αρπακτικότητα. Ο Θεός να τη φυλάει να τα καταφέρει.

Υ.Γ. Μιλάμε για το πιο κεντρικό σημείο της Αθήνας….

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr,  29/1/2018

Το σημείο και η ευθεία

Θυμόσαστε που μαθαίναμε στη γεωμετρία ότι ένα σημείο έχει απειροελάχιστες διαστάσεις, αλλά άπειρα σημεία στη σειρά δημιουργούν μια άπειρη ευθεία; Είναι από αυτά τα όμορφα παράδοξα  της φύσης και των μαθηματικών που σε κάνουν να σε σκέφτεσαι πολλούς παραλληλισμούς. Όπως το σημείο με μηδαμινές διαστάσεις, έτσι και η δική μας ζωή είναι απλά ένα απειροελάχιστο στίγμα στην αέναη ευθεία του κόσμου. Ποιος είναι ο ρόλος αυτού του σημείου; Κοιτάς πίσω και υπάρχει η αέναη ευθεία του παρελθόντος. Κοιτάς μπροστά και χάνεται στο άπειρο το ατελείωτο μέλλον.

Στην πραγματικότητα του καθημερινού ανθρώπου, η πιο σημαντική μετάφραση αυτής της διπλής απειροσύνης είναι η σχέση με τους προγόνους και τους απογόνους. Μετέωροι στο κρίσιμο «σημείο» της δικής μας ζωής, ας σκεφτούμε λίγο τους προγόνους. Τι ήταν αυτό που άφησαν; Τι ήταν αυτό που εκείνοι θεώρησαν σημαντικό και πολύτιμο να αφήσουν σε εμάς; Το εκτιμούμε με τον ίδιο τρόπο; Τι ήταν αυτό που τους κράτησε; Τι ήταν αυτό που τους έδωσε δύναμη; Μέσα στην υπεροψία που έχει καταβάλλει τον σημερινό άνθρωπο, ο οποίος απορρίπτει ό,τι έρχεται από το παρελθόν ως οπισθοδρομική δεισιδαιμονία  αμόρφωτων ανθρώπων που ήθελαν να πιαστούν από κάπου, ας θυμηθούμε πως ό,τι κατάφερε να αντέξει στο πέρασμα των αιώνων είχε λόγο που το κατάφερε. Δεν θα άντεχε αν δεν υπήρχε αλήθεια και δύναμη μέσα σε αυτό. Μπορεί σήμερα να έχουμε όλον αυτό τον καταιγισμό «πληροφόρησης», όμως βιωματική μάθηση από τα πιο σκληρά μαθήματα της ζωής (επιβίωση, θάνατος, ασθένειες, αποχωρισμός, κακουχία από τα στοιχεία της φύσης) έχουμε ελάχιστη. Ας εκτιμήσουμε αυτό που λένε εκείνοι που το βίωσαν για αιώνες. Η γενιά η δική μας είναι κρίσιμη, γιατί αυτή η βιωματική γνώση κι εμπειρία είναι σε κίνδυνο να χαθεί  σήμερα. Βασικό κεφάλαιο στην βιωματική γνώση για την αντιμετώπιση των πολύ σκληρών προκλήσεων της ζωής είναι κατά τη γνώμη μου η χριστιανική πίστη και λατρεία, όπως επίσης και οι αξίες της αγάπης, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας. Η πίστη αυτή λειτούργησε στις πιο ακραίες συνθήκες για αιώνες. Ανακούφισε στα πιο σκληρά χτυπήματα για αιώνες. Κράτησε στις πιο λυσσαλέες επιθέσεις για αιώνες. Λέτε να ήταν ανόητοι οι πρόγονοί μας;

Γυρνώντας 180 μοίρες, αναρωτιέται κανείς τι θα πρέπει να δώσει στους απογόνους, τι να αφήσει για το μέλλον, τι είναι το πιο σημαντικό. Κατ’ αρχάς, τους αφήνουμε ένα ρημαγμένο και ξεζουμισμένο πλανήτη, που είναι το πρώτο μεγάλο μείον. Από εκεί και πέρα, πως θα αντιμετωπίσουν τις μεγάλες προκλήσεις που έρχονται; Όποιο βιβλίο κι αν διαβάσει κανείς για το μέλλον της ανθρωπότητας και του πλανήτη, αν συνεχίσουν οι σημερινοί ρυθμοί αύξησης του πληθυσμού και της κατανάλωσης, αυτό το πράγμα βαίνει σε αδιέξοδο. Δεν ξέρω τι μορφή θα πάρει αυτό το αδιέξοδο, ούτε θέλω να καταστροφολογώ, όμως  θα αντιμετωπίσουν κρίσεις που δεν έχουμε αντιμετωπίσει εμείς σήμερα. Πώς εξοπλίζουμε τα παιδιά μας να αντεπεξέλθουν ψυχικά  σε αυτά τα ταρακουνήματα; Πώς; Δεν δικαιούμαστε να τους στερήσουμε  τη βιωματική γνώση που μέσα από πόνο κι αίμα στερέωσαν οι πρόγονοί μας  κι η οποία έχει δοκιμαστεί μέσα από φωτιά και σίδηρο, επειδή εμείς μέσα στην φευγαλέα ευδαιμονία των τελευταίων δεκαετιών, απλά δεν τη χρειαστήκαμε. Δεν δικαιούμαστε να σπάσουμε αυτόν τον κρίκο.  Οφείλουμε να τους δώσουμε κάτι που θα λειτουργήσει στις  απρόβλεπτες  αλλαγές που τους περιμένουν. Αν δεν το έχουμε, τουλάχιστον ας μη σταθούμε εμπόδιο να το παραλάβουν κατευθείαν από τους προγόνους μας. Ας μην αποτελέσει το δικό μας σημείο την τομή στην ευθεία.
Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 30/10/2017

Υ.Γ.  Έχω πολλές φορές υποστηρίξει τη σημασία της πίστης ως εσωτερικό βίωμα κι όχι τυπολατρική εθελοδουλεία στην ενορία της γειτονιάς, ή όποιο πρόσωπο εκκλησιαστικής εξουσίας παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος του Θεού. Μόνο μέσα μας μπορούμε να καταλάβουμε και μόνο μέσα μας μπορούμε να βιώσουμε την πίστη και την ωφέλειά της. Μόνο μέσα μας μπορούμε να φωτιστούμε με την αλήθεια του Χριστού. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να μας φωτίσει κάποιος άλλος- με τα όποια ανθρώπινα ελαττώματα έχει και τα οποία δοκιμάζονται περισσότερο , όταν αποκτά περισσότερη εξουσία. Παρόλα αυτά, δεν μπορώ παρά να σεβαστώ την Εκκλησία μας ως θεσμό που κράτησε κι ανακούφισε αυτόν τον κόσμο για αιώνες. Στην ορειβασία που πηγαίνω βλέπω πολύ συχνά την ίδια αντίφαση. Από τη μία, τα άπειρα εκκλησάκια, χτισμένα από πέτρα σε πέτρα στην κορφή του πιο απόκρημνου λόφου. Για να πάμε εκεί ξεποδαριαζόμαστε, μας βγαίνει η γλώσσα κι υποτίθεται ότι είμαστε κι ορειβάτες.  Ποιος τα έχτισε; Πώς τα κατάφερε; Πώς τα λειτούργησαν; Πόση πίστη πρέπει να είχαν για να διατηρήσουν εκεί;  Πόση πίστη πρέπει να είχαν για να δώσουν από το ελάχιστο υστέρημά τους μέσα στην ανέχεια, αλλά και τους διωγμούς; Τι συντηρούσε και κινητοποιούσε αυτήν την πίστη; Δεν μπορούμε να τους απαξιώσουμε όλες τις προηγούμενες γενιές με εξυπνακίστικα τσιτάτα της μοντέρνας ψυχολογίας, που ουσιαστικά λέει ότι πίστεψαν σε ένα δημιούργημα της φαντασίας τους για να κατευνάσουν το φόβο τους. Δεν κατευνάζεται ο φόβος με αποκυήματα της φαντασίας, ούτε με μυθοπλασίες. Η Χάρη του Χριστού έχει τη δύναμη να κατευνάζει αποτελεσματικά το φόβο, αλλά μόνο αν το βιώσει κανείς αυτό, μπορεί να το πει...

Από τη μία λοιπόν, θαυμάζω όπου κι αν πηγαίνω τις μαρτυρίες πίστης, κι από την άλλη έρχομαι αντιμέτωπη με την πραγματικότητα των σχολίων των συνορειβατών μου, ως τυπικό δείγμα νεοελλήνων, που σχεδόν πάντα δείχνουν σχεδόν στην πλειοψηφία τους ασέβεια. Πηγαίνω με διάφορους συλλόγους και κάθε φορά το ίδιο βιολί. Σε μια προηγούμενη εκδρομή, όπου επισκεφτήκαμε ένα απόκρημνο ασκηταριό μετά από ώρες σκληρής πορείας έγιναν τα εξής: α)Μια συνορειβάτισσα φλέρταρε βγάζοντας φωτογραφίες με πόζες λέγοντας ‘να εδώ να πέφτει και το άγιο φως επάνω μου’ 'να εδώ να είναι δίπλα μου κι ο άγγελος'  κι όλο τέτοια χαζοαστεία με το φωτογράφο...β)ένας συνορειβάτης πήγε για την ανάγκη του ακριβώς πίσω από το ιερό, πάνω στον τοίχο ενώ υπήρχε ολόκληρο δάσος... γ) μια άλλη συνορειβάτισσα πήγε να αλλάξει ρούχα μέσα στην εκκλησία, ενώ πάλι υπήρχε ολόκληρο δάσος να κρυφτεί.... δ) ένα συνορειβάτης που διακήρυττε αρχαιοαμπελοφιλοσοφίες μέσα  στην εκκλησία (ότι ήταν αρχαίος ναός κλπ. κλπ)  κάπνιζε πούρο μέσα στο ασκηταριό (και κατά τα λόγια του ιδίου, ιερό αρχαίο ναό)! Δηλαδή έλεος! Και στην τελευταία άκρη του κόσμου αν πήγαινα, θα σεβόμουν τον όποιο ναό έχουν εκεί οι ντόπιοι. Κι όμως. Αυτή είναι η εικόνα του νεοέλληνα και του σεβασμού που έχει στη θρησκευτική του παράδοση. Και αυτά συνέβησαν μόνο σε μία εκδρομή. Αντίστοιχα περιστατικά συμβαίνουν σχεδόν πάντα. Δεν είναι τόσο η αθεϊα, αλλά αυτή η υπεροπτική, ασεβής, εγωπαθής, προκλητική στάση που είναι το πρόβλημα. Ξέρω πολύ καλά πώς είναι, γιατί κάποτε υπήρξα κι εγώ υπεροπτικά άθεη. Μπορεί να μην κάπνισα πούρο σε εκκλησία, όμως νόμιζα κι εγώ ότι τα ήξερα όλα κι έβλεπα τους πιστούς ως κάτι αδύναμους πυροβολημένους που αυθυποβάλλονταν να πιαστούν από κάτι που δεν υπάρχει. Όταν σκέφτεσαι έτσι είναι θέμα χρόνου να σπάσεις τα μούτρα σου κι ευτυχώς σε εμένα αυτό έγινε νωρίς. Κι από τα σπασμένα μούτρα πέφτεις στα λυγισμένα γόνατα κι αυτή είναι η σωστή θέση για την αρχή της λύτρωσης. Απορώ που ύστερα από τόση κρίση, υπάρχουν ακόμη συνάνθρωποί μας που τόσο ονειροβατούν. Είναι μετά να μη φοβάσαι ότι η δικιά μας κακομαθημένη γενιά   θα είναι δυστυχώς η τομή στη ευθεία;


Νήματα ψυχικής επιρροής


Ένα πολύ συζητημένο θέμα στο χώρο της ενεργειακής θεραπείας είναι η ύπαρξη νημάτων ψυχικής επιρροής μεταξύ ατόμων, ακόμη κι αν το άτομο που επηρεάζει έχει εξαφανιστεί από τη ζωή μας εδώ και χρόνια ή ακόμη κι αν έχει πεθάνει. Αναπτύσσονται κατά την αλληλεπίδραση μεταξύ μας, η οποία μπορεί να είναι έντονη, αλλά μπορεί να είναι και φευγαλέα. Η δημιουργία και η διατήρησή τους εξαρτώνται από την αυτογνωσία μας, την ικανότητά μας δηλαδή να γνωρίζουμε ποιοι ακριβώς είμαστε, τι ακριβώς θέλουμε και τι ακριβώς πιστεύουμε και την αυτοεκτίμησή μας,όπως και τη θέλησή μας να κρατήσουμε την ενέργειά μας σταθερή κι όχι να παραπέει ανάλογα με τις διαθέσεις του περιβάλλοντός μας. Εκτός από την περίπτωση του δεσμού μητέρας-μικρού παιδιού, τα νήματα ψυχικής επιρροής είναι σχεδόν πάντα αρνητικά και είναι σημαντικό να τα αναγνωρίσουμε και να πάρουμε την απόφαση να απαλλαγούμε από αυτά. Οι υγιείς ανθρώπινες σχέσεις είναι σχέσεις ενσυνείδητης επιλογής κι ελευθερίας.
Πώς μπορώ να γνωρίζω αν κάποιος με επηρεάζει με νήματα ψυχικής επιρροής; Συνήθως υπάρχει έστω και μια ανεπαίσθητη, υποβόσκουσα πικρία ή αντίσταση να κάνουμε αυτό που θέλει ο άλλος, έστω κι αν τελικά  κάνουμε το θέλημα του, ή εκλογικεύουμε τον έλεγχό του ('μου έχει αδυναμία','δεν μπορεί μόνη της', όλοι έτσι σκέφτονται' κλπ). Μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια και να αναρωτηθούμε 'Ποιο είναι εκείνο το άτομο που με ελέγχει παρά τη θέλησή μου;' Η απάντηση συνήθως δεν αργεί και κάποιες φορές μπορεί να μας προκαλέσει έκπληξη. Μπορούμε επίσης να αναρωτηθούμε στη φαντασία μας 'Σε ποιο σημείο του σώματός μου είναι δεμένο το νήμα ψυχικής επιρροής;'  Ίσως καταλάβουμε διαισθητικά από ποιο σημείο 'χάνουμε' ενέργεια. Για παράδειγμα, νήματα στο κεφάλι, μπορεί να σχετίζονται με τον τρόπο σκέψης, με τα πιστεύω μας και τις ιδέες μας- που μπορεί πολύ απλά να μην είναι δικές μας, αλλά να τις έχουμε υιοθετήσει μέσω των νημάτων επιρροής από άλλους (παρεπιπτόντως, τα ΜΜΕ και οι διαφημίσεις,  ακόμη κι αν θεωρούνται απρόσωποι οργανισμοί, πασχίζουν να δημιουργήσουν μόνιμα νήματα νοητικής επιρροής στους θεατές τους). Νήματα στο λαιμό μπορεί να σχετίζονται με αυτά που νιώθουμε ότι έχουμε δικαίωμα να πούμε ή να πρέπει να αποσιωπήσουμε. Νήματα στην καρδιά μπορεί να σημαίνουν ψυχολογική εξάρτηση. Νήματα στο στομάχι (που είναι το πιο συνηθισμένο σημείο επιρροής) μπορεί να σημαίνουν ότι κάποιος έχει πάρει τη δύναμή μας και μπορεί να ελέγχει τις διαθέσεις και τις αποφάσεις μάς, ακόμη και με ένα του νεύμα. Είτε με φόβο ή πειθαναγκασμό ή χειραγώγιση μέσω ενοχών, τα νήματα στο στομάχι είναι η πιο συνηθισμένη κατηγορία. Νήματα στη γεννητική χώρα συνήθως σχετίζονται με σεξουαλική προσκόλληση ή με τραύμα του παρελθόντος. Νήματα στην βάση της σπονδυλικής στήλης ή στα πόδια συνήθως σχετίζονται με θέματα επιβίωσης, π.χ. αν νιώθουμε ότι κάποιος εξαρτάται από εμάς για την επιβίωσή του ή το αντίστροφο.
Τα νήματα ανάμεσα σε μέλη μιας οικογένειας είναι πολύ συνηθισμένα,όμως δεν σημαίνει ότι αν αποφασίσουμε να τα κόψουμε, θα απομακρυνθούμε από την οικογένειά μας. Απεναντίας, οι σχέσεις ίσως γίνουν πιο φυσικές και αυθεντικές.  Αυτό που φαίνεται επίσης να είναι πολύ συνηθισμένο ειδικά  στις μέρες μας, είναι τα νήματα επιρροής σε χώρους εργασίας. Είναι αξιοσημείωτο πόσο συχνά οι σχέσεις εξουσίας και δύναμης  μέσα στο χώρο εργασίας δημιουργούν νήματα επιρροής, ακόμη κι όταν το επηρεαζόμενο άτομο νομίζει ότι είναι εντελώς 'υπεράνω' επιρροής. Για παράδειγμα, μπορεί πολύ εύκολα να μεταδοθεί μεταξύ εργαζομένων ο φόβος της απόλυσης-έλλειψης εργασίας και να δημιουργεί ισχυρά νήματα με τον εργασιακό χώρο και τα πρόσωπα εξουσίας στο χώρο. Τότε το άτομο δεν λέει αυτό που πιστεύει, ζει σε διαρκή τρόμο μην τον απολύσουν, αποδέχεται ταπεινώσεις, δεν διαμαρτύρεται ποτέ για τίποτα και κυρίως πιστεύει ότι είναι υπερτυχερό που έχει αυτό που έχει κι ότι δεν θα μπορούσε να του προκύψει ποτέ τίποτε καλύτερο. Ο φόβος μπορεί να φτάσει σε παράλογη ένταση (ακόμη και για άτομα που δεν κινδυνέυουν να χάσουν τη δουλειά τους) κι αυτό είναι κλασσική αντίδραση  για άτομα που ελέγχονται από νήματα ψυχικής επιρροής.
Τι μπορεί να κάνει
Πρώτα από όλα, να ανακαλύψει αν έχει νήματα επιρροής, από ποιον, σε ποιο σημείο του σώματος , ποιο θέμα αφορούν. Θα μπορούσε με τη φαντασία του να δει την υφή και το χρώμα αυτών των νημάτων. Μετά με τη δύναμη του αυτεξούσιου και της ελεύθερης βούλησής του, μπορεί απλά να αποφασίσει να τα κόψει. Να οραματιστεί ότι τα νήματα αυτά κόβονται και να επαναλάβει στον εαυτό του ότι έχει το δικαίωμα να είναι ελεύθερος, ότι δε χρωστάει σε κανέναν την  ελευθερία του. Αυτή η εμφατική δήλωση, μαζί με τον οραματισμό ότι τα νήματα κόβονται,έχει ισχυρό αντίκτυπο στον υποσυνείδητο νου.Ακόμη και μια φορά  να γίνει αυτή η άσκηση, το άτομο μπορεί να νιώσει ανακουφισμένο κι απελευθερωμένο. Η συνεχής επανάληψη κι εγρήγορση μπορεί να φέρει ακόμη μεγαλύτερη  στην ψυχική υγεία του ατόμου γενικότερα.
Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 10/10/2017


"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org