Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να την αντιμετωπίσουμε


Έχω γράψει σε προηγούμενο άρθρο πως οι απανωτές ταπεινώσεις και αρνητικές ανατροπές στον ελληνικό λαό τα τελευταία τρία χρόνια προσομοιάζουν στην περίπτωση της κακοποιημένης γυναίκας. Τώρα πια μοιάζει με την περίπτωση του κακοποιημένου παιδιού. Κατά πολλούς, η διαδικασία που ακολουθήθηκε εναντίον του ελληνικού λαού βαδίζει σύμφωνα με το δόγμα του σοκ της Naomi Klein. Δηλαδή, όταν φέρεις απανωτά χτυπήματα, απροσδόκητα, ανήκουστα, το ένα μετά το άλλο, σε ένα λαό, είναι τόσο ζαλισμένος που δεν ξέρει κατά που να κάνει. Η κακοποίηση, βάσει του δόγματος του σοκ, συνεχίζεται, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, με την Ελλάδα να αποτελεί το πρώτο πειραματόζωο: «Ας δούμε μέχρι τι μπορούμε να τους κάνουμε, χωρίς κάποια συνέπεια για εμάς, και μετά θα το εφαρμόσουμε κι αλλού». Όπως η κακοποίηση της γυναίκας ή του παιδιού έχει ως στόχο και μέσο την τρομοκρατία και την εκμηδένιση της αυταξίας του ατόμου, έτσι συμβαίνει και με ένα ολόκληρο λαό. Ένας λαός που πιστεύει ότι δεν αξίζει τίποτα,ότι είναι ένοχος, ένας λαός τρομοκρατημένος για τα φοβερά και τρομερά που θα έρθουν αν δεν κάνει αυτό που του λένε τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ, και μετά από απανωτά σκαμπίλια, χάνει την αίσθηση του μέτρου, τι είναι πια λογικό και τι όχι, παραλύει, δεν μπορεί να αντιδράσει. Του λένε «πετάει ο γάιδαρος..», λέει «πετάει».

Κάποιοι από τους τρόπους με τους οποίους φαίνεται να λειτουργεί αυτή η κακοποίηση εναντίον του ελληνικού λαού είναι οι εξής:
1) ενοχοποίηση, «εσύ φταις που είμαστε σε αυτή την κατάσταση», «μαζί τα φάγαμε» (αλλά μόνο εσύ θα την πληρώσεις-αυτό δεν το λένε…)
2)άδικο ντρόπιασμα και συκοφαντία εναντίον των Ελλήνων από τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς. Αυτό έχει πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις από όσες έχουμε αντιληφθεί. Τα ΜΜΕ βεβαίως δεν χάνουν ευκαιρία να αναφέρουν το κάθε τι που έγραψε η bild, αλλά για ποιο ακριβώς λόγο το αναφέρουν; Για ποιο λόγο ασχολούμαστε τόσο με το τι έγραψε η bild; Ακόμη και όταν αντιδρούν οι παρουσιαστές ή ακόμη και οι δικοί μας πολιτικοί, σε αυτά που έγραψε η bild, και μόνο το γεγονός ότι ασχολούνται, περνά εμμέσως το μήνυμα στους έλληνες: «Είδατε έλληνες τι λένε παντού για εσάς; Είστε άχρηστοι κι ανεπρόκοποι, αδύνατον να τα καταφέρετε μόνοι σας, καθίστε καλά και κάντε ότι σας λέμε». Με άλλα λόγια, η συνεχής λάσπη εναντίον του ελληνικού λαού εξυπηρετεί τους σκοπούς και του ευρωπαϊκού κατεστημένου αλλά και της ντόπιας άρχουσας τάξης. Ένας λαός που νιώθει σα μηδενικό, είναι εύκολο να τον χειραγωγήσεις. Παρά τη φαινομενική απόσταση, πολλές φορές αυτά που λέγονται εναντίον του ελληνικού λαού από τις ευρωπαϊκές και ελληνικές αρχές, συμπληρώνουν κι επαυξάνουν το ένα το άλλο. Για παράδειγμα, μπορεί έλληνες πολιτικοί να καταδίκασαν τις απαράδεκτες δηλώσεις Λαγκάρντ για τους κακούς φοροφυγάδες Έλληνες (ίσως για λόγους πολιτικού κόστους), υπήρξαν όμως άλλοι  Έλληνες αξιωματούχοι που είτε δεν είπαν τίποτε, είτε εμμέσως τις υποστήριξαν. Δηλαδή, ο ελληνικό λαός αυτή τη στιγμή λοιδωρείται και στοχοποιείται όχι μόνο από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και λαούς, αλλά και από τους δικούς του πολιτικούς και το μπαλάκι της κατηγορίας εναντίον του ελληνικού λαού πετιέται από τους ισχυρούς της Ευρώπης στους ισχυρούς της Ελλάδας και πίσω. Είναι σαν το παιδί που το βρίζουν στο σπίτι οι γονείς, το βρίζουν και στο σχολείο οι δάσκαλοι και συμμαθητές: που θα βρει κουράγιο να συνεχίσει; όλα αυτά συνάδουν απόλυτα με το δόγμα του σοκ.
 3)Οι οικονομικές απώλειες και η απώλεια εργασίας πάνω από όλα. Σε μια δυτική κοινωνία, όπου η εργασία αποτελεί βασικό συστατικό της ταυτότητας και της καθημερινής ρουτίνας, η απώλειά της είναι για πολλούς αναπάντεχο πλήγμα. Η ανεργία, μαζί με τη ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέδου, εύκολα μειώνει την αυτό-εκτίμηση και την αυταξία του ατόμου στο μηδέν. Η κατάθλιψη είναι πολύ συνηθισμένη, ώστε όταν έχεις έναν ολόκληρο λαό σε κατάθλιψη είναι πολύ εύκολο να τον κάνεις ό,τι θέλεις. Αν  αυτοκτονεί σωρηδόν, ακόμη καλύτερα για μια εξουσία που θέλει να συνεχίσει να τον έχει υποχείριο, παρά τα όποια κροκοδείλια δάκρυά της.
4)εκφοβισμός από το ίδιο το κράτος και τους λειτουργούς τους «αν δεν πληρώσεις το χαράτσι σου κόβω το ρεύμα, αν και πάλι δεν πληρώσεις θα συμψηφιστεί με την εφορία, και αν δεν πληρώσεις την εφορία, θα σε βάλω μέσα». Ο «τσαμπουκάς» τέτοιων κινήσεων, αλλά και της προσέγγισης πολλών λειτουργών σε διάφορες υπηρεσίες (νοσοκομεία, ταμεία, εφορίες, πολεοδομίες, ΔΕΚΟ),  είναι στάση εκφοβισμού. Δείχνει ένα κράτος που δεν είναι εκεί για να τους βοηθήσει, αλλά έχει κηρύξει πόλεμο στους πολίτες του. Παρεπιπτόντως, το γεγονός ότι αναφέρονται τέτοια περιστατικά από τα ΜΜΕ, έχει άλλο σκοπό από αυτόν που φαίνεται. Το να αναφέρουν ότι «συνταξιούχος συνελήφθη για χρέος 300 ευρώ στην εφορία» και τελεία, μπορεί να φαίνεται σαν ενημέρωση, όμως εξυπηρετεί τον άλλο σκοπό: «πρόσεξε, στο λέω, γιατί εσύ μπορεί να είσαι ο επόμενος». Τρομοκρατία ξανά.
5)τρομοκρατία ακόμη περισσότερη, από τις λεπτομερείς αισθησιακές αναφορές σε ληστείες και εγκλήματα. Εγκληματικότητα υπήρχε πάντα. Αν έχει αυξηθεί, ας αναφέρουν γραπτώς ένα ποσοστό με τις πληγείσες περιοχές και τέλος. Τι σκοπό εξυπηρετεί να εντρυφούν με τις ώρες την τρομολαγνεία σχετικά με την κάθε ληστεία και διάρρηξη και την κατάλληλη μουσική στο υπόβαθρο, πέρα από το να πανικοβάλλουν τον κόσμο; Οι ηλικιωμένοι ειδικά, που βλέπουν πολλές ώρες τηλεόραση είναι πιο τρομοκρατημένοι από όλους. Παρά την αύξηση της εγκληματικότητας, η Αθήνα εξακολουθεί να είναι μια από τις πιο ασφαλείς πρωτεύουσες στον κόσμο. Στο κάτω κάτω, ευθύνη της κυβέρνησης και της αστυνομίας είναι να αντιμετωπίσει την εγκληματικότητα. Αν δεν το κάνουν, σημαίνει ότι δεν κάνουν τη δουλειά τους καλά. Αντ’ αυτού του συμπεράσματος όμως, οι τρομοκρατημένοι πάνε και ψηφίζουν με γνώμονα τα τρομο-σενάρια που τους παρουσιάζουν. Το συναίσθημα του φόβου είναι ίδιο, είτε προέρχεται από το φόβο ληστείας, είτε από φόβο πείνας  λόγω εξόδου από το ευρώ (όπως του το παρουσιάζουν), ο υποσυνείδητος νους δεν καταλαβαίνει τη διαφορά. Ο ήδη τρομοκρατημένος πολίτης (ακόμη κι αν είναι από άσχετο λόγο, όπως π.χ. ο φόβος μιας πανδημίας) δεν θα ψηφίσει λογικά και αντικειμενικά, με βάση ποιος έχει κάνει τι, αλλά με βάση ποιος του υπόσχεται λιγότερο φόβο στο μέλλον (έστω και να είναι για άλλα θέματα, όπως τα οικονομικά). Για αυτό, η προπαγάνδιση φόβου (οποιασδήποτε αιτιολογίας) είναι πολύ αποτελεσματικό μέσο στις προεκλογικές εκστρατείες. Πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος που ειδικά οι μεγαλύτερες ηλικίες, ψήφισαν, όχι με βάση αυτά που έχουν δει ήδη στην πράξη, αλλά με βάση τα πιθανά φοβικά σενάρια του μέλλοντος, δηλαδή  ψήφισαν τα κόμματα εκείνα, που αφού τους κατατρόμαξαν για τις συνέπειες των άλλων κομμάτων , τους υποσχέθηκαν σωτηρία από το φόβο. Η αύξηση της εγκληματικότητας έχει πολλάκις σχολιαστεί ότι χρησιμοποιείται ως άλλοθι και για άλλους σκοπούς. Πρόσφατα ακούσαμε εκπρόσωπο ακραίου ακροδεξιού κόμματος να σχολιάζει την αύξηση της εγκληματικότητας ως έναυσμα ή απαρχή ενός «ολοκληρωτικού κοινωνικού πολέμου». Τι θα πει «ολοκληρωτικού κοινωνικού πολέμου»;! Πού το πάει και ποιος είναι ο στόχος του; Πώς είναι δυνατόν, να περνά τέτοια φρασεολογία σαν να μην συμβαίνει τίποτα; Όλα αυτά στο δόγμα του σοκ. Πράγματα που μας φαίνονταν αδιανόητα στο παρελθόν, τώρα γίνονται καθημερινότητα... με τέτοια συχνότητα που σχεδόν τα συνηθίζουμε...Σχεδόν σαν φυσιoλογικά. Κι αυτή η εξοικείωση είναι πολλή επικίνδυνη. 
7) Τρομοκρατικά κι εκβιαστικά διλήμματα, τύπου «αυτό ή εκείνο», τα οποία όμως είναι εντελώς αποπροσανατολιστικά, γιατί το «αυτό» μπορεί να έχει χιλιάδες εξελίξεις και συνέχειες, που δεν μας τις λένε (μας λένε μόνο μία, αυτή που θέλουν) και το «εκείνο» μπορεί να έχει επίσης χιλιάδες άλλες συνέχειες, που επίσης δεν μας λένε. Τέτοια βεβαιότητα ότι μπορούν να προβλέψουν το μέλλον, ούτε οι χαρτορίχτρες δεν την εγγυώνται! Οι πολιτικοί μας όμως τα έχουν δει όλα τα μελλοντικά σενάρια σε βίντεο. Το μέλλον δεν μπορούμε να το ελέγξουμε, είναι αδύνατον και πάντα οι παράμετροί του θα είναι άγνωστοι σε εμάς, γιατί δεν είμαστε θεοί. Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε σε κάθε επιλογή είναι το σωστό και το ηθικά πιο ακέραιο εκείνη τη στιγμή. Ο Θεός ο ίδιος μας έχει αφήσει την ελευθερία της επιλογής, ενώ οι πολιτικοί μας, (που έχουν πάρει τη θέση σωτήρα θεού στα μάτια μας, όσο κι αν τους βρίζουμε), γνωρίζουν εκ των προτέρων τη μοίρα μας-όχι μόνο σε μία, αλλά και στις δύο περιπτώσεις. Το γεγονός, ότι πάντα, μα πάντα, μέχρι τώρα έχουν πέσει έξω στις προβλέψεις τους, δεν φαίνεται να μας απασχολεί…

Ποια είναι η λύση, η βοήθεια για όλα αυτά;

Πρώτα από όλα, να μη βλέπουμε τηλεόραση. Οποιοδήποτε μέσο νιώθουμε ότι μας αγχώνει, ή ότι παράγει άσχημη αντίδραση σε εμάς, να το αποφεύγουμε. Ακόμη κι οι εφημερίδες, με χαμηλών τόνων γραφή, χρειάζονται προσοχή στην προσέγγιση. Δεν θα χάσουμε στην ενημέρωση, αν αποφεύγουμε τα ΜΜΕ. Τουναντίον μάλιστα. Ίσως αφήσουμε λίγο χώρο στο νου μας, να βρει μόνος του την αλήθεια για το τι πραγματικά συμβαίνει. Η αποφυγή των ειδήσεων, ειδικά από την τηλεόραση, είναι πολύ σημαντική για την ψυχική μας υγεία. Γνωρίζουμε ότι δεν πιστεύουμε αυτά που λέγονται, όμως, χαζά χαζά, παρακολουθούμε, λέγοντας στον εαυτό μας ότι «δεν τα πιστεύω». Όμως επηρεαζόμαστε παρά ταύτα. Ειδικά όταν παίρνουμε τα μηνύματα της τηλεόρασης πλαγίως, δηλαδή όταν δεν είμαστε συγκεντρωμένοι, όταν παίζει η τηλεόραση στο υπόβαθρο κι εμείς τρώμε, ή συζητάμε, ή προσπαθούμε να κοιμηθούμε ή κάνουμε κάτι άλλο, αυτά τη μηνύματα του "φλύαρου χαζοκουτιού", (στα οποία δεν έχουμε εστιασμένη την προσοχή ώστε να φιλτράρουμε), αυτά τα μηνύματα είναι πολύ πιο επικίνδυνα. Περνούν κατευθείαν στον υποσυνείδητο νου, χωρίς καν να το καταλάβουμε. Και κάνουν την καταστροφική δουλειά τους, χωρίς καν να το πάρουμε χαμπάρι. Εφόσον το διαδίκτυο είναι ακόμη το μόνο ελεύθερο μέσο, ας επιλέξουμε εκεί τις όποιες πηγές πληροφόρησης θεωρούμε πιο αξιόπιστες.  Κι εκεί χρειάζεται διάκριση. Εντύπωση μου έκανε πώς πριν αρκετό καιρό η ελληνική έκδοση παρόχου ηλεκτρονικού ταχυδρομείου εισήγαγε τίτλους ειδήσεων, από διάφορες πηγές, στο κλείσιμο του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Μη τυχόν και χάσουμε τις ειδήσεις! Πριν από κάποιους μήνες εισήγαγαν τους τίτλους ειδήσεων (με ποια κριτήρια άραγε η επιλογή;), ΜΕΣΑ στο κουτί του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Δηλαδή πρέπει να τις λουστείς τις ειδήσεις, θέλεις δε θέλεις!

Το αντίδοτο στη σημερινή κατάσταση, όπως και στην κακοποίηση του παιδιού, είναι η αγάπη του εαυτού, όσο το δυνατόν περισσότερο. Να είμαστε όσο πιο ευγενικοί με τον εαυτό μας, όσο μπορούμε σε αυτή τη δύσκολη μεταβατική φάση. Να κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν και να είμαστε φιλικοί κι ευγενικοί προς τους άλλους. Πολλοί άνθρωποι σήμερα νιώθουν πιεσμένοι και έχουν σταματήσει τις κοινωνικές επαφές. Που όμως είναι τόσο σημαντικές. Δράσεις αλληλεγγύης, αγάπης, και προσφοράς είναι σημαντικότερες από ποτέ. Μπορεί να φαίνεται ότι αυτά είναι μικρά πράγματα και πώς μπορούν αν αλλάξουν κάτι τόσο μεγάλο, όπως μια πολιτική κατάσταση. Όμως τα μικρά πράγματα είναι που μετράνε, και η φροντίδα του εαυτού σε αυτή τη δύσκολη φάση έχει πολύ μεγαλύτερη δύναμη, πολιτική δύναμη. Και βέβαια πάντα να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε ποτέ μόνοι. Ο Θεός είναι πάντα μαζί μας. Όσο ανυπέρβλητα και να φαίνονται τα εμπόδια, όσο αμετακίνητο να φαίνεται ένα πρόβλημα, όσο ισχυρή μια ανθρώπινη εξουσία, ακόμη και αν αυτή προέρχεται από υπερεθνικό επίπεδο, όπως η ευρωπαϊκή, να θυμόμαστε ότι εκείνος που εν τέλει κυβερνά, πάνω από όλους, είναι ο Θεός. Δεν θα επιτρέψει να συμβεί ό,τι δεν είναι στο Σχέδιό Του και ό,τι κι αν συμβαίνει, δεν είμαστε ποτέ μόνοι.

Πρεκατέ Βικτωρία, 2/7/2012, www.brightplanet.blogspot.com



"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org