Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Σελίδα με συντομότερες αναρτήσεις facebook.com/victoria.prekate.9
Πραγματικά ελπίζω αυτό το παιδί να σωθεί...Αν μπορείτε, κοινοποιήστε.

http://www.alfavita.gr/arthron/koinonia/agonas-gia-na-sothei-o-33hronos-dionysis-ekklisi-apo-filoys-kai-syggeneis-gia-na

Προσωπικά δεδομένα και άλλες ιστορίες...

Πήγα λοιπόν κι εγώ πριν τις προάλλες να πάρω τα αποτελέσματα μιας μικροβιολογικής εξέτασης ρουτίνας της μητέρας μου, που είχα προπληρώσει. Πάω στον υπάλληλο με την ταυτότητα της μάνας μου….
-Αααα, δεν μπορώ να σας δώσω τα αποτελέσματα.
-Γιατί;
-Είναι προσωπικά δεδομένα.
-Μα έχω την ταυτότητά της που δείχνει πώς είναι η μητέρα μου -την προηγούμενη φορά πώς μου τα δώσατε;
-Α κυρία μου, αυτή τη φορά φέρατε τη γενική ούρων στις 26 Μαϊου. Αν μου το είχατε φέρει στις 24 Μαϊου δε θα υπήρχε πρόβλημα. Γιατί ξέρετε, από τις 25 Μαϊου και μετά, ισχύει ο νέος Ευρωπαϊκός κανονισμός για τα προσωπικά δεδομένα, ο GDPR.

Ακούω εμβρόντητη τις νομικές συνέπειες της ημερομηνίας ούρησης κι ο υπάλληλος συνεχίζει…
-Αν θέλετε, ας πάει η μαμά σας σε ΚΕΠ να σας κάνει εξουσιοδότηση.
-Μα δε προλαβαίνω, σήμερα έχει το ραντεβού με το γιατρό. Αν ήταν να προλάβαινα να την πάω στο ΚΕΠ, θα την έφερνα κατευθείαν εδώ!
-Λυπάμαι κυρία μου. Μόνο εξουσιοδότηση.
Αααα, δε πήγαινε καλά το πράγμα. Βλέποντας γύρω μου διάφορους ταλαιπωριάρηδες συγγενείς όλων των ηλικιών να ακούνε το ίδιο τροπάρι, σκέφτηκα ότι χρειάζεται αλλαγή στρατηγικής.
-Να σας προτείνω μια άλλη λύση. Αν σας καλέσει η μητέρα μου με βιντεοκλήση και δείτε το ίδιο πρόσωπο με την ταυτότητα να σας μιλάει και να σας λέει να μου δώσετε τις εξετάσεις;;;;;Πώς σας φαίνεται αυτή η ιδέα;;;;;
-Όχι. Θέλω εξουσιοδότηση.
-Μμμμ, υπάρχει και το άλλο. Μπορεί να σας στείλει sms στο υπηρεσιακό κινητό από το δικό της κινητό (που είναι στο όνομά της) και να γράφει: Δ-Ω-Σ-Ε Τ-Ι-Σ Ε-Ξ-Ε-Τ-Α-Σ-Ε-Ι-Σ Σ-Τ-Η-Ν Κ-Ο-Ρ-Η Μ-Ο-Υ. Αυτό πώς σας φαίνεται;;;;;;
-Εξουσιοδότηση.
Ααααααα, εκεί αυτός, κολλημένος με την εξουσιοδότηση. Τέλος πάντων, αφού με έπρηξε και τον έπρηξα, και μετά από εκτενείς διαπραγματεύσεις που περιελάμβαναν αμοιβαία κλεισίματα του ενός ματιού κι εκατέρωθεν ψιθυριστές διαβεβαιώσεις τύπου ‘δε σε ξέρω, δε με ξέρεις’, κατάφερα να αποσπάσω την πολυπόθητη γενική ούρων στην τσάντα μου, φοβούμενη μήπως η κάμερα του κέντρου προλάβει να καταγράψει ότι η ούρηση είχε πραγματοποιηθεί στις 26 Μαϊου κι όχι στις 24.

Μετά από αυτό γυρνάω σπίτι και διαβάζω ότι λόγω του νέου κανονισμού για τα προσωπικά δεδομένα (GDPR γαρ) δεν θα ανακοινωθούν τα ονόματα των αποσπασμένων εκπαιδευτικών. Μα ρε φίλε, αν είσαι ΔΗΜΟΣΙΟΣ υπάλληλος σε μια ΔΗΜΟΣΙΑ υπηρεσία, όπου υπηρετείς το ΔΗΜΟΣΙΟ συμφέρον, δε θα πρέπει να είναι ΔΗΜΟΣΙΩΣ γνωστό τουλάχιστον ΠΟΥ υπηρετείς; Δεν θα δημοσιοποιηθεί ούτε με ποια κοιμήθηκες χθες το βράδυ, ούτε τι χρώμα εσώρουχο φοράς… Πού υπηρετείς λέμε… Αλλιώς η διαφάνεια/ διαύγεια/αστραφερότητα κλπ πάνε περίπατο…

Δεν ξέρω, αλλά νομίζω ότι έχουμε χάσει το μέτρο με τα προσωπικά δεδομένα. Εδώ από το κινητό, γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή πού βρισκόμαστε(ακόμη και με παλαιού τύπου κινητά), με ποιον μιλάμε, τι ψωνίζουμε, τι συζητάμε- τα ονόματα των αποσπάσεων πείραξαν τον GDPR; Για τα παλιά κινητά (πριν τα iphones) το ξέρω καλά από την ορειβασία! Όταν χανόταν ένας ορειβάτης, παίρναμε τις Ειδικές Δυνάμεις, οι οποίες (αφού μας κατσάδιαζαν) έκαναν κλήση στον χασοδρόμη και του έλεγαν: ‘Βρες ένα προστατευμένο σημείο, κάνε μας κλήση από εκεί και μη κουνηθείς και μη ξαναχρησιμοποιήσεις το κινητό. Από τα στοιχεία της κλήσης, θα σε βρούμε με ακρίβεια μέτρου’. Κι έτσι, μέσα σε βουνά και λαγκάδια, έβρισκαν άμεσα τον χασοβούνη. Τώρα οι εξετάσεις ούρων της μάνας μου τους πείραξαν; Μήπως εκτός από το ορειβατικό μονοπάτι, έχουμε χάσει και τα αβγά και τα πασχάλια;
Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 4/6/2018

Δύο κοινωνικοί παράγοντες στην έμφυλη βία

 Σε σχέση με το τελευταίο περιστατικό έμφυλης βίας στο Μεγαλοχώρι Τρικάλων που κατέληξε μοιραία: Από την εμπειρία μου πριν χρόνια στην εθελοντική συμβουλευτική κακοποιημένων γυναικών, οι λόγοι για τους οποίους μια γυναίκα 'δε φεύγει' είναι πολλοί και περίπλοκοι. Εδώ θα ήθελα να σταθώ σε δύο κοινωνικούς παράγοντες. Α) την πολύ βαθιά εδραιωμένη στάση (ακόνη κι όταν δεν εκφράζεται ρητά) ότι η γυναίκα οφείλει για χάρη του 'σπιτικού' της να παραμείνει στο γάμο, όσο κακοποιητικός κι αν είναι. Μπορεί όλοι εκ των υστέρων να κατηγορούν (ξανά τη γυναίκα!) γιατί δεν έφυγε, οι ίδιοι όμως θα την ήταν που επίσης θα την κατηγορούσαν ΑΝ έφευγε. Θα την στιγμάτιζαν και θα την απομόνωναν (επειδή 'διάλυσε το σπιτικό της'). Αν η κακοποίηση είναι τόσο βαριά που καταλήξει στο νοσοκομείο (ή ακόμη χειρότερα), οι ίδιοι άνθρωποι ενδόμυχα θα σκέφτονται 'ε, τι να κάνουμε, ατύχησε'.Δυστυχώς όσο κι αν δεν το παραδέχεται (καθότι μη πολιτικά ορθό), η βαθιά συντηρητική ελληνική κοινωνία (ειδικά στα κλειστά πλαίσια της επαρχίας) θεωρεί την έμφυλη βία λίγο ως πολύ αναμενόμενη και υποχρέωση της γυναίκας να την υπομείνει 'για χάρη των παιδιών της' (λες και υπάρχει ποτέ περίπτωση να παιδιά να ωφεληθούν όταν βλέπουν τον πατέρα να χτυπά τη μάνα). Ή όπως χαρακτηριστικά είπε ξαδέρφη κακοποιημένης γυναίκας στην ίδια, όταν  έμαθε ότι την χτυπούσε:  'Ε τι  περιμένεις; Άντρας σου είναι!'....Δυστυχώς και παράγοντες της Εκκλησίας συμβάλλουν σε αυτό, θεωρώντας οποιαδήποτε μορφή έμφυλης βίας περισσότερο αποδεκτή από το διαζύγιο, ενώ υπάρχουν και ακραίες απόψεις ότι η γυναίκα μέσα από την υπομονή και την σιωπηλή ανοχή της βίας κατά κάποιο τρόπο 'αγιάζει'!....
Β)Ο δεύτερος κοινωνικός παράγοντας, που είναι επίσης βαθιά εδραιωμένος στην κοινωνία μας, είναι δυστυχώς η έλλειψη αλληλεγγύης μεταξύ των γυναικών. Δεν μπορώ να μετρήσω τις περιπτώσεις όπου διαζευγμένες γυναίκες ανέφεραν ότι μόλις χώρισαν (ανεξάρτητα από το αν η σχέση ήταν κακοποιητική) σταμάτησαν όλα τα τηλέφωνα από τις 'φίλες'. Σε μια κοινωνία που σκέπτεται και λειτουργεί σε 'κουτάκια' (οι παντρεμένες κάνουν παρέα με παντρεμένες, τα ζευγάρια με ζευγάρια, οι μαμάδες με άλλες μαμάδες), το να πάρει μια γυναίκα την απόφαση να φύγει σημαίνει αυτόματα κοινωνικό αποκλεισμό και απομόνωση, ακόμη ίσως κι από την αρχική της οικογένεια. Σε μια κοινωνία δε, όπου η αξία της γυναίκας ορίζεται ΑΚΟΜΗ από τους παραδοσιακούς ρόλους της νοικοκυράς-συζύγου-μητέρας (έστω κι αν δεν το παραδέχονται, γιατί όπως είπαμε δεν είναι πλέον πολιτικά ορθό), οι υπόλοιπες γυναίκες αντιμετωπίζουν τη γυναίκα που έφυγε ως απειλή στο αξιακό τους σύστημα και την απορρίπτουν. Είναι κάτι που το έχω δει πολλές φορές να συμβαίνει, αλλά σχεδόν ποτέ δεν συζητείται. Εύκολα οι 'φίλες' παροτρύνουν την κακοποιημένη γυναίκα να φύγει, πόσες όμως θα σταθούν έμπρακτα δίπλα της, πόσες θα την κάνουν παρέα ΚΑΙ μετά;
Αν δεν αλλάξουν αυτές οι δύο βαθιά ριζωμένες κοινωνικές στάσεις, πολύ φοβάμαι ότι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του κράτους, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε γυναίκες να παραμένουν σε κακοποιητικές σχέσεις με όποιο αποτέλεσμα... 
Πρεκατέ Βικτωρία, 27/5/2018, www.brightplanet.blogspot.gr

Μια τραγική ιστορία κοινωνικής υποκρισίας

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗς ΕΛΕΝΑΣ ΦΡΑΝΤΖΗ(http://www.athensvoice.gr/world/429759_aytoktonise-i-29hroni-elena-frantzi-tin-viaze-o-iereas-patrios-tis-apo-ta-tessera-tis)
ΚΑΤΑ ΠΡΩΤΟΝ, ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΓΕΝΕΑΚΟ,ΠΟΛΥ ΒΑΡΙΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΣΕ ΜΗΤΕΡΑ ΣΕ ΚΟΡΗ...ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΦΟΡΤΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ Η ΚΟΠΕΛΑ.... ΕΠΕΙΤΑ, Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 'ΣΩΤΗΡΕΣ' ΘΕΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΥΝ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΟΥ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ, ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ...
ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΘΕΝΟΣ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ... ΤΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΤΕΤΟΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ, ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΓΑΝΤΙΟ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ. ΣΑΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΣΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ.
ΚΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ. ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΨΥΧΙΚΟ ΣΘΕΝΟΣ.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, Η ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΚΡΑΙΑ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ (ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ) ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΣΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ! ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΛΟΓΙΚΗΣ.
ΑΥΤΗ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΤΣΑΚΙΣΕ, ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΒΙΩΝΕ.... ΠΑΛΙ ΩΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ, ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΟΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΘΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ, ΟΤΑΝ ΕΜΑΘΑΝ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΦΙΛΗ Η ΓΝΩΣΤΗ ΕΧΕΙ ΚΑΚΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ, ΔΙΕΚΟΨΑΝ ΚΑΘΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΤΗΣ. ΕΝΩ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΚΛΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΑΣΤΗ (ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΚΟ)... ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΟΤΑΝ Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΠΌ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΣΠΙΛΩΝΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ, ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΥΜΑ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ Η ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΗΓΗ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ. ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΟ (ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ), ΤΟΥΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ. ΤΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ.... Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ, ΟΥΤΕ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΙΚΗ, ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ, ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΚΩΦΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝ.
ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΠΕΛΑ.
ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΗ ΣΤΑΘΗΚΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ -ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ- ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ. ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑ, ΙΣΩΣ -ΙΣΩΣ- ΤΑΡΑΚΟΥΝΗΘΕΙ ΛΙΓΟ Η ΒΑΘΙΑ ΝΥΧΤΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ.... ΚΑΛΗ ΑΝΑΠΑΥΣΗ.

ΥΓ 
Το θέμα με την παιδική κακοποίηση είναι ότι όταν συμβαίνει -ειδικά μέσα στο χώρο της οικογένειας- δεν προκαλεί μόνο τα τραύματα σχετικά με τις απώλειες που βιώνει το παιδί (και τα επακόλουθα συναισθήματα φόβου, ντροπής, προδοσίας, έλλειψης αυταξίας κλπ.) Ταυτόχρονα εξαντλεί την ψυχική ενέργεια που έχει το παιδί ως απόθεμα για το μέλλον του. Το παιδί μεγαλώνοντας μπαίνει στην ενήλικη ζωή κουρασμένο, εξαντλημένο, απογοητευμένο και με ελάχιστη κινητήρια δύναμη για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της ενήλικης ζωής. Ένα συχνά παραγνωρισμένο ζήτημα στην ψυχοθεραπεία που επικεντρώνεται κυρίως στο παρελθόν, είναι ότι και η ενήλικη ζωή έχει η ίδια τεράστιες απαιτήσεις. Είναι η οικονομική επιβίωση, είναι η εργασιακή απασχόληση, είναι η εύρεση ενός συντρόφου, η δημιουργία και φροντίδα της δεύτερης οικογένειας. Ακόμη κι ενήλικα άτομα ΧΩΡΙΣ εμπειρίες παιδικής κακοποίησης όταν βιώσουν σημαντικές δυσκολίες σε έναν ή περισσότερους από αυτούς τους τομείς, λυγίζουν. Πόσο μάλλον ένα ενήλικο άτομο που μπαίνει στην αρένα της ζωής κακοποιημένο, που του έχουν ρουφήξει κάθε ζωτική ενέργεια και αυταξία, όσα 'καύσιμα' είχε για να προχωρήσει στη ζωή.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που βλέπουμε οι αυτοκτονίες να συμβαίνουν σε αυτές τις ευάλωτες φάσεις της ενήλικης ζωής του ατόμου- κι όχι αμέσως μετά την κακοποίηση. Συνήθως είναι φάσεις που συνοδεύονται με κοινωνική απομόνωση. Η κοινωνική απομόνωση, χαρακτηριστική του δυτικού μας ατομικιστικού πολιτισμού (και δυστυχώς ραγδαία εξαπλώνεται και στη χώρα μας) έχει την ικανότητα να τσακίσει ένα άτομο. Σε συνήθεις συνθήκες, το άτομο θα ανατρέξει στα υποστηρικτικά αποθέματα που δημιουργήθηκαν στην αρχική οικογένεια- το ψυχικό εκείνο κεφάλαιο που έχτισαν τα χρόνια φροντίδας, αγάπης κι ενδιαφέροντος από τους γονείς και τα αδέρφια. Αν όμως αυτά τα αποθέματα δεν υπάρχουν, αν αυτό το κεφάλαιο δεν έχει συσσωρευθεί, λόγω κακοποίησης ή παραμέλησης, το άτομο δεν έχει πού να στραφεί και αυτό μπορεί για κάποιους ανθρώπους να σταθεί, έστω και στιγμιαία, ανυπέρβλητο.

Μπορεί να μην μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα για να αντιστρέψουμε την ιστορία κάποιου άλλου, όμως μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα για να μην εμβαθυνθεί άλλο η αποξένωση και η απομόνωση στην κοινωνία μας. Όλοι μπορούμε να σκεφτούμε περιπτώσεις όπου ΔΕΝ κάναμε παρέα με κάποιον γιατί μας φάνηκε λίγο 'περίεργος', λίγο 'προβληματικός', λίγο 'ασυνήθιστος' ή τέλος πάντων δεν ανήκε στα κουτάκια των κοινωνικών κανόνων που έχουμε μάθει να θεωρούμε αποδεκτά, Αυτό που δεν κατανοούμε είναι ότι αναπόφευκτα στο ρου της ζωής θα έρθει κάποια στιγμή που και εμείς δεν θα χωράμε στα κουτάκια που οι ίδιοι φτιάξαμε και υπηρετήσαμε... Θα έρθει κάποια στιγμή που κι εμείς θα βρεθούμε εκτός.....

Υ.Γ. (2) Η κοινωνική απομόνωση έχει πλέον αναγνωριστεί στην Αγγλία ως η νούμερο ένα κοινωνική μάστιγα και οργανώσεις όπως ο Βρετανικός Ερυθρός Σταυρός την αναγνωρίζουν πλέον ως μια όψη ανθρωπιστικής κρίσης. Δεν αφορά μόνο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, αλλά ανθρώπους όλων των ηλικιών, επαγγελμάτων και στρωμάτων που αναφέρουν ότι περνούν μέρες χωρίς καμία επικοινωνία. Οι οργανώσεις έχουν αναγνωρίσει την κρισιμότητα και προσπαθούν να βρουν τρόπους για να αρχίσει να ξαναχτίζεται ο συνδετικός κοινωνικός ιστός....\

Πρεκατέ Βικτωρία,www.brightplanet.blogspot.gr, 1/4/2018

Μην ξεχάσουμε το Θεό...

Υπάρχουν δύο περιπτώσεις, που μπαίνουμε σε πειρασμό να εγκαταλείψουμε το Θεό:
α) Όταν τα πράματα πάνε άσχημα.
β)Όταν τα πράγματα πάνε καλά.
Στην πρώτη περίπτωση, κατηγορούμε το Θεό, του ρίχνουμε ευθύνες, γινόμαστε θύματα της αδικίας του. Επιχειρηματολογούμε στο μυαλό μας και στους γύρω μας ότι ένας αληθινός Θεός δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο σε εμάς. Συνεπώς συμπεραίνουμε ότι δεν υπάρχει Θεός (παρόλα αυτά είμαστε ακόμη θυμωμένοι μαζί του). Εγκαταλείπουμε το Θεό και μετά νιώθουμε εγκαταλελειμμένοι από Εκείνον. Επιλεκτικά παραβλέπουμε όλα εκείνα που πάνε καλά στη ζωή μας (ή που έχουν πάει καλά στο παρελθόν) και βιαζόμαστε να αποφασίσουμε καταδικαστικά εναντίον του.
Η δεύτερη περίπτωση είναι η παθογένεια του ανεπτυγμένου κόσμου. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, δίνουμε στους εαυτούς μας τα εύσημα. Όλα είναι προβλέψιμα, έχουμε τις δυνάμεις να καθορίσουμε τη μοίρα μας, η καλή μας τύχη είναι αποτέλεσμα των δικών μας ενεργειών και μόνο. Γινόμαστε έξυπνοι κι αποφασίζουμε ότι ο Θεός δεν υπάρχει, γιατί δεν είναι απαραίτητος. Ξεχνούμε εκατομμύρια χρόνια παρελθόντος, κι αποφασίζουμε ότι ο Θεός δεν χρειαζόταν ποτέ -παρά μόνο σε κάποια αδύνατα μυαλά, που κοιτάζουμε πλέον με ένα μείγμα καταφρόνησης και οίκτου.Επεξεργαζόμαστε κάθε πτυχή των ανθρωπίνων σχέσεων για να ξεγελάσουμε την ανίατη μοναξιά που αναπόφευκτα έρχεται όταν ο άνθρωπος αποκοπεί από την αγάπη του δημιουργού και πατέρα του.
Είναι εκπληκτικό πόσο εύκολα ξεχνάμε το Θεό, ακόμη και όσοι είμαστε συνειδητά αφοσιωμένοι στο πνευματικό μονοπάτι για χρόνια. Σε περιόδους ακινησίας, απογοήτευσης, τέλματος, είναι πολύ εύκολο να γλιστρήσουμε    στη λήθη, σκεπτόμενοι ότι το χρονικό διάστημα προσοχής του Θεού σε εμάς μας έχει λήξει.
Αυτό που μας ζητείται είναι να θυμόμαστε το Θεό στις πιο φτωχές από έμπνευση περιόδους. Ίσως δεν είναι ο χρόνος για σημαντικές πνευματικές αποφάσεις ή συμπεράσματα- δεν έχουμε τη μεγαλύτερη εικόνα. Στο μεταξύ, ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή. Ας προσπαθήσουμε να βλέπουμε τους μικρούς καθημερινούς τρόπους που ο Θεός είναι παρών, παρά τους μεγάλους τρόπους που μας μπορεί να φαίνεται απών.
Βικτωρία Πρεκατέ www.brightplanet.blogspot.gr, 17/3/2018

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org