Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Ο Χριστός στο κέντρο της αγάπης



Πλησιάζουμε το τέλος του 2015, ίσως με ανακούφιση, καθώς η ενέργεια είναι από τις πιο καταθλιπτικές και καταπιεσμένες που έχω δει από την αρχή της κρίσης. Η μόνη ανακούφιση, για μια ακόμη φορά μπορεί να έρθει μόνο από τον Θεό και τον Ιησού Χριστό, του Οποίου τη Γέννηση γιορτάζουμε αυτές τις μέρες. Στις ημέρες του ‘Χρόνια πολλά’, του ‘Καλές γιορτές’ και του ‘Καλή συνέχεια’ (συνέχεια τίνος άραγε;…), η Γέννηση του Χριστού δεν είναι μια παρωχημένη εθιμοτυπία για μικρά παιδιά, αλλά η μόνη πραγματικότητα που μπορεί να ανακουφίσει. Κάθε χρόνος που περνά δεν ξεφτίζει το μήνυμα της Γέννησης του Χριστού, αλλά το δυναμώνει. Γιατί για μια ακόμη φορά, για έναν ακόμη χρόνο βλέπουμε ότι Εκείνος μόνο έχει αποτέλεσμα. Κάθε χρόνο, όσοι επιλέγουμε να ανοίξουμε λίγο τα μάτια μας, βλέπουμε ότι Εκείνος είναι που αγαπά και δεν ξεχνά την ανθρωπότητα, όσο κι αν το περιγελούμε με εξυπνακίστικες, επιστημονικίζουσες δήθεν αναλύσεις, προσβλητικά πορτραίτα και ‘ιστορικές’ υποθέσεις. Από τότε που η ανθρωπότητα τα θαλάσσωσε, Εκείνος έρχεται ξανά και ξανά, να βοηθήσει, να ανακουφίσει, να συγχωρέσει. Τώρα που η ανθρωπότητα- και ειδικά ο λαός μας- έχει κολλήσει ΑΓΡΙΑ στη λάσπη, τώρα Τον χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ. Η Ελλάδα είναι δεμένη χειροπόδαρα σε πολλά επίπεδα (η επίθεση δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και ηθική και ψυχολογική και πνευματική), τώρα ο λαός της και η ηγεσία της είναι παντελώς ανίκανοι να την λύσουν. Επειδή ακριβώς ο λαός μας έχει αποκοπεί πνευματικά, είναι παντελώς ανήμπορος. Και πραγματικά, εδώ που ήρθαν τα πράγματα, είναι πέραν των ανθρωπίνων δυνάμεων να ελευθερωθούμε. Χρειάζεται οπωσδήποτε να στραφούμε στο Θεό με όλες μας τις δυνάμεις και θα μας οδηγήσει Εκείνος τι πρέπει να πράξουμε και πώς.


Βιώνοντας το τέλος του χρόνου με προσωπικό πένθος για αγαπημένο πρόσωπο, για ακόμη μια φορά μου επιβεβαιώθηκε ότι η μόνη παρηγοριά, η  μόνη αγάπη -αλλά στις μέρες μας και η μόνη ψυχική ισορροπία- μπορεί να βρεθεί μόνο στον πνευματικό δρόμο, δηλαδή στο Χριστό. Η σύνδεσή μας με οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο πλάσμα, για να είναι αληθινή μπορεί να περάσει μόνο μέσα από το Χριστό, ακόμη και αν δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει. Γιατί ο Χριστός είναι το κέντρο της αληθινής αγάπης και οποιαδήποτε αληθινή αγάπη νιώσουμε για άλλον άνθρωπο (συνήθως συνειδητοποιούμε το μέγεθός της όταν τον χάσουμε) δεν μπορεί παρά να είναι μέρος της αγάπης του Χριστού- ακόμη και αν αυτός που νιώθει την αγάπη είναι άθεος. Από τη στιγμή που είναι αληθινή η αγάπη, δεν μπορεί παρά να είναι του Χριστού, γιατί Εκείνος είναι η πηγή και η ουσία της. Οποιαδήποτε απόπειρα να αγαπήσουμε άλλον άνθρωπο, παρακάμπτοντας την ουσία του Χριστού, δεν θα περπατήσει. Για αυτό και υπάρχει τόσος διαχωρισμός στις ανθρώπινες σχέσεις σήμερα, τόσες προδοσίες, τόσες εγκαταλείψεις, απομόνωση και αποχωρισμοί. Γιατί προσπαθήσαμε να μηχανουργήσουμε μια άλλη αγάπη, μια αγάπη βασισμένη στις ‘ανάγκες’ μας και στις θεωρίες μας, επιστρατεύοντας ενίοτε και την κακώς εννοούμενη ψυχολογία, και παρά τις άπειρες αναλύσεις, τελικά αυτή η αγάπη δεν περπατάει. Καταλήγει σε κυνισμό και πικρία.

Αν δεν στραφούμε στο Χριστό άμεσα, αυτό θα γίνεται όλο και χειρότερο: έτσι όπως σφίγγουν οι ενέργειες της κατάθλιψης και της αποδυνάμωσης σφιχτά γύρω από το λαιμό μας, θα μας είναι όλο και πιο δύσκολο να βρούμε αγάπη από τους άλλους, δηλαδή την εγωιστική αγάπη που πασχίζουμε να την κάνουμε να μας δώσει αυτό που θέλουμε. Μου κάνει εντύπωση, γιατί παρατηρώ ανθρώπους που ήταν άλλοτε δοτικοί και ανοιχτοί, να έχουν κλειστεί κι εκείνοι στο καβούκι τους και να επικοινωνούν μόνον όταν είναι να πάρουν κάτι. Το είχαμε αυτό το κουσούρι από πριν, αλλά τώρα έχει παραγίνει. Νομίζω ότι θα μπορούσαμε εύκολα να διεκδικήσουμε τον τίτλο του πιο εγωκεντρικού λαού στον κόσμο...


Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στον Ιησού, Εκείνον που έδωσε το ακριβώς αντίθετο μήνυμα του εγωκεντρισμού- εκείνο της ατελείωτης αγάπης σε σημείο ακραίας αυτοθυσίας. Όταν ο θάνατος και η απώλεια χτυπούν, Εκείνος είναι η μόνη παρηγοριά, γιατί η δική Του αγάπη συμπεριλαμβάνει όλη την αγάπη που μπορεί ποτέ να υπάρξει. Στο πρόσωπό Του, μπορούμε να γαληνέψουμε ότι βλέπουμε το αγαπημένο μας πρόσωπο για πάντα. Και στην αιώνια καρδιά Του, μπορούμε να αναπαυτούμε ότι η αγάπη που μοιραστήκαμε με κάποιον άλλο δεν θα πεθάνει ποτέ. Και στο φως Του, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η σπίθα της σύνδεσής μας με ένα άλλο άτομο θα είναι πάντα ζωντανή. Όσο πιο ειλικρινής η αγάπη μας για το άλλο άτομο, τόσο πιο πολύ θα προσομοιάζει τη δική Του αγάπη.

Όταν λοιπόν χτυπά το πένθος, τρέχουμε προς Εκείνον για να βρούμε το αγαπημένο μας πρόσωπο-και το βρίσκουμε! Όταν η καρδιά μας πονά από το ανελέητο σπαθί του θανάτου, μόνο σε Εκείνον μπορούμε να βρούμε ανακούφιση, γιατί μόνο Εκείνος κρατεί ασφαλή στην μνήμη Του όλη την αγάπη που θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει-πάντα καταλήγουμε σε Εκείνον. Και μέσα από Εκείνον, το αγαπημένο πρόσωπο που έφυγε, μπορεί να μας επιστρέψει την αγάπη. Οι διαφορετικοί κόσμοι στους οποίους βρισκόμαστε εμείς και το αγαπημένο πρόσωπο δεν είναι εμπόδιο για Εκείνον- τον ανεμπόδιστο μεσάζοντα της αγάπης.Ότι κι ότι μας απομένει όταν αφήνουμε το υλικό σώμα και τον υλικό κόσμο είναι Εκείνος. Ποιος θα μας οδηγήσει με ασφάλεια στην άλλη πλευρά; Και πώς θα βοηθήσουμε το άτομο που έφυγε προς την άλλη πλευρά; Μόνο μέσα από Εκείνον.


Η εικόνα που έρχεται  είναι σαν εκείνη του τροχού με τις ακτίνες. Το κέντρο του τροχού κρατά όλες τις ακτίνες σταθερές και ο κόσμος γυρίζει. Το κέντρο του τροχού είναι ο Χριστός και οι ακτίνες όλα τα ανθρώπινα πλάσματα. Συνδεόμαστε με όλα τα ανθρώπινα πλάσματα γιατί συνδεόμαστε με το κέντρο και μέσω Εκείνου, συνδεόμαστε με κάθε άλλη ακτίνα, είτε το θέλουμε είτε όχι. Οποιαδήποτε προσπάθεια να συνδεθούμε με άλλο άτομο παρακάπτοντας το κέντρο δεν θα αποδώσει. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι εκείνοι που δεν πιστεύουν στο Χριστό δεν μπορούν αγαπήσουν. Απλά, αγαπούν μέσα από Εκείνον χωρίς να το αναγνωρίζουν. Μόνο όταν σπάσει ο εγωισμός, συνήθως μετά από κάποιο γερό στραπάτσο στη ζωή, επιτρέπουμε να αναδυθεί στη συνείδησή μας εκείνο που γνωρίζαμε κατά βάθος από την αρχή. Η σύνδεσή μας ως ακτίνα του τροχού με όλη την ανθρωπότητα, είναι που μας δίνει  ευθύνη μας προς όλα τα ανθρώπινα πλάσματα. Ο λαός μας πεισματικά αρνείται να το δεχτεί αυτό, έχοντας ανάγει το ‘για την πάρτη μου και για τους ΔΙΚΟΥΣ μου ανθρώπους’ σε θρησκεία. Όσο πιο πολύ ανάγουμε ένα είδωλο σε θρησκεία, έστω και αν αυτό είναι οι ΔΙΚΟΙ μας άνθρωποι, τόσο πιο πολύ θα χάνουμε τα πάντα. Επίσης, ως ακτίνα του τροχού της αγάπης με κέντρο το Χριστό, είμαστε αμετάκλητα δεμένοι και μαζί Του και με τους αδερφούς μας.  Μπορεί να επιμηκύνουμε την ‘ακτίνα’ μας και την απόστασή μας από το κέντρο. Μπορούμε να απομακρυνθούμε, όπως έχει γίνει της μόδας με τη 'ρεαλιστική', κουλτουρέ αθεϊα, αλλά δεν μπορούμε να αποκοπούμε πλήρως (όσο κι αν στην παράνοιά μας το προσπαθούμε μανιωδώς). Ευτυχώς.

 

Υ.Γ. Έχω αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα ότι δε χρειαζόμαστε  μεσάζοντες για να συνδεθούμε με το Θεό. Εξακολουθώ να το πιστεύω, όμως θα ήθελα εδώ να διευκρινίσω ότι δε χρειαζόμαστε συγκεκριμένους μεσάζοντες. Ούτως ή άλλως τη δουλειά εμείς πρέπει να την κάνουμε-δεν μπορεί να την κάνει κανείς άλλος για εμάς. Αυτό όμως δεν αποκλείει ότι σε κάποιες στιγμές, μπορούμε να βοηθηθούμε από κάποιους, σωστά επιλεγμένους, ανθρώπους να πλησιάσουμε το Θεό. Θα ήταν υπεροπτικό να ισχυριστεί κανείς ότι πάντα και απόλυτα δεν έχει ανάγκη κανένα. Η αγάπη του Θεού περνά ΚΑΙ μέσα από τους ανθρώπους- απορρίπτοντάς τους, απορρίπτουμε κι Εκείνον. Αυτό που εννοώ είναι ότι δεν μπορεί ένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα να έχει θεϊκή εξουσία επάνω μας ή  να κατέχει το αλάνθαστο στο οποίο θα πρέπει να υπακούωμε αδιακρίτως. Αυτού του είδους η απόλυτη υποταγή έχει δημιουργήσει πάμπολλα προβλήματα κατάχρησης εξουσίας και ειδικά όταν πρόκειται για πνευματικά θέματα, η προδοσία της εμπιστοσύνης μπορεί να δημιουργήσει ανεπανόρθωτα τραύματα. Το άτομο τότε απορρίπτει και το Θεό μαζί με τους αυτοαποκαλούμενους εκπροσώπους του και εκεί είναι η μεγαλύτερη ζημιά.

Ο Θεός υπάρχει και μέσα μας και μπορούμε να Του ζητήσουμε καθοδήγηση: από ποιο άτομο να ζητήσουμε βοήθεια, πότε και με ποιο τρόπο. Δεν αποκλείουμε την βοήθεια, αλλά την αναζητούμε με προσοχή και διάκριση. Σε κάποιο πρόσφατο περιστατικό μου έκανε εντύπωση όταν μιάμιση μέρα πριν τα Χριστούγεννα μου δημιουργήθηκε ξαφνικά μια πολύ έντονη ανάγκη να εξομολογηθώ για κάτι που είχε γίνει πριν πολλά χρόνια. Δεν είχα ζημιώσει άλλο άνθρωπο, και  κάπως το είχα καταλαγιάσει στην συνείδησή μου, ως δυσάρεστο, αλλά όχι τόσο τραγικό. Ξαφνικά όμως με βάρυνε ανυπόφορα και ήθελα οπωσδήποτε να φύγει από πάνω μου πριν τα Χριστούγεννα. Δεν το περίμενα, ότι θα μου προέκυπτε μια τέτοια ξαφνική επείγουσα ανάγκη για εξομολόγηση! Η καθοδήγησή μου με παρότρυνε να το ψάξω κι ευτυχώς, την ίδια μέρα βρήκα, μέσα από το Διαδίκτυο, κάποιον διαθέσιμο ιερέα. Δεν τον γνώριζα, ήταν ρίσκο, όμως η καρδιά μου έλεγε να πάω. Ήταν η σωστή καθοδήγηση και πράγματι η ανακούφιση ήταν άμεση. Εδώ όμως πρέπει να πω πόσο εκτίμησα ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν εκεί. Στην επείγουσα ανάγκη μου, ήταν διαθέσιμος. Αντί να περνά τις γιορτές με τους ΔΙΚΟΥΣ του ανθρώπους, ήταν εκεί να ακούσει, χωρίς χρήματα, ανιδιοτελώς και χωρίς κατάκριση τον πόνο κάποιου αγνώστου. Αυτή είναι για μένα η αγάπη του Χριστού στην πράξη και στην προκειμένη περίπτωση ήταν απόλυτα εκφρασμένη μέσα από τον συγκεκριμένο ιερέα. Αναρωτιέμαι πόσο διαθέσιμοι είμαστε όλοι εμείς οι υπόλοιποι για εκείνον που ξαφνικά καίγεται για μια ανθρώπινη παρουσία, μια κουβέντα ανακούφισης, έναν λόγο παρηγοριάς- ακόμη και μέσα στις γιορτές… Ή είμαστε μόνο για τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια και μόνο για τους ΔΙΚΟΥΣ μας ανθρώπους… Αν είμαστε εκεί, αν είμαστε διαθέσιμοι, μόνο για τον άλλον, όπως ακριβώς ήταν ο ιερέας την παραμονή Χριστουγέννων, τότε αυτό είναι που θα μας σώσει, αυτό είναι που μπορεί να μας κάνει να ελπίζουμε ότι υπάρχει ηλιαχτίδα μέλλοντος σε αυτόν τον ρημαγμένο τόπο…

Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 28/12/2015

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org