Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Οι τρεις μηχανισμοί άμυνας και το διαλυτικό του φόβου


Παρακολουθώντας από τα διαδικτυακά μέσα, όλα αυτά τα απίστευτα που συμβαίνουν στη χώρα μας, (πυροβολισμός αλλοδαπών εργατών, κακοποίηση κρατουμένων, κατατρεγμός αστέγων, άθλιες συνθήκες φυλάκισης σε αστυνομικά κέντρα, και στρατόπεδα μαζικής κράτησης,  σοκαριστικές αποκαλύψεις στο εξωτερικό για ακραία απρόκλητη βία εναντίον ανηλίκων αλλοδαπών, σχεδιασμός για ακόμη περισσότερα στρατόπεδα κράτησης, ακόμη και για οφειλέτες του Δημοσίου (ο μισός ελληνικός λαός;), απρόκλητες επιθέσεις εναντίον αντιρατσιστών αφισοκολλητών,  αλλά και ανησυχητικές διαπιστώσεις σχετικάμε την ελευθερία του τύπου), αναρωτιέμαι ακόμη περισσότερο  από τα μηνύματα που λαμβάνω στην καθημερινή ζωή από μορφωμένους, και κατά τα άλλα, καθ’ όλα αξιοπρεπείς συμπολίτες μας, που ξαφνικά εκστομίζουν  απίστευτες απόψεις:  περί ανώτερου ελληνικού DNA, περί διακριτικής θετικής μεταχείρισης των αλλοδαπών από το κράτος εις βάρος των  Ελλήνων ή περί του ανθρώπινου δικαιώματος να είσαι ρατσιστής και να το λες και να το περηφανεύεσαι και να το δείχνεις με όλους τους θεμιτούς κι αθέμιτους τρόπους. Όπως δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο ελληνικός λαός είναι μαζικά ανεπρόκοπος και τεμπέλης, έτσι δεν μπορώ να πιστέψω ότι ξαφνικά ο ελληνικός λαός έγινε ο πιο ένθερμος υποστηρικτής του ρατσισμού στην Ευρώπη. Κι όμως γίνονται και λέγονται πράγματα απίστευτα-λες και έχει μια μαζική μέθη, λες και  οι άνθρωποι μιλούν χωρίς να σκέφτονται. Όταν περάσει η επήρεια της μέθης, θα σταματήσουν να λένε και να κάνουν αυτά τα απίστευτα, με την ίδια ευκολία που τα ξεκίνησαν. Τι συμβαίνει στο μεταξύ λοιπόν; Ποια είναι αυτή η μέθη και τι οδηγεί τους ανθρώπους να συμπεριφέρονται έτσι; Ενώ το φαινόμενο είναι πολλάκις γνωστό από την ιστορία («Ποτέ ξανά» κλπ.), γιατί το βλέπουμε να παίζεται -και όμως!- ξανά, χωρίς καν να το αναγνωρίζουμε;

Σίγουρα η πλειοψηφία του ελληνικού λαού αναγνωρίζει. Πολλοί αντιδρούν μαχητικά, αν και τα συστημικά ΜΜΕ δεν τους παρουσιάζουν. Πολλοί άλλοι φοβούνται να δράσουν οργανωμένα, αλλά τουλάχιστον δεν το αποδέχονται στην καθημερινή τους ζωή. Υπάρχει μια μερίδα όμως, κατά τα άλλα φιλήσυχη, μορφωμένη κι αξιοπρεπής, που φαίνεται  να πείθεται, να υιοθετεί τα μηνύματα εκφασισμού και ρατσισμού. Γιατί; Τι συμβαίνει; Συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα αυτό ή και σε άλλες χώρες που υφίστανται κρίση; Όπως στο άρθρο ‘Μαθημένη αβοηθησία», έτσι κι εδώ, τα ευρήματα της ψυχολογίας σε σχέση με το ατομικό τραύμα είναι πολύ χρήσιμα για να ερμηνεύσουμε τις αντιδράσεις στο μαζικό τραύμα. Οι αντιδράσεις στοχοποίησης, εκφασισμού, μίσους, δεν είναι άσχετες με το μαζικό τραύμα και τρόμο (σε πολλά επίπεδα), που υφίσταται ο λαός μας αυτή τη στιγμή. Μεταβίβαση της κακοποίησης είναι ίσως μια πιο ακριβής έκφραση. Ο λαός κακοποιείται και τρομοκρατείται μέσα από το σύστημα (π.χ. οι τελευταίες ρυθμίσεις περί διαθεσιμότητας δημοσίων υπαλλήλων έχουν ενεργοποιήσει κύματα ρίγους σε χιλιάδες). Ανάλογα με τις ψυχικές αντοχές του καθενός άλλος αντιδρά, άλλος υπομένει αλλά με πλήρη επίγνωση, άλλος όμως εσωτερικεύει το τραύμα… Εκεί είναι το πρόβλημα… Από τη στιγμή που εσωτερικεύει το τραύμα και επιτρέπει στον τρόμο να διαστρεβλώσει την επίγνωσή του και την αυταξία του, θα αδυνατεί να βλέπει την πραγματική αιτία του προβλήματος, αλλά θα στραφεί εναντίον του εαυτού του (αυτοκτονικότητα), εναντίον άλλων κοινωνικών ομάδων (εκφασισμός) ή εναντίον κοντινών ευάλωτων ατόμων (ενδο-οικογενειακή βία). Είναι όπως οι νεαρές γυναίκες- θύματα δουλεμπορίας: με την επαναλαμβανόμενη θυματοποίηση από τους προαγωγούς τους και την απελπισία από τις επαναλαμβανόμενες αποτυχημένες προσπάθειες διαφυγής, σταματούν να κατηγορούν πια τους προαγωγούς τους και αντ’ αυτού, στρέφονται  η μία εναντίον της άλλης. Το άλλο θύμα της θυμίζει το δικό της πόνο και θέλει να την εξαφανίσει, ώστε να μη βλέπει πια αυτόν τον πόνο.

Οι άμεσοι μηχανισμοί άμυνας του θύματος κακοποίησης είναι οι εξής τρεις: α) «παλεύω», β) «φεύγω», γ) «παγώνω» (fight-flight-freeze). Αυτοί είναι οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης του ατόμου σε ακραίες συνθήκες, όπου νιώθει ότι απειλείται η ίδια του η ζωή. Αντίστοιχες αντιδράσεις βλέπουμε και σε ολόκληρο λαό, όταν νιώθει ότι απειλείται η ζωή του και η ακεραιότητά του-σε πολλά επίπεδα. Η αντίδραση της πάλης έχει γίνει ήδη από μεγάλο μέρος του πληθυσμού και συνεχίζεται. Για ένα άλλο όμως τμήμα, υιοθετείται το  β) ‘φεύγω’. Όταν δεν μπορεί να φύγει σωματικά, φεύγει νοητικά και ψυχικά-διασχίζεται. Η μνήμη του τραύματος απωθείται, ενώ το άτομο, επικεντρώνει όλη την ενέργεια και την προσοχή του σε άσχετες λεπτομέρειες του περιβάλλοντός του. Ο σκοπός είναι να πιστέψει εν μέρει ότι «αυτό δεν συμβαίνει, δεν είναι δυνατόν, είναι απλά ένα όνειρο». Για αυτό το λόγο, πολλοί άνθρωποι σήμερα συζητούν και σκέφτονται μόνο περί ανέμων και υδάτων. Για αυτό το λόγο πολλοί αντιμετωπίζουν σήμερα την πραγματικότητα σαν να μην είναι πραγματική, σαν να είναι ένα κόμικ, μια ιστορία, ένα σενάριο. Οι άνθρωποι που σαπίζουν από δερματικές ασθένειες στις φυλακές και τα στρατόπεδα κράτησης γίνονται απλά ένα σύγχρονο λογοτεχνικό μυθιστόρημα. Χάνουν την ανθρώπινη υπόστασή τους και γίνονται απλά μια πληροφορία, ένας αριθμός ή μια αφορμή για μια ακόμη (έλεος!) θεωρητική συζήτηση περί μετανάστευσης. Επειδή ο τραυματισμένος νους δεν αντέχει να διανοηθεί ότι όλα αυτά είναι πραγματικότητα, και αφορούν πραγματικούς ανθρώπους, με σάρκα και οστά, βολικά  τους πετάει το μαγικό πέπλο της μη-πραγματικότητας . Γι’ αυτό και μπορεί να περνά δίπλα από εξαθλιωμένους άστεγους και δεν νιώθει τίποτα. Γι’ αυτό ανοίγει πυρ εναντίον άοπλων μεταναστών- οι άνθρωποι απέναντί του γίνονται απλές φιγούρες σε πολύχρωμο κόμικ με τίτλο «οι μετανάστες μας παίρνουν τις δουλειές και σαν πολύ τους ανεχτήκαμε» . Στο καρτούν που τρέχει στο μυαλό του, το επόμενο πλάνο λέει «πυροβολάω». Κι έτσι κάνει, γιατί γύρω του όλα είναι μια οθόνη και στην οθόνη, γίνονται τα πάντα. Όσο όμως τα συμβάντα πολλαπλασιάζονται, έρχονται  πιο κοντά,  θα είναι όλο και πιο δύσκολο στον τραυματισμένο νου, να διατηρήσει την άμυνα της μη-πραγματικότητας, χωρίς να βάλει σε κίνδυνο την ίδια την νοητική και ψυχική του ισορροπία.

Η άλλη όψη του μηχανισμού άμυνας «φεύγω»  είναι η ταύτιση του θύματος της κακοποίησης με το θύτη. Τη στιγμή της κακοποίησης, το θύμα δεν αντέχει να μείνει με τα δικά του συναισθήματα, το δικό του βίωμα και τις δικές του σκέψεις, πολλές φορές διασχίζεται και από τις σωματικές αισθήσεις. Επειδή λοιπόν  κάτι πρέπει να κάνει με την ενέργειά του, αυτή είτε θα απορροφηθεί εκείνη τη στιγμή σε κάποια λεπτομέρεια του περίγυρου, είτε ταυτίζεται με το θύτη-κατά κάποιο παράδοξο τρόπο έτσι νιώθει πιο ασφαλής. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι μόνο θέμα χρόνου, να γίνει κι εκείνος με τη σειρά του θύτης, σε κάποιον άλλο, πιο ευάλωτο. Σε επίπεδο λαού, αυτό μεταφράζεται σε σταδιακό εκφασισμό. Ο αδύναμος νους που δεν μπορεί να αναλογιστεί, πολύ περισσότερο να αντιταχθεί στον δράστη της κακοποίησης,  γίνεται σαν εκείνον: ένας μικρότερος «δικτάτορας», που θα κακοποιεί τους πιο ευάλωτους, αλλά θα τηρεί απόλυτη υποταγή στον ανώτερο της ιεραρχίας. Κατά αυτήν την έννοια, δεν αποτελεί έκπληξη η αύξηση ποσοστών ενδο-οικογενειακής βίας σε καταπιεστικά καθεστώτα: είναι η διάχυση, η μεταβίβαση της κακοποίησης από το μέρος εκείνο του πληθυσμού που δεν έχει την αντοχή να διαχειριστεί την ενέργεια. Είναι μια πιθανή ερμηνεία για την έκφραση βίας, σωματικής ή λεκτικής, από συμπολίτες μας, που δεν θα το περίμενε κανείς.

Επίσης, υπάρχει ο άλλος μηχανισμός επιβίωσης, «παγώνω». Και αυτός παρατηρείται σε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού: παράλυση, ακινητοποίηση, πάγωμα. Σαν τον τραυματία πολέμου, που επιβιώνει ξαπλωμένος και ακίνητος, υποκρινόμενος τον νεκρό, μέχρι να φύγει ο εχθρός. Για αυτό πολλοί άνθρωποι σήμερα, όχι μόνο αυτοφιμώνονται, αλλά έχουν ακινητοποιηθεί και σε άλλα επίπεδα, ακόμη και σε επίπεδο σκέψης. «Δεν θα σκέφτομαι, να μην τα ανακατεύω, απλά θα κάνω τα απολύτως απαραίτητα για να επιβιώσω, μέχρι να περάσει η μπόρα». Η σιωπή δεν είναι μόνο εξωτερική. Σε αρκετούς είναι και εσωτερική-και προκύπτει από το φόβο και το τραύμα. Ο άλλος μηχανισμός είναι το τρίγωνο γνωστικής ασυμφωνίας του Festinger:  Όταν υπάρχουν τρεις πεποιθήσεις-καταστάσεις, σε γνωστική ασυμφωνία-σύγκρουση, μία από αυτές θα πρέπει να αλλάξει, ακόμη και αν είναι η βασική μου πεποίθηση. Π.χ. στο τρίγωνο θέσεων: 1)Δεν μου αρέσει ο ρατσισμός (εσωτερική πεποίθηση), 2)Η κοινωνία και η πολιτεία προωθεί το ρατσισμό (διαπίστωση) 3)Η κοινωνία και η πολιτεία μπορεί να μου κάνει κακό αν διαφωνήσω με τις θέσεις της (φόβος). Τότε, το άτομο, αντί να δοκιμάσει να αλλάξει το 2) ή το 3), αλλάζει το 1), ώστε να βρίσκεται το τρίγωνο σε συμφωνία. Πιστεύω ότι το τρίγωνο του Festinger εξηγεί, όχι εκείνους που αυτοφιμώνονται  υποκρινόμενοι συνειδητά, αλλά εκείνους που πείθουν τον εαυτό τους, ότι  «μπορεί τελικά οι ρατσιστές να έχουν και λίγο δίκιο», ακριβώς επειδή οι περιρρέουσες συνθήκες φόβου είναι τόσο πιεστικές (αν δεν φοβόντουσαν, θα επέλεγαν διαφορετικές πεποιθήσεις).

Πώς αντιμετωπίζεται η παράλυση και η διάσχιση; Πώς αντιμετωπίζεται το κλίμα της απελπισίας και του φόβου που ζώνει καθημερινά μεγάλο τμήμα του πληθυσμού; Η απάντηση είναι μία: Πίστη, Πίστη, Πίστη. Θα μιλήσω για το Θεό, από την άποψη της ενέργειας, είναι ίσως  μια πιο χρήσιμη πρακτική οπτική. Πέρα από όλες τις άλλες ιδιότητες, χρησιμοποιώ τον όρο ενέργεια, γιατί μπορεί να τη νιώσει κανείς με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Το κάλεσμα αυτής της ενέργειας, του Θεού,  είναι απαραίτητο για τη διάλυση του πέπλου του φόβου. Δεν έρχεται από μόνη της, αλλά μετά από τη δική μας προσευχή, το δικό μας κάλεσμα. Είναι η ενέργεια αυτή που γαληνεύει το σώμα και διώχνει το φόβο, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει προστασία από τις πολλές άλλες αρνητικές ενέργειες που μας περιβάλλουν. Βεβαίως η ενέργεια του Θεού δεν μπορεί να νικηθεί από κανέναν, για αυτό είναι τόσο σημαντική η επίκλησή της σήμερα. Μπορεί να ακούγεται θεωρητικό, το αποτέλεσμά της είναι όμως πολύ πρακτικό και απτό, συχνά πολύ πιο απτό από τα ψυχοφάρμακα ή τις ψυχοθεραπείες.  Η ενέργεια του Θεού επίσης προσφέρει καθαρότητα στη σκέψη και στο νου, ώστε να έχουμε το σθένος και τη διάκριση να δούμε ξεκάθαρα τι συμβαίνει. Η ενέργεια του Θεού δίνει σαφή καθοδήγηση για το επόμενο δικό μας βήμα. Τι να κάνουμε, τι να πούμε, πού, πότε, σε ποιον. Δεν ωφελεί να ξεσπούμε και να φωνάζουμε γενικώς κι αορίστως-σπαταλούμε χρόνο  και δυνάμεις. Εκείνος γνωρίζει το Σχέδιό Του και τι πρέπει να κάνει ο καθένας από εμάς στο κάθε του βήμα. Έχω παρατηρήσει ότι όταν κάνουμε έστω και το παραμικρό βήμα σύμφωνα με το δική του καθοδήγηση (και το καταλαβαίνουμε από το έντονο ένστικτο), τότε νιώθουμε αμέσως πολύ πιο ισχυροί και σαν να προχωρά, όχι μόνο η δική μας ζωή, αλλά και η κατάσταση γύρω μας. Οι άλλοι άνθρωποι μπορεί να βλέπουν το δικό μας βήμα σαν αμελητέο , ο Θεός  όμως όχι. Η ενέργεια του Θεού μας δίνει  την αγάπη, την έμπνευση να συνεχίσουμε να ζούμε. Είναι ισχυρότερη  και ανώτερη από την πηγή του συστημικού τραύματος που βιώνουμε σήμερα. Νοιάζεται, και ως δημιουργός των δικών μας πνευμάτων, μας ξαναφέρνει σε επαφή με την πραγματικότητα, το πνεύμα το δικό μας και των άλλων ανθρώπων-αυτή είναι η πραγματικότητα, που την ξεχνούμε, αλλοιωμένη στην cartoon ψευδαίσθηση του φόβου. Η ενέργεια του Θεού, η αγάπη του Θεού είναι σαν το διαλυτικό, που τρυπάει την κρούστα της παράλυσης και του τρόμου, ξεδιαλύνει τη σύγχυση και ταυτόχρονα   θρέφει μόνο  αυτό που είναι ζωντανό και αληθινό. Μπορούμε όλοι να έχουμε πρόσβαση σε αυτήν, αρκεί να το ζητήσουμε το Θεό μέσα από την προσευχή μας. Είναι ο μοναδικός τρόπος  να ξεπεραστεί αυτό που ζούμε-όλοι οι άλλοι τρόποι είναι επιφανειακοί. Η καθημερινή, όσο πιο συχνή, προσευχή κι σιωπηρή επαφή με το Θεό, η προσευχή για τον εαυτό μας, για την πατρίδα μας, για όσους ταλαιπωρούνται, αλλά και για όλους τους συμπατριώτες μας που, παρά το φόβο, συνεχίζονται να αγωνίζονται και να παλεύουν.

Πρεκατέ Βικτωρία, 20/4/2013, www.brightplanet.blogspot.gr

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org