Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Αξίες (των εφήβων;) στην εποχή της κρίσης


Ο τίτλος είναι λίγο παράδοξος. Πρώτον, γιατί οι έφηβοι αποτελούν το πιο ευαίσθητο θερμότερο του αξιακού και ψυχολογικού κλίματος μιας κοινωνίας (αυτού που πραγματικά είναι κι όχι αυτό που φαίνεται), συνεπώς οι αξίες που ρητά κι έκδηλα εκφράζουν οι έφηβοι δεν είναι παρά ο πιο σκληρός ειλικρινής καθρέφτης των βαθύτερων αξιών μιας ολόκληρης κοινωνίας-δηλαδή των δικών μας! Δεύτερον, είναι λίγο προκλητικό να νουθετούμε και να μιλάμε στους νέους για αξίες, τη στιγμή που εμείς δημιουργήσαμε την κρίση, με τη δική μας έλλειψη αξιών, απερισκεψία, αδιαφορία, αδράνεια, απληστία, εγωκεντρισμό κλπ. Την οποία κρίση, οι νέοι καλούνται να πληρώσουν περισσότερο από όλους. Πριν λοιπόν μιλήσουμε για τις αξίες των εφήβων, καλύτερα θα ήταν να κοιτάξουμε τις δικές μας αξίες. Τις πραγματικές, όχι τις δήθεν, που υποκρινόμαστε ότι υπηρετούμε- γιατί τα παιδιά θα μάθουν από αυτά που κάνουμε, κι όχι αυτά που λέμε. Η ανάκτηση λοιπόν των αξιών είναι πρωτίστως δική μας δουλειά και μετά των εφήβων-όσο σκουριασμένοι ή βαθιά ηλικιωμένοι κι αν νομίζουμε ότι είμαστε για να αλλάξουμε.

Οι έφηβοι είναι θυμωμένοι. Έχουν κάθε δικαίωμα. Η δική μας γενιά τα θαλάσσωσε και καλούνται εκείνοι να πληρώσουν τα σπασμένα. Σε πολλές έρευνες έχει αποδειχθεί ότι η ακραία φτώχεια και ανεργία συνδέονται με τη βία και την παραβατική συμπεριφορά στην εφηβική ηλικία. Την φτώχεια δεν την προκάλεσαν τα παιδιά-εμείς όμως εύκολα τα κατακρίνουμε όταν εμπλέκονται σε βίαιη συμπεριφορά. Οι Santiago et. al (2011) έχουν βρει ότι  δεν είναι μόνο η ανεργία που συμβάλλει στην αύξηση της νεανικής παραβατικότητας, αλλά και η προοπτική της ανεργίας. Δεν είναι λοιπόν μόνο ότι η ανεργία των νέων βρίσκεται στο ιλιγγιώδες 57,1%, αλλά ότι πηγαίνει και από το κακό στο χειρότερο! Πέρσι ήταν στο 45%, του χρόνου, πόσο θα είναι; 75%; του παραχρόνου; 90%; Και μετά θα αναρωτιόμαστε όλοι σε έναν βαθυστόχαστο μαζικό διαλογισμό «μα γιατί άραγε να υπάρχει βία στα παιδιά σήμερα;» …Έλα μ’ ντε… τι θέλει να πει ο ποιητής… Για την ανεργία στο 60% ευθύνεται η γενιά μας-όχι τα παιδιά. Και η γενιά μας οφείλει να επανορθώσει και να αναλάβει τις ευθύνες της. Αν αυτή η τάση συνεχίσει (και μέχρι τώρα δεν έχουμε δει στην πράξη καμία απολύτως αλλαγή), τότε πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι καταστρέφουμε μια ολόκληρη γενιά. Δεν δικαιούμαστε να αδιαφορούμε, δεν δικαιούμαστε να επαναπαυόμαστε.

Ο J. Garbarino αναφέρεται στην απόλυτη ανάγκη του παιδιού να έχει ‘προσανατολισμό προς το μέλλον’ (future orientation) , δηλαδή ένα όραμα, μια προοπτική, μια ελπίδα, αλλιώς παραιτείται στην τελειωτική σκέψη (terminal thinking), ότι ‘δεν έχει νόημα να προσπαθήσω, δεν έχω να περιμένω τίποτα’,  η οποία είναι πολύ πιο καταστροφική στα παιδιά, από ότι στους ενήλικες. Ακούω για πολλές περιπτώσεις παιδιών που σκέφτονται να εγκαταλείψουν το διάβασμα ή τις σπουδές τους  «γιατί να διαβάσω, αφού δεν πρόκειται να βρω δουλειά;’.  Οφείλουμε να διδάξουμε στα παιδιά μας την υπομονή και την επιμονή μέσα από το δικό μας ζωντανό παράδειγμα, τη δική μας δέσμευση να ασχοληθούμε ενεργά για ένα καλύτερο αύριο στον τόπο μας. Η δική μας επιμονή κι υπομονή οφείλει να είναι υπαρκτή όχι μόνο  στην εργασία μας, αλλά και στη δραστηριοποίησή μας για να βοηθήσουμε τη χώρα μας. Μόνο έτσι θα πείσουμε έμπρακτα τα παιδιά ότι αξίζει τον κόπο να συνεχίσουν τις σπουδές τους, να συνεχίσουν να διαβάζουν, να συνεχίσουν να μαθαίνουν, να συνεχίσουν να προσπαθούν.  Το να δουν έναν γονιό κολλημένο σε έναν καναπέ, που κάνει τα ελάχιστα που μπορεί, απλά για να επιβιώσει, ή έναν εκπαιδευτικό που απλά ‘βγάζει ώρες’, δεν πρόκειται να εμπνεύσει τους νέους, θα μας απαξιώσουν και θα έχουν δίκιο . Θα χρειαστεί διπλή προσπάθεια από εμάς σήμερα, να τα εμπνεύσουμε, με το δικό μας ζωντανό παράδειγμα δραστηριοποίησης για τη δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια, την ελευθερία και την αλληλεγγύη, για να συνεχίσουν να κάνουν εκείνα, που σε άλλες εποχές θεωρούσαμε δεδομένο ότι θα έκαναν. Ο   J. Garbarino αναφέρει ότι για τα παιδιά είναι σημαντικοί οι θετικοί κοινωνικοί χάρτες που δίνουν τα μηνύματα «Μπορώ να εμπιστευτώ τους ενήλικες, γιατί ξέρουν τι κάνουν» (πόσο δίνουμε αυτό το μήνυμα στα παιδιά σήμερα;), “Είμαι ένα χρήσιμο και άξιο μέλος στην κοινωνία» (πόσο δίνουμε αυτό το μήνυμα στα παιδιά σήμερα;) «Έχω ένα σημαντικό ρόλο να παίξω στη ζωή» (πόσο δίνουμε αυτό το μήνυμα στα παιδιά σήμερα;) «Η κοινωνία μου δίνει χώρο, φροντίδα και στήριξη να αναπτυχθώ και να εκπληρώσω το δυναμικό μου» (πόσο δίνουμε αυτό το μήνυμα στα παιδιά σήμερα;)… Μετά βέβαια, μας κάνει εντύπωση όταν αποζητούν καταφύγιο,  ταυτότητα και νόημα σε συμμορίες,  εγκληματικές δράσεις ή εξτρεμιστικές ιδεολογίες…

Ο J. Garbarino αναφέρει επίσης ότι, μετά τα 8 έτη, το παιδί έχει μεγάλη ανάγκη στη διαμόρφωση της ταυτότητάς του και των ‘κοινωνικών χαρτών’ (social maps) με τα οποία οικοδομεί την αντίληψή του για τον κόσμο, μια υγιή αίσθηση ‘πατρίδας’ (‘homeland’). Η έννοια της πατρίδας είναι ευρύτερη από την  έννοια του έθνους, γιατί συμπεριλαμβάνει ακόμη τη γη, το περιβάλλον, τους φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς που μοιράζονται το ευρύτερο αυτό ‘σπίτι’ (και το οποίο συχνά υποτιμούμε ή θεωρούμε δεδομένο). Στα παιδιά σήμερα ή έννοια αυτή είναι τραυματισμένη. Νιώθουν πολύ ταπεινωμένα, που κατέληξε η πατρίδα τους να γυρνάει από χώρα σε χώρα, ζητιανεύοντας δανεικά (και να το παρουσιάζουν τα ΜΜΕ ως ‘επιτυχία’). Νιώθουν πολύ ταπεινωμένα που οι Έλληνες έχουν κατασυκοφαντηθεί στο εξωτερικό (και το γνωρίζουν). Νιώθουν πολύ ταπεινωμένα που τις αποφάσεις για το μέλλον τους και τη χώρα τους τις διατάζουν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και εμείς οι ‘Έλληνες σκύβουμε απλά το κεφάλι, ‘yes man’. Αυτά, οι νέοι τα βλέπουν και τα αντιλαμβάνονται. Και για αυτήν την ταπείνωση ευθυνόμαστε εμείς. Αν δεν πάψουμε να αδιαφορούμε για την εθελοδουλία μας, αν δεν σηκώσουμε λίγο το κεφάλι, αν δεν πούμε ‘μέχρι εδώ’, μην περιμένουμε σεβασμό από τους νέους μας. Δεν έχουν να εμπνευστούν τίποτα από εκείνους που γίνονται χαλί για να τους πατήσουν οι Ευρωπαίοι ‘σωτήρες’. Πώς διδάξουμε στα παιδιά μας αξιοπρέπεια, όταν εμείς την έχουμε εξευτελίσει;  

Οφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας την πατρίδα τουλάχιστον στην κατάσταση που τη λάβαμε, αν όχι καλύτερη. Τι πατρίδα θα παραδώσουμε στα παιδιά μας, όταν η ελληνική γη ξεπουλιέται επί πινακίου φακής; Όταν οι φυσικοί της πόροι (οι οποίοι ανήκουν στις μελλοντικές γενιές-δεν είναι για να τους φάμε τώρα μονοκοπανιά) εκχωρούνται με εξευτελιστικούς όρους; Η ελληνική γη δεν είναι μια τυχαία γη. Είναι πανάρχαια, είναι ιερή κι έχει χυθεί αίμα για να την παραλάβουμε εμείς ελεύθερη. Και τώρα τι; Τι θα πούμε στα παιδιά μας; ‘Ναι ξέρετε, εμείς τη λάβαμε, αλλά νά, αναγκαστήκαμε να την πουλήσαμε για να ξεχρεώσουμε τις πισίνες, τα τζιπ, τα γαρύφαλλα στα μπουζούκια και τα ρουσφετάκια μας;’ Τι θα τους πούμε; Τι θα πούμε στην ίδια τη γη; Θα μας δώσει μία, έναν σεισμό και θα μας πετάξει έξω.

Τα παιδιά νιώθουν ταπείνωση και για αυτό προσπαθούν (ακατάλληλα) να εκτονώσουν το επώδυνο αυτό συναίσθημα με εθνικιστικές κορώνες, βρίζοντας και χτυπώντας τον ταλαίπωρο αλλοδαπό συμμαθητή,  με τον οποίο είχαν μεγαλώσει μαζί και  που τώρα υποφέρει από πολλά περισσότερα δεινά από ότι οι ίδιοι. Οι εθνικιστικές κορώνες όμως δείχνουν ακριβώς την έλλειψη αυτοεκτίμησης ως έθνος και την τραυματισμένη εσωτερική έννοια της πατρίδας. Δεν οδηγούν πουθενά.

Μην ηθικολογούμε λοιπόν. Ας δούμε τους εαυτούς μας.  Με τα σημερινά ποσοστά ανεργίας των νέων, αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών που βλέπω, που διδάσκω, που συνομιλώ. Τι θα απογίνουν; Έχω δραστηριοποιηθεί εδώ και αρκετά χρόνια για την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης του παιδιού και της γυναίκας. Το μοτίβο μέχρι σήμερα ήταν κυρίως ότι το κακοποιημένο από την οικογένεια παιδί (συνήθως κορίτσι, αν και όχι μόνο), με τη χαμηλή αυταξία και τους καταστροφικούς ‘κοινωνικούς χάρτες’, έτεινε ασυνείδητα να αναπαράγει την αρχική τραυματική εμπειρία, με επανα-θυματοποίηση ή οποία μπορεί να περιελάμβανε και εκπόρνευση. Κεντρική επιδίωξη ήταν (και είναι) ότι με την ενημέρωση, τη θεραπεία και την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης μπορεί η κακοποιημένη γυναίκα να ξεφύγει από την επαναθυματοποίηση. Σήμερα όμως τι να πεις; Τι να πεις που τα ποσοστά εκπόρνευσης νέων ατόμων αυξάνονται, όχι λόγω παιδικού τραύματος, αλλά λόγω της ανάγκης για επιβίωση;! Ένα βήμα εμπρός και δέκα πίσω. Τι θα απογίνουν τα κορίτσια μας; ‘Βιζιτούδες’, επειδή δεν θα έχουν να φάνε; Με 60% ανεργία; Τι θα απογίνουν, το έχουμε σκεφτεί; Ή μήπως σκέφτεται ο μεσήλιξ πατήρ, που θέλει με νύχια και με δόντια να κρατήσει το παλιό του αξιακό σύστημα και να κοιτάξει την πάρτη του,  ότι «απαπα, αυτά τα κάνουν τα ‘κακά’ κορίτσια,  η δικιά μου κόρη ούτως ή άλλως, δεν θα έχει πρόβλημα. Θα σπουδάσει, έχει ακίνητα, έχω και τη σύνταξη, θα βάλω και το μέσο για να τη διορίσω στο δημόσιο». Νομίζεις φίλε. Οι σπουδές πια δεν εξασφαλίζουν εισόδημα κι εργασία. Τα ακίνητα κοστίζουν πιο πολύ να τα έχεις, ακόμη και αν τα εκμεταλλεύεσαι. Η σύνταξη πάει προς αφανισμό. Και το ρουσφέτι αυτήν την εποχή ισοδυναμεί με εσχάτη προδοσία. Γιατί για να ‘σώσεις’ το δικό σου το παιδί, καταστρέφεις όλα τα άλλα. Και εντέλει και το δικό σου. Με αυτό το αξιακό σύστημα, που μας έφερε μέχρι εδώ, δεν θα μείνει κανείς στο απυρόβλητο. Πρέπει να πάψουμε να νομίζουμε ότι εμείς βγάλαμε την ουρίτσα μας απ΄ έξω, άρα δεν πειράζει, δεν ασχολούμαστε. Αν ο περήφανος μεσήλιξ πατήρ συνεχίσει έτσι, ίσως βρει τον εαυτό του σε μερικά χρόνια, να ηθικολογεί μεν για τα ‘κακά κορίτσια’ στο καφενείο με άλλους αργόσχολους παπούδες, αλλά στο σπίτι, όταν γυρνάει ξημερώματα η κόρη του, βαμμένη, με το μίνι και τα τακούνια, να στρέφει το κεφάλι αλλού και να σιωπά-  σπασμένος, ταπεινωμένος, να σιωπά, γιατί ίσως η κόρη να είναι η μόνη που φέρνει το μόνο και μοναδικό εισόδημα που μπαίνει στο σπίτι… Αυτό συμβαίνει σε οικογένειες σήμερα. Και δεν το αξίζουν ούτε οι κόρες, ούτε οι μεσήλικες, ούτε η πατρίδα μας, ούτε κανείς…

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 25/2/2013

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org