Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, τα παιδιά χειραγωγούνται συστηματικά από τα ΜΜΕ  στην καλλιέργεια της συναισθηματικής αγριότητας, στη διάβρωση της συμπόνιας, στην αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, στην μετάλλαξη του  ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, στην αντικατάσταση των αξιών από τις 'μόδες τρόπου ζωής', στην υιοθέτηση αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας*  και εν τέλει, μέσω του εθισμού στον εντυπωσιασμό της οθόνης, στην αποκοπή από κάθε αυθεντικό συναίσθημα, το οποίο δεν καταλαβαίνουν και δεν αναγνωρίζουν. Αποκομμένοι από το συναίσθημά τους , αποκόπτονται από τον ίδιο τους εαυτό- και βέβαια από τους άλλους. Οι μόνες ‘κοινωνικές σχέσεις’ που ίσως επιβιώσουν στην γενιά της άγριας μοναξιάς που έρχεται είναι οι επιφανειακές δημόσιες σχέσεις του lifestyle  και τα νευρωτικά δράματα των reality shows.  Μέσα στην εξαφάνιση όλων των αξιών, που δεν αναφέρονται πλέον καν,  δεν έχουμε ακόμη συνειδητοποιήσει το βάθος της πνευματικής και ψυχικής ένδειας για το οποίο τα ετοιμάζουμε.

Είναι βασική μου θέση ότι χρειάζεται συστηματική κι οργανωμένη εκπαίδευση στις αξίες και την ηθική διαπαιδαγώγηση. Όμως δεν αρκούν αυτά. Χρειάζεται να υπάρχει εκπαίδευση και στην πνευματική ζωή και πίστη. Πώς θα αντιμετωπίσει ο άνθρωπος τις δυσκολίες που τον περιμένουν; Από πού θα αντλήσει δύναμη, παρηγοριά, θάρρος; Ποιον θα βρει να του συμπαρασταθεί, ειδικά όταν το γενικευμένο κλίμα από τους άλλους είναι αυτό του κυνισμού και του εγωκεντρισμού, όταν η μόνη αξία που έχει απομείνει είναι η ματαίωση και η κενότητα της γρήγορης, εύκολης ευφορίας; Εμείς μπορεί να είμαστε όσο άθεοι θέλουμε, δεν έχουμε όμως δικαίωμα να στερήσουμε από το παιδί τη γνώση για την ύπαρξη του Θεού και για τον τρόπο που μας φρόντισε και φροντίζει.  Αν θέλει το παιδί όταν μεγαλώσει, ας επιλέξει για τον εαυτό του, την αθεϊα ή την πίστη. Για να έχει τη δυνατότητα επιλογής όμως, πρέπει πρώτα να γνωρίζει. Δεν έχουμε δικαίωμα να του στερήσουμε αυτή τη γνώση.

Εδώ θα αναφέρω ένα προσωπικό παράδειγμα: Όπως όλα τα παιδιά (θα το δούμε παρακάτω), είχα κι εγώ μια έμφυτη, εγγενή τάση προς την πίστη. Τα παιδιά γνωρίζουν βαθιά μέσα τους και δεν εκπλήσσονται καθόλου όταν ακούν για το Θεό και τους αγγέλους κλπ.  Παρόλο που μεγάλωσα σε περιβάλλον με σχεδόν μηδενική θρησκευτικότητα, από μόνη μου είχα αναπτύξει τη δική μου πνευματική ζωή, που με ανακούφιζε ιδιαίτερα. Σε καθημερινή βάση έγραφα γράμματα στο Θεό και ήταν στιγμές πραγματικής σύνδεσης και παρηγοριάς. Μέχρι που κάποια μέρα στα 14, ένα άτομο του οικογενειακού μου περιβάλλοντος, όντας άθεος, μου είπε πολύ απλά  το δικό του πιστεύω: «Δεν υπάρχει Θεός». Δυστυχώς, ως σημαντικός άλλος, με επηρέασε και τον πίστεψα. Ήταν από τις χειρότερες μέρες της ζωής μου. Γύρισα πίσω, κοίταξα τα ημερολόγια με τα γράμματα και αναρωτήθηκα: «Δηλαδή κανείς δεν ακούει αυτά που γράφω;»  Ένιωσα σαν  να πέφτω σε ένα μαύρο αβυσσαλέο πηγάδι και μια βαθιά, άγρια ερημιά απόλυτης θλίψης. Και σταμάτησα να γράφω. Σταματώντας την επικοινωνία με το Θεό, σταμάτησα την επικοινωνία με τον εαυτό μου κι αποκόπηκα από τη μοναδική πηγή παρηγοριάς και γαλήνης που είχα. Μου πήρε δώδεκα χρόνια να ξαναβρώ το Θεό, δώδεκα χρόνια απελπισμένης μοναξιάς κι αισθήματος εγκατάλειψης σε μια ηλικία δύσκολη και ευαίσθητη. Μετά από πολλή προσπάθεια και περιπέτειες, τα κατάφερα- αλλά το πλήρωσα. Αυτά ήταν τα οφέλη της ‘προοδευτικής’ αθεϊας στη δική μου ζωή. Δεν θα ήθελα κανένα άλλο παιδί να περάσει κάτι τέτοιο. Η σχέση με το Θεό είναι πολύ σημαντική ΚΑΙ για τα παιδιά, όχι μόνο για τους ενήλικες. Όπως αποτελεί κακοποίηση να στερήσεις από ένα παιδί  τη σχέση με το γονιό του, έτσι αποτελεί και κακοποίηση, πνευματική κακοποίηση, να στερήσεις από ένα  παιδί τη σχέση του με τον αιώνιο γονιό του, το Θεό. Τα οφέλη της πίστης και της πνευματικής ζωής είναι πολλά και, όπως θα δούμε παρακάτω, επιβεβαιωμένα. Τα οφέλη της αθεϊας ποια είναι; 

Δυστυχώς όμως στη χώρα μας σήμερα γίνεται όλο και πιο διαδεδομένη η δήθεν ‘προοδευτική’ άποψη ότι τα παιδιά δεν χρειάζονται την πνευματική ζωή ούτε την καλλιέργεια του θρησκευτικού αισθήματος, ούτε καν  γνώση για θέματα θρησκείας, καθώς αυτά αποτελούν δήθεν αναχρονιστικές, πεπαλαιωμένες θέσεις, που  ο σύγχρονος άνθρωπος έχει υπερβεί. Η κρίση δεν μας δίδαξε τίποτα και  υπερφουσκωμένοι με τη σιγουριά της εξυπνάδας μας  (αφού το ξέρουμε και το έχουμε αποδείξει πέραν πάσης επιστημονικής αμφιβολίας ότι δεν υπάρχει Θεός) θέλουμε τώρα να σιγουρέψουμε ότι θα καθοδηγήσουμε και τα παιδιά μας στην ίδια οδό πνευματικής μοναξιάς που βαδίζουμε κι εμείς.  Η κατάκριση εναντίον της θρησκευτικής αγωγής  στη χώρα μας επικεντρώνεται επιλεκτικά (και άδικα) σε κάποια μεμονωμένα αρνητικά παραδείγματα εκπροσώπων της Εκκλησίας, ενώ προβάλλουν στην ίδια τη θρησκεία   το φανατισμό, την προκατάληψη και την άκαμπτη σκέψη που δυστυχώς εξέφρασαν ιστορικά κάποια από τα μέλη της. Επιλεκτικά αγνοούν τα πάμπολλα θετικά παραδείγματα ανθρώπων που ωφέλησαν μέσα από την Εκκλησία και ωφελήθηκαν από εκείνην. Οι αρνητές της πνευματικότητας και οι υπέρμαχοι της κατάργησης π.χ. των Θρησκευτικών ως μάθημα, κατακρίνουν την Εκκλησία για σκοταδισμό, όμως αρνούνται τα πάμπολλα επιστημονικά ευρήματα που επιβεβαιώνουν τα οφέλη της πνευματικής ζωής και της πίστης στους ανθρώπους-τι μπορεί να είναι περισσότερο σκοταδιστικό και μεσαιωνικό από αυτή την επιλεκτική άρνηση και επίμονη επίθεση;  Ας δούμε λοιπόν τι λέει η ίδια η επιστήμη.

Σύμφωνα με τον Rodney HClarken, του πανεπιστημίου Μίσιγκαν, η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή βοηθά τους μαθητές να εκπληρώσουν το δυναμικό τους. Μπορεί να έχουμε σήμερα υλική αφθονία περισσότερη από ποτέ (Seligman, 2002), όμως θέλουμε να ‘κόβουμε δρόμο’ για να φθάνουμε γρήγορα στην ευτυχία, την έκσταση, την καλοπέραση, με αποτέλεσμα την πνευματική μας  ένδεια.  Η μανιώδης αναζήτηση της προσωπικής  ευφορίας χωρίς την παράλληλη καλλιέργεια του χαρακτήρα και χωρίς μια βαθύτερη πνευματικότητα οδηγεί σε αίσθημα κενότητας και κατάθλιψης. Οι επιστήμονες μιλούν πια για την ανάγκη για συναισθηματική αλλά και ηθική και πνευματική ευφυία και τονίζουν τη σημασία τους για την ψυχική ευημερία του ατόμου (Coles, 1997). Σύμφωνα με τους Lennick & Kiel (2005) η ηθική και πνευματική εκπαίδευση είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ και περιλαμβάνει τη διδαχή της ακεραιότητας, της ευθύνης, της ειλικρίνειας, της συμπόνιας,  της συμπεριφοράς σύμφωνα με τις ανώτερες αξίες, την υπεράσπιση του σωστού και του δικαίου για όλους, αποδοχή λαθών και αποτυχιών, υπηρεσία προς τους άλλους. Όλες αυτές οι αξίες συμπεριλαμβάνονται στα διδάγματα της θρησκείας μας  και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος που θα πρέπει τα παιδιά να τα λαμβάνουν ως ό,τι πιο σημαντικό μπορούν να διδαχθούν. Σύμφωνα με τον ίδιο ερευνητή:
-Η πνευματική ζωή με άσκηση και προσευχή ενισχύει την εγκεφαλική δραστηριότητα και  συνδέεται με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, χαμηλότερα επίπεδα στρες, περισσότερη αισιοδοξία  και δέσμευση στην βοήθεια προς τους άλλους (dAquili & Newberg, 1999).
-Η πνευματική ζωή συνδέεται με σωματική και συναισθηματική ανθεκτικότητα (Ironson et al, 2002).
-Η έλλειψη πνευματικής ζωής  στους νέους συνδέεται με επιφανειακές σχέσεις, ένδεια συναισθημάτων, περιορισμένες συναισθηματικές αντιδράσεις, μεγαλύτερα ποσοστά απάτης, κλοπής και απουσίας συγκέντρωσης στο σχολείο (Karen, 2002).
-Η εκπαίδευση στην πνευματική και ηθική ζωή βοηθά στους υγιείς δεσμούς με τους άλλους, στην ρύθμιση των διαθέσεων και των συναισθημάτων, στην υπεύθυνη συμπεριφορά (Stillwell, 2002).
-Η απουσία πνευματικής ζωής στους νέους συνδέεται με αυξημένα ποσοστά κατάθλιψης, αλκοολισμού, καταναλωτισμού, παραβατικής συμπεριφοράς, σεξουαλικής ελευθεριότητας και αυτοκτονικότητας  (Miller, 2002), (Johnson, 2002, p. 19).
-Επίσης, σύμφωνα με τον (Wallace, 2002), η θρησκευτική ζωή στους νέους συνδέεται με μικρότερη πιθανότητα να προκαλέσουν τραυματισμό στους άλλους (ηθελημένα ή μη), μικρότερη πιθανότητα για εμπλοκή σε παραβατικές πράξεις κι εγκληματικότητα στην ενήλικη ζωή κατάχρηση ουσιών, συμπεριφορά υψηλού ρίσκου και μοναξιά (Natal, 1986).
Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή θεωρείται από πολλούς ερευνητές πλέον ένα από τα ανθρώπινα δικαιώματα του παιδιού, όπως δικαίωμα στην στέγη, στην τροφή, στην ασφάλεια, στην υγεία.  Ο  D. Martin Rawle στη διδακτορική του διατριβή (σελ 117), λέει ότι η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή αναφέρεται έμμεσα  στην Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού του ΟΗΕ, όπου στα άρθρα 23 και 32 αναφέρεται το δικαίωμα σε πνευματική ευημερία και ανάπτυξη. Ο  Schweitzer (2005, p.103)  γνωματεύει ότι η πνευματική ανάπτυξη του παιδιού έχει παίξει ξεκάθαρο ρόλο στον αγώνα για την Πρώτη Δήλωση για τα  Δικαιώματα του Παιδιού στη Σύμβαση της Γενεύης το 1924, παρόλο που η Σύμβαση του 1989 δεν  αναφέρεται ξεκάθαρα στην θρησκευτική εκπαίδευση. Η σημερινή εκπαίδευση επικεντρώνεται υπερβολικά στην χρηστικότητα και  την επαγγελματική αποκατάσταση, ενώ το Σώμα Επιθεώρησης στην Εκπαίδευση της Μεγάλης Βρετανίας (Ofsted) το 1998 αποφάνθηκε ότι τα μισά σχολεία της Βρετανίας είναι ‘φτωχά’ στην καλλιέργεια της πνευματικής ανάπτυξης των παιδιών (Gay, 2000, p.63). Σε παραδοσιακά τεχνοκρατικά συστήματα εκπαίδευσης οι υπεύθυνοι έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη για την πνευματική καλλιέργεια. Εμείς, σε μια χώρα με πολύτιμη πνευματική κληρονομιά και παράδοση, έχουμε βαλθεί να ξεριζώσουμε έστω και την λίγη πνευματική παιδεία που προσφέρουμε στα σχολεία μας.Αφήνουμε τα παιδιά να ανακαλύψουν μόνα τους την πνευματική ζωή, αλλά από πού; Από την οικογένεια; Αυτή η γενιά ενηλίκων είναι περισσότερο από ποτέ εθισμένη μέσα στον ηδονισμό, την επιθετική εγωπάθεια και τον μανιώδη καταναλωτισμό, πώς θα διδάξει στη νέα γενιά την πνευματική ζωή;

Τα ίδια τα παιδιά επιθυμούν την εκπαίδευση στην πνευματική ζωή; Σίγουρα εκείνα που έχουν ήδη υποστεί πλύση εγκεφάλου από τους γονείς τους να απορρίπτουν ό,τι έχει να κάνει με την πίστη ή την Εκκλησία, με χλευασμό, εμπάθεια και υπεροψία,  θα απαντήσουν αρνητικά. Έρευνες  όμως που έχουνε γίνει σε χιλιάδες νέους με τυχαία δειγματοληψία από πολλές χώρες εκφράζουν την ανάγκη να μάθουν περισσότερα για την πνευματική ζωή, σε ένα περιβάλλον ασφάλειας και μη-κατάκρισης. Σύμφωνα με τον (Watson, 2001, p.10),οι μαθητές  πιστεύουν ότι τα σχολεία έχουν πολλά να προσφέρουν στην πνευματική τους ζωή. Σύμφωνα με τους  ZoharMarshall (2000) οι μαθητές πιστεύουν ότι τα σχολεία θα πρέπει να εμπλακούν περισσότερο στην πνευματική τους ανάπτυξη. Σύμφωνα με τον Coles (1992) τα παιδιά ρωτούν ερωτήσεις πνευματικού περιεχομένου κι αναζητούν απαντήσεις. Πολλοί ερευνητές (Zohar, Marshall, 2000) συμφωνούν ότι τα παιδιά έχουν εγγενή αυθεντική πνευματικότητα-αυτήν που δεν θα πρέπει να ξεριζώσουμε από τα παιδιά μας για να τα κάνουμε να μοιραστούν τον δικό μας κυνισμό, αλλά απεναντίας να δυναμώσουμε τις ψυχές τους  ώστε  να ζήσουν μια ζωή γεμάτη εσωτερικό νόημα και πλήρωση. Η δική μας θρησκευτική παράδοση είναι πλουσιότατη κι βοηθά σιωπηλά τους ανθρώπους εδώ και χιλιετίες. Γιατί να μην διδάξουμε στα παιδιά μας να την εκτιμήσουν, να την γνωρίσουν και να βιώσουν κι εκείνα έστω και λίγο από αυτόν τον πλούτο; Γιατί να επικεντρωνόμαστε στα κάποια αρνητικά μεμονωμένα παραδείγματα και να μην διδάξουμε τα δώρα που έχει προσφέρει; Τα παιδιά σήμερα το χρειάζονται περισσότερο από ποτέ.

Πρεκατέ Βικτωρία
Ψυχολόγος/Εκπαιδευτικός/Συγγραφέας
23/3/2017

Σημείωση
*Δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα της πνευματικής ένδειας και ηθικής αγριότητας στην οποία εκπαιδεύονται τα παιδιά σήμερα από τα ΜΜΕ είναι τα εξής: Α)τα παιδιά σήμερα, όταν κάποιος συμμαθητής τους τραυματίζεται, η πρώτη, σχεδόν ενστικτώδης, αντίδραση μόλις βλέπουν το ατύχημα, δεν είναι να τρέξουν να βοηθήσουν, αλλά να γελάσουν! Ξεσπάνε σε ακατάσχετα γέλια. Πάμπολλες φορές στην διδακτική μου πορεία –δεν έχω δει τα παιδιά να γελάνε πιο πολύ με την καρδιά τους, παρά όταν ένας συμμαθητής πέφτει ή χτυπάει. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Έχουν παρακολουθήσει από τη βρεφική τους ηλικία χιλιάδες ώρες κινούμενων σχεδίων, όπου οι χαρακτήρες τραυματίζονται και οι άλλοι χαρακτήρες γελάνε. Σήμερα δε, με την εμμονική επανάληψη από τις δήθεν ‘ειδήσεις’ μικρών βίντεο ατυχημάτων  ή πράξεων βίας (έτσι, για να το εμπεδώσουμε…)τα παιδιά απλά αναισθητοποιούνται στη θέαση τους. Παρακολουθούν το θάνατο ενός άλλου ξανά και ξανά μέσα από τις ‘ειδήσεις’ και τρώγοντας πατατάκια, λένε ‘πω πω… κοίτα φάση…’. Αυτή η συστηματική από-ευαισθητοποίηση στον πόνο του άλλου είναι στοχευμένη και, κατά τη γνώμη μου, γίνεται με πρόθεση την απόλυτη αποχαύνωση, αλλά και αποξένωση του ανθρώπου από την ίδια του τη φύση και κυρίως από την ανθρώπινη συμπόνια. Έτσι προετοιμάζουν μια κοινωνία ‘πολιτισμένων αγρίων’. Β)Τα τελευταία χρόνια, η παραπάνω τάση έχει επεκταθεί ακόμη και σε πιο απλά συμβάντα. Όταν για παράδειγμα ένας συμμαθητής τους φταρνίζεται, δεν ακούω πλέον του συμμαθητές του να του λένε το γνωστό ‘γίτσες’, ή έστω ‘πες έναν αριθμό να πούμε ποιος σε σκέφτεται’. Όχι. Τώρα, όταν κάποιος φταρνίζεται, του λένε ‘Ψόφα!’. Και το λένε συνεχώς. Η αγριότητα και η επιθετικότητα ειδικά απέναντι στην αδυναμία του άλλου (έστω κι αν είναι ένα απλό κρυολόγημα) έχει γίνει πλέον κυνικά αποδεκτή και δεν είναι μόνο ένα αθώο παιδικό αστείο. Αντικατοπτρίζει βαθύτερες αλλαγές στις στάσεις και αξίες ζωής. Ας σκεφτούμε λίγο τον κανιβαλισμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε κάποια πρόσφατα περιστατικά ατυχημάτων ή ασθενειών επωνύμων. Αντικατοπτρίζει την Ελλάδα του 'Ψόφα'. Πώς αυτή η γενιά θα φροντίζει αργότερα τον εαυτό της, την προηγούμενη και την επόμενη; Πώς θα νοηματοδοτήσει τη ζωή της; Πώς θα αντιμετωπίσει τις  μέρες που έρχονται; Πώς θα αντιμετωπίσει τις δυσκολίες στη ζωή των άλλων, αλλά και στη δική του; Με το ‘Ψόφα';

Βλέπε επίσης: 'Θέση στο Διάλογο για την Παιδεία' http://brightplanet.blogspot.gr/2016/04/blog-post.html

Πηγές
  • Clarken, Rodney H.’The Role of Spirituality and Spiritual Practices in Education’ School of Education Northern Michigan University Paper presented at the American Educational Research Association Annual Meeting, San Diego, April 12-17, 2009 https://rodclarken.files.wordpress.com/2011/09/the-role-of-spirituality-and-spiritual-practices-in-education.pdf 
  • Coles, R. (1997). The moral intelligence of children: How to raise a moral child. New York: NAL/Dutton
  • Ironson, G. (2002). The Ironson-Woods Spirituality/Religiousness Index is associated with long survival, health behaviors, less stress and low cortisol in people with AIDS. Annals of Behavioral Medicine
  • GAY, B. (2000) Fostering Spiritual Development through the Religious Dimension of Schools: the Report of a Pilot study in 17 Independent Schools, International Journal of Children’s Spirituality , 5 (1), pp.61-74.
  • Johnson, B. R. (2002). A tale of two religious effects: Evidence for the protective and prosocial impact of organic religion. Commission on Children at Risk, Institute for American Values, Working Paper 6.
  • Karen, R. (2002). Investing in children and society: What we've learned from seven decades of attachment research. New York: New York Institute for American Values.
  • Lennick. D., & Kiel, F. (2005). Moral intelligence: Enhancing business performance & leadership success. New Jersey: Wharton School Publishing
  • Miller, L. (2002). Spirituality and resilience in adolescent girls. New York: Institute for American Values
  • Natal, S. M. (1986). Loneliness and spiritual growth. Birmingham: Religious Education Press
  • D. Martin Rawle,  2010, Perceptions of Spirituality and Spiritual Development in Education held by Teachers and Students on Teacher Training Courses https://repository.cardiffmet.ac.uk/bitstream/handle/10369/853/Sprituality.pdf;jsessionid=18AAE26E0A7B0C80DB75D2052616983B?sequence=1
  • SCHWEITZER, F. (2005) Children’s Right to Religion and Spirituality: Legal, Educational and Practical Perspectives, British Journal of Religious Education, 27 (2), pp.103-113.
  • Seligman, M. E. (2002) Authentic Happiness: Using the New Positive Psychology to Realize your Potential for Lasting Fulfillment. New York: Simon and Schuster.
  • Stilwell, B. M. (2002). The consolidation of conscience in adolescence. New York: Institute for American Values
  • Wallace, J. (2002). Is religion good for adolescents' health? . Philadelphia: Center for Research on Religion at the University of Pennsylvannia.
  • WATSON, B. (1993) The Effective Teaching of Religious Education, (London, Longman).
  • Zohar, D. & Marshall, I. (2001). Spiritual intelligence: The ultimate intelligence. London: Bloomsbury
Δημοσιεύτηκε στο http://www.ipaideia.gr/paidagogika-themata/i-ekpaideusi-stin-pneumatiki-zoi-os-anagki-tou-paidiou-kai-anthropino-dikaioma-tou
στις 10/4/2017

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org