Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία


Αφορμή για αυτό το άρθρο στάθηκε πρόσφατη συζήτηση σχετικά με το αν χρειαζόμαστε ηγέτες ή όχι. Ακούω κατά καιρούς απόψεις περί αυτοδιάθεσης, αυτό-οργάνωσης κλπ. Κατά τη γνώμη μου η ανθρωπότητα απέχει ακόμη κατά πολύ από το στάδιο, όπου δεν χρειάζεται ηγέτες. Σε όλες τις ομάδες, από τις πιο μεγάλες και περίπλοκες, μέχρι τις πιο μικρές, πρόσκαιρες και χαλαρές, βλέπει κανείς αυθόρμητα να αναδύονται αμέσως οι φιγούρες εκείνες που αναλαμβάνουν ένα πιο οργανωτικό και υπεύθυνο ρόλο, οι φιγούρες στις οποίες τα ίδια τα μέλη της ομάδας τείνουν να απευθυνθούν για βοήθεια ή διακανονισμό, όταν υπάρχουν προβλήματα ή συγκρούσεις μέσα στην ομάδα. Η ίδια η ομάδα αναδύει τον ηγέτη της.

Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Το ζήτημα δεν είναι να έχουμε ηγέτες ή όχι, το ζήτημα είναι να έχουμε τη διάκριση και να επιλέγουμε τους σωστούς ηγέτες, εκείνους που βρίσκονται σε αυτή τη θέση, επειδή νοιάζονται, επειδή είναι ανοιχτοί να σεβαστούν τις γνώμες και τις ανάγκες όλων, επειδή εργάζονται για το καλό της ομάδας, επειδή είναι οραματιστές και επειδή είναι δίκαιοι. Όχι τους ηγέτες, οι οποίοι βρίσκονται εκεί γιατί είναι διψασμένοι για εξουσία, ναρκισσιστές, φιλοχρήματοι, σαδιστές, ή εθισμένοι στον έλεγχο των άλλων. Η σωστή ηγεσία είναι πολύ δύσκολη και πολύ υπεύθυνη δουλειά, για την οποία, ο σωστός ηγέτης θα υποστεί πολύ συχνά κριτική και αχαριστία, όσο κι αν προσπαθεί. Όλοι όσοι υποστηρίζουν ότι δε χρειαζόμαστε ηγέτες, θα πρέπει να αναρωτηθούν αν θα ήταν σε θέση να αναλάβουν εκείνοι την ευθύνη και τη δουλειά-κάποιος θα πρέπει να την κάνει!  Το πρόβλημα σήμερα είναι ότι όλοι αξιοπρεπείς, υπεύθυνοι άνθρωποι δεν αντέχουν τον πόλεμο που τους γίνεται από τους εγωιστές δελφίνους της εξουσίας, αλλά ούτε και από τον ζηλόφθονο λαό μας, ο οποίος έχει πολλάκις φερθεί με κόμπλεξ και αχαριστία σε εκείνους τους ηγέτες που προσπάθησαν ό,τι καλύτερο ανθρωπίνως μπορούσαν (βλέπε Θησέας, Αριστείδης ο Δίκαιος,  Κολοκοτρώνης, Χαρ. Τρικούπης και πολλοί άλλοι). Κι έτσι παραμένουν κυρίως οι αναίσθητοι. Εκείνοι δηλαδή που δεν ιδρώνει το αυτί τους, δεν τους νοιάζει τίποτα, ούτε ο λαός, ούτε τι πιστεύει ο λαός για αυτούς. Και σήμερα βλέπουμε πολλά τέτοια παραδείγματα.

Για να προχωρήσω σε ένα επίπεδο λίγο πιο ψυχαναλυτικό, η στάση που έχουμε απέναντι στην ηγεσία πολλές φορές αντανακλά τη στάση απέναντι στην πατρική φιγούρα. Δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό που λέω και διαπιστώνεται πολύ εύκολα. Εκείνος που έχει εγκαταλειφθεί από τον πατέρα του, δηλώνει θυμωμένος ότι δεν χρειαζόμαστε ηγέτες. Εκείνος που έχει ανταγωνισμό ή νιώθει υποτιμημένος από τον πατέρα του, πετάει κακίες και ζηλοφθονίες για όποιον άντρα φαίνεται να ξεχωρίζει, είτε στην κοινότητά του, είτε στο παγκόσμιο στερέωμα. Εκείνος ο οποίος ελέγχετο μια ζωή από τον πατέρα του, αλλά στα μάτια του τον έχει αγιοποιήσει, παραβλέποντας τα αρνητικά του χαρακτηριστικά, είναι πολύ εύκολο να χειραγωγηθεί από κακούς ηγέτες, οι οποίοι του παρουσιάζονται ως καλοί. Με κάποιο τρόπο πρέπει να διατηρήσει την αφοσίωση στην ψευδαίσθηση του καλού πατέρα που έχει φτιάξει στο μυαλό του!

Αν λάβει κανείς υπόψη πόσο δυσλειτουργικές είναι η πλειοψηφία των ελληνικών οικογενειών (άσχετο αν τα σπρώχνουν όλα κάτω από το χαλί και παρουσιάζουν την εικόνα της ευτυχισμένης οικογένειας στις βαφτίσεις, στους γάμους, και τα άλλα κοινωνικά δρώμενα), τότε ίσως μπορέσει να εξηγήσει γιατί έχουμε καταλήξει, επί σειρά δεκαετιών,  να έχουμε τους ηγέτες που έχουμε. Έχουμε τουλάχιστον δύο προηγούμενες γενιές καταπιεσμένων γυναικών, οι οποίες δεν μπόρεσαν να εκπληρώσουν το δυναμικό τους δημιουργικά και οι οποίες σε μεγάλη πλειοψηφία έχουν νιώσει προδομένες από τους συζύγους τους (είτε τις εγκατέλειψαν ή, πιο σύνηθες, τις απατούσαν μια ζωή). Όλα αυτά περνούν στο παιδί. Ακόμη και αν έχουμε καλά κρυμμένα τα μυστικά, το παιδί θα εισπράξει την αλήθεια της ψυχολογικής ατμόσφαιρας στην οικογένεια, απλά δεν έχει συνειδητή επίγνωση. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που έλκεται από ηγέτες που άλλα λένε και άλλα κάνουν (όπως έκανε ο πατέρας του) και δεν είναι περίεργο ότι τους εξιδανικεύει ή τους δικαιολογεί, χαριτολογώντας. Όπως, χαριτολογούσε για τις απιστίες του πατέρα του «έλα μωρέ τι να κάνει κι αυτός…», έτσι χαριτολογεί για τις απιστίες των ηγετών του «έλα μωρέ, μας έχουν πρήξει οι Γερμανοί, αλλά τι να κάνουν κι οι δικοί μας…». Ο υποσυνείδητος νους είναι πολύ ισχυρότερος παράγοντας επιρροής στην επιλογή ψήφου, από τον συνειδητό. Ο υποσυνείδητος νους, που δεν έχει θεραπευτεί, πασχίζει να διατηρήσει την ψευδαίσθηση του τέλειου πατέρα, οπότε αναγκαστικά θα στραφεί  σε αντίστοιχου είδους απατηλούς ηγέτες. Οτιδήποτε άλλο θα τον έφερνε σε γνωσιακή σύγκρουση που δεν την αντέχει.

Επίσης αδυνατεί να διακρίνει τον πραγματικά τίμιο ηγέτη, γιατί δεν γνωρίζει τι σημαίνει τιμιότητα και ακεραιότητα. Ο υποσυνείδητος νους δεν μπορεί να διακρίνει ανάμεσα σε τιμιότητα στα συναισθηματικά και στα οικονομικά (και πόσες οικογένειες αλήθεια είναι πραγματικά σωστές και τίμιες με τα οικονομικά τους, όχι μόνο απέναντι στο επάγγελμα, αλλά μεταξύ τους, στα αδέρφια των γονιών, στα κληρονομικά κλπ.) Το παιδί και πάλι εισπράττει σε βαθύτερο επίπεδο την απληστία, τον εγωισμό, την αρπακτικότητα, αν και ο συνειδητός νους του, του λέει «ο μπαμπάς μου, ο καλύτερος άνθρωπος!». Ακόμη κι αν ο πατέρας έρχεται ξαφνικά με αδικαιολόγητο εισόδημα, ακόμη και αν είναι σε επαγγελματικό πόστο, που θεωρείται από τα πιο διεφθαρμένα στην Ελλάδα, ο ενήλικας γιος λέει «Ο μπαμπάς μου, ποτέ δεν λαδώθηκε!»-και το πιστεύει! Δεν αντέχει να θέσει άβολα ερωτηματικά στον εαυτό του, δεν αντέχει να εξετάσει το γεγονός ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν, δεν αντέχει να δει την πραγματικότητα ότι ο πατέρας του ήταν ένας κοινός θνητός, όπως όλοι οι άλλοι. Αυτός ο ενήλικας γιος (ή κόρη) αναγκαστικά θα ψηφίσει απατεώνες πολιτικούς, πρέπει να διατηρήσει την πατρική φιγούρα στο ψεύτικο βάθρο της. Πάντα υποστηρίζω ότι τα ψέματα και τα μυστικά μέσα σε μια οικογένεια προκαλούν πολύ μεγαλύτερη κι εκτεταμένη ζημιά από όσο νομίζουμε. Είναι σαν το ιό του AIDS: για πολύ καιρό δεν φαίνεται τίποτα, μέχρι που χρόνια αργότερα, θα σκάσει καταστρέφοντας ολόκληρη τη ζωή του ατόμου. Μόνο που τώρα, με τα αθεράπευτα οικογενειακά μας σύνδρομα και την έλλειψη διάκρισης στην επιλογή ηγετών -σε σημείο τυφλότητας- κοντεύουμε να καταστρέψουμε την ίδια μας τη χώρα.

Σε ένα επίπεδο παραπάνω, η στάση απέναντι στην πατρική φιγούρα επηρεάζει και τη στάση μας απέναντι στην τελική πατρική φιγούρα, που είναι ο Θεός. Από εκεί προέρχεται και ο θυμωμένος αθεϊσμός. Αφού είναι άθεος γιατί είναι θυμωμένος; Πώς μπορείς να είσαι θυμωμένος για κάτι που πιστεύεις ότι δεν υπάρχει; Κάτι άλλο συμβαίνει. Όπως αναφέρει το πνευματικό κείμενο «Α Course in Miracles” έχουμε θέμα εξουσίας με το Θεό (‘authority problem’). Το εγώ μας δεν μπορεί να το χωνέψει ότι μας δημιούργησε κάποιος-θέλουμε να έχουμε δημιουργήσει εμείς τον εαυτό μας και αν είναι δυνατόν, ό,τι άλλο υπάρχει στο Σύμπαν. Δεν μπορεί να το χωνέψει ότι η άπειρη ευφυία και καλοσύνη Του διαχειρίζεται το Σύμπαν, όχι, θέλουμε εμείς να κάνουμε κουμάντο στο Σύμπαν, ακόμη και να δεν μπορούμε καλά καλά να κάνουμε κουμάντο στην ίδια μας τη ζωή. Το εγώ μας το τσαντίζει που Κάποιος γνωρίζει καλύτερα από εμάς, παρόλο που δεν μας επιβάλλει τη θέλησή Του, απλά υπομονετικά περιμένει, μπας και καταλάβουμε ποιο είναι το πραγματικό μας καλό. Και τότε ακόμη, το εγώ μας θα κάνει το αντίθετο κι ας σπάσει το κεφαλάκι του, γιατί έτσι! Το εγώ μας δήθεν επαναστατεί εναντίον του Θεού, παρότι μας έχει δώσει πλήρως την ελεύθερη βούληση να Τον ακολουθήσουμε ή όχι. Το παίζει απελευθερωμένο με το να υποδουλώνεται σε ό,τι κακό, αρνητικό υπάρχει, το οποίο δεν του αφήνει καμία ελευθερία βούλησης απολύτως. Το εγώ μας δεν μπορεί με τίποτα να χωνέψει ότι Κάποιος υπάρχει που είναι ανώτερος από εμάς, με την καλύτερη δυνατή έννοια του όρου, έστω κι αν αυτός ο Κάποιος μας έχει δώσει τη δυνατότητα να γίνουμε Σαν Εκείνον. Τα χάλια στη Γη σήμερα δεν είναι επειδή ο Θεός δεν έχει κάνει καλά τη δουλειά Του. Οι άνθρωποι, χρησιμοποιώντας την ελεύθερη βούλησή τους, με τις αρνητικές πράξεις και σκέψεις τους, οδήγησαν την κατάσταση εκεί που είναι-δεν χρειαζόταν να είναι έτσι. Ο Θεός στο αναμεταξύ μας έχει προστατέψει άπειρες, άπειρες φορές από κινδύνους που δεν γνωρίζουμε, ούτε μπορούμε να φανταστούμε ότι υπάρχουν κι ούτε θα μάθουμε ποτέ. Οι άγγελοί Του δουλεύουν νυχθημερόν γα να μας προστατέψουν και να μας βοηθήσουν, όσο είναι δυνατόν, χωρίς  να παρέμβουν στην ελεύθερη βούληση κι επιλογή μας, που θέλει να σπάσουμε το κεφαλάκι μας, ντε και καλά για να αποδείξουμε ότι δεν υπάρχει Θεός. Ο Θεός δεν επιβάλλει. Απλά υπομονετικά και συγχωρητικά περιμένει, μέχρι να ρίξουμε τον εγωισμό μας και να καταλάβουμε ότι το δικό Του Θέλημα είναι ο μόνος δρόμος για το ανώτερο καλό όλων.

Όσο μπορέσουμε να βρούμε ειρήνη (όχι άρνηση, αλλά επίλυση και ειρήνη) από τα τραύματα εγκατάλειψης του παρελθόντος, τότε θα μπορέσουμε να αποδεχτούμε το Θεό με μεγαλύτερη καθαρότητα και να κάνουμε έτσι ειρήνη με τον εαυτό μας. Ξαναλέω, όπως και σε άλλα άρθρα, ότι δεν πιστεύω ότι χρειαζόμαστε ανθρώπινους μεσάζοντες για αυτό -πολλές πικρές ιστορίες κακοποίησης εξουσίας και επανα-τραυματισμού έχουν υπάρξει από ανθρώπινες δομές και θεσμούς που ισχυρίζονται ότι είναι οι αποκλειστικοί εκπρόσωποι του Θεού στη Γη. Ο Θεός αποτελεί προσωπικό βίωμα, και μπορεί να το έχει ο καθένας μέσα στην καρδιά του, αν το θελήσει, αν το ζητήσει, αν προσπαθήσει. Αν θέλουμε, έστω κι από περιέργεια να ακούσουμε το Θέλημά Του, ας Τον ρωτήσουμε «Ποιο είναι το Θέλημά Σου σε αυτήν την περίπτωση;». Παύση. Αν σωπάσουμε το νου μας και τη δική μας ατζέντα, θα καταλάβουμε την απάντηση. Μπορεί να είναι διαφορετική από ότι περιμέναμε. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να την ακολουθήσουμε, ας την ακούσουμε όμως! Ίσως με τον καιρό να ανακαλύψουμε ότι ήταν πολύ καλύτερη από ό,τι είχαμε σκεφτεί εμείς.

Όταν βρούμε ειρήνη με το Θεό, βρίσκουμε και την προσωπική ειρήνη. Δεν συμφωνώ με τη λεζάντα του Καζαντζάκη, που κυκλοφορεί στα τουριστικά T-Shirt «Δεν πιστεύω τίποτα, Δεν ελπίζω τίποτα, Δεν φοβάμαι τίποτα, Είμαι ελεύθερος». Αυτό εμένα μάλλον σαν κατάθλιψη μου ακούγεται, παρά σαν ελευθερία! Ο ανθρώπινος νους κάπου πάντα σε κάτι θα πιστεύει, το θέμα είναι σε τι… Στην αγάπη ή την έλλειψή της;  Η ελπίδα είναι εκείνη που συντηρεί τη ζωή. Όχι η προσδοκία για κάτι συγκεκριμένο, αλλά η ελπίδα… Όσο για το φόβο, ΟΚ, μακάρι να φτάναμε όλοι στο επίπεδο να μην φοβόμαστε ειλικρινώς τίποτα. Πριν πούμε, όμως βαρύγδουπες κουβέντες, ο φόβος είναι ανθρώπινος, υπάρχει, αλλά ξεπερνιέται όταν τον αφήνουμε στα χέρια του Θεού. Αυτό εμένα μου ακούγεται σαν πιο ρεαλιστική έκφραση της ελευθερίας….

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 7/8/2012

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org