Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);

Όσο περνάει ο καιρός και παρατηρώ πώς η οικονομική κρίση μας μεταμορφώνει σε πρακτικό αλλά και ψυχικό επίπεδο, άλλο τόσο μου επιβεβαιώνεται η θέση ότι, αν δεν αλλάξουμε στάση ζωής ως προς τη δοτικότητα και την ιδιοτέλεια, δεν πρόκειται να επιλυθεί η οικονομική στενότητα, ό,τι κι αν κάνουν οι ηγέτες των κρατών. Θεωρώ ότι δεν είναι τυχαίο που έχει χτυπήσει τη χώρα μας περισσότερο από όλες, καθώς ο εγωκεντρισμός και η αδιαφορία για το κοινό καλό είναι εντονότερα από ό,τι σε άλλες χώρες κι αυτό αποδεικνύεται από τα υψηλά επίπεδα εκτεταμένης και πολύμορφης διαφθοράς σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Αλλά ας μην πάμε μόνο στο οικονομικό. Ο «παρτακισμός» και η «αρπαχτή» φαίνεται ότι έχει γίνει φιλοσοφία ζωής σε πολλούς τομείς, δυστυχώς και σε νέους ανθρώπους, και το οικονομικό απλώς αντανακλά αυτή τη βασική στάση. Λες και η τσιγκουνιά (όχι μόνο σε χρήμα, αλλά στο χρόνο, προσοχή, ενδιαφέρον,αγάπη που δείχνουμε για τους άλλους) έχει γίνει τρόπος ζωής. Είναι να απορούμε λοιπόν που μετά δεν έχουμε ούτε λεφτά; Η οικονομική κρίση είναι απλώς το καθρέφτισμα, η προβολή των εσωτερικών στάσεων. Εκεί πρέπει να γίνει η αλλαγή.

Αυτήν την τσιγκουνιά την παρατηρεί κανείς σε πολλές μορφές. Όταν δεν ενδιαφερόμαστε να ακούσουμε τον άλλον, αλλά θέλουμε μόνο να ακούνε οι άλλοι εμάς και τα προβλήματά μας, αυτό είναι τσιγκουνιά. Όταν δεν ενδιαφερόμαστε να μάθουμε τι κάνει ο άλλος, αλλά παίρνουμε τηλέφωνο μόνο όταν έχουμε ανάγκη, αυτό είναι τσιγκουνιά. Όταν δεν νοιαζόμαστε, έστω κι από απλή φιλομάθεια, να μάθουμε για άλλους λαούς, πώς ζουν, τι προβλήματα έχουν, τι είναι σημαντικό για εκείνους, αλλά είμαστε εγκλωβισμένοι στο μικρόκοσμό μας και μηρυκάζουμε την αυτό-λύπηση για το κακό που μας βρήκε, αυτό είναι τσιγκουνιά.

Δεν νοιαζόμαστε να μάθουμε ή να ακούσουμε για τους άλλους για τους εξής λόγους:
Α) γιατί λειτουργούμε υπολογιστικά («τι έχω εγώ να κερδίσω από αυτόν τον άνθρωπο;»). Αν το μικρό μας μυαλό δεν συμπεράνει κάποιο απτό όφελος, από αυτό που νομίζουμε ότι έχουμε ανάγκη, δεν ασχολούμαστε. Ούτε καν από περιέργεια. Δεν μιλάμε. Δεν είναι τυχαίο ότι οι στο εξωτερικό, οι έλληνες έχουν τη φήμη ότι πολύ δύσκολα κάνουν φιλίες. Οι φιλίες προκύπτουν από αυθόρμητο άνοιγμα και μοίρασμα, όχι υπολογιστικά.
Β) Διαχωρίζουμε: «εμείς νοιαζόμαστε μόνο για τους δικούς μας ανθρώπους». Η ανθρωπότητα, σύμφωνα με την ελληνική νοοτροπία, χωρίζεται σε δυο κατηγορίες «ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ» και «ΟΙ ΑΛΛΟΙ». Νομίζουμε ότι όσο περιχαρακωνόμαστε σε ένα συμβόλαιο ανταλλαγής μεταξύ των «δικών» μας, είμαστε ασφαλείς. Και μετά έρχεται η κρίση και τα ανατρέπει όλα. Φυσικά. Γιατί “μια ιδέα δεν εγκαταλείπει την πηγή της”, όπως αναφέρει και το «A Course in Miracles». Η αδιαφορία και ιδιοτελής υπολογιστικότητα που δείχνουμε προς τους «ΑΛΛΟΥΣ» σιγά σιγά διαβρώνει και τον κύκλο των «δικών μας». Παρατηρούμε ότι συμφέροντα συγκρούονται, και ότι οι «δικοί» μας, ο καθένας κοιτά τον εαυτό του. Ότι οι δικοί μας, βλέπουμε όλοι ο ένας τον άλλον ως αντικείμενα εκμετάλλευσης. Μετά, η υπολογιστικότητα διαβρώνει και την ίδια την οικογένεια και τα μέλη της μάχονται για το ποιος θα ικανοποιήσει πρώτος τις ανάγκες του (οικονομικές, χρονικές, σε προσοχή, επιβεβαίωση, στοργή κλπ). Και τέλος, η υπολογιστικότητα έρχεται και διαβρώνει τον ίδιο τον εαυτό. Αντί να γνωρίσουμε τον εαυτό μας χωρίς προκαταλήψεις και να τον αφήσουμε να είναι αυτός που είναι, μέσα στον αυθορμητισμό και την αθωότητα της παιδικής ηλικίας, τον κάνουμε αντικείμενο, που έχει ως σκοπό να ικανοποιήσει τις ανάγκες που νομίζουμε ότι έχουμε ή να γίνει αυτό που πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει. Και μετά μας φαίνεται περίεργο που φτωχαίνουμε;


Μια ιδέα δεν εγκαταλείπει ποτέ την πηγή της. Αν λοιπόν η ιδέα μας είναι η τσιγκουνιά, η φτώχεια θα μας συνοδεύει. Αν η προσέγγισή μας είναι να «αρπάξουμε» από τους άλλους (χρόνο, χρήμα, προσοχή, ακρόαση, ενέργεια, στήριξη, γνωριμίες, αγάπη, έγκριση, σεξ, καθησυχασμό κλπ κλπ), τότε μακροπρόθεσμα, θα νιώσουμε ακόμη πιο ελλιπείς κι ακόμη πιο πεινασμένοι. Ό,τι προσπαθούμε να «αρπάξουμε», σκεφτόμενοι μόνο τον εαυτό μας, αυτό χάνεται. Είναι σαν την αραβική παροιμία για την παλάμη και το νερό. Αν προσπαθήσεις να σφίξεις το νερό στην παλάμη φεύγει. Αν κρατήσεις την παλάμη σαν κούπα, ανοιχτή, μένει. Όταν σκεφτόμαστε αποκλειστικά ιδιοτελώς, αυτό που μας δίνεται, εξανεμίζεται και γινόμαστε ακόμη πιο φτωχοί κι απελπισμένοι. Μου κάνουν εντύπωση περιστατικά, όπου έρχονται γνωστοί και φίλοι, (στην αρχή νόμιζα λόγω της ιδιότητάς μου ως ψυχολόγου), θεωρούν δεδομένο ότι μπορούν να μετατρέψουν μια φιλική συνάντηση σε δωρεάν συνεδρία ακρόασης, όπου θα ακούω μονομερώς όλα τους τα προβλήματα, θα τους δώσω συμβουλές, πολλές φορές χωρίς να κρατούν καν τα προσχήματα να ρωτήσουν έστω και μια φορά «τι κάνεις;» ή να πουν ένα ευχαριστώ. Αυτού του είδους ο ενεργειακός βαμπιρισμός είναι πολύ συνηθισμένος σε πολλές από τις σχέσεις μας, ειδικά στην Ελλάδα, κι όχι μόνο στους ψυχολόγους. Αυτό είναι η τσιγκουνιά, είναι εξαιρετικά απωθητικό και όταν αυτός είναι ο τρόπος που προσεγγίζουμε τους ανθρώπους, δεν είναι να μας εκπλήσσει που μετά γινόμαστε φτωχοί ΚΑΙ οικονομικά.

Ο άλλος λόγος που γινόμαστε φτωχοί είναι επειδή η στάση ζωής μας είναι να παίρνουμε κι όχι να δίνουμε. Αν δεν δώσουμε κάτι πίσω στη ζωή, έστω κι αν είναι ένα ευχαριστώ, ή να βοηθήσουμε εκεί που μπορούμε, τότε χάνουμε κι αυτά που έχουμε. Όταν κοιτάζουμε να πάρουμε, τότε χάνουμε και αυτά που έχουμε και χάνουμε την ουσία μας. Το ζήτημα δεν είναι ένα υπολογιστικό «πάρε-δώσε» με ψιλά γράμματα στα συμβόλαια των προσδοκιών. Το ζήτημα είναι το αυθόρμητο μοίρασμα και να είμαστε ανοιχτοί να συνδεθούμε με τον άλλον στην κοινή βάση της ανθρώπινής μας φύσης.

Ας υποθέσουμε ότι είχαμε έναν φίλο στον οποίο δίναμε συνεχώς καλά πράγματα για την επιβίωσή του και την άνεσή του. Εκείνος ποτέ δεν έλεγε ευχαριστώ, πολλά από τα δώρα μας δεν τα έβλεπε καν, άλλα τα θεωρούσε δεδομένα, άλλοτε μας γκρίνιαζε γιατί δεν του δίναμε αρκετά και μας θυμόταν μόνο όταν ήθελε να πάρει κι άλλα. Μάλιστα έφτανε στο σημείο να απαιτεί κι από εμάς και να θυμώνει όταν δεν έπαιρνε αυτό που ήθελε. Πόσο θα αντέχαμε να τον έχουμε για φίλο; Έτσι είναι και με τη ζωή. Γιατί να συνεχίζει η ζωή να θέλει να μας δίνει όταν έχουμε μια τόσο κακομαθημένη στάση;

Ό,τι δίνουμε, παίρνουμε. Θέλουμε να το αποκαλέσουμε Θείο Νόμο, Συμπαντικό Νόμο, Νόμο του Κάρμα, όπως κι αν το πούμε, ισχύει και είναι ο πνευματικός νόμος που γνωρίζουν όλοι οι λαοί από αρχαιοτάτων χρόνων ότι ισχύει. Ό,τι δίνουμε, επιστρέφει σε εμάς, είτε θετικό είτε αρνητικό. Βέβαια, εμείς οι νεοέλληνες θεωρήσαμε τους εαυτούς μας πιο έξυπνους και επινοήσαμε άλλον νόμο, το «Νόμο της Αρπαχτής» : «άρπαξε όσα πιο πολλά μπορείς τώρα και δεν πρόκειται να έχεις καμία συνέπεια ποτέ». Έλα όμως, που ο νόμος της αρπαχτής δεν είναι συμπαντικός νόμος, τι να κάνουμε τώρα… Έλα που ξεχάσαμε ότι η κάθε αρπαχτή, για την οποία συγχαίραμε τον εαυτό μας, θα επιστρέψει μπούμεραγκ σε εμάς. Όχι μόνο εθνικά, αλλά και ατομικά. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε. Τίποτα δεν πέφτει κάτω. Υπάρχει απόλυτη δικαιοσύνη, με τρόπο που ίσως δεν μας είναι ορατός, αλλά υπάρχει. Ένας λόγος για την οικονομική κρίση, ειδικά στη χώρα μας, είναι για να ξανα-εκτιμήσουμε το Θείο Νόμο, συλλογικά αλλά και ατομικά. Ίσως μόνο μετά από ένα σοκ, θα υποχρεωνόμασταν να τον πάρουμε σοβαρά. Ήταν ύβρις να θεωρούμε τους δικούς μας νόμους ανώτερους. Τώρα αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες. Όσο νωρίτερα αντιληφθούμε τη λειτουργία του Νόμου στη ζωή μας και προσπαθήσουμε να ζήσουμε με δικαιοσύνη, ακεραιότητα και δοτικότητα, τόσο πιο εύκολο θα περάσουμε την κρίση.

Η τσιγκουνιά μας έφερε μέχρι εδώ. Όσο και αν αναλύουμε, με επιχειρήματα, αριθμούς και κατηγόριες. Η τσιγκουνιά στη σκέψη μεταφράζεται σε τσιγκουνιά σε χρήματα. Ο Δυτικός κόσμος έγδαρε τον πλανήτη από όλους τους πιθανούς πόρους, για να μπορεί να αλλάζει κινητό κάθε μήνα κι αυτοκίνητο κάθε χρόνο. Έγδαρε και εκατομμύρια κατοίκους αναπτυσσόμενων χωρών -με το γάντι πάντα- για να εργάζονται ως σκλάβοι και να προσφέρουν είδη στο δυτικό κόσμο σε ελάχιστη τιμή, είδη που οι δυτικοί τα πετούν κάθε λίγο και λιγάκι, επιβαρύνοντας το περιβάλλον. Γιατί μας φαίνεται παράξενο που ο Δυτικός κόσμος πλήττεται και θα συνεχίσει να πλήττεται από την οικονομική κρίση, μέχρι να αλλάξει ριζικά στάση; Έχουμε προσέξει τη λεπτομέρεια ότι είναι Δεκέμβρης και δεν έχει βρέξει καθόλου; Ο Δυτικός άνθρωπος είναι σαν τον έφηβο που προσπαθεί με το σφυρί να κατεδαφίσει το σπίτι του. Τον προειδοποιείς μια δυο τρεις, δεν ακούει. Στο τέλος, ο Πατέρας, του παίρνει το σφυρί (χρήματα) από τα χέρια, για να μην καταστρέψει και την υπόλοιπη οικογένεια. Είναι το πιο ευγενικό που μπορεί να κάνει, πριν τον πετάξει έξω από το σπίτι-Γη.

Σκεφτόμουν όσα μαθαίναμε στην αστροφυσική…Ότι υπάρχουν 100 δισεκατομμύρια άστρα σαν τον Ήλιο στον Γαλαξία μας. Κι ότι υπάρχουν 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο παρατηρήσιμο Σύμπαν. Ο Θεός, που κινεί όλα τα Σύμπαντα, που είναι η δύναμη που δημιούργησε και δημιουργεί τα δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων άστρων και πλαντών, δεν θα είχε τη δύναμη να λύσει τη μικροπρεπή μας οικονομική κρίση, χωρίς να κουνήσει ούτε το μικρό Του δαχτυλάκι;…
Έχει ΛΟΓΟ που υπάρχει αυτή η κρίση έτσι όπως είναι. Είναι για να μας διδάξει ορισμένα μαθήματα. Αν δεν τα μάθουμε αυτά τα μαθήματα, δεν πρόκειται να φύγει, όσες συνόδους κορυφής κι αν κάνουμε. Κάποια από τα μαθήματα είναι η ταπεινότητα, η ευγνωμοσύνη και για τη χώρα μας ειδικά, ο αλτρουισμός, να νοιαστούμε, να δούμε λίγο και τον άλλον. Όποτε μας πιάνει άγχος με τα προσωπικά μας οικονομικά, ας σκεφτούμε του γαλαξίες, κι ας αναρωτηθούμε «αυτή η δύναμη που κινεί το Σύμπαν, δεν μπορεί να με βοηθήσει στα μικροπρεπή μου οικονομικά;». Μπορεί, αλλά κάπου ίσως χρειαστεί εγώ να αλλάξω, για να μπορέσει να με βοηθήσει…

Το άλλο μάθημα της κρίσης, πέρα από την αναγνώριση της δύναμης που κινεί το Σύμπαν (ας πούμε κι ένα ευχαριστώ), είναι ότι η ίδια δύναμη, είναι ταυτόχρονα και ΠΗΓΗ. Είναι η πηγή όλων των καλών. Ειδωλοποιήσαμε όλα τα υπόλοιπα, χρήματα, καταθέσεις, επενδύσεις, κυβερνήσεις, αξιώματα, γνωριμίες, πτυχία, ως την πηγή όλων των καλών για τη ζωή μας και για αυτό τώρα πέφτουν ένα ένα, για να ξαναθυμηθούμε την πραγματική πηγή. Πώς θα μας φαινόταν αν ο φίλος στον οποίο δίνουμε συνεχώς δώρα, δεν μας έβλεπε καν, αλλά θεωρούσε τον εαυτό του και τις γνωριμίες του ως την πηγή δώρων;

Όσα περισσότερα εκτιμούμε, τόσα λιγότερα έχουμε ανάγκη. Όσο περισσότερο επικεντρωνόμαστε στο να δώσουμε, παρά στο να πάρουμε, τόσο πιο πλήρεις νιώθουμε.

Ο Θεός είναι η πηγή όλης της αφθονίας, η οποία είναι δική μας, χρειάζεται όμως ταπεινότητα για να την προσεγγίσουμε και μόνο με τον τρόπο που ο Θεός επιθυμεί. Δεν μπορούμε να επιβάλλουμε το δικό μας θέλημα σε αυτό. Αν πιστέψουμε στην πραγματική πηγή, ότι θέλει να μας δώσει, ότι αξίζουμε κι αν έχουμε την υπομονή και την ταπεινότητα να δεχτούμε τα δώρα, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, τότε θα έρθουν σε εμάς με τον τρόπο που είναι καλύτερος για εμάς προσωπικά και που δεν συγκρίνεται με τον τρόπο κάποιου άλλου. Η κρίση θα χωρίσει τους ανθρώπους σε δυο τάσεις: εκείνοι που θα βιαστούν να θωρακίσουν όσα μπορούν περισσότερα για τον εαυτό τους και εκείνοι που θα ενδιαφερθούν και για τους άλλους. Ας κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να στηρίξουμε δίκαια τον εαυτό μας και τους άλλους (αντί να ζητούμε να μας στηρίξουν), ας έχουμε εμπιστοσύνη κι ας αφήσουμε τα υπόλοιπα στο Θεό. Και μιας κι έρχονται Χριστούγεννα, ας θυμηθούμε τη γιορτή στο πραγματικό της μήνυμα. Εκείνο του αλτρουισμού κι όχι του καταναλωτισμού, στο οποίο έχει εκφυλιστεί.

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.com, 14/12/2011

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org