Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Κλείνοντας το 2013


Κλείνοντας το 2013, μια δύσκολη χρονιά για πολλούς από εμάς, παραθέτω λίγες σκέψεις πάνω σε κάποιες επίκαιρες αφορμές…Πρόσφατα είχα την τιμή να είμαι προσκεκλημένη σε ένα Χριστουγεννιάτικο γεύμα πρώην χρηστών σε κοινότητα απεξάρτησης. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι κλειστό, στεγνό (χωρίς υποκατάστατα) και με αυστηρά καθορισμένη δομή, ημερήσιο πρόγραμμα, κανόνες και όρια. Οι θεραπευόμενοι κατοικούν στο χώρο που λειτουργεί η κοινότητα και  κάποιος που έρχεται ως προσκεκλημένος νιώθει ιδιαίτερα έντονα αυτήν την αντιπαραβαλή μεταξύ του ‘μέσα’ και του ‘έξω’. Παρά την αυστηρή οριοθέτηση της ζωής μέσα στην κοινότητα, έχει κανείς την αίσθηση ότι οι θεραπευόμενοι είναι ιδιαίτερα προστατευμένοι. Διαρκώς έρχονταν στο νου μου οι εικόνες του ‘έξω’ σε αντιπαράθεση με το ‘μέσα’. Πώς θα ήταν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι έξω; Τι υπάρχει εκεί έξω που ώθησε τους ανθρώπους στη χρήση; Πώς θα αντιμετωπίσουν αυτοί οι άνθρωποι το ‘έξω’, όταν βγουν από την κοινότητα; Θα τους υποστηρίξει το ‘έξω’ ή θα τους οδηγήσει πάλι στη χρήση;

Δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ την απόλυτη ζούγκλα κι ερημιά που υπάρχει εκεί ‘έξω’. Πώς θα στηριχθεί ένας οποιοσδήποτε ενήλικας στη σημερινή ελληνική κοινωνία, αν δεν έχει ένα οικογενειακό πλαίσιο γύρω του; Δεν το συζητούμε για δουλειά, αλλά ειδικά η έλλειψη οικογένειας σήμερα καθιστά τους ανθρώπους εξαιρετικά ευάλωτους. Η ελληνική κοινωνία δεν τιμά καθόλου την αξία της κοινότητας στους ανθρώπινους δεσμούς. Η φιλία από καθαρά ανθρώπινο ενδιαφέρον, η αγάπη ως φυσική και αυθόρμητη έκφραση της κοινής ανθρώπινης φύσης μας, πολύ απλά δεν ανήκουν στο νέο-ελληνικό ρεπερτόριο αξιών. Αυτό προϋπήρχε της κρίσης, ίσως χάνεται στα βάθη των αιώνων. Η αξία της ανθρώπινης αλληλεγγύης στην ελληνική κοινωνία, εξαντλείται στα όρια ‘των δικών μας ανθρώπων’. Οποιαδήποτε άλλη έννοια αλληλεγγύης συνήθως χαρακτηρίζεται από την ‘υπεράνω φιλανθρωπία’ της εκκλησίας, από κομματικής χροιάς παρεμβάσεις τύπου ΜΚΟ ή από επαγγελματική ιδιοτέλεια (π.χ. κάνω εθελοντισμό για να συμπληρώσω δράσεις στο CV μου). Σε κάθε περίπτωση βάζει τον άλλον απέναντι, ως ένα κατώτερο αντικείμενο, στο οποίο θα ‘δίνει’ , αλλά σίγουρα δεν θέλει να τον κάνει μέρος της ζωής του. Το να έχουμε απλή ανθρώπινη επικοινωνία, φιλία και επαφή με τον συνάνθρωπο που είναι φτωχότερους σε υλικούς και συναισθηματικούς πόρους (π.χ. χωρίς οικογένεια), ως ίσοι προς ίσοι, πολύ απλά δεν μας περνά από το μυαλό. Οι κοινωνικές μας σχέσεις βασίζονται πάνω στην υπολογιστική ιδιοτέλεια, από το στάτους που έχει ο άλλος στην ελληνική κοινωνία και τι μπορούμε να πάρουμε εμείς από αυτό. Αν το στάτους δεν υπάρχει (π.χ. δουλειά, οικογένεια, χρήματα), φεύγουμε με τα χίλια από το απομονωμένο άτομο. Η κατάστασή του μας τρομάζει. Δεν έχουμε να πάρουμε τίποτα από αυτόν, αλλά φοβόμαστε μη βρεθούμε κι εμείς στη θέση του. Αυτή είναι η ελληνική κοινωνία. Βαθιά ατομικιστική, βαθιά ρατσιστική και βαθιά τρομαγμένη απέναντι στο μοναχικό, σε αυτόν που δεν έχει στήριγμα. Με αυτήν την έννοια, η επιβίωση είναι αρκετά δύσκολα ακόμη και για κάποιον που δεν έχει περάσει από το μαρτύριο της χρήσης. Πόσο μάλλον όταν προσπαθεί να ξεπεράσει ένα τέτοιο εχθρό. Δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ ότι είναι ο εθισμός στον φιλοτομαρισμό  όλων των υπολοίπων εκεί ‘έξω’ είναι που  έχει οδηγήσει αυτά τα νέα παιδιά στη χρήση. Με τόση απόλυτη αδιαφορία για τους συνανθρώπους, είναι απορίας άξιο πως δεν υπάρχουν περισσότεροι στη χρήση. Ίσως τελικά ο Θεός δίνει τη δική Του αγάπη, εκεί που τσιγκουνευόμαστε εμείς. Όσο προσπαθούσα να φανταστώ τους θεραπευόμενους ‘έξω’, δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ ότι  ολόκληρη η ελληνική κοινωνία χρειάζεται σε θεραπευτική κοινότητα κι όχι μόνο οι χρήστες. Ο εθισμός στο φιλοτομαρισμό είναι πολύ σοβαρότερος από τον εθισμό στη σκόνη.

Δεν ξέρω τι  άλλο θα χρειαστεί για να ταρακουνηθεί η ελληνική κοινωνία και να ξεκολλήσει από την φιλαυτία της, η οποία συνεπάγεται φόβο και η οποία προέρχεται από την απιστία. Γιατί όποιος αληθινά πιστεύει, μπορεί να νιώσει την ανεξάντλητη αγάπη του Θεού. Γνωρίζει ότι δεν κινδυνεύει, όποιες κι αν είναι οι δοκιμασίες. Έχει αρκετά αποθέματα αγάπης για να δώσει, γιατί ο Θεός του δίνει ανεξάντλητα, Εκείνος που είναι η πηγή όλης της αγάπης και της δύναμης. Ο πραγματικά πιστός έχει το περιθώριο της γενναιοδωρίας στην αγάπη, μπορεί να αγαπά και κάνει την αγάπη πράξη. Όχι από την υπεροπτική ελεημοσύνη, αλλά γιατί απλά αναγνωρίζει την απόλυτη ισότητα μεταξύ του εαυτού του και του αδερφού του, καθώς είναι και οι δύο παιδιά του Θεού, όποιες και αν είναι οι πρόσκαιρες, επιφανειακές διαφορές στη γήινη ζωή τους.  Ακόμη και αν δεν πιστεύει, εκείνος που δίνει με γενναιοδωρία την αγάπη, με κάποιο παράδοξο τρόπο πιστεύει επίσης, έστω και να δεν είναι συνειδητά. Δεν ξέρω τι άλλο θα χρειαστεί - αλλά αφού δεν μαθαίνουμε αλλιώς, ίσως χρειαστεί κι άλλο. Ώστε να φτάσει κάποια στιγμή η ελληνική κοινωνία, να καταλάβει ότι μόνο μέσω της κοινοτικής ζωής, όπου το πρωταρχικό ενδιαφέρον θα είναι να είναι όλα της τα μέλη φροντισμένα, όλα και το καθένα ξεχωριστά- ισότιμα και δίκαια. Όπου η απώτερη και ιερότερη προτεραιότητα θα είναι ο αδερφός- και αδερφός είναι το κάθε ανθρώπινο πλάσμα, χωρίς καμία διάκριση. Όταν το «Από το εγώ στο εμείς» γίνει πράξη. Και πράξη δεν είναι μόνο η ελεημοσύνη. Αλλά και η φιλία. Η φιλία όχι μόνο προς εκείνους που μας εξυπηρετούν. Η φιλία προς όλους. Όταν όμως ακόμη ανεχόμαστε πολιτικούς να λένε ότι «δεν είμαστε κομμουνιστικό καθεστώς να παρέχουμε σε όλους τροφή και θέρμανση», τότε βρισκόμαστε ακριβώς στην απέναντι όχθη του ιερότερου σκοπού, που είναι το καλό του άλλου.

Μια άλλη διάσταση της έλλειψης αγάπης φαίνεται στη διάθεση ανθρωποφαγίας. Πρώην υπουργός βρέθηκε να οδηγεί χωρίς δίπλωμα και με πλαστές πινακίδες. Βεβαίως, προκλητικό και μέγα λάθος. Αναρωτηθήκαμε όμως κατά πόσο, αν συνέβαινε το ίδιο σε άτομα του άμεσου περιβάλλοντος εκείνων που έχουν πραγματικά εξουσία σήμερα (και δεν είναι αναλώσιμοι), αν θα ακούγαμε τίποτα… Κανάλια μαζικής αποβλάκωσης, για τα οποία για πολλοστή φορά αναβάλλεται η καταβολή φόρου διαφημίσεων,  αφιέρωναν  ολόκληρα δεκάλεπτα για την αναλυτική δημόσια διαπόμπευση επειδή κάποιος δεν είχε πινακίδες. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο. Αλλά δεν θα έπιανε τόπο αν δεν υπήρχε κανείς από κάτω να παρακολουθήσει το ‘θέαμα’ και να το ευχαριστηθεί, νιώθοντας ότι ‘παίρνει το αίμα του πίσω’, αντί να κάτσει να σκεφτεί τους πραγματικούς λόγους πίσω από την τηλεοπτική χαιρεκακία. Δυστυχώς, θα δούμε πολλές τέτοιες εκδικητικές ταπεινώσεις, που όμως σχεδόν σπάνια αγγίζουν τους πραγματικούς ενόχους της συγκεκριμένης στιγμής. Ο αληθινός ηγέτης θα αποδώσει δικαιοσύνη, αλλά δεν θα επιδιώξει το δημόσιο εξευτελισμό του ενόχου, ό,τι κι αν έχει κάνει. Ο αληθινός ηγέτης θα προχωρήσει μπροστά και καταλαβαίνει ότι είναι αποπροσανατολιστικό και βλαβερό για το λαό να τρέφει τα ανθρωποφαγικά του ένστικτα, δίνοντάς του αναλώσιμο αίμα για τηλεοπτική βορά.  Δεν μπορεί ούτε το μίσος, ούτε η εκδίκηση να αποτελέσουν κινητήριο δύναμη για πραγματική αλλαγή. Δυστυχώς ακούω και πρόσωπα με των οποίων τις πολιτικές θέσεις γενικά συμφωνώ, ότι π.χ. «το μίσος για τους Γερμανούς θα μας οπλίσει με δύναμη για να αλλάξουμε την κατάσταση». Δεν μπορεί το μίσος για τη Γερμανία να μας δώσει τη δύναμη να αλλάξουμε την κατάσταση. Η αγάπη για την Ελλάδα θα μας δώσει αυτή τη δύναμη. Είναι εντελώς διαφορετικό.

Η άλλη διάσταση της ανθρωποφαγίας φάνηκε στην περίπτωση της Βίκυς Σταμάτη. Δεν αντιλέγω ότι προφανώς ήταν ένα άτομο εθισμένο στο χρήμα, που εκμεταλλεύτηκε το στάτους του συζύγου της για να ικανοποιήσει τον εθισμό της. Όμως ο σύζυγός της, επίσης εθισμένος στο χρήμα, είχε ξεκινήσει τις παράνομες δραστηριότητές του από πριν. Εκείνη βεβαίως επαναπαύτηκε σε αυτή την κατάσταση, όμως πόσοι άλλοι και άλλες δεν το έχουν κάνει αυτό; Η συγκεκριμένη γυναίκα, αποδεικνύει με τον πιο τραγικό τρόπο, πώς καταρρέει η ανθρώπινη προσωπικότητα, όταν καταρρέει το ψέμα πάνω στο οποίο χτίζεται μια ανθρώπινη ζωή. Στην περίπτωση της, έχασε τα πάντα. Χρήματα, σπίτι, οικογένεια, υπόληψη, ελευθερία, υγεία. Πολλοί βιάζονται να την ειρωνευτούν, όμως κατά κάποιο παράδοξο τρόπο, η Βίκυ Σταμάτη δημιούργησε άθελά της μια μοναδική πνευματική ευκαιρία, πολύ πιο μεγαλειώδη από ότι όλοι οι υπόλοιποι που την χλευάζουν. Έχοντας χάσει τα πάντα, είναι ο δρόμος ολάνοιχτος για να δει ότι μόνο ο Θεός υπάρχει. Και Εκείνος είναι τα πάντα. Όλοι οι υπόλοιποι που χλευάζουν και καταδικάζουν, έχουν επίσης χτίσει τη ζωή τους πάνω σε κάποιο ψέμα, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, λιγότερο ή περισσότερο αθώο – ακόμη κι αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Μπορεί το δικό τους ψέμα να μην έχει καταρρεύσει ακόμη. Η ταχύτητα αυτής της κατάρρευσης είναι που τρέμουμε. Θέλουμε η διάλυση των ψευδαισθήσεών μας να γίνει σιγά σιγά, ώστε να μας είναι λιγότερο επώδυνη. Όμως έτσι η πλάνη ( και η εναγώνιος προσπάθεια για τη διατήρησή της) τραβάει σε μάκρος. Για κάποιους άλλους, η διάλυση έγινε μονομιάς και καταλυτικά. Αντί να χλευάζουμε, λες και είμαστε ανώτεροι, καλά θα κάναμε να διδαχθούμε. Η κατάρρευση των ψευδαισθήσεων μας περιμένει όλους μας- μηδενός εξαιρουμένου. Κι αν νομίζουμε ότι δεν έχουμε ψευδαισθήσεις, τότε ίσως είμαστε οι πιο πλανεμένοι από όλους.

Κλείνοντας αυτό το κείμενο για το 2013, θα ήθελα απλά να πω ότι η μοναδική μας αποστολή είναι να αναζητούμε το Θεό και την αγάπη Του σε κάθε πτυχή και σπιθαμή της ζωής μας. Ο Θεός δεν είναι κάτι εξωτερικό, κάτι μακριά στο υπερπέραν, στο οποίο στοχεύουμε, σαν βέλη που θέλουν να φύγουν πανικόβλητα από αυτό τον κόσμο.  Ο Θεός, βρίσκεται κρυμμένος σε κάθε πλευρά και στιγμή αυτού του κόσμου και κάθε κόσμου. Η δική μας δουλειά, αντί αν απαξιούμε και αν κατακρίνουμε, είναι να αναγνωρίζουμε την αγάπη και το φως όπου υπάρχει, ακόμη και στις πιο σκοτεινές γωνίες της ζωής. Με τη δική μας ανταπόκριση αγάπης –ιδιαίτερα εκεί που είναι πιο δύσκολο- ενωνόμαστε με την αγάπη του Θεού και έτσι βοηθούμε  πραγματικά να χτιστεί αυτό που αποκαλείται η Βασιλεία του Θεού στη γη. Αυτή είναι η πραγματική αποστολή. Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες.

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 22/12/2013

Υ.Γ. Μιλώντας για την πατρίδα, προτείνω ένα βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε και μόλις διάβασα, "Η επιστροφή στη δραχμή" από τις Εκδόσεις Λιβάνη του Ν. Ιγγλέση. Ένα απλό κατανοητό , μικρό σε μέγεθος βιβλίο, που μπορεί να αφομοιώσει ακόμη και ο μη εξοικειωμένος με οικονομικούς όρους αναγνώστης, από έναν συγγραφέα, που δεν έχει ταυτιστεί με τα παραδοσιακά αντι-ευρώ κινήματα. Περιγράφει με σαφήνεια το έγκλημα της εθνικής προδοσίας που  επιτελείται κάτω από το ζυγό της ευρω-κατοχής και είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος σήμερα: η απώλεια της πατρίδας. Ένα έγκλημα πολύ σοβαρότερο, ακόμη κι από την ίδια την ανεργία, ακόμη κι από την ίδια την πείνα. Δεν ξέρω αν θα έχουμε στο τέλος την πολυτέλεια να επιλέξουμε με ποιο νόμισμα θα 'δέσουμε' τη νέα δραχμή, ή αν δεν έχουν στο μεταξύ συντελεστεί άλλα καταλυτικά γεγονότα σε ευρύτερη της Ελλάδος κλίμακα. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι θα πρέπει να αφυπνιστούμε άμεσα γιατί παίρνουν τη γη κάτω από τα πόδια μας. 

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org